Lucas 12
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, o wagati ra, mɔgɔ caman nana lajɛn Yesu kɔrɔ. O cayakojugu fɛ fɔ o tun bɛ yɛlɛnyɛlɛn ɲɔgɔn sen kan. O tun bɛ mɔgɔ waga dama dama bɔ. Yesu k’a damina ka a ta karamɔgɔdenw karan fɔlɔ, k’a fɔ o ye ko: «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi Farisiw* ta burufunufɛn na: o ye flankafuya le ye.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Sabu fɛn dogonin si tɛ yi, ni min tɛna yira; gundo si tɛ yi, ni min tɛna lɔn.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 O kosɔn, ni aw ka fɛn o fɛn dogo k’a fɔ mɔgɔw ye su fɛ, dibi ra, o bɛna mɛn tere fɛ kɛnɛ kan; ni aw ka fɛn o fɛn ŋunuŋunu mɔgɔ dɔ toro kɔrɔ bon kɔnɔ aw kelen na, dɔ bɛna pɛrɛn ka o fɔ kɛnɛ ma bon san fɛ.»
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 Yesu ko: «Ne teriw, ne b’a fɔ aw ye ko mɔgɔ minw bɛ mɔgɔ faga ka farikolo dɔrɔn halaki, aw kana siran olugu ɲa.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Aw ka kan ka siran min ɲa, o flɛ: Ala min bɛ se ka saya lase aw ma, o kɔ fɛ ka aw firi jahanama kɔnɔ fana, can ra, ne b’a fɔ aw ye ko aw ka kan ka siran ale le ɲa.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 «Yala aw tɛ kɔnɔnin looru fiyeere tama fla dɔrɔn wa? K’a sɔrɔ Ala hakiri bɛ o bɛɛ kelen kelen na.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Aw kɔni, hali aw kunsigiw bɛɛ jateda lɔnnin lo Ala fɛ. O ra, aw kana siran fiyewu. Nafa bɛ aw ra ka tɛmɛ hali kɔnɔnin caman kan!»
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 Yesu ko: «Ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka sɔn k’a fɔ mɔgɔw ɲa na ko ale ye ne ta mɔgɔ ye, Min kɛra Adamaden ye*, o fana bɛna a fɔ Ala ta mɛlɛkɛw ɲa na ko o tigi ye ale ta ye.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Nka ni mɔgɔ min ma sɔn k’a fɔ mɔgɔw ɲa na ko ale ye ne ta mɔgɔ ye, ne fana bɛna a fɔ Ala ta mɛlɛkɛw ɲa na ko o tigi tɛ ne ta mɔgɔ ye.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 «Ayiwa, Min kɛra Adamaden ye, ni mɔgɔ o mɔgɔ ka kumajugu fɔ o ma, o tigi bɛna o jurumun yafa sɔrɔ; nka ni mɔgɔ min ka Nin Saninman* tɔgɔ cɛn, o jurumun tɛ yafa o tigi ma fiyewu.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 «Ni o ka aw mina ko o bɛ taga kiti tigɛ aw kan karansow* kɔnɔ, ani jamana ɲamɔgɔw fɛ, ani kititigɛbagaw fɛ, aw bɛna kuma minw fɔ o yɔrɔ ra ka jo sɔrɔ, ka bɔsi, aw kana hami o ra.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Sabu aw ka kan ka kuma minw fɔ, o wagati yɛrɛ ra Nin Saninman yɛrɛ le bɛna o kumaw yira aw ra.»
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Cɛ dɔ tora jama ra k’a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, a fɔ ne kɔrɔcɛ ye ko an facɛ ka cɛn min to an ye, ko a ye o taran ka ne ninyɔrɔ di ne ma.»
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Yesu ka o cɛ jaabi ko: «Cɛ, jɔn le ka ne sigi ka ne kɛ aw ta koɲaw kititigɛbaga ye, walama ka kɛ aw ta cɛn taranbaga ye?»
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 O kɔ, Yesu ko jama ma ko: «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw ye aw yɛrɛ mina naforo kanuɲɔgɔnya ma, sabu hali ni mɔgɔ ta naforo ka caya cogo o cogo, o tɛ se k’a to i ye ɲanamanya sɔrɔ dɛ!»
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Yesu ka o kuma ɲayira o ra ni talen dɔ ye. A ko: «Cɛ naforotigi dɔ ta sɛnɛfɛnw tun ɲana a fɛ kosɛbɛ,
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 fɔ a ka kɛ a jate mina ye a yɛrɛ kɔnɔ ko: ‹Ne bɛna mun le kɛ sa? Simanmarayɔrɔ tɛ ne fɛ!›
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 A miirira, ka na a fɔ ko: ‹Ne bɛna ne ta bondow ci, ka belebelebaba dɔw lɔ, ka ne ta simanw ni ne ta borofɛnw bɛɛ mara o kɔnɔ.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 O tuma ne bɛna a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: Aa, cɛ, i yɛrɛ ɲasuma sisan, fɛn caman maranin bɛ i ye fɔ san caman; o ra, domuni kɛ ka fa, ka min ka fa, ka i yɛrɛ ɲanagbɛ.›
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Nka Ala ko a ma ko: ‹Naloman! Bi su nin na yɛrɛ, i nin bɛna mina i ra. I ka fɛn minw lajɛn i yɛrɛ ye, o bɛna kɛ jɔn ta le ye sa?› »
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 O kɔ, Yesu ko: «Mɔgɔ min bɛ naforo lajɛn a yɛrɛ ye dunuɲa ra, k’a sɔrɔ foyi t’a fɛ Ala tan fan fɛ, o tigi ta bɛ ten le.»
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Ayiwa, o kɔ, Yesu ko a ta karamɔgɔdenw ma ko: «O kosɔn ne b’a fɔ aw ye ko aw kana hami aw baroko ra, ko aw bɛna mun domu, aw bɛna mun min; walama aw farikolo ko ra, ko aw bɛna fiyɛrɛbɔ sɔrɔ cogo di.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Sabu si nafa ka bon ka tɛmɛ domuni kan, farikolo fana nafa ka bon ka tɛmɛ fiyɛrɛbɔ kan.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 «Ayiwa, aw ye kankanw flɛ kɛ! O kɔnɔw tɛ sɛnɛ kɛ, o tɛ siman tigɛ, bondo tɛ o fɛ, simanmarayɔrɔ tɛ o fɛ fana; nka Ala bɛ o baro. K’a sɔrɔ aw ka fisa ni o kɔnɔw ye pewu!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Aw ra jɔntigi le bɛ se ka hali dɔɔnin fara a si kan hami fɛ?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Ni aw tɛ se ka hali o fɛn fitini ɲɔgɔnna kɛ, o tuma mun na aw bɛ hami ko tɔw ra?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Aw ye binfiyerenw wuricogo flɛ; o tɛ baara kɛ, o tɛ jese dan k’a kɛ fani ye. Nka ne b’a fɔ aw ye ko hali masacɛ Sulemani ni a ta bonya bɛɛ, a ma fani si don min cɛɲa ka o binfiyeren kelen cɛɲa bɔ.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ayiwa, bin min bɛ kongo kɔnɔ bi, k’a sɔrɔ sini tasuma bɛna a jɛni, ni Ala bɛ o cɛɲa tan, yala a tɛna aw fiyɛrɛbɔ ka tɛmɛ o kan wa? Aw ta lanaya ka dɔgɔ dɛ!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 «Ayiwa, aw kana hami tuma bɛɛ ka aw hakiri ɲagami ko aw bɛna mun domu, walama aw bɛna mun min.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Sabu Alalɔnbariw bɛ bori o fɛnw bɛɛ le kɔ. Nka aw Fa Ala k’a lɔn ko aw mako o fɛnw na.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Aw ye jija ka ale ta Masaya* le ɲini. Ni o kɛra, Ala bɛna o fɛn tɔw di aw ma, ka fara o kan.»
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Yesu ko: «Aw kana siran, ne ta sagakurunin; sabu aw ko diyara aw Fa Ala ye, o le kosɔn, a ka aw don a ta Masaya* ra.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Aw ye aw borofɛnw fiyeere ka mɔgɔ tɔw sɔn ni o wari ye. Aw ye naforomarayɔrɔ kɛ aw yɛrɛ ɲa sankolo ra, naforomarayɔrɔ min tɛ se ka cɛn; ka naforo mara aw yɛrɛ ye sankolo ra, naforo min tɛ se ka ban, sonw tɛna a sɔrɔ ka a sonya, tumu fana tɛna don a ra yi.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Sabu i ta naforo bɛ yɔrɔ min na, i jusukun ta miiriya fana bɛ o yɔrɔ le kan.»
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 Yesu ko a lamɛnbagaw ma ko: «Aw ye aw yɛrɛ cɛsiri ka labɛn baara kama, ka aw ta fitina mana ka bla.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Aw ye kɛ i ko baaraden minw bɛ o matigicɛ makɔnɔna so kɔnɔ, janko ni a nana ka bɔ kɔɲɔya ra ka na da gbasi dɔrɔn, o ye da yɛlɛ a ye.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ayiwa, ni matigicɛ nana ka na baaraden minw sɔrɔ ɲana, ni o ma sunɔgɔ fiyewu, o baaradenw ta bɛna diya. Sabu, can ra, ne b’a fɔ aw ye, matigicɛ yɛrɛ bɛna a yɛrɛ cɛsiri ka o baaradenw wele ka na domuni sigi o kɔrɔ.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 O kosɔn ni matigicɛ nana su dugutarama fɛ le o, walama ni a nana dondokasituma le ra o, ni a kɔni nana baaraden minw sɔrɔ ɲana, o baaradenw ta bɛna diya.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 «Aw yɛrɛ k’a lɔn ko ni bontigi tun bɛ soncɛ nawagati lɔn, a tun tɛna la ka sunɔgɔ k’a to soncɛ ye na a ta bonda kari ka don!
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 O ra, aw fana ye labɛn, sabu aw tɛ miiri wagati min na, Min kɛra Adamaden ye*, ale bɛna na o wagati le ra.»
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Ayiwa, Yesu ka o kumaw fɔ minkɛ, Piyɛri ka a ɲininka ko: «Matigi, i bɛ nin talen fɔra an dɔrɔn le ye wa, walama, i bɛ a fɔra mɔgɔw bɛɛ le ye?»
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Matigi Yesu ko: «Jɔn le bɛna kɛ o baaraden terennin hakiriman ye sa, min matigicɛ bɛna a sigi a ta baarakɛbagaw kunna, janko a ye o ta siman ninyɔrɔ di o ma a wagati ra?
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Ayiwa, o baaraden min matigicɛ bɛna a sɔrɔ ko a bɛ o baaraɲuman kɛra, o baaraden ta bɛna ɲa.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Can ra ne b’a fɔ aw ye ko a matigicɛ bɛna a sigi a borofɛnw bɛɛ kunna.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 «Nka ni o baaraden k’a miiri k’a fɔ ko: ‹Ne matigicɛ bɛna mɛɛn ka sɔrɔ ka na,› ni a ka kɛ a baaradenɲɔgɔn cɛmanw ni a musomanw bugɔ ye, ka to ka domuni kɛ ka fa, ka dɔrɔ min ka a yɛrɛ ɲanamini,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 ayiwa, o baaradenjugu tɛ miiri lon min na, ani a tɛ wagati min lɔn, a matigicɛ bɛna na ka na bara a ra o wagati le ra. A bɛna a bugɔ kosɛbɛ, ka a bla ni Alaɲasiranbariw ye.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 «Ni baaraden min ka a matigicɛ diyanyako lɔn cɔ, nka a ma sɔn ka foyi labɛn k’a matigicɛ diyanyako kɛ, o baaraden bɛna bugɔri caman mina dɛ!
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Nka ni baaraden min ma a matigicɛ diyanyako lɔn, ni a ka firi ka kɛwalejugu dɔ kɛ min ka kan ni bugɔri ye, o baaraden bɛna bugɔri dɔɔnin dɔrɔn le mina. Sabu caman dira ele mɔgɔ min ma, caman bɛna ɲini ele le fɛ; caman karifara ele mɔgɔ min ma, caman bɛna ɲini ele le fɛ fana.»
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 O kɔ, Yesu ko mɔgɔw ma ko: «Ne nana tasuma le kɛ dugukolo kan. Ne tun b’a fɛ a ye sɔrɔ ko a manana ka ban.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Nka tɔɔrɔba dɔ ka kan ka ne sɔrɔ fɔlɔ. O le bɛ kɛ i ko ne ta batizeri*. Ne jusu ɲagaminin lo fɔ ka taga o kɛlon se.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Aw b’a miiri ko ne nana ni hɛra le ye dugukolo kan wa? Ne ma na ni hɛra ye dugukolo kan dɛ! Ne nana bɛnbariya le bla mɔgɔw cɛ ra.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 «Sabu ka bɔ bi ra, mɔgɔ looru bɛna kɛ lu kelen kɔnɔ, nka o bɛna taran: saba bɛna kɛ fla kama, fla bɛna kɛ saba kama.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Facɛ bɛna kɛ a dencɛ kama, dencɛ fana bɛna kɛ a facɛ kama; bamuso bɛna kɛ a denmuso kama, denmuso fana bɛ kɛ a bamuso kama; bamuso bɛna kɛ a dencɛ muso kama, muso fana bɛna kɛ a buranmuso kama.»
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Yesu tun b’a fɔra jama ye fana ko: «Ni aw ka san finnin ye tereben na dɔrɔn, aw b’a fɔ ko sanji le bɛna ben. A fana bɛna kɛ ten tigitigi.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Ni aw ka fɔɲɔ wuritɔ ye ka bɔ kongokolon fan fɛ dɔrɔn, aw b’a fɔ ko fundɛnin bɛna kɛ. A fana bɛ kɛ ten.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Aw flankafuw! O tagamasiyɛn minw bɛ kɛra sankolo ni dugukolo kan, aw bɛ se ka olugu faranfasi ka o lɔn. Mun kosɔn ko minw bɛ kɛra sisan wagatiw ra, aw tɛ o faamuna?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 «Mun na ko minw terenna, aw tɛ o jate mina aw yɛrɛ ma ka o kɛ?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 «Ayiwa, ni ko bɛ i ni mɔgɔ dɔ cɛ, ni o tigi b’a fɛ ka taga ni o ko ye fagamaw fɛ, i ka kan ka cogoya ɲini ka o ko ɲanabɔ ka aw to sira ra le. Ni o tɛ, ni a tagara i don kititigɛbagaw boro, kititigɛbagaw bɛ i di kasobon kɔrɔsibaga ma, ale bɛ i bla kaso ra.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Ni i kɔni donna o yɔrɔ ra, ne b’a fɔ i ye ko o ka wari min ben i kan, ni i ma o bɛɛ sara ka ban pewu, i tɛ bɔ kaso ra fiyewu.»
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.