Juízes 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Sɔgɔmada joona fɛ, Zedeyɔn blara a ta kɛrɛkɛjama ɲa fɛ; o tagara o ta fanibonw lɔ Harɔdi bununji kɔrɔ. Zedeyɔn tɔgɔ le tun lara ko Yerubaali. O y’a sɔrɔ Madiyankaw tun bɛ sahiliyanfan fɛ, More tintin fan fɛ, kɛnɛgbɛ ra.
1 Então Jerubaal, isto é, Gideão, se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele estava, e acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que o arraial dos midianitas ficava ao norte deles, no vale, perto do monte de Moré.
2 Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «I ta kɛrɛkɛdenw ka ca k’a dama tɛmɛ. Ne t’a fɛ nin mɔgɔ caman bɛɛ ye taga Madiyankaw kɛrɛ; ni o tɛ, o bɛna o yɛrɛ bonya ne ɲa kɔrɔ k’a fɔ ko olugu yɛrɛ ta fanga le k’a to o ka se sɔrɔ.
2 O Senhor disse a Gideão: — É demais o povo que está com você, para eu entregar os midianitas nas suas mãos. Israel poderia se gloriar contra mim, dizendo: “A minha própria mão me livrou.”
3 O ra, a fɔ mɔgɔw ye ko: ‹Siranya bɛ mɔgɔ o mɔgɔ ra, fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ, o tigi ye bɔ Galadi kuru yɔrɔ ra, ka taga so.› »
3 Portanto, anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver assustado e com medo, saia da região montanhosa de Gileade e volte para casa.” Então vinte e dois mil homens voltaram, e dez mil ficaram.
4 Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye tuun ko: «Hali bi, mɔgɔw ka ca ka tɛmɛ. Taga ni o ye jida ra; ne yɛrɛ bɛna o woloma. Minw ka kan ka taga, ani minw man kan ka taga, ne bɛna o fɔ i ye.»
4 Então o Senhor disse a Gideão: — Ainda há povo demais. Faça-os descer até as águas, e ali eu os provarei para você. Aquele de quem eu disser: “Este irá com você”, esse de fato irá com você; porém todo aquele de quem eu disser: “Este não irá com você”, esse não irá.
5 Zedeyɔn tagara ni mɔgɔw ye jida ra. Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Mɔgɔw jimincogo flɛ; minw bɛna ji cɛ ni o boro ye k’a min dɔɔnin dɔɔnin i ko wuru bɛ ji min cogo min na, i ye olugu bla danna. Minw fana bɛna o kinbiri gban ka o boro fla la dugu ma ka o da biri ji ra k’a min, i ye olugu fana bla danna.»
5 Gideão fez com que os homens descessem até as águas. Então o Senhor lhe disse: — Todos os que lamberem a água com a língua, como faz o cachorro, esses você deve pôr à parte, separando-os daqueles que se ajoelharem para beber.
6 Ayiwa, minw ka ji cɛ ni o boro ye k’a min, olugu kɛra cɛ kɛmɛ saba. Tɔw bɛɛ ka o kinbiri gban ka o boro fla la dugu ma ka o da biri ji ra k’a min.
6 O número dos que lamberam, levando a mão à boca, foi de trezentos homens. Todos os outros se ajoelharam para beber a água.
7 Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «Mɔgɔ kɛmɛ saba minw ka ji cɛ ni o boro ye k’a min, ne bɛna aw kisi ka Madiyankaw don aw boro olugu le sababu ra. Mɔgɔ tɔw bɛɛ ye kɔsegi o ta yɔrɔw ra.»
7 Então o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água eu livrarei vocês, e entregarei os midianitas nas suas mãos. Diga a todos os outros que voltem para casa.
8 Zedeyɔn ka o mɔgɔw bla ka taga, nka o ta domunifɛnw ni o ta burufiyɛtaw tora Zedeyɔn fɛ. Zedeyɔn tora ni cɛ kɛmɛ saba dɔrɔn ye. Madiyankaw ta kɛrɛkɛdenw tun bɛ Zedeyɔn ta mɔgɔw ta yɔrɔ dugumayɔrɔ ra, kɛnɛgbɛ ra.
8 Os trezentos homens pegaram as provisões e as trombetas dos outros. Gideão mandou todos os homens de Israel cada um à sua tenda, porém reteve consigo os trezentos homens. O arraial dos midianitas estava abaixo dele, no vale.
9 O lon su fɛ, Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye ko: «Wuri ka taga Madiyankaw kama, ka taga o kɛrɛ, sabu ne ka o don i boro.
9 Naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: — Levante-se e ataque o arraial, porque o entreguei nas suas mãos.
10 Nka ni i bɛ siranna hali bi, o tuma ele ni i ta baaraden Pura ye taga ɲɔgɔn fɛ fɔlɔ Madiyankaw ta yɔrɔ ra.
10 Se você ainda estiver com medo de atacar, desça ao arraial com o seu ajudante Pura
11 Ni aw sera yi, Madiyankaw bɛ min fɔra, i ye o lamɛn; ni o kɛra, i tɛna siran tuun ka taga o kɛrɛ.»
11 e ouça o que eles dizem. Então você ganhará coragem e atacará o arraial. Gideão desceu até a vanguarda do arraial com o seu ajudante Pura.
12 Madiyankaw ni Amalɛkikaw, ani terebɔyanfan mɔgɔw bɛɛ tun janjanna i ko tɔnw, ka kɛnɛgbɛyɔrɔ bɛɛ fa. O ta ɲɔgɔmɛw tun ka ca i n’a fɔ kɔgɔjida kɛnkɛn.
12 Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do Oriente cobriam o vale como uma nuvem de gafanhotos. Os camelos deles eram uma multidão inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Zedeyɔn ni Pura sera yi wagati min na, o y’a sɔrɔ kɛrɛkɛden dɔ tun bɛ a ta siko lakarira a tɔɲɔgɔncɛ ye. A ko: «Ne sikora, k’a ye ko burukun kelen tun bɛ kolonkolonna ka don an ta fanibonw cɛ ra. A nana fanibon dɔ gbasi k’a ben, fɔ k’a dabiri dugu ma.»
13 Quando Gideão se aproximou, eis que certo homem estava contando um sonho ao seu amigo. Ele dizia: — Tive um sonho. Eis que um pão de cevada vinha rolando dentro do arraial dos midianitas. Bateu contra a tenda, de maneira que esta caiu, se virou de cima para baixo e ficou estendida no chão.
14 A tɔɲɔgɔncɛ k’a fɔ a ye ko: «Cɛ, nin tɛ fɛn wɛrɛ ye, ni Izirayɛlikacɛ Yohasi dencɛ Zedeyɔn ta kɛrɛkɛmuru tɛ. Ala ka Madiyankaw ni o ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ don a boro.»
14 O amigo respondeu: — Isso não é outra coisa a não ser a espada de Gideão, filho de Joás, homem israelita. Deus entregou nas mãos dele os midianitas e todo este arraial.
15 Ayiwa, Zedeyɔn ka o siko ni a kɔrɔ mɛn minkɛ, a k’a kinbiri gban dugu ma ka Ala tando. O kɔ, a sekɔra ka na Izirayɛlimɔgɔw ta yɔrɔ ra. A sera yi minkɛ, a pɛrɛnna ko: «Aw ye wuri! Sabu Matigi Ala ka Madiyankaw ni o ta kɛrɛkɛjama bɛɛ don aw boro.»
15 Quando Gideão ouviu o relato desse sonho e o seu significado, adorou a Deus. Voltou para o arraial de Israel e disse: — Levantem-se, porque o
16 Zedeyɔn k’a ta kɛrɛkɛden kɛmɛ saba taran ka o kɛ jɛnkuru saba ye, ka burufiyɛta kelen ni bɔgɔdaga lakolon kelen di o bɛɛ kelen kelen ma, ko o ye lɔgɔmisɛnw mana ka o dogo o ta bɔgɔdagaw kɔnɔ.
16 Então repartiu os trezentos homens em três companhias e entregou a cada homem uma trombeta e um cântaro vazio, com uma tocha dentro dele.
17 O kɔ, a k’a fɔ o ye ko: «Aw ye to ka ne flɛ ka ɲa. Ni an tagara se Madiyankaw kɔrɔ, ni ne ka min kɛ, aw fana ye o le kɛ.
17 E disse-lhes: — Olhem para mim e façam como eu fizer. Quando eu chegar às imediações do arraial, assim como eu fizer, façam vocês também.
18 Ni ne ni ne ta mɔgɔw nana kɛ an ta buruw fiyɛ ye tuma min na, aw fana ye aw ta buruw fiyɛ o wagati ra, ka Madiyankaw lamini, ka kule ci k’a fɔ ko: ‹An ye kɛrɛ kɛ Matigi Ala ni Zedeyɔn ye!› »
18 Quando eu tocar a trombeta, e todos os que comigo estiverem, então vocês também tocarão a sua trombeta ao redor de todo o arraial e dirão: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Ayiwa, Zedeyɔn ni a ta cɛ kɛmɛ sera Madiyankaw ta yɔrɔ kɔrɔ su cɛmancɛ wagati ra. O y’a sɔrɔ Madiyankaw ta kɛrɛkɛden minw tun bɛ yɔrɔ kɔrɔsira, o tun ka dɔ wɛrɛw bla ka na olugu labi. Zedeyɔn ni a ta mɔgɔw barara ka o ta buruw fiyɛ, ka o ta bɔgɔdagaw cici.
19 Gideão e os cem homens que estavam com ele chegaram às imediações do arraial por volta da meia-noite, pouco tempo após a troca das guardas. Tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Jɛnkuru tɔw bɛɛ fana ka o ta buruw fiyɛ, ka o ta bɔgɔdagaw cici. O bɛɛ ka kara tasumamanw mina ni o numanboro ye, ka burufiyɛtaw mina ni o kininboro ye, ka kule ci k’a fɔ ko: «An ye muru ta ka kɛrɛ kɛ Matigi Ala ni Zedeyɔn ye!»
20 Assim, as três companhias tocaram as trombetas e despedaçaram os cântaros. Seguravam a tocha na mão esquerda e a trombeta na mão direita. E gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 O bɛɛ lɔnin tora o nɔ ra; o tun lɔra ka Madiyankaw ta yɔrɔ lamini. Madiyankaw bɛɛ ka kɛ kule ci ye, ka kɛ bori ye ko o bɛ o yɛrɛ bɔsi.
21 E cada um permaneceu no seu lugar ao redor do arraial. Todo o exército dos midianitas começou a correr, a gritar e a fugir.
22 Zedeyɔn ta cɛ kɛmɛ saba bɛɛ ka kɛ o ta buruw fiyɛ tuun. O kɛra minkɛ, Matigi Ala k’a kɛ Madiyankaw yɛrɛ benna ɲɔgɔn kan, ka kɛ ɲɔgɔn faga ye. A laban tɔw bɛɛ nana bori, ka taga fɔ Bɛti Sita, Sereda dugu fan fɛ. O tagara se fɔ Abɛli Mehola dugu yɔrɔ ra, fɔ Tabati dugu kɛrɛ fɛ yi.
22 Ao soar das trezentas trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu na direção de Zererá, até Bete-Sita, até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Izirayɛlimɔgɔ tɔw, minw ye Nɛfitali ta mɔgɔw ye, ani Asɛri ta mɔgɔw, ani Manase ta mɔgɔw bɛɛ, olugu bɛɛ nana fara ɲɔgɔn kan, ka Madiyankaw nɔgbɛn.
23 Então os homens de Israel, de Naftali, de Aser e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram os midianitas.
24 Zedeyɔn ka cira bla ka taga Efirayimu kuruyɔrɔ bɛɛ ra, k’a fɔ o mɔgɔw ye ko o ye bɔ ka na Madiyankaw kunbɛn ka sira tigɛ o ɲa Zuridɛn batigɛyɔrɔw ra, ka taga se fɔ Bɛti Bara dugu ta batigɛyɔrɔ ma. A fɔra ten minkɛ, Efirayimu ta mɔgɔw bɛɛ nana, ka na sira tigɛ Madiyankaw ɲa Zuridɛn batigɛyɔrɔw ra, ka taga se fɔ Bɛti Bara dugu ta batigɛyɔrɔ ma.
24 Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: — Desçam para atacar os midianitas e impedir que eles passem pelas águas do Jordão até Bete-Bara. Assim, todos os homens de Efraim foram convocados. E eles cortaram a passagem dos midianitas pelas águas do Jordão, até Bete-Bara.
25 O ka Madiyankaw ta kuntigi fla mina, minw ye Orɛbu ni Zɛbu ye. O ka Orɛbu faga Orɛbu ta fara yɔrɔ ra, ka Zɛbu faga Zɛbu ta rɛzɛnforogiyɔrɔ ra. O ka Madiyankaw nɔgbɛn tuun; o nana ni Orɛbu kunkolo ni Zɛbu kunkolo ye ka na o di Zedeyɔn ma Zuridɛn ba kɔ fɛ.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe. Mataram Orebe no rochedo de Orebe e mataram Zeebe no lagar de Zeebe. Perseguiram os midianitas e trouxeram a cabeça de Orebe e a cabeça de Zeebe a Gideão, do outro lado do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.