Juízes 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Efirayimu ta mɔgɔw nana a fɔ Zedeyɔn ye ko: «I ka mun ko le kɛ an na tan? I tagatɔ kɛrɛyɔrɔ ra Madiyankaw kama, mun na i ma anw wele fana?» O ka Zedeyɔn mafiyɛnya.
1 Então os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, não nos chamando quando foste pelejar contra Midiã? E repreenderam-no asperamente.
2 Zedeyɔn ka o jaabi ko: «Ne ka mun baara le kɛ min bɛ se ka suma ni aw ta baara ye? Aw Efirayimukaw ka rɛzɛnden dama dama min tɔmɔ, o ma caya ka tɛmɛ ne bɛmacɛ Abiyezɛri ta foro ta rɛzɛn bɛɛ lajɛnnin kan wa?
2 Ele, porém, lhes respondeu: Que fiz eu agora em comparação ao que vós fizestes? Não são porventura os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 Matigi Ala ka Madiyankaw ta kuntigi fla Orɛbu ni Zɛbu don aw le boro, k’a to aw ye o faga. Yala ne sera ka o kɛ wa?»
3 Deus entregou na vossa mão os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; que, pois, pude eu fazer em comparação ao que vós fizestes? Então a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
4 Zedeyɔn ni a ta cɛ kɛmɛ saba tagara se Zuridɛn ba ma. O ka ba tigɛ. O tun sɛgɛnin lo kosɛbɛ, nka o bɛɛ n’a ta, o belen tun bɛ gbanna Madiyankaw kɔ tuun.
4 E Gideão veio ao Jordão e o atravessou, ele e os trezentos homens que estavam com ele, fatigados, mas ainda perseguindo.
5 O tagara se Sukɔti dugu kɔnɔ minkɛ, Zedeyɔn k’a fɔ dugumɔgɔw ye ko: «Ne bɛ Madiyankaw ta masacɛw le gbɛnna, Zeba ni Salimuna. Aw ye sabari ka domuni dɔɔnin di ne ta kɛrɛkɛdenw ma, sabu o sɛgɛra fɔ ka o baraka ban.»
5 Disse, pois, aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, uns pães ao povo que me segue, porquanto está fatigado, e eu vou perseguindo a Zeba e Zalmuna, reis os midianitas.
6 Sukɔti dugu ɲamɔgɔw ka Zedeyɔn jaabi ko: «Mun kosɔn anw bɛ domuni di aw ma k’a sɔrɔ aw ma Zeba ni Salimuna mina fɔlɔ?»
6 Mas os príncipes de Sucote responderam: Já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão ao teu exército?
7 Zedeyɔn ko o ma ko: «Ni Matigi Ala nana Zeba ni Salimuna don ne boro, ne sekɔtɔ bɛna ŋanibisanw ni ŋaniyiriw le tigɛ ka aw bugɔ fɔ ka aw fari birindi.»
7 Replicou-lhes Gideão: Pois quando o Senhor entregar na minha mão a Zebá e a Zalmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
8 O bɔra yi ka taga se Penuwɛli. Zedeyɔn ka olugu fana daari domuni na. Sukɔti dugumɔgɔw tun k’a jaabi cogo min na, Penuwɛli dugumɔgɔw fana k’a jaabi ten le.
8 Dali subiu a Penuel, e falou da mesma maneira aos homens desse lugar, que lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Zedeyɔn k’a fɔ Penuwɛli dugumɔgɔw ye ko: «Ni ne tagara se sɔrɔ Madiyankaw kan ka kɔsegi ka na, ne bɛna aw ta dugu sankaso ci.»
9 Por isso falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 Zeba ni Salimuna ni o ta kɛrɛkɛdenw tun bɛ Karikɔri dugu kɔnɔ. O ta kɛrɛkɛdenw tɔ tun ye cɛ waga tan ni looru (15 000) dɔrɔn. Olugu dɔrɔn le tun tora Madiyankaw ni terebɔyanfan mɔgɔw ta kɛrɛkɛjama ra, sabu cɛ waga kɛmɛ ni mugan (120 000) le tun fagara o ra.
10 Zebá e Zalmuna estavam em Carcor com o seu exército, cerca de quinze mil homens, os restantes de todo o exército dos filhos do oriente; pois haviam caído cento e vinte mil homens que puxavam da espada.
11 Zedeyɔn ni a ta mɔgɔw tɛmɛna kongokolonmɔgɔw ta sira fɛ, Noba dugu ni Yogibeha dugu terebɔyanfan na. A tagara bara Madiyankaw ta kɛrɛkɛjama ra, ka ben o kan, k’a sɔrɔ olugu tun b’a miiri ko foyi tɛ se ka se o ma.
11 subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, ao oriente de Nobá e Jogbeá, e feriu aquele exército, porquanto se dava por seguro.
12 Madiyankaw ta kuntigi fla, Zeba ni Salimuna, olugu borira; Zedeyɔn ni a ta kɛrɛkɛdenw ka o gbɛn ka o mina. O ka Madiyankaw ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ ɲagami ɲɔgɔn na; o bɛɛ borira ka taga o ta fan na.
12 E, fugindo Zebá e Zalmuna, Gideão os perseguiu, tomou presos esses dois reis dos midianitas e desbaratou todo o exército.
13 Zedeyɔn ni a ta kɛrɛkɛdenw sekɔra ka na Hɛrɛsi kuru yɛlɛnsira fɛ.
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja pela subida de Heres,
14 O nana se Sukɔti minkɛ, Zedeyɔn ka dugu kanbelen dɔ mina fanga ra k’a ɲininka. Ale ka Sukɔti dugutigiw ni a cɛkɔrɔbaw bɛɛ tɔgɔ sɛbɛ k’a di Zedeyɔn ma. O bɛɛ lajɛnnin tun ye mɔgɔ biwolonfla ni wolonfla.
14 tomou preso a um moço dos homens de Sucote, e o inquiriu; este lhe deu por escrito os nomes dos príncipes de Sucote, e dos seus anciãos, setenta e sete homens.
15 O kɔ, Zedeyɔn tagara a fɔ Sukɔti dugumɔgɔw ye ko: «Aw ka ne nɛni Zeba ni Salimuna min ko ra, ko: ‹Mun kosɔn an bɛna domuni di aw ma ko aw baraka banna, k’a sɔrɔ aw ma Zeba ni Salimuna mina fɔlɔ›, ayiwa, Zeba ni Salimuna ye nin ye.»
15 Então veio aos homens de Sucote, e disse: Eis aqui Zebá e Zalmuna, a respeito dos quais me escarnecestes, dizendo: Porventura já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão aos teus homens fatigados?
16 O ka Sukɔti dugu cɛkɔrɔbaw mina ka o bugɔ ni ŋanibisanw, ani ŋaniyiriw ye.
16 Nisso tomou os anciãos da cidade, e espinhos e abrolhos do deserto, e com eles ensinou aos homens de Sucote.
17 O tagara Penuwɛli dugu sankaso fana ci, ka cɛw bɛɛ faga.
17 Também derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Zedeyɔn ka Zeba ni Salimuna ɲininka ko: «Aw tun ka cɛ minw faga Tabɔri kuru yɔrɔ ra, olugu tun bɛ cogo di le?» O ko: «O tun bɔra i fɛ. O tun bɛ i ko masacɛdenw.»
18 Depois perguntou a Zebá e a Zalmuna: Como eram os homens que matastes em Tabor? E responderam eles: Qual és tu, tais eram eles; cada um parecia filho de rei.
19 Zedeyɔn ko: «Ne balemaw tun lo. Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ko ni a tun kɛra ko aw tun ma o faga, ne tun tɛna aw fana faga.»
19 Então disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe; vive o Senhor, que se lhes tivésseis poupado a vida, eu não vos mataria.
20 Zedeyɔn k’a fɔ a dencɛ fɔlɔ Yetɛri ye ko: «Wuri ka na o faga.» Nka den ma sɔn k’a ta kɛrɛkɛmuru bɔ ka o faga. Siranya tun b’a ra, sabu kanbelennin tun lo.
20 E disse a Jeter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. O mancebo, porém, não puxou da espada, porque temia, porquanto ainda era muito moço.
21 Zeba ni Salimuna k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «I yɛrɛ ye wuri ka an faga, sabu ni mɔgɔ ta si ma se min ma, a fanga tɛ se ka o baara kɛ.» Zedeyɔn yɛrɛ wurira ka Zeba ni Salimuna faga. Masirifɛn minw tun bɛ o ta ɲɔgɔmɛw kan na, a ka o ta.
21 Então disseram Zebá e Zalmuna: Levanta-te tu mesmo, e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua força. Levantando-se, pois, Gideão, matou Zebá e Zalmuna, e tomou os crescentes que estavam aos pescoços dos seus camelos.
22 O kow tɛmɛnin kɔ, Izirayɛlimɔgɔw k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «Kɛ an ta masacɛ ye. I denw ni i mamadenw fana bɛna sigi an kunna i nɔ ra; sabu ele le ka an bɔsi ka bɔ Madiyankaw boro.»
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, assim tu, como teu filho, e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão de Midiã.
23 Zedeyɔn ka o jaabi ko: «Ne tɛna kɛ aw kuntigi ye, ne denw fana tɛna kɛ aw kuntigi ye, nka Matigi Ala kelen le bɛna kɛ aw kuntigi ye.»
23 Gideão, porém, lhes respondeu: Nem eu dominarei sobre vós, nem meu filho, mas o Senhor sobre vós dominará.
24 Zedeyɔn k’a fɔ o ye ko: «Ne bɛna fɛn kelen le ɲini aw fɛ. Aw ka tororanɛgɛ saninlaman minw mina aw juguw ra kɛrɛkɛyɔrɔ ra, aw ye o kelen kelen di ne ma.»
24 Disse-lhes mais Gideão: uma petição vos farei: dá-me, cada um de vós, as arrecadas do despojo. {Porque os inimigos tinham arrecadas de ouro, porquanto eram ismaelitas} .
25 Izirayɛlimɔgɔw ka Zedeyɔn jaabi ko: «An bɛ sɔn ka o di faasi.»
25 Ao que disseram eles: De boa vontade as daremos. E estenderam uma capa, na qual cada um deles deitou as arrecadas do seu despojo.
26 O ka sanin min di Zedeyɔn ma, o bɛɛ lajɛnnin tun bɛ sanin kilo mugan bɔ; o ka masirifɛn wɛrɛw fana di, ani tororasaninw, ani Madiyankaw ta masacɛw ta deregebaɲumanw, ani masirifɛn minw tun bɛ o ta ɲɔgɔmɛw kan na.
26 E foi o peso das arrecadas de ouro que ele pediu, mil e setecentos siclos de ouro, afora os crescentes, as cadeias e as vestes de púrpura que os reis de Midiã trajavam, afora as correntes que os camelos traziam ao pescoço.
27 Zedeyɔn ka o sanin kɛ ka saninderege dɔ lalaga, ka o bla a yɛrɛ ta dugu kɔnɔ, min ye Ofira dugu ye. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ nana ka na to ka o saninderege le bato. O saninderege ta ko le kɛra jan ye ka Zedeyɔn ni a ta somɔgɔw mina.
27 Disso fez Gideão um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ele; e foi um laço para Gideão e para sua casa.
28 Madiyankaw tora Izirayɛlimɔgɔw ta fanga kɔrɔ. O ma se ka o yɛrɛ bɔsi tuun fiyewu. Jamana tora hɛra ra fɔ san binaani, fɔ ka taga se Zedeyɔn saya ma.
28 Assim foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel, e nunca mais levantaram a cabeça. E a terra teve sossego, por quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Yohasi dencɛ Zedeyɔn min ye Yerubaali ye, o nana kɔsegi ka taga sigi a ta so kɔnɔ.
29 Então foi Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 Dencɛ biwolonfla le tun bɛ Zedeyɔn fɛ; sabu muso caman tun b’a fɛ.
30 Gideão teve setenta filhos, que procederam da sua coxa, porque tinha muitas mulheres.
31 A tun ka jɔnmuso min kɛ a muso ye, min tun bɛ Sikɛmu, o ka dencɛ kelen woro a ye; a ka o tɔgɔ la ko Abimelɛki.
31 A sua concubina que estava em Siquém deu-lhe também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
32 Yohasi dencɛ Zedeyɔn k’a ta kɔrɔya diyabɔ, ka sɔrɔ ka sa. O k’a su don a facɛ Yohasi su kɔrɔ, Ofira dugu kɔnɔ, min ye a bɛmacɛ Abiyezɛri ta mɔgɔw ta dugu ye.
32 Morreu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
33 Nka Zedeyɔn sanin kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka Baali ta jo bato tuun. Jo min tɔgɔ ye ko Baali Beriti, o ka o le kɛ o ta ala ye.
33 Depois da morte de Gideão os filhos de Israel tornaram a se prostituir após os baalins, e puseram a Baal-Berite por deus.
34 O ma Matigi Ala, o ta Ala jate tuun, ale min tun ka o bɔsi ka bɔ o juguw bɛɛ boro, o jugu minw tun ka o lamini fan bɛɛ ra.
34 Assim os filhos de Israel não se lembraram do Senhor seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos ao redor;
35 Zedeyɔn Yerubaali tun ka koɲuman minw bɛɛ kɛ o ye fana, o ma o koɲumanw si lɔn Zedeyɔn ta somɔgɔw ye.
35 nem usaram de beneficência para com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, segundo todo o bem que ele havia feito a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.