Juízes 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 O wagati ra, masacɛ si tun tɛ Izirayɛlimɔgɔw kunna. Dan ta mɔgɔw tun bɛ yɔrɔ dɔ ɲinina ka sigi yi, sabu fɔ ka taga se o wagati ma, olugu tun ma sigiyɔrɔ sɔrɔ Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra ban.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e a tribo dos danitas estava procurando um território para morar, porque, até aquele dia, não tinha recebido herança entre as tribos de Israel.
2 Dan ta mɔgɔw ka cɛfari looru ɲanawoloma ka bɔ o ta mɔgɔw ra. O ka olugu ci ka bɔ Soreha ni Esitahɔli dugu kɔnɔ, ko olugu ye taga yaala ka jamana flɛ. O mɔgɔw tagara se Efirayimu kuruyɔrɔw ra, ka taga se fɔ Mika ta so kɛrɛ fɛ; o sira yi.
2 Então os filhos de Dã enviaram cinco homens dentre todas as famílias da sua tribo, homens valentes, de Zorá e de Estaol, para espiar e explorar a terra. E lhes disseram: — Vão e explorem a terra. Chegaram à região montanhosa de Efraim, até a casa de Mica, e ali pernoitaram.
3 Ka o to Mika ta so kɔrɔ yi, o ka Levika kanbelen kumakan mɛn minkɛ, o k’a lɔn ko Levika lo. O gbarara a ra k’a ɲininka ko: «Jɔn le nana ni i ye fɔ yan? I bɛ mun le kɛra yan? Mun na i tora yan?»
3 Quando se aproximaram da casa de Mica, reconheceram a voz do jovem levita. Chegaram perto dele e lhe perguntaram: — Quem trouxe você para cá? O que você está fazendo aqui? E o que prende você a este lugar?
4 Levikacɛ ka o jaabi. Mika bɛ min bɛɛ kɛra a ye, a ka o fɔ o ye. A ko: «A ka ne kɛ a ta sarakalasebaga ye; a bɛ to ka ne sara.»
4 Ele respondeu: — Assim e assim Mica fez comigo: ele me contratou, e eu me tornei o sacerdote dele.
5 O ko a ma ko: «Ala ɲininka an ye, janko an ye a lɔn ni an ta tagama bɛna diya.»
5 E eles lhe disseram: — Então, por favor, consulte a Deus, para que saibamos se o caminho que seguimos irá prosperar.
6 Sarakalasebaga ka o jaabi ko: «Aw ye taga, aw kana siran foyi ɲa; sabu Matigi Ala bɛ ni aw ye nin tagama ra.»
6 O sacerdote respondeu: — Vão em paz. O caminho de vocês está sob as vistas do
7 O cɛ looru ka sira ta ka taga se Lahisi dugu kɔnɔ. O sera yi minkɛ, o ka o yɔrɔ mɔgɔw sɔrɔ hɛra ni laganfiya ra, i n’a fɔ Sidɔnkaw. O tun tɛ a miiri ko ko dɔ bɛ se ka se o ma, sabu jamana si ta tɔɔrɔ tun tɛ sera o ma, kuntigi si ta fanga tun tɛ o kan fana. Nka o ni Sidɔnkaw yɔrɔ tun ka jan ɲɔgɔn na, jɛnɲɔgɔnya tun tɛ o ni siya wɛrɛ cɛ fana.
7 Os cinco homens partiram e chegaram a Laís. Viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, segundo o costume dos sidônios, em paz e sem desconfiar de nada. Nenhuma autoridade havia que, por qualquer coisa, os oprimisse. Moravam longe dos sidônios e não tinham contato com outros povos.
8 Ayiwa, o cɛ looru sekɔra ka na o balemaw fɛ Soreha dugu kɔnɔ, ani Esitahɔli dugu kɔnɔ. O balemaw ka o ɲininka ko: «Aw ka kibaroya juman le sɔrɔ yi?»
8 Então os cinco homens voltaram a seus irmãos em Zorá e Estaol. E esses irmãos lhes perguntaram: — E então, o que nos dizem?
9 O ka o balemaw jaabi ko: «Aw ye na an ye taga Lahisi dugumɔgɔw kama, ka taga o kɛrɛ; sabu an ka jamana yaala, an k’a ye ko a ka ɲi kosɛbɛ. Ayiwa, aw tɛ foyi fɔ wa? Aw kana saliya don aw yɛrɛ ra dɛ! Aw ye wuri an ye taga nin jamana kɛrɛ k’a mina k’a kɛ an ta ye.
9 Eles responderam: — Preparem-se e vamos atacá-los. Porque examinamos a terra, e eis que é muito boa. Vão ficar aí parados? Vão depressa e ocupem aquela terra.
10 Ni aw sera yi, aw bɛna a ye ko o jamana mɔgɔw tɛ miirira ko mɔgɔ bɛ se ka wuri o kama ka o kɛrɛ. O ta jamana ka bon; dugukolo sɛnɛfɛn suguya bɛɛ bɛ sɔrɔ o jamana ra. Ala yɛrɛ le ka nin jamana di an ma.»
10 Quando chegarem lá, vão encontrar um povo que não desconfia de nada. A terra é ampla, e Deus a está entregando nas mãos de vocês. É um lugar em que não falta nada do que existe na terra.
11 Ayiwa, Dan ta mɔgɔw cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ le bɔra Soreha dugu ni Esitahɔli dugu kɔnɔ ka taga ni o ta kɛrɛkɛminanw ye.
11 Então partiram dali, do meio da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados com as suas armas de guerra.
12 O tagara o ta fanibonw lɔ Kiriyati Yeharimu dugu terebenyanfan na, Zuda mara ra. O kosɔn o yɔrɔ tɔgɔ lara ko Mahane Dan. O tɔgɔ le b’a ra hali bi.
12 Subiram e acamparam em Quiriate-Jearim, em Judá. Por isso aquele lugar é chamado de Maané-Dã, até o dia de hoje. Fica a oeste de Quiriate-Jearim.
13 O bɔra o yɔrɔ ra ka taga Efirayimu kuruyɔrɔw ra; o tagara se fɔ Mika ta so ma.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 O sera yi minkɛ, cɛ looru minw tun tagara Lahisi dugu yaala, olugu k’a fɔ o balemaw ye ko: «Yala aw k’a lɔn ko saninderege ni batofɛnw, ani ja warigbɛraman dɔ bɛ nin so kɔnɔ wa? An ka kan ka min kɛ, aw yɛrɛ ka o lɔn dɛ!»
14 Os cinco homens que foram espiar a terra de Laís disseram aos seus irmãos: — Vocês sabiam que numa daquelas casas há uma estola sacerdotal, alguns ídolos do lar, uma imagem de escultura e uma de fundição? Decidam, pois, o que vão fazer.
15 O ka o fɔ ten minkɛ, o cɛ looru tagara Mika ta so, ka taga don Levika kanbelen ta bon kɔnɔ, k’a fo, k’a ɲininka ko a ka kɛnɛ wa?
15 Então foram para lá, e chegaram à casa do jovem levita, que era a casa de Mica, e o saudaram.
16 O y’a sɔrɔ Dan ta mɔgɔw ta cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ min tun bɛ ni kɛrɛkɛminanw ye, olugu tun lɔnin bɛ soda ra.
16 Os seiscentos homens da tribo de Dã, armados com as suas armas de guerra, ficaram à entrada do portão.
17 Cɛ looru minw tun tagara jamana yaala, olugu donna bon kɔnɔ ka Mika ta saninderege ni a ta batofɛnw ni a ta ja warigbɛraman ta. Sarakalasebaga tun bɛ lu donda ra ni cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ ye, kɛrɛkɛminanw tun bɛ minw boro.
17 Porém os cinco homens que tinham ido espiar a terra entraram na casa e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, enquanto o sacerdote estava em pé à entrada do portão com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 Sarakalasebaga k’a ye ko o cɛ looru donna Mika ta so kɔnɔ ka taga saninderege ni batofɛnw ni ja warigbɛraman ta minkɛ, a k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛ mun le kɛra tan?»
18 Quando eles entraram na casa de Mica e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, o sacerdote perguntou: — O que é que vocês estão fazendo?
19 O k’a jaabi ko: «I je, kana kuma; gban an kɔ. I bɛna kɛ an ladibaga ye, ka kɛ an ta sarakalasebaga ye. Juman le ka fisa? I ye kɛ mɔgɔ kelen dɔrɔn ta sarakalasebaga ye wa, walama i ye kɛ Izirayɛli ta gba kuturu dɔ ni a mɔgɔw bɛɛ ta sarakalasebaga ye?»
19 Eles responderam: — Fique calado. Não diga nada a ninguém. Venha conosco e seja o nosso conselheiro e sacerdote. Ou você acha que é melhor ser sacerdote na casa de um só homem do que ser sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?
20 O kuma diyara sarakalasebaga ye kosɛbɛ. A yɛrɛ ka saninderege ni batofɛnw ni ja warigbɛraman mina, ka taga ni o mɔgɔw ye.
20 O sacerdote ficou contente, pegou a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de escultura e entrou no meio do povo.
21 O ka sira ta; o ka denmisɛnw ni bɛganw ni doniw bla o ɲa fɛ.
21 Eles deram meia-volta e partiram, não sem antes colocar diante de si as crianças, o gado e os seus bens.
22 Ayiwa, Dan ta mɔgɔw yɔrɔ tun janyara Mika ta so ra ka ban minkɛ, Mika ni a sigiɲɔgɔnw ka ɲɔgɔn lajɛn ka o nɔgbɛn.
22 Quando eles já estavam longe da casa de Mica, os vizinhos deste se reuniram e foram atrás dos filhos de Dã.
23 O tagara se o kɔrɔ minkɛ, o pɛrɛnna Dan ta mɔgɔw nɔ fɛ. Dan ta mɔgɔw sekɔra, ka na Mika ɲininka ko: «Mun le kɛra? Nin jama bɛɛ lajɛnkun ye mun le ye ka na an kɔ?»
23 Eles gritaram para os filhos de Dã, que, voltando-se, perguntaram a Mica: — O que é que você quer? Por que você convocou todo esse povo?
24 Mika ko: «Mun na aw bɛ ne ɲininka ko mun le kɛra? Ne ka batofɛn minw lalaga, aw ka o bɛɛ ta, ka ne ta sarakalasebaga fana ta ka taga ni a ye. Foyi wɛrɛ ma to ne boro tuun.»
24 Mica respondeu: — Vocês pegaram os deuses que eu fiz e também o meu sacerdote e foram embora. O que sobrou para mim? E vocês ainda me perguntam: “O que é que você quer?”
25 Dan ta mɔgɔw k’a fɔ Mika ye ko: «I kana kuma caya an kɔrɔ tan dɛ, ni o tɛ, an ta mɔgɔ dɔw bɛna dimi ka ben aw kan sisan, ka ele ni i ta somɔgɔw bɛɛ faga.»
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: — Seria melhor você ficar calado, porque, se não, alguns dos nossos homens poderiam ficar irritados e acabariam atacando você. Nesse caso, perderiam a vida você e os da sua casa.
26 Dan ta mɔgɔw ka o ta sira ta ka taga. Mika k’a ye ko o fanga ka bon ale ma minkɛ, a fana sekɔra ka taga a ta so.
26 Assim, os filhos de Dã seguiram o seu caminho. E Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, deu meia-volta e foi para casa.
27 Ayiwa, Dan ta mɔgɔw ka Mika ta batofɛnw ta o cogo le ra; sarakalasebaga min tun bɛ sarakalasebagaya kɛra a fɛ, o tagara ni o fana ye. O tagara ben Lahisi dugu kan, k’a sɔrɔ o dugumɔgɔw tun bɛ hɛra ra, o t’a miirira ko mɔgɔ bɛ se ka na ben olugu kan. O ka dugumɔgɔw faga, ka dugu jɛni.
27 Os homens de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele, e foram a Laís, a um povo que vivia em paz e sem desconfiar de nada. Mataram os moradores a fio de espada e queimaram a cidade.
28 Mɔgɔ si ma sɔrɔ ka taga Lahisi dugumɔgɔw bɔsi, sabu a dugu yɔrɔ tun ka jan Sidɔn dugu ra; jɛnɲɔgɔnya tun tɛ o ni siya wɛrɛ cɛ fana. Lahisi tun bɛ Bɛti Rehɔbu kɛnɛgbɛ fan na.
28 Não houve ninguém que os livrasse, porque moravam longe de Sidom e não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale junto a Bete-Reobe. Os filhos de Dã reedificaram a cidade e passaram a morar nela.
29 O ka dugu tɔgɔ la o bɛmacɛ tɔgɔ ra, k’a wele ko Dan. Dan tun ye o bɛmacɛ le ye; Izirayɛli dencɛ dɔ lo. Nka fɔlɔfɔlɔ dugu tɔgɔ tun ye ko Lahisi.
29 E lhe chamaram Dã, segundo o nome de Dã, seu pai, que era filho de Israel. Porém no passado o nome dessa cidade era Laís.
30 O ka Mika ta batofɛnw ni a ta ja warigbɛraman bla yɔrɔ dɔ ra, ka o kɛ o ta batofɛnw ye. Musa dencɛ min tɔgɔ tun ye ko Gɛrisɔmu, o mamaden min tɔgɔ tun ye ko Yonatan, o ka ale ni a ta duruja dɔw le kɛ Dan ta mɔgɔw ta sarakalasebagaw ye. O tora o sarakalasebagaya ra fɔ wagati min o nana jamana mɔgɔw cɛ ka taga ni o ye jɔnya ra.
30 Os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura, e Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas até o dia do cativeiro do povo.
31 Ala ta Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* ka wagati min bɛɛ kɛ Silo dugu kɔnɔ, Mika ta batofɛnw tora Dan ta mɔgɔw fɛ o wagatiw bɛɛ ra fana.
31 Assim, pois, a imagem de escultura feita por Mica ficou entre eles durante todo o tempo em que a Casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.