Juízes 19

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O wagati ra, masacɛ si tun tɛ Izirayɛlimɔgɔw kunna. Levi ta mɔgɔ dɔ tun siginin bɛ Efirayimu kuruyɔrɔw kɔfɛyɔrɔw ra. A tun ka jɔnmuso dɔ kɛ a muso ye; o muso tun bɔra Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra.
1 Naqueles dias, Israel não tinha rei. Havia um homem da tribo de Levi que morava num lugar afastado, na região montanhosa de Efraim. Certo dia, ele trouxe para casa uma mulher de Belém de Judá para ser sua concubina.
2 O muso ma na kɛ kankelentigi ye; a bɔra a cɛ fɛ ka taga a facɛ ta so, Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra. A ka karo naani kɛ yi.
2 Mas ela se irou com ele e voltou para a casa de seu pai, em Belém. Cerca de quatro meses depois,
3 Lon dɔ, a cɛ wurira ka taga a kɔ, ko a bɛ taga kuma ni a ye k’a jusu suma, janko a ye sekɔ ka na. A tagara ni a ta jɔncɛ ye, ani fali fla. O tagara se yi minkɛ, muso ka o ladon a facɛ ta so kɔnɔ. Facɛman ka cɛ ye minkɛ, a k’a kunbɛn ni ɲagari ye.
3 seu marido foi a Belém para reconquistá-la e convencê-la a voltar com ele. Levou consigo um servo e dois jumentos. Quando ele chegou, a mulher o levou até seu pai, que o recebeu com alegria.
4 A k’a fɔ cɛ ye ko a ye tere saba kɛ ni o ye. O tora yi, o ka domuni kɛ, ka min; a ka o suw bɛɛ kɛ ni o ye.
4 O sogro insistiu para que ficasse algum tempo, e ele permaneceu ali três dias, comendo, bebendo e dormindo.
5 A tere naaninan, Levikacɛ wurira sɔgɔma joona fɛ, k’a yɛrɛ labɛn, ko a bɛ taga. Nka muso facɛ k’a fɔ a ye ko: «Aw ye domuni kɛ fɔlɔ, ka baraka don aw yɛrɛ ra; o kɔ, aw bɛ taga.»
5 No quarto dia, levantaram-se cedo e ele estava pronto para partir, mas o pai da mulher disse a seu genro: “Coma alguma coisa antes de sair”.
6 A kɛra ten, o ka domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ tuun, ka min. O kɔ, muso facɛ k’a fɔ cɛ ye ko: «Aw ye to yan ka bi su kɛ yan tuun, ka aw yɛrɛ ɲanagbɛ.»
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam. Então o pai da mulher disse: “Por favor, fique mais uma noite e alegre seu coração”.
7 Cɛ tun wurira ka ban ko a bɛ taga, nka a burancɛ k’a daari k’a gbɛlɛya, ko a ye si. A ka o su fana kɛ yi.
7 O homem se levantou para partir, mas o sogro continuou a insistir para que ele ficasse. Por fim, ele cedeu e passou mais uma noite ali.
8 A tere loorunan, a wurira sɔgɔmada joona fɛ ko a bɛ taga. A burancɛ k’a fɔ a ye tuun ko: «Aw ye to yan ka domuni dɔ kɛ fɔlɔ, k’a to tere ye jigi.» Cɛ tora yi, o ka domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ.
8 Na manhã do quinto dia, ele se levantou cedo e estava pronto para partir, e outra vez o pai da mulher disse: “Coma alguma coisa; deixe para sair à tarde”. Assim, fizeram mais uma refeição juntos.
9 Tere nana jigi minkɛ, cɛ wurira ko a bɛ taga ni a muso ye, ani a ta jɔncɛ. A burancɛ ko a ma tuun ko: «Tere benna ka ban, wagati fana janfara; aw ye si yan kunkelen, sabu tere banna ka ban. Aw ye si yan tuun, an ye domuni kɛ, ka ɲɔgɔn ɲanagbɛ. Sini sɔgɔmada joona fɛ, aw bɛ wuri ka taga so.»
9 Mais tarde, quando o homem, a concubina e o servo se preparavam para partir, o sogro disse: “Já está escurecendo. Passe a noite aqui e alegre seu coração. Amanhã você pode levantar cedo e partir”.
10 Nka cɛ ma sɔn ka si tuun. A k’a ta fali fla labɛn, ka taga ni a muso ni a ta jɔncɛ ye. O tagara se Yebusi dugu kɔrɔ, min ye Zeruzalɛmu ye.
10 Dessa vez, porém, o homem estava decidido a partir. Rumou para Jebus (isto é, Jerusalém), levando consigo os jumentos com suas selas e a concubina.
11 O sera Yebusi dugu kɔrɔ wagati min na, o y’a sɔrɔ tere tun bɛ ɲini ka ben ka ban. Jɔncɛ k’a fɔ a matigicɛ ye ko: «An ye taga Yebusikaw ta dugu ra, ka taga si yi.»
11 Chegaram perto de Jebus quase no final do dia, e o servo disse ao homem: “Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui”.
12 A matigicɛ k’a jaabi ko: «Izirayɛlimɔgɔ tɛ dugu min na, fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw, an tɛ jigi o dugu ra fiyewu. An ye tɛmɛ ka taga fɔ Gibeha.
12 Seu senhor respondeu: “Não podemos ficar numa cidade estrangeira, que não pertence aos israelitas. Vamos prosseguir até Gibeá.
13 An ye jija ka se Gibeha, walama Rama dugu kɔnɔ; an bɛ taga jigi o dugu fla dɔ ra.»
13 Venha, vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passaremos a noite numa dessas cidades”.
14 O ka sira ta ka taga; o surunyara Gibeha dugu ra tuma min na, o y’a sɔrɔ tere benna ka ban. Gibeha dugu bɛ Boniyaminu ta mɔgɔw ta mara le ra.
14 Então prosseguiram. O sol estava se pondo quando chegaram a Gibeá, uma cidade no território de Benjamim
15 O tagara Gibeha, ko o bɛ taga si yi. O donna dugu kɔnɔ ka taga to dugu kɛnɛgbɛ ra. Mɔgɔ si ma o wele ka siyɔrɔ di o ma so kɔnɔ.
15 e pararam ali para passar a noite. Sentaram-se na praça da cidade, mas ninguém se ofereceu para hospedá-los.
16 A laban, cɛkɔrɔba dɔ le nana kɛ bɔ ye foro ra ka na wuladanin fɛ. Efirayimu kuruyɔrɔw mɔgɔ dɔ tun lo; nka a siginin tun bɛ Gibeha dugu kɔnɔ. Gibeha mɔgɔw tun ye Boniyaminu ta mɔgɔw le ye.
16 Ao anoitecer, um homem idoso voltava para casa do trabalho no campo. Era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá, onde os habitantes eram da tribo de Benjamim.
17 Cɛkɔrɔba k’a ɲa kɔrɔta ka lonancɛ ye dugu kɛnɛgbɛ ra. A k’a fo, k’a ɲininka a bɔyɔrɔ ni a tagayɔrɔ ra.
17 Quando viu os viajantes sentados na praça da cidade, perguntou de onde vinham e para onde iam.
18 Levikacɛ k’a jaabi ko: «An bɔra Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra. An bɛ tagara fɔ Efirayimu kuruyɔrɔw kɔfɛyɔrɔw le ra. Ne siginin bɛ o yɔrɔ le ra. Ne tun tagara Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra; sisan ne bɛ sekɔra ka taga ne ta so, Matigi Ala ta Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon yɔrɔ ra. Nka mɔgɔ si ma sɔn ka siyɔrɔ di ne ma yan a ta so.
18 O homem respondeu: “Estamos viajando de Belém de Judá para um lugar afastado na região montanhosa de Efraim, onde eu moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa. Ninguém quis nos hospedar,
19 K’a sɔrɔ an ta faliw ta domuniw, bin ni flaburu, o bɛ an boro. Domuni ni rɛzɛnji min fana bɛ an fɛ, o bɛ ne ni ne ta muso, ani ne ta jɔncɛ bɔ. Foyi ma an dɛsɛ.»
19 embora tenhamos tudo de que precisamos. Temos palha e forragem para os jumentos e bastante pão e vinho para nós”.
20 Cɛkɔrɔba k’a fɔ a ye ko: «Aw nako ɲana, Ala ye hɛra kɛ aw ye. Aw mako bɛ fɛn o fɛn na, ne bɛna o bɛɛ di aw ma; aw man kan ka si kɛnɛ ma yan.»
20 “Vocês são bem-vindos em minha casa”, disse o homem idoso. “Eu lhes darei o que precisarem. Não passem a noite na praça, de jeito nenhum!”
21 A tagara ni o ye a ta so kɔnɔ; o sera so kɔnɔ minkɛ, a ka domuni di o ta faliw ma, ka ji di o ma, o ka o senw ko. O kɔ, o ka domuni kɛ, ka min.
21 Ele os levou para casa e alimentou os jumentos. Depois que lavaram os pés, comeram e beberam juntos.
22 Ka o to baro ra ɲɔgɔn fɛ, dugu mɔgɔkunntan dɔw nana bon lamini, ka kɛ da gbasigbasi ye, k’a fɔ cɛkɔrɔba ye ko: «Cɛ min nana i fɛ, a labɔ yan, an bɛ jɛn ni a ye.»
22 Enquanto eles se alegravam, um grupo de homens perversos da cidade cercou a casa. Começaram a bater na porta e gritar para o velho, o dono da casa: “Traga para fora o homem que está hospedado com você, para que tenhamos relações com ele!”.
23 Bontigi bɔra ka na o mɔgɔw fɛ kɛnɛ ma, k’a fɔ o ye ko: «Ne balemaw, aw ye sabari, aw kana sɔn nin kojugu ɲɔgɔn ma; sabu nin cɛ ye ne ta lonan le ye. Aw kana sɔn nin maroyakoba ɲɔgɔn ma.
23 O dono da casa saiu e falou com eles: “Não, meus irmãos, não façam tamanha maldade. O homem é hóspede em minha casa, e uma coisa dessas seria uma vergonha.
24 Aw ye lɔ, denmuso kelen bɛ ne fɛ min ma cɛko lɔn fɔlɔ; nin cɛ ta jɔnmuso fana bɛ yan; ne bɛna olugu labɔ aw fɛ kɛnɛ ma; aw bɛ se ka jɛn ni olugu ye ka o lanɔgɔ; ni fɛn o fɛn ka aw diya, aw ye o kɛ olugu ra. Nka aw kana sɔn ka nin maroyakoba ɲɔgɔn kɛ nin cɛ ra.»
24 Tomem minha filha virgem e a concubina do homem. Eu as trarei para fora, e vocês poderão violentá-las e fazer o que desejarem. Mas não façam uma coisa vergonhosa dessas com meu hóspede”.
25 O mɔgɔw ma sɔn bontigi ta kuma ma. A ma ɲa, levikacɛ k’a muso labɔ o fɛ kɛnɛ ma. O bɛɛ jɛnna ni muso ye, k’a tɔɔrɔ su bɛɛ, fɔ ka taga dugugbɛda surunya. Dugugbɛda surunyara minkɛ, o ka sɔrɔ k’a bla ka taga.
25 Eles, porém, não deram ouvidos. Então o levita pegou sua concubina e a empurrou para fora. Os homens da cidade abusaram dela e a estupraram a noite toda. Por fim, quando o sol começou a nascer, eles a largaram.
26 Sɔgɔmada joona fɛ, muso tagara ben jatigicɛ ta bonda ra, a cɛ tun bɛ min ta bon kɔnɔ. A lanin tora yi fɔ ka na teresun bɔ.
26 Ao amanhecer, a mulher voltou para casa onde o marido estava hospedado. Caiu junto à porta da casa e ali ficou até o dia clarear.
27 Levikacɛ wurira sɔgɔmada fɛ, ka da yɛlɛ, ko a bɛ taga. A barara k’a muso lanin ye bonda ra, a boro fla bɛ kon dugumayɔrɔ kan.
27 Quando o marido se levantou e abriu a porta para sair e seguir viagem, lá estava a concubina, caída à porta, com as mãos na soleira.
28 Cɛ ko a ma ko: «Wuri, an ye taga.» Nka muso m’a jaabi, sabu a tun sara. A ka muso su ta k’a la fali kan ka sira ta ka taga a ta so.
28 Ele disse: “Levante-se! Vamos embora!”. Mas não houve resposta. Então ele pôs o corpo da mulher sobre o jumento e a levou para casa.
29 A tagara se a ta so minkɛ, a ka muru ta ka muso su tigɛtigɛ k’a kɛ fɔ sigiyɔrɔma tan ni fla, ka sigiyɔrɔma kelen kelen ci ka taga Izirayɛli ta gba tan ni fla ta maraw bɛɛ kelen kelen na, k’a ɲafɔ o ye.
29 Quando chegou em casa, pegou uma faca, desmembrou o corpo da concubina em doze partes e enviou uma parte para cada tribo em todo o território de Israel.
30 Mɔgɔ o mɔgɔ k’a ye, olugu bɛɛ kabakoyara. O ko: «E, kabini Izirayɛlimɔgɔw bɔra Misiran fɔ ka na se bi ma, nin ko ɲɔgɔn ma deri ka kɛ fɔlɔ.» O ko: «An ka kan ka nin ko mina sɔbɛ ra, ka ɲɔgɔn ye, ka kuma, ka ko dɔ latigɛ.»
30 Todos que viram isso disseram: “Desde que os israelitas saíram do Egito, nunca se cometeu um crime tão horrível. Pensem bem! O que vamos fazer? Quem vai se pronunciar?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.