Juízes 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Sɔgɔmada joona fɛ, Zedeyɔn blara a ta kɛrɛkɛjama ɲa fɛ; o tagara o ta fanibonw lɔ Harɔdi bununji kɔrɔ. Zedeyɔn tɔgɔ le tun lara ko Yerubaali. O y’a sɔrɔ Madiyankaw tun bɛ sahiliyanfan fɛ, More tintin fan fɛ, kɛnɛgbɛ ra.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «I ta kɛrɛkɛdenw ka ca k’a dama tɛmɛ. Ne t’a fɛ nin mɔgɔ caman bɛɛ ye taga Madiyankaw kɛrɛ; ni o tɛ, o bɛna o yɛrɛ bonya ne ɲa kɔrɔ k’a fɔ ko olugu yɛrɛ ta fanga le k’a to o ka se sɔrɔ.
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 O ra, a fɔ mɔgɔw ye ko: ‹Siranya bɛ mɔgɔ o mɔgɔ ra, fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ, o tigi ye bɔ Galadi kuru yɔrɔ ra, ka taga so.› »
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye tuun ko: «Hali bi, mɔgɔw ka ca ka tɛmɛ. Taga ni o ye jida ra; ne yɛrɛ bɛna o woloma. Minw ka kan ka taga, ani minw man kan ka taga, ne bɛna o fɔ i ye.»
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Zedeyɔn tagara ni mɔgɔw ye jida ra. Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Mɔgɔw jimincogo flɛ; minw bɛna ji cɛ ni o boro ye k’a min dɔɔnin dɔɔnin i ko wuru bɛ ji min cogo min na, i ye olugu bla danna. Minw fana bɛna o kinbiri gban ka o boro fla la dugu ma ka o da biri ji ra k’a min, i ye olugu fana bla danna.»
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Ayiwa, minw ka ji cɛ ni o boro ye k’a min, olugu kɛra cɛ kɛmɛ saba. Tɔw bɛɛ ka o kinbiri gban ka o boro fla la dugu ma ka o da biri ji ra k’a min.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «Mɔgɔ kɛmɛ saba minw ka ji cɛ ni o boro ye k’a min, ne bɛna aw kisi ka Madiyankaw don aw boro olugu le sababu ra. Mɔgɔ tɔw bɛɛ ye kɔsegi o ta yɔrɔw ra.»
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Zedeyɔn ka o mɔgɔw bla ka taga, nka o ta domunifɛnw ni o ta burufiyɛtaw tora Zedeyɔn fɛ. Zedeyɔn tora ni cɛ kɛmɛ saba dɔrɔn ye. Madiyankaw ta kɛrɛkɛdenw tun bɛ Zedeyɔn ta mɔgɔw ta yɔrɔ dugumayɔrɔ ra, kɛnɛgbɛ ra.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 O lon su fɛ, Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «Wuri ka taga Madiyankaw kama, ka taga o kɛrɛ, sabu ne ka o don i boro.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Nka ni i bɛ siranna hali bi, o tuma ele ni i ta baaraden Pura ye taga ɲɔgɔn fɛ fɔlɔ Madiyankaw ta yɔrɔ ra.
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 Ni aw sera yi, Madiyankaw bɛ min fɔra, i ye o lamɛn; ni o kɛra, i tɛna siran tuun ka taga o kɛrɛ.»
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Madiyankaw ni Amalɛkikaw, ani terebɔyanfan mɔgɔw bɛɛ tun janjanna i ko tɔnw, ka kɛnɛgbɛyɔrɔ bɛɛ fa. O ta ɲɔgɔmɛw tun ka ca i n’a fɔ kɔgɔjida kɛnkɛn.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Zedeyɔn ni Pura sera yi wagati min na, o y’a sɔrɔ kɛrɛkɛden dɔ tun bɛ a ta siko lakarira a tɔɲɔgɔncɛ ye. A ko: «Ne sikora, k’a ye ko burukun kelen tun bɛ kolonkolonna ka don an ta fanibonw cɛ ra. A nana fanibon dɔ gbasi k’a ben, fɔ k’a dabiri dugu ma.»
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 A tɔɲɔgɔncɛ k’a fɔ a ye ko: «Cɛ, nin tɛ fɛn wɛrɛ ye, ni Izirayɛlikacɛ Yohasi dencɛ Zedeyɔn ta kɛrɛkɛmuru tɛ. Ala ka Madiyankaw ni o ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ don a boro.»
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Ayiwa, Zedeyɔn ka o siko ni a kɔrɔ mɛn minkɛ, a k’a kinbiri gban dugu ma ka Ala tando. O kɔ, a sekɔra ka na Izirayɛlimɔgɔw ta yɔrɔ ra. A sera yi minkɛ, a pɛrɛnna ko: «Aw ye wuri! Sabu Matigi Ala ka Madiyankaw ni o ta kɛrɛkɛjama bɛɛ don aw boro.»
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Zedeyɔn k’a ta kɛrɛkɛden kɛmɛ saba taran ka o kɛ jɛnkuru saba ye, ka burufiyɛta kelen ni bɔgɔdaga lakolon kelen di o bɛɛ kelen kelen ma, ko o ye lɔgɔmisɛnw mana ka o dogo o ta bɔgɔdagaw kɔnɔ.
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 O kɔ, a k’a fɔ o ye ko: «Aw ye to ka ne flɛ ka ɲa. Ni an tagara se Madiyankaw kɔrɔ, ni ne ka min kɛ, aw fana ye o le kɛ.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Ni ne ni ne ta mɔgɔw nana kɛ an ta buruw fiyɛ ye tuma min na, aw fana ye aw ta buruw fiyɛ o wagati ra, ka Madiyankaw lamini, ka kule ci k’a fɔ ko: ‹An ye kɛrɛ kɛ Matigi Ala ni Zedeyɔn ye!› »
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Ayiwa, Zedeyɔn ni a ta cɛ kɛmɛ sera Madiyankaw ta yɔrɔ kɔrɔ su cɛmancɛ wagati ra. O y’a sɔrɔ Madiyankaw ta kɛrɛkɛden minw tun bɛ yɔrɔ kɔrɔsira, o tun ka dɔ wɛrɛw bla ka na olugu labi. Zedeyɔn ni a ta mɔgɔw barara ka o ta buruw fiyɛ, ka o ta bɔgɔdagaw cici.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Jɛnkuru tɔw bɛɛ fana ka o ta buruw fiyɛ, ka o ta bɔgɔdagaw cici. O bɛɛ ka kara tasumamanw mina ni o numanboro ye, ka burufiyɛtaw mina ni o kininboro ye, ka kule ci k’a fɔ ko: «An ye muru ta ka kɛrɛ kɛ Matigi Ala ni Zedeyɔn ye!»
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 O bɛɛ lɔnin tora o nɔ ra; o tun lɔra ka Madiyankaw ta yɔrɔ lamini. Madiyankaw bɛɛ ka kɛ kule ci ye, ka kɛ bori ye ko o bɛ o yɛrɛ bɔsi.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Zedeyɔn ta cɛ kɛmɛ saba bɛɛ ka kɛ o ta buruw fiyɛ tuun. O kɛra minkɛ, Matigi Ala k’a kɛ Madiyankaw yɛrɛ benna ɲɔgɔn kan, ka kɛ ɲɔgɔn faga ye. A laban tɔw bɛɛ nana bori, ka taga fɔ Bɛti Sita, Sereda dugu fan fɛ. O tagara se fɔ Abɛli Mehola dugu yɔrɔ ra, fɔ Tabati dugu kɛrɛ fɛ yi.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Izirayɛlimɔgɔ tɔw, minw ye Nɛfitali ta mɔgɔw ye, ani Asɛri ta mɔgɔw, ani Manase ta mɔgɔw bɛɛ, olugu bɛɛ nana fara ɲɔgɔn kan, ka Madiyankaw nɔgbɛn.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 Zedeyɔn ka cira bla ka taga Efirayimu kuruyɔrɔ bɛɛ ra, k’a fɔ o mɔgɔw ye ko o ye bɔ ka na Madiyankaw kunbɛn ka sira tigɛ o ɲa Zuridɛn batigɛyɔrɔw ra, ka taga se fɔ Bɛti Bara dugu ta batigɛyɔrɔ ma. A fɔra ten minkɛ, Efirayimu ta mɔgɔw bɛɛ nana, ka na sira tigɛ Madiyankaw ɲa Zuridɛn batigɛyɔrɔw ra, ka taga se fɔ Bɛti Bara dugu ta batigɛyɔrɔ ma.
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 O ka Madiyankaw ta kuntigi fla mina, minw ye Orɛbu ni Zɛbu ye. O ka Orɛbu faga Orɛbu ta fara yɔrɔ ra, ka Zɛbu faga Zɛbu ta rɛzɛnforogiyɔrɔ ra. O ka Madiyankaw nɔgbɛn tuun; o nana ni Orɛbu kunkolo ni Zɛbu kunkolo ye ka na o di Zedeyɔn ma Zuridɛn ba kɔ fɛ.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.