Juízes 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Efirayimu ta mɔgɔw nana a fɔ Zedeyɔn ye ko: «I ka mun ko le kɛ an na tan? I tagatɔ kɛrɛyɔrɔ ra Madiyankaw kama, mun na i ma anw wele fana?» O ka Zedeyɔn mafiyɛnya.
1 E os homens de Efraim lhe disseram: Por que nos serviste dessa forma, ao não nos chamares quando foste lutar contra os midianitas? E eles o repreenderam agressivamente.
2 Zedeyɔn ka o jaabi ko: «Ne ka mun baara le kɛ min bɛ se ka suma ni aw ta baara ye? Aw Efirayimukaw ka rɛzɛnden dama dama min tɔmɔ, o ma caya ka tɛmɛ ne bɛmacɛ Abiyezɛri ta foro ta rɛzɛn bɛɛ lajɛnnin kan wa?
2 E ele lhes disse: O que fiz eu agora em comparação convosco? Não é a colheita das uvas de Efraim melhor do que a vindima de Abiezer?
3 Matigi Ala ka Madiyankaw ta kuntigi fla Orɛbu ni Zɛbu don aw le boro, k’a to aw ye o faga. Yala ne sera ka o kɛ wa?»
3 Deus entregou nas vossas mãos os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; e o que fui capaz de fazer em comparação convosco? Então, a sua ira se aplacou diante dele, quando ele disse isto.
4 Zedeyɔn ni a ta cɛ kɛmɛ saba tagara se Zuridɛn ba ma. O ka ba tigɛ. O tun sɛgɛnin lo kosɛbɛ, nka o bɛɛ n’a ta, o belen tun bɛ gbanna Madiyankaw kɔ tuun.
4 E Gideão veio até o Jordão, e atravessaram ele e os trezentos homens que estavam com ele, fracos, mas ainda perseguindo-os.
5 O tagara se Sukɔti dugu kɔnɔ minkɛ, Zedeyɔn k’a fɔ dugumɔgɔw ye ko: «Ne bɛ Madiyankaw ta masacɛw le gbɛnna, Zeba ni Salimuna. Aw ye sabari ka domuni dɔɔnin di ne ta kɛrɛkɛdenw ma, sabu o sɛgɛra fɔ ka o baraka ban.»
5 E ele disse aos homens de Sucote: Dai, rogo-vos, pães para o povo que me segue; pois eles estão fracos, e eu estou perseguindo Zeba e Salmuna, reis de Midiã.
6 Sukɔti dugu ɲamɔgɔw ka Zedeyɔn jaabi ko: «Mun kosɔn anw bɛ domuni di aw ma k’a sɔrɔ aw ma Zeba ni Salimuna mina fɔlɔ?»
6 E os príncipes de Sucote disseram: Estão as mãos de Zeba e Salmuna, agora, na tua mão, para que devamos dar pão ao teu exército?
7 Zedeyɔn ko o ma ko: «Ni Matigi Ala nana Zeba ni Salimuna don ne boro, ne sekɔtɔ bɛna ŋanibisanw ni ŋaniyiriw le tigɛ ka aw bugɔ fɔ ka aw fari birindi.»
7 E Gideão disse: Portanto, quando o SENHOR entregar Zeba e Salmuna na minha mão, eis que retalharei a vossa carne com espinhos do deserto e com roseiras bravas.
8 O bɔra yi ka taga se Penuwɛli. Zedeyɔn ka olugu fana daari domuni na. Sukɔti dugumɔgɔw tun k’a jaabi cogo min na, Penuwɛli dugumɔgɔw fana k’a jaabi ten le.
8 E ele subiu para Penuel, e falou-lhes do mesmo modo; e os homens de Penuel responderam-lhe tal como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Zedeyɔn k’a fɔ Penuwɛli dugumɔgɔw ye ko: «Ni ne tagara se sɔrɔ Madiyankaw kan ka kɔsegi ka na, ne bɛna aw ta dugu sankaso ci.»
9 E ele falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, eu colocarei abaixo esta torre.
10 Zeba ni Salimuna ni o ta kɛrɛkɛdenw tun bɛ Karikɔri dugu kɔnɔ. O ta kɛrɛkɛdenw tɔ tun ye cɛ waga tan ni looru (15 000) dɔrɔn. Olugu dɔrɔn le tun tora Madiyankaw ni terebɔyanfan mɔgɔw ta kɛrɛkɛjama ra, sabu cɛ waga kɛmɛ ni mugan (120 000) le tun fagara o ra.
10 Ora, Zeba e Salmuna estavam em Carcor, e com eles os seus exércitos, cerca de quinze mil homens, todos os que foram deixados de todos os exércitos dos filhos do oriente; pois ali caíram cento e vinte mil homens que empunhavam a espada.
11 Zedeyɔn ni a ta mɔgɔw tɛmɛna kongokolonmɔgɔw ta sira fɛ, Noba dugu ni Yogibeha dugu terebɔyanfan na. A tagara bara Madiyankaw ta kɛrɛkɛjama ra, ka ben o kan, k’a sɔrɔ olugu tun b’a miiri ko foyi tɛ se ka se o ma.
11 E Gideão subiu pelo caminho daqueles que habitavam em tendas a leste de Noba e Jogbeá, e feriu o exército; pois o exército estava seguro.
12 Madiyankaw ta kuntigi fla, Zeba ni Salimuna, olugu borira; Zedeyɔn ni a ta kɛrɛkɛdenw ka o gbɛn ka o mina. O ka Madiyankaw ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ ɲagami ɲɔgɔn na; o bɛɛ borira ka taga o ta fan na.
12 E quando Zeba e Salmuna fugiram, ele os perseguiu, e aprisionou os dois reis de Midiã, Zeba e Salmuna, e desmantelou todo o exército.
13 Zedeyɔn ni a ta kɛrɛkɛdenw sekɔra ka na Hɛrɛsi kuru yɛlɛnsira fɛ.
13 E Gideão, o filho de Joás, retornou da batalha antes de o sol nascer,
14 O nana se Sukɔti minkɛ, Zedeyɔn ka dugu kanbelen dɔ mina fanga ra k’a ɲininka. Ale ka Sukɔti dugutigiw ni a cɛkɔrɔbaw bɛɛ tɔgɔ sɛbɛ k’a di Zedeyɔn ma. O bɛɛ lajɛnnin tun ye mɔgɔ biwolonfla ni wolonfla.
14 e tomou um jovem dos homens de Sucote, e lhe indagou; e ele lhe descreveu os príncipes de Sucote, e os seus anciãos, que eram: setenta e sete homens.
15 O kɔ, Zedeyɔn tagara a fɔ Sukɔti dugumɔgɔw ye ko: «Aw ka ne nɛni Zeba ni Salimuna min ko ra, ko: ‹Mun kosɔn an bɛna domuni di aw ma ko aw baraka banna, k’a sɔrɔ aw ma Zeba ni Salimuna mina fɔlɔ›, ayiwa, Zeba ni Salimuna ye nin ye.»
15 E ele veio até os homens de Sucote, e disse: Vede aqui Zeba e Salmuna, com os quais vós me repreendestes, dizendo: Estão as mãos de Zeba e Salmuna, agora, na tua mão, para que devamos dar pão aos teus homens que estão exaustos?
16 O ka Sukɔti dugu cɛkɔrɔbaw mina ka o bugɔ ni ŋanibisanw, ani ŋaniyiriw ye.
16 E ele pegou os anciãos da cidade, e espinhos do deserto, e roseiras bravas, e com isso ele ensinou os homens de Sucote.
17 O tagara Penuwɛli dugu sankaso fana ci, ka cɛw bɛɛ faga.
17 E ele derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Zedeyɔn ka Zeba ni Salimuna ɲininka ko: «Aw tun ka cɛ minw faga Tabɔri kuru yɔrɔ ra, olugu tun bɛ cogo di le?» O ko: «O tun bɔra i fɛ. O tun bɛ i ko masacɛdenw.»
18 Depois ele disse a Zeba e Salmuna: Que tipos de homens eram aqueles que vós matáveis em Tabor? E eles responderam: Assim como tu és, também eram eles: cada um assemelhava-se a um filho de um rei.
19 Zedeyɔn ko: «Ne balemaw tun lo. Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ko ni a tun kɛra ko aw tun ma o faga, ne tun tɛna aw fana faga.»
19 E ele disse: Eles eram meus irmãos, na verdade, filhos da minha mãe; assim como vive o SENHOR, se vós tivésseis salvado a sua vida, eu não vos mataria.
20 Zedeyɔn k’a fɔ a dencɛ fɔlɔ Yetɛri ye ko: «Wuri ka na o faga.» Nka den ma sɔn k’a ta kɛrɛkɛmuru bɔ ka o faga. Siranya tun b’a ra, sabu kanbelennin tun lo.
20 E ele disse a Jéter, o seu primogênito: Levanta-te, e mata-os. Porém o jovem não desembainhou a sua espada; pois temeu por ser ele ainda um jovem.
21 Zeba ni Salimuna k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «I yɛrɛ ye wuri ka an faga, sabu ni mɔgɔ ta si ma se min ma, a fanga tɛ se ka o baara kɛ.» Zedeyɔn yɛrɛ wurira ka Zeba ni Salimuna faga. Masirifɛn minw tun bɛ o ta ɲɔgɔmɛw kan na, a ka o ta.
21 Então Zeba e Salmuna disseram: Levanta-te e cai sobre nós; pois como é o homem, também é a sua força. E Gideão levantou-se, e matou Zeba e Salmuna, e retirou os ornamentos que estavam no pescoço dos seus camelos.
22 O kow tɛmɛnin kɔ, Izirayɛlimɔgɔw k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «Kɛ an ta masacɛ ye. I denw ni i mamadenw fana bɛna sigi an kunna i nɔ ra; sabu ele le ka an bɔsi ka bɔ Madiyankaw boro.»
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Governa tu sobre nós, tanto tu, como o teu filho, e o filho do teu filho; pois tu nos libertaste da mão de Midiã.
23 Zedeyɔn ka o jaabi ko: «Ne tɛna kɛ aw kuntigi ye, ne denw fana tɛna kɛ aw kuntigi ye, nka Matigi Ala kelen le bɛna kɛ aw kuntigi ye.»
23 E Gideão lhes disse: Eu não governarei sobre vós, tampouco o meu filho governará sobre vós; mas o SENHOR governará sobre vós.
24 Zedeyɔn k’a fɔ o ye ko: «Ne bɛna fɛn kelen le ɲini aw fɛ. Aw ka tororanɛgɛ saninlaman minw mina aw juguw ra kɛrɛkɛyɔrɔ ra, aw ye o kelen kelen di ne ma.»
24 E Gideão lhes disse: Eu desejaria um favor de vós: que me deis, cada homem, os brincos do seu despojo. (Pois eles tinham brincos de ouro nas orelhas, porque eram ismaelitas.)
25 Izirayɛlimɔgɔw ka Zedeyɔn jaabi ko: «An bɛ sɔn ka o di faasi.»
25 E eles responderam: Voluntariamente nós os daremos. E eles estenderam uma veste, e nela todo homem lançou os brincos do seu despojo.
26 O ka sanin min di Zedeyɔn ma, o bɛɛ lajɛnnin tun bɛ sanin kilo mugan bɔ; o ka masirifɛn wɛrɛw fana di, ani tororasaninw, ani Madiyankaw ta masacɛw ta deregebaɲumanw, ani masirifɛn minw tun bɛ o ta ɲɔgɔmɛw kan na.
26 E o peso dos brincos de ouro que ele pedira foi de mil e setecentos shekels; além dos ornamentos, e colares, e vestes púrpuras que vestiam os reis de Midiã, e além das correntes que estavam pendentes nos pescoços dos camelos.
27 Zedeyɔn ka o sanin kɛ ka saninderege dɔ lalaga, ka o bla a yɛrɛ ta dugu kɔnɔ, min ye Ofira dugu ye. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ nana ka na to ka o saninderege le bato. O saninderege ta ko le kɛra jan ye ka Zedeyɔn ni a ta somɔgɔw mina.
27 E Gideão fez disto um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel foi para lá a fim de prostituir-se após ele; o que se tornou uma armadilha para Gideão e para a sua casa.
28 Madiyankaw tora Izirayɛlimɔgɔw ta fanga kɔrɔ. O ma se ka o yɛrɛ bɔsi tuun fiyewu. Jamana tora hɛra ra fɔ san binaani, fɔ ka taga se Zedeyɔn saya ma.
28 Assim Midiã foi subjugada diante dos filhos de Israel, de forma que eles não mais levantaram as suas cabeças. E a região ficou silenciosa durante quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Yohasi dencɛ Zedeyɔn min ye Yerubaali ye, o nana kɔsegi ka taga sigi a ta so kɔnɔ.
29 E Jerubaal, o filho de Joás, foi e habitou na sua própria casa.
30 Dencɛ biwolonfla le tun bɛ Zedeyɔn fɛ; sabu muso caman tun b’a fɛ.
30 E Gideão teve setenta filhos gerados do seu corpo; pois ele teve muitas esposas.
31 A tun ka jɔnmuso min kɛ a muso ye, min tun bɛ Sikɛmu, o ka dencɛ kelen woro a ye; a ka o tɔgɔ la ko Abimelɛki.
31 E a sua concubina que estava em Siquém, ela também lhe gerou um filho, cujo nome ele chamou Abimeleque.
32 Yohasi dencɛ Zedeyɔn k’a ta kɔrɔya diyabɔ, ka sɔrɔ ka sa. O k’a su don a facɛ Yohasi su kɔrɔ, Ofira dugu kɔnɔ, min ye a bɛmacɛ Abiyezɛri ta mɔgɔw ta dugu ye.
32 E Gideão, o filho de Joás, morreu em boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de Joás, seu pai, em Ofra dos abiezritas.
33 Nka Zedeyɔn sanin kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka Baali ta jo bato tuun. Jo min tɔgɔ ye ko Baali Beriti, o ka o le kɛ o ta ala ye.
33 E sucedeu que, tão logo morreu Gideão, os filhos de Israel se voltaram, e foram se prostituir após Baalim, e fez de Baal-Berite o seu deus.
34 O ma Matigi Ala, o ta Ala jate tuun, ale min tun ka o bɔsi ka bɔ o juguw bɛɛ boro, o jugu minw tun ka o lamini fan bɛɛ ra.
34 E os filhos de Israel não se lembraram do SENHOR seu Deus, que os havia livrado das mãos de todos os seus inimigos em todos os lados;
35 Zedeyɔn Yerubaali tun ka koɲuman minw bɛɛ kɛ o ye fana, o ma o koɲumanw si lɔn Zedeyɔn ta somɔgɔw ye.
35 nem mostrou a sua bondade à casa de Jerubaal, a saber, Gideão, segundo toda a bondade que ele havia mostrado a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.