Juízes 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Lon dɔ, Yerubaali dencɛ Abimelɛki tagara Sikɛmu, a bamuso balemaw ni a bamuso facɛ ta somɔgɔw bɛɛ fɛ, ka taga kuma o fɛ; a ko:
1 E Abimeleque, o filho de Jerubaal, foi a Siquém, até os irmãos da sua mãe e conversou com eles, e com toda a família da casa do pai da sua mãe, dizendo:
2 «Aw ye sabari ka ne ta kuma lase Sikɛmu dugu cɛkɔrɔbaw bɛɛ ma. Aw ye a fɔ o ye ko: ‹Yerubaali dencɛ biwolonfla bɛɛ ye sigi aw kunna, walama cɛ kelen dɔrɔn ye sigi aw kunna, aw ta miiriya ra, o fla ra juman ka fisa? Aw fana ye aw hakiri to a ra ko ne ni aw le ye mɔgɔ kelenw ye.› »
2 Falai, rogo-vos, aos ouvidos de todos os homens de Siquém: O que é melhor para vós: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta pessoas, reinem sobre vós, ou que reine um sobre vós? Lembrai também que eu sou vosso osso e vossa carne.
3 Abimelɛki belencɛw tagara o kumaw lase Sikɛmu dugu cɛkɔrɔbaw bɛɛ ma, ka Abimelɛki tɔgɔɲuman fɔ o ye. Abimelɛki ta ko ka o jusu mina. O ko: «Abimelɛki ye an yɛrɛ balema le ye.»
3 E os irmãos da sua mãe falaram todas estas suas palavras aos ouvidos de todos os homens de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: Ele é nosso irmão.
4 O ka warigbɛ biwolonfla bɔ o ta jo Baali Beriti ta jobon na, ka o di Abimelɛki ma. Abimelɛki ka mɔgɔkunntanw ani mɔgɔkolon dɔw gban a yɛrɛ kɔ, ka to ka olugu sara ni o wari ye.
4 E eles lhe deram setenta peças de prata da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou pessoas vãs e levianas, que o seguiram.
5 O kɔ, a tagara a facɛ ta so, Ofira dugu kɔnɔ. A sera yi minkɛ, a k’a balemaw bɛɛ faga kabakuru kelen kan; a facɛ Yerubaali dencɛ biwolonfla bɛɛ. Yerubaali dencɛ fitini, Yotamu kelen le kisira, sabu ale tun borira ka dogo.
5 E ele foi até a casa do seu pai em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta pessoas, sobre uma pedra; porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, foi deixado, pois ele se escondeu.
6 A kɛra ten, Sikɛmu cɛkɔrɔbaw bɛɛ, ani Bɛti Milo dugumɔgɔw bɛɛ nana lajɛn Sikɛmu yirisunba kɔrɔ, kabakuruba kɔrɔ, ka Abimelɛki sigi masaya ra.
6 E todos os homens de Siquém se reuniram, e toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto à planície da coluna que estava em Siquém.
7 Ayiwa, Yotamu ka o ko mɛn minkɛ, a tagara lɔ Garizimu kuru kunna ka pɛrɛn k’a fɔ ko: «Sikɛmu dugumɔgɔw, ni aw b’a fɛ Ala ye aw lamɛn, o tuma aw fana ye ne lamɛn!
7 E quando contaram a Jotão, ele foi e se pôs de pé no cume do monte Gerizim, e ergueu a sua voz, e gritou, e lhes disse: Atentai-me, vós homens de Siquém, para que Deus possa atentar a vós.
8 Ayiwa, lon dɔ, yiriw le ko o bɛ masacɛ dɔ ɲini k’a sigi o yɛrɛ kunna. O k’a fɔ oliviyesun ye ko: ‹Ele ye sigi an kunna.›
8 As árvores foram, certa vez, ungir um rei sobre elas; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Oliviyesun ka o jaabi ko: ‹Ne bɛ turu min bɔ, o ka di Ala ye, a ka di mɔgɔw ye fana; o tuma aw b’a miiri ko ne bɛna o dabla ka to ka taga fifa aw kunna dɔrɔn, ko ne bɛ kɛ aw ta masacɛ ye wa?›
9 Porém, a oliveira disse a elas: Deveria eu deixar a minha gordura, com a qual, por mim, honra a Deus e aos homens, para ser promovida acima das árvores?
10 «Ayiwa, yiriw tagara a fɔ torosun ye ko: ‹Na, ele ye na sigi an kunna!›
10 E as árvores disseram à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Torosun ka o jaabi ko: ‹Diya min bɛ ne ra, ani ne bɛ dendiman minw kɛ, aw b’a miiri ko ne bɛna o dabla ka to ka taga fifa aw kunna dɔrɔn ko ne bɛ kɛ aw ta masacɛ ye wa?›
11 Porém, a figueira disse a elas: Deveria eu abandonar a minha doçura, e o meu bom fruto, para ser promovida acima das árvores?
12 «Ayiwa, yiriw tagara a fɔ rɛzɛnsun ye ko: ‹Ele ye na sigi an kunna!›
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Rɛzɛnsun ka o jaabi ko: ‹Ne bɛ rɛzɛnji min bɔ, o bɛ Ala ninsɔndiya, a bɛ mɔgɔw fana ninsɔndiya; aw b’a miiri ko ne bɛna o dabla ka to ka taga fifa aw kunna dɔrɔn ko ne bɛ kɛ aw ta masacɛ ye wa?›
13 E a videira lhes disse: Deveria eu deixar o meu vinho, que alegra Deus e os homens, para ser promovida acima das árvores?
14 «Ayiwa, a kɛra ten minkɛ, yiriw bɛɛ bɛnna kelen ma ka taga a fɔ ŋanisun ye ko: ‹Na, ele ye na sigi an kunna!›
14 Então, disseram todas as árvores ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Ayiwa, ŋanisun ka o jaabi, ko: ‹Ni a kɛra ko can lo ko aw b’a fɛ ka ne sigi ka ne kɛ aw ta masacɛ ye, o tuma aw ye na dogo ne suma kɔrɔ; ni o tɛ, tasuma dɔ bɛna bɔ ne ta ŋaniw na ka Liban ta sɛdirisunw bɛɛ jɛni.› »
15 E o espinheiro disse às árvores: Se, verdadeiramente, ungires-me rei sobre vós, então, vinde e ponde a vossa confiança na minha sombra; e se não, que o fogo saia da silveira e devore os cedros do Líbano.
16 Yotamu k’a fɔ o ye tuun ko: «Aw ka Abimelɛki sigi k’a kɛ aw ta masacɛ ye minkɛ, yala aw ka o kɛ can yɛrɛ le ra ni aw jusukun bɛɛ ye wa? Yala aw ka min kɛ Yerubaali ni a ta somɔgɔw ra, o bɛnnin lo wa? A ka baara min kɛ aw ye, aw k’a waleɲumanlɔn o ra wa?
16 Agora, portanto, se agistes verdadeira e sinceramente ao constituírem Abimeleque rei, e se tratastes bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizestes segundo o merecimento das suas mãos;
17 Ne facɛ ka kɛrɛ kɛ aw kosɔn, fɔ a bɛ ɲini k’a nin to a ra; a ka aw bɔsi Madiyankaw boro.
17 (pois o meu pai lutou por vós, e longe arriscou a sua vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Nka bi, aw le wurira ne facɛ ta somɔgɔw kama; aw k’a dencɛ cɛ biwolonfla bɛɛ faga kabakuru kelen kan. Aw k’a ta jɔnmuso dencɛ Abimelɛki le sigi k’a kɛ Sikɛmu dugu masacɛ ye, sabu ale ye aw ta dugumɔgɔ le ye.
18 e vós vos levantastes contra a casa do meu pai neste dia, e assassinastes os seus filhos, setenta pessoas, sobre uma pedra, e fizestes de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os homens de Siquém, porque ele é vosso irmão).
19 Ayiwa, aw ka min kɛ Yerubaali ni a ta so ra, ni a kɛra ko aw ka o kɛ can yɛrɛ le kan, k’a kɛ ni aw jusukun bɛɛ ye, o tuma Ala y’a to Abimelɛki ye aw jusu suma, aw fana ye ale jusu suma.
19 Se vós, então, tratastes verdadeira e sinceramente para com Jerubaal e a sua casa neste dia, então regozijai-vos em Abimeleque, e deixai-o também regozijar-se em vós;
20 Ni o tɛ, Ala y’a to tasuma dɔ ye bɔ Abimelɛki ra ka Sikɛmu dugumɔgɔw ni Bɛti Milo dugumɔgɔw bɛɛ jɛni; tasuma dɔ fana ye bɔ Sikɛmu dugumɔgɔw ni Bɛti Milo dugumɔgɔw ra, ka Abimelɛki jɛni.»
20 mas se não, que o fogo saia de Abimeleque e devore os homens de Siquém, e a casa de Milo; e que o fogo saia dos homens de Siquém, e da casa de Milo, e devore Abimeleque.
21 O kɔ, Yotamu bɔra o yɔrɔ ra; a siranna ka bori ka taga dogo fɔ Bɛri, ka bɔ a balemacɛ Abimelɛki kɔrɔ.
21 E Jotão correu para longe, e fugiu, e foi até Beer, e lá habitou, por temer Abimeleque, seu irmão.
22 Abimelɛki sigira Izirayɛlimɔgɔw kunna fɔ san saba.
22 Quando Abimeleque havia reinado três anos sobre Israel,
23 O kɔ, Ala ka bɛnbariya don Abimelɛki ni Sikɛmu dugumɔgɔw cɛ. Olugu murutira, ko o bɛ Abimelɛki janfa.
23 Deus, então, enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os homens de Siquém; e os homens de Siquém trataram Abimeleque traiçoeiramente;
24 Ala ka o bɛnbariya bla o cɛ, janko Abimelɛki tun k’a balemacɛw, Yerubaali dencɛ biwolonfla minw faga, o hakɛ ye bɔ a ra; Sikɛmu dugumɔgɔ minw fana k’a dɛmɛ ka o faga, o hakɛ ye bɔ olugu fana ra.
24 para que a crueldade feita aos setenta filhos de Jerubaal pudesse vir, e o seu sangue fosse colocado sobre o irmão deles, Abimeleque, que os matou, e sobre os homens de Siquém, que o ajudaram na matança dos seus irmãos.
25 Sikɛmu dugumɔgɔw ka benkannikɛbaga dɔw dogo kuruw sanfɛyɔrɔw ra, Sikɛmu dugu kɔrɔ, janko ka Abimelɛki tɔɔrɔ. O mɔgɔw tun bɛ to ka ben tɛmɛbagaw kan ka o borofɛnw bɔsi o ra. Mɔgɔ dɔw nana o ko fɔ Abimelɛki ye.
25 E os homens de Siquém colocaram à sua espera, no cume dos montes, homens deitados; e eles roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e isto foi dito a Abimeleque.
26 O wagati ra fana, Ebɛdi dencɛ, min ye Gali ye, ale ni a balemaw tagara sigi Sikɛmu dugu kɔnɔ. Gali ta ko ka dugumɔgɔw kun mina, fɔ o ka o jigi la a kan.
26 E Gaal, o filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e atravessou para Siquém; e os homens de Siquém depositaram nele a sua confiança.
27 Lon dɔ, dugumɔgɔw bɔra ka taga o ta rɛzɛnforow ra, ka taga rɛzɛnmɔ tigɛ, ka na o ji bɔ ka o kɛ duvɛn ye. O kɔ, o ka ɲanagbɛba dɔ kɛ; o donna o ta jobonba kɔnɔ, ka domuniba kɛ yi, ka min, ka kumajuguw fɔ Abimelɛki ma.
27 E eles saíram para os campos, e colheram dos seus vinhedos, e pisotearam as uvas, e se alegraram, e entraram na casa do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Gali ko: «Abimelɛki ye mun le ye an Sikɛmukaw fɛ, ka na a fɔ ko ale le bɛ sigi an kunna? Mun le kosɔn an b’a to Abimelɛki ye sigi an kunna k’a sɔrɔ Yerubaali dencɛ lo? A ka Zebuli le ta ka o kɛ Sikɛmu dugu ɲamɔgɔ ye. Aw ka kan ka sɔn Hamɔri ta mɔgɔw ta fanga le ma, ale min ka Sikɛmu dugu sigi. An man kan ka sɔn Abimelɛki ta fanga ma fiyewu!»
28 E Gaal, o filho de Ebede, disse: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Não é ele o filho de Jerubaal? E Zebul o seu oficial? Servi aos homens de Hamor, o pai de Siquém; afinal, porque nós deveríamos servi-lo?
29 Gali k’a fɔ tuun ko: «Ni a kɛra ko aw tun ka Sikɛmu dugu kuntigiya di ne le ma, ne tun bɛna Abimelɛki gbɛn ka bɔ fanga ra, k’a fɔ a ye ko: ‹Abimelɛki, dɔ fara i ta kɛrɛkɛdenw kan ka na ne kɛrɛ!› »
29 E, quisera Deus, este povo estivesse debaixo da minha mão! Eu, então, removeria Abimeleque. E ele disse a Abimeleque: Aumenta o teu exército, e sai.
30 Ayiwa, Ebɛdi dencɛ Gali tun ka o kuma minw fɔ, o kumaw sera dugutigi Zebuli ma. Zebuli dimina kosɛbɛ.
30 E quando Zebul, o regente da cidade, ouviu as palavras de Gaal, o filho de Ebede, sua ira se acendeu.
31 A ka mɔgɔ dɔw ci dogo ra Abimelɛki fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «A flɛ, Ebɛdi dencɛ Gali ni a balemaw nana Sikɛmu dugu kɔnɔ, ka na to ka mɔgɔw kɔnɔnɔsu i kama.
31 E ele enviou mensageiros até Abimeleque secretamente, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram até Siquém; e eis que eles fortificam a cidade contra ti.
32 O ra, bi su fɛ, i ni i ta mɔgɔw ye bɔ ka taga dogo kongo kɔnɔ.
32 Agora, portanto, levante-te à noite, tu e o povo que está contigo, e deitai-vos em espera no campo;
33 Sini sɔgɔma, teresun bɔwagati ra, aw ye bara ka na ben dugu kan. Ni Gali ni a ta mɔgɔw bɔra ko o bɛna i kɛrɛ, ni i baraka ka se ka min kɛ, i ye o kɛ o ra.»
33 e será que, pela manhã, tão logo o sol se levante, tu te levantarás cedo, e te posicionarás sobre a cidade; e, eis que quando ele e o povo que está com ele saírem contra ti, poderás fazer a eles como achares ocasião.
34 Abimelɛki ni a ta mɔgɔw bɛɛ bɔra su fɛ ka taga dogo Sikɛmu dugu kɔ fɛ. A tun k’a ta kɛrɛkɛdenw taran ka o kɛ jɛnkuru naani.
34 E Abimeleque se levantou, e todo o povo que estava com ele, à noite, e eles lançaram-se em espera contra Siquém em quatro companhias.
35 Ayiwa, o dugusagbɛ sɔgɔmada fɛ, Gali bɔra ka taga lɔ dugu donda ra. O wagati ra, Abimelɛki ni a ta mɔgɔw bɛɛ barara ka bɔ o dogoyɔrɔ ra.
35 E Gaal, o filho de Ebede, saiu, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e Abimeleque e o povo que estava com ele se levantaram da posição deitada, em espera.
36 Gali ka o ye minkɛ, a k’a fɔ Zebuli ye ko: «Ne ɲa bɛ mɔgɔ dɔw jigitɔ ra ka bɔ kuruw kunna.» Zebuli k’a jaabi ko: «Mɔgɔw tɛ, kuruw ja lo.»
36 E quando Gaal viu o povo, disse a Zebul: Eis que descem pessoas do cume dos montes. E Zebul lhe disse: Tu vês a sombra dos montes como se fossem homens.
37 Gali ko: «Can lo dɛ, mɔgɔ dɔw le bɛ jigira ka bɔ kuruw sanfɛyɔrɔw ra; kɛrɛkɛden dɔw le bɛ nana lagbɛrikɛbagaw ta yirisunba sira fɛ.»
37 E Gaal falou novamente e disse: Vê, de lá descem pessoas pelo meio da terra, e uma outra companhia vem chegando pela planície de Meonenim.
38 Zebuli ko: «Ele tun bɛ dabayakuma minw fɔra, i ɲinana o kɔ wa? Ele le tun t’a fɔra ko: ‹Abimelɛki ye mun le ye ko a bɛ a ta fanga sigi an kan?› I tun bɛ mɔgɔ minw dɔgɔyara, olugu le ye nin ye tan. Wuri, i ye taga o kɛrɛ sisan!»
38 Então, disse-lhe Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual disseste: Quem é Abimeleque, para que devamos servi-lo? Não é este o povo que tu desprezaste? Sai, rogo-te agora, e luta contra eles.
39 Gali blara Sikɛmu dugumɔgɔw ɲa ko o bɛ taga Abimelɛki kɛrɛ.
39 E Gaal saiu diante dos homens de Siquém, e lutou contra Abimeleque.
40 Abimelɛki ka Gali gbɛn, Gali borira a ɲa. Abimelɛki ta mɔgɔw ka Sikɛmukaw caman faga sani o ye bori ka taga se o ta dugu donda ma.
40 E Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos foram derrubados e feridos até a entrada do portão.
41 O kɔ, Abimelɛki tagara sigi Aruma dugu kɔnɔ. Zebuli ka Gali ni a balemaw bɛɛ gbɛn, ko o kana sekɔ Sikɛmu tuun.
41 E Abimeleque habitou em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ayiwa, o dugusagbɛ, Sikɛmu dugumɔgɔw bɔra ko o bɛ taga o ta forow ra. Abimelɛki ka o mɛn.
42 E sucedeu que, pela manhã, o povo saiu para o campo; e Abimeleque foi informado.
43 A k’a ta kɛrɛkɛdenw taran jɛnkuru saba. O tagara dogo kongo kɔnɔ. O nana mɔgɔw bɔtɔ ye dugu kɔnɔ minkɛ, o tagara o kama ka taga o kɛrɛ.
43 E ele tomou o povo, e o dividiu em três companhias, e deitaram em espera no campo, e observou, e eis que o povo havia saído da cidade; e ele se levantou contra eles, e os feriu.
44 Abimelɛki ni a ta kɛrɛkɛjama kelen borira ka taga lɔ Sikɛmu dugu donda ra. Jɛnkuru tɔ fla tagara ben mɔgɔw kan kongo kɔnɔ yi ka o kɛrɛ.
44 E Abimeleque, e a companhia que estava com ele, precipitou-se para a frente, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e as duas outras companhias avançaram sobre todo o povo que estava nos campos, e os matou.
45 Abimelɛki ka Sikɛmu dugumɔgɔw kɛrɛ o lon tere bɛɛ. A laban, a sera ka dugu mina. A ka dugumɔgɔw faga, ka dugu ci, ka ban ka kɔgɔ seri dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra.
45 E Abimeleque lutou contra a cidade durante aquele dia inteiro; e ele tomou a cidade, e matou o povo que nela estava, e demoliu a cidade, e a semeou com sal.
46 Ayiwa, sankasojan min tun bɛ Sikɛmu dugu kɔrɔ, min bɛ wele ko Migidali Sikɛmu, o yɔrɔ mɔgɔw ka o mɛn minkɛ, olugu tagara dogo o ta jo Baali Beriti ta jobonba jukɔrɔyɔrɔ so kɔnɔ.
46 E quando todos os homens da torre de Siquém ouviram aquilo, eles entraram em um porão da casa do deus Berite.
47 Dɔ tagara a fɔ Abimelɛki ye ko Migidali Sikɛmu mɔgɔw bɛɛ tagara lajɛn o ta jobonba kɔnɔ.
47 E foi dito a Abimeleque que todos os homens da torre de Siquém estavam reunidos.
48 Abimelɛki tagara ni a ta mɔgɔw bɛɛ ye Salimɔn kuru kan. A ka jende ta ka yiriboro dɔ tigɛ, ka o la a kan na, k’a fɔ a ta kɛrɛkɛdenw ye ko: «Ne ka min kɛ aw ka o ye kɛ! Aw fana ye teliya ka o dɔ kɛ.»
48 E Abimeleque subiu o monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na sua mão, e cortou um galho das árvores, e o pegou, e o colocou sobre o seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos, e fazei tal como fiz.
49 O bɛɛ ka yiriboro kelen kelen tigɛtigɛ, ka gban Abimelɛki kɔ. O tagara o yiriborow ton jobonba jukɔrɔyɔrɔ ra, k’a lala bon kan, ka tasuma don a ra, ka bonba ni a kɔnɔmɔgɔw bɛɛ jɛni. Migidali Sikɛmu ta mɔgɔw bɛɛ sara o cogo le ra. O tun bɛ mɔgɔ waga kelen bɔ, cɛw ni musow.
49 E, de modo semelhante, todo o povo, cada qual, cortou o seu galho, e seguiu Abimeleque, e os colocaram no porão, e atearam fogo sobre eles no porão; de modo que todos os homens da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 O kɔ, Abimelɛki tagara Tebɛsi dugu kama. A ka dugu lamini, ka dugu mina.
50 Então Abimeleque foi a Tebes, e acampou contra Tebes, e a tomou.
51 Nka sankasojan barakaman dɔ tun bɛ dugu cɛ ma, dugumɔgɔw bɛɛ tagara dogo o sankaso kɔnɔ, cɛw, ani musow. O ka sankaso da sɔgɔ o yɛrɛ da ra, ka yɛlɛn ka taga to sankaso kunna.
51 Havia, porém, uma torre forte dentro da cidade, e para lá fugiram todos os homens e mulheres, e todos os da cidade, e a trancaram para eles, e os fizeram subir até o topo da torre.
52 Abimelɛki nana se fɔ sankaso ma. A benna sankaso kan, ko a bɛ tasuma don a ra.
52 E Abimeleque veio até a torre, e lutou contra ela, e investiu fortemente contra a porta da torre para incendiá-la com fogo.
53 Muso dɔ tora sankaso kunna ka mugusikaba dɔ firi Abimelɛki kun kan, k’a kun ci.
53 E uma certa mulher atirou um pedaço de mó sobre a cabeça de Abimeleque, e o seu crânio se quebrou.
54 O yɔrɔnin bɛɛ, Abimelɛki ta kɛrɛkɛminanw tun bɛ kanbelen min boro, a ka o wele k’a fɔ o ye ko: «I ta kɛrɛkɛmuru bɔ ka ne faga, janko o kana na a fɔ ko muso le ka ne Abimelɛki faga.» Kanbelen ka Abimelɛki sɔgɔ ni kɛrɛkɛmuru ye; Abimelɛki sara.
54 Então, ele chamou apressadamente o seu moço, o escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada, e me mata, para que os homens não o digam: Uma mulher o matou. E o seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Izirayɛlimɔgɔw k’a ye ko Abimelɛki sara minkɛ, o bɛɛ sekɔra ka taga o ta so.
55 E quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, partiram, cada qual, para o seu lugar.
56 O cogo ra, Abimelɛki tun ka kojugu min kɛ, k’a balemacɛ biwolonfla faga, k’a facɛ hakɛ ta, Ala ka o kojugu hakɛ bɔ Abimelɛki ra.
56 Assim Deus retribuiu a impiedade de Abimeleque, a qual ele fez ao seu pai, ao matar os seus setenta irmãos;
57 Sikɛmu dugumɔgɔw fana tun ka kojugu minw bɛɛ kɛ, Ala ka olugu fana ta kojuguw hakɛ bɔ o ra. A kɛra ten, Yerubaali dencɛ Yotamu ta danga benna o kan.
57 e todo o mal dos homens de Siquém Deus retribuiu sobre as suas cabeças; e sobre eles veio a maldição de Jotão, o filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.