Juízes 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 O wagati ra, masacɛ si tun tɛ Izirayɛlimɔgɔw kunna. Levi ta mɔgɔ dɔ tun siginin bɛ Efirayimu kuruyɔrɔw kɔfɛyɔrɔw ra. A tun ka jɔnmuso dɔ kɛ a muso ye; o muso tun bɔra Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 O muso ma na kɛ kankelentigi ye; a bɔra a cɛ fɛ ka taga a facɛ ta so, Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra. A ka karo naani kɛ yi.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Lon dɔ, a cɛ wurira ka taga a kɔ, ko a bɛ taga kuma ni a ye k’a jusu suma, janko a ye sekɔ ka na. A tagara ni a ta jɔncɛ ye, ani fali fla. O tagara se yi minkɛ, muso ka o ladon a facɛ ta so kɔnɔ. Facɛman ka cɛ ye minkɛ, a k’a kunbɛn ni ɲagari ye.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 A k’a fɔ cɛ ye ko a ye tere saba kɛ ni o ye. O tora yi, o ka domuni kɛ, ka min; a ka o suw bɛɛ kɛ ni o ye.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 A tere naaninan, Levikacɛ wurira sɔgɔma joona fɛ, k’a yɛrɛ labɛn, ko a bɛ taga. Nka muso facɛ k’a fɔ a ye ko: «Aw ye domuni kɛ fɔlɔ, ka baraka don aw yɛrɛ ra; o kɔ, aw bɛ taga.»
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 A kɛra ten, o ka domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ tuun, ka min. O kɔ, muso facɛ k’a fɔ cɛ ye ko: «Aw ye to yan ka bi su kɛ yan tuun, ka aw yɛrɛ ɲanagbɛ.»
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Cɛ tun wurira ka ban ko a bɛ taga, nka a burancɛ k’a daari k’a gbɛlɛya, ko a ye si. A ka o su fana kɛ yi.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 A tere loorunan, a wurira sɔgɔmada joona fɛ ko a bɛ taga. A burancɛ k’a fɔ a ye tuun ko: «Aw ye to yan ka domuni dɔ kɛ fɔlɔ, k’a to tere ye jigi.» Cɛ tora yi, o ka domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Tere nana jigi minkɛ, cɛ wurira ko a bɛ taga ni a muso ye, ani a ta jɔncɛ. A burancɛ ko a ma tuun ko: «Tere benna ka ban, wagati fana janfara; aw ye si yan kunkelen, sabu tere banna ka ban. Aw ye si yan tuun, an ye domuni kɛ, ka ɲɔgɔn ɲanagbɛ. Sini sɔgɔmada joona fɛ, aw bɛ wuri ka taga so.»
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Nka cɛ ma sɔn ka si tuun. A k’a ta fali fla labɛn, ka taga ni a muso ni a ta jɔncɛ ye. O tagara se Yebusi dugu kɔrɔ, min ye Zeruzalɛmu ye.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 O sera Yebusi dugu kɔrɔ wagati min na, o y’a sɔrɔ tere tun bɛ ɲini ka ben ka ban. Jɔncɛ k’a fɔ a matigicɛ ye ko: «An ye taga Yebusikaw ta dugu ra, ka taga si yi.»
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 A matigicɛ k’a jaabi ko: «Izirayɛlimɔgɔ tɛ dugu min na, fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw, an tɛ jigi o dugu ra fiyewu. An ye tɛmɛ ka taga fɔ Gibeha.
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 An ye jija ka se Gibeha, walama Rama dugu kɔnɔ; an bɛ taga jigi o dugu fla dɔ ra.»
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 O ka sira ta ka taga; o surunyara Gibeha dugu ra tuma min na, o y’a sɔrɔ tere benna ka ban. Gibeha dugu bɛ Boniyaminu ta mɔgɔw ta mara le ra.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 O tagara Gibeha, ko o bɛ taga si yi. O donna dugu kɔnɔ ka taga to dugu kɛnɛgbɛ ra. Mɔgɔ si ma o wele ka siyɔrɔ di o ma so kɔnɔ.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 A laban, cɛkɔrɔba dɔ le nana kɛ bɔ ye foro ra ka na wuladanin fɛ. Efirayimu kuruyɔrɔw mɔgɔ dɔ tun lo; nka a siginin tun bɛ Gibeha dugu kɔnɔ. Gibeha mɔgɔw tun ye Boniyaminu ta mɔgɔw le ye.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Cɛkɔrɔba k’a ɲa kɔrɔta ka lonancɛ ye dugu kɛnɛgbɛ ra. A k’a fo, k’a ɲininka a bɔyɔrɔ ni a tagayɔrɔ ra.
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Levikacɛ k’a jaabi ko: «An bɔra Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra. An bɛ tagara fɔ Efirayimu kuruyɔrɔw kɔfɛyɔrɔw le ra. Ne siginin bɛ o yɔrɔ le ra. Ne tun tagara Bɛtilɛhɛmu, Zuda mara ra; sisan ne bɛ sekɔra ka taga ne ta so, Matigi Ala ta Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon yɔrɔ ra. Nka mɔgɔ si ma sɔn ka siyɔrɔ di ne ma yan a ta so.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 K’a sɔrɔ an ta faliw ta domuniw, bin ni flaburu, o bɛ an boro. Domuni ni rɛzɛnji min fana bɛ an fɛ, o bɛ ne ni ne ta muso, ani ne ta jɔncɛ bɔ. Foyi ma an dɛsɛ.»
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Cɛkɔrɔba k’a fɔ a ye ko: «Aw nako ɲana, Ala ye hɛra kɛ aw ye. Aw mako bɛ fɛn o fɛn na, ne bɛna o bɛɛ di aw ma; aw man kan ka si kɛnɛ ma yan.»
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 A tagara ni o ye a ta so kɔnɔ; o sera so kɔnɔ minkɛ, a ka domuni di o ta faliw ma, ka ji di o ma, o ka o senw ko. O kɔ, o ka domuni kɛ, ka min.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Ka o to baro ra ɲɔgɔn fɛ, dugu mɔgɔkunntan dɔw nana bon lamini, ka kɛ da gbasigbasi ye, k’a fɔ cɛkɔrɔba ye ko: «Cɛ min nana i fɛ, a labɔ yan, an bɛ jɛn ni a ye.»
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Bontigi bɔra ka na o mɔgɔw fɛ kɛnɛ ma, k’a fɔ o ye ko: «Ne balemaw, aw ye sabari, aw kana sɔn nin kojugu ɲɔgɔn ma; sabu nin cɛ ye ne ta lonan le ye. Aw kana sɔn nin maroyakoba ɲɔgɔn ma.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Aw ye lɔ, denmuso kelen bɛ ne fɛ min ma cɛko lɔn fɔlɔ; nin cɛ ta jɔnmuso fana bɛ yan; ne bɛna olugu labɔ aw fɛ kɛnɛ ma; aw bɛ se ka jɛn ni olugu ye ka o lanɔgɔ; ni fɛn o fɛn ka aw diya, aw ye o kɛ olugu ra. Nka aw kana sɔn ka nin maroyakoba ɲɔgɔn kɛ nin cɛ ra.»
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 O mɔgɔw ma sɔn bontigi ta kuma ma. A ma ɲa, levikacɛ k’a muso labɔ o fɛ kɛnɛ ma. O bɛɛ jɛnna ni muso ye, k’a tɔɔrɔ su bɛɛ, fɔ ka taga dugugbɛda surunya. Dugugbɛda surunyara minkɛ, o ka sɔrɔ k’a bla ka taga.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Sɔgɔmada joona fɛ, muso tagara ben jatigicɛ ta bonda ra, a cɛ tun bɛ min ta bon kɔnɔ. A lanin tora yi fɔ ka na teresun bɔ.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Levikacɛ wurira sɔgɔmada fɛ, ka da yɛlɛ, ko a bɛ taga. A barara k’a muso lanin ye bonda ra, a boro fla bɛ kon dugumayɔrɔ kan.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Cɛ ko a ma ko: «Wuri, an ye taga.» Nka muso m’a jaabi, sabu a tun sara. A ka muso su ta k’a la fali kan ka sira ta ka taga a ta so.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 A tagara se a ta so minkɛ, a ka muru ta ka muso su tigɛtigɛ k’a kɛ fɔ sigiyɔrɔma tan ni fla, ka sigiyɔrɔma kelen kelen ci ka taga Izirayɛli ta gba tan ni fla ta maraw bɛɛ kelen kelen na, k’a ɲafɔ o ye.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Mɔgɔ o mɔgɔ k’a ye, olugu bɛɛ kabakoyara. O ko: «E, kabini Izirayɛlimɔgɔw bɔra Misiran fɔ ka na se bi ma, nin ko ɲɔgɔn ma deri ka kɛ fɔlɔ.» O ko: «An ka kan ka nin ko mina sɔbɛ ra, ka ɲɔgɔn ye, ka kuma, ka ko dɔ latigɛ.»
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.