Juízes 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 O wagati ra, masacɛ si tun tɛ Izirayɛlimɔgɔw kunna. Dan ta mɔgɔw tun bɛ yɔrɔ dɔ ɲinina ka sigi yi, sabu fɔ ka taga se o wagati ma, olugu tun ma sigiyɔrɔ sɔrɔ Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra ban.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e nos mesmos dias a tribo dos danitas buscava para si herança para habitar; porquanto até àquele dia entre as tribos de Israel lhe não havia caído em herança bastante sorte.
2 Dan ta mɔgɔw ka cɛfari looru ɲanawoloma ka bɔ o ta mɔgɔw ra. O ka olugu ci ka bɔ Soreha ni Esitahɔli dugu kɔnɔ, ko olugu ye taga yaala ka jamana flɛ. O mɔgɔw tagara se Efirayimu kuruyɔrɔw ra, ka taga se fɔ Mika ta so kɛrɛ fɛ; o sira yi.
2 E enviaram os filhos de Dã da sua tribo cinco homens dos seus confins, homens valorosos, de Zorá e de Estaol, a espiar e rastejar a terra; e lhes disseram: Ide, rastejai a terra. E vieram à montanha de Efraim, até à casa de Mica, e passaram ali a noite.
3 Ka o to Mika ta so kɔrɔ yi, o ka Levika kanbelen kumakan mɛn minkɛ, o k’a lɔn ko Levika lo. O gbarara a ra k’a ɲininka ko: «Jɔn le nana ni i ye fɔ yan? I bɛ mun le kɛra yan? Mun na i tora yan?»
3 E, quando eles estavam junto da casa de Mica, conheceram a voz do jovem, do levita; e chegaram-se para lá e lhe disseram: Quem te trouxe aqui, que fazes aqui e que é o que tens aqui?
4 Levikacɛ ka o jaabi. Mika bɛ min bɛɛ kɛra a ye, a ka o fɔ o ye. A ko: «A ka ne kɛ a ta sarakalasebaga ye; a bɛ to ka ne sara.»
4 E ele lhes disse: Assim e assim me tem feito Mica; pois me tem assalariado, e eu lhe sirvo de sacerdote.
5 O ko a ma ko: «Ala ɲininka an ye, janko an ye a lɔn ni an ta tagama bɛna diya.»
5 Então, lhe disseram: Ora, pergunta a Deus, para que possamos saber se prosperará o caminho que levamos.
6 Sarakalasebaga ka o jaabi ko: «Aw ye taga, aw kana siran foyi ɲa; sabu Matigi Ala bɛ ni aw ye nin tagama ra.»
6 E disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que levardes está perante o Senhor .
7 O cɛ looru ka sira ta ka taga se Lahisi dugu kɔnɔ. O sera yi minkɛ, o ka o yɔrɔ mɔgɔw sɔrɔ hɛra ni laganfiya ra, i n’a fɔ Sidɔnkaw. O tun tɛ a miiri ko ko dɔ bɛ se ka se o ma, sabu jamana si ta tɔɔrɔ tun tɛ sera o ma, kuntigi si ta fanga tun tɛ o kan fana. Nka o ni Sidɔnkaw yɔrɔ tun ka jan ɲɔgɔn na, jɛnɲɔgɔnya tun tɛ o ni siya wɛrɛ cɛ fana.
7 Então, foram-se aqueles cinco homens e vieram a Laís; e viram que o povo que havia no meio dela estava seguro, conforme o costume dos sidônios, quieto e confiado; nem havia possessor algum do reino que, por coisa alguma, envergonhasse a alguém naquela terra; também estavam longe dos sidônios e não tinham que fazer com ninguém.
8 Ayiwa, o cɛ looru sekɔra ka na o balemaw fɛ Soreha dugu kɔnɔ, ani Esitahɔli dugu kɔnɔ. O balemaw ka o ɲininka ko: «Aw ka kibaroya juman le sɔrɔ yi?»
8 Então, voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol; e seus irmãos lhes disseram: Que dizeis vós?
9 O ka o balemaw jaabi ko: «Aw ye na an ye taga Lahisi dugumɔgɔw kama, ka taga o kɛrɛ; sabu an ka jamana yaala, an k’a ye ko a ka ɲi kosɛbɛ. Ayiwa, aw tɛ foyi fɔ wa? Aw kana saliya don aw yɛrɛ ra dɛ! Aw ye wuri an ye taga nin jamana kɛrɛ k’a mina k’a kɛ an ta ye.
9 E eles disseram: Levantai-vos, e subamos a eles; porque examinamos a terra, e eis que é muitíssimo boa; pois estareis tranquilos? Não sejais preguiçosos em irdes para entrar a possuir esta terra.
10 Ni aw sera yi, aw bɛna a ye ko o jamana mɔgɔw tɛ miirira ko mɔgɔ bɛ se ka wuri o kama ka o kɛrɛ. O ta jamana ka bon; dugukolo sɛnɛfɛn suguya bɛɛ bɛ sɔrɔ o jamana ra. Ala yɛrɛ le ka nin jamana di an ma.»
10 Quando lá chegardes, vereis um povo confiado, e a terra é larga de extensão; porque Deus vo-la entregou na mão; lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.
11 Ayiwa, Dan ta mɔgɔw cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ le bɔra Soreha dugu ni Esitahɔli dugu kɔnɔ ka taga ni o ta kɛrɛkɛminanw ye.
11 Então, partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados de armas de guerra.
12 O tagara o ta fanibonw lɔ Kiriyati Yeharimu dugu terebenyanfan na, Zuda mara ra. O kosɔn o yɔrɔ tɔgɔ lara ko Mahane Dan. O tɔgɔ le b’a ra hali bi.
12 E subiram e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; pelo que chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; eis que está por detrás de Quiriate-Jearim.
13 O bɔra o yɔrɔ ra ka taga Efirayimu kuruyɔrɔw ra; o tagara se fɔ Mika ta so ma.
13 E dali passaram à montanha de Efraim; e vieram até à casa de Mica.
14 O sera yi minkɛ, cɛ looru minw tun tagara Lahisi dugu yaala, olugu k’a fɔ o balemaw ye ko: «Yala aw k’a lɔn ko saninderege ni batofɛnw, ani ja warigbɛraman dɔ bɛ nin so kɔnɔ wa? An ka kan ka min kɛ, aw yɛrɛ ka o lɔn dɛ!»
14 Então, responderam os cinco homens que foram espiar a terra de Laís e disseram a seus irmãos: Sabeis vós também que naquelas casas há um éfode, e terafins, e uma imagem de escultura, e uma de fundição. Vede, pois, agora, o que haveis de fazer.
15 O ka o fɔ ten minkɛ, o cɛ looru tagara Mika ta so, ka taga don Levika kanbelen ta bon kɔnɔ, k’a fo, k’a ɲininka ko a ka kɛnɛ wa?
15 Então, foram para lá, e vieram à casa do jovem, o levita, em casa de Mica, e o saudaram.
16 O y’a sɔrɔ Dan ta mɔgɔw ta cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ min tun bɛ ni kɛrɛkɛminanw ye, olugu tun lɔnin bɛ soda ra.
16 E os seiscentos homens, que eram dos filhos de Dã, armados de suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta.
17 Cɛ looru minw tun tagara jamana yaala, olugu donna bon kɔnɔ ka Mika ta saninderege ni a ta batofɛnw ni a ta ja warigbɛraman ta. Sarakalasebaga tun bɛ lu donda ra ni cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ ye, kɛrɛkɛminanw tun bɛ minw boro.
17 Porém, subindo os cinco homens, que foram espiar a terra, entraram nela, e tomaram a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 Sarakalasebaga k’a ye ko o cɛ looru donna Mika ta so kɔnɔ ka taga saninderege ni batofɛnw ni ja warigbɛraman ta minkɛ, a k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛ mun le kɛra tan?»
18 Entrando eles, pois, em casa de Mica e tomando a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?
19 O k’a jaabi ko: «I je, kana kuma; gban an kɔ. I bɛna kɛ an ladibaga ye, ka kɛ an ta sarakalasebaga ye. Juman le ka fisa? I ye kɛ mɔgɔ kelen dɔrɔn ta sarakalasebaga ye wa, walama i ye kɛ Izirayɛli ta gba kuturu dɔ ni a mɔgɔw bɛɛ ta sarakalasebaga ye?»
19 E eles lhe disseram: Cala-te, e põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote; é- te melhor que sejas sacerdote da casa de um só homem do que ser sacerdote de uma tribo e de uma geração em Israel?
20 O kuma diyara sarakalasebaga ye kosɛbɛ. A yɛrɛ ka saninderege ni batofɛnw ni ja warigbɛraman mina, ka taga ni o mɔgɔw ye.
20 Então, alegrou-se o coração do sacerdote, e tomou o éfode, e os terafins, e a imagem de escultura, e entrou no meio do povo.
21 O ka sira ta; o ka denmisɛnw ni bɛganw ni doniw bla o ɲa fɛ.
21 Assim, viraram, e partiram, e os meninos, e o gado, e a bagagem puseram diante de si.
22 Ayiwa, Dan ta mɔgɔw yɔrɔ tun janyara Mika ta so ra ka ban minkɛ, Mika ni a sigiɲɔgɔnw ka ɲɔgɔn lajɛn ka o nɔgbɛn.
22 E, estando já longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas junto à casa de Mica se reuniram e alcançaram os filhos de Dã.
23 O tagara se o kɔrɔ minkɛ, o pɛrɛnna Dan ta mɔgɔw nɔ fɛ. Dan ta mɔgɔw sekɔra, ka na Mika ɲininka ko: «Mun le kɛra? Nin jama bɛɛ lajɛnkun ye mun le ye ka na an kɔ?»
23 E clamaram após os filhos de Dã, os quais viraram o seu rosto e disseram a Mica: Que tens, que assim convocaste esse povo?
24 Mika ko: «Mun na aw bɛ ne ɲininka ko mun le kɛra? Ne ka batofɛn minw lalaga, aw ka o bɛɛ ta, ka ne ta sarakalasebaga fana ta ka taga ni a ye. Foyi wɛrɛ ma to ne boro tuun.»
24 Então, ele disse: Os meus deuses, que eu fiz, me tomastes, juntamente com o sacerdote, e vos fostes; que mais me fica agora? Como, pois, me dizeis: Que é o que tens?
25 Dan ta mɔgɔw k’a fɔ Mika ye ko: «I kana kuma caya an kɔrɔ tan dɛ, ni o tɛ, an ta mɔgɔ dɔw bɛna dimi ka ben aw kan sisan, ka ele ni i ta somɔgɔw bɛɛ faga.»
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que, porventura, homens de ânimo amargoso não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida e a vida dos da tua casa.
26 Dan ta mɔgɔw ka o ta sira ta ka taga. Mika k’a ye ko o fanga ka bon ale ma minkɛ, a fana sekɔra ka taga a ta so.
26 Assim, seguiram o seu caminho os filhos de Dã, e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, voltou e tornou-se a sua casa.
27 Ayiwa, Dan ta mɔgɔw ka Mika ta batofɛnw ta o cogo le ra; sarakalasebaga min tun bɛ sarakalasebagaya kɛra a fɛ, o tagara ni o fana ye. O tagara ben Lahisi dugu kan, k’a sɔrɔ o dugumɔgɔw tun bɛ hɛra ra, o t’a miirira ko mɔgɔ bɛ se ka na ben olugu kan. O ka dugumɔgɔw faga, ka dugu jɛni.
27 Eles, pois, tomaram o que Mica tinha feito e o sacerdote que tivera, e vieram a Laís, a um povo quieto e confiado, e os feriram a fio de espada, e queimaram a cidade a fogo.
28 Mɔgɔ si ma sɔrɔ ka taga Lahisi dugumɔgɔw bɔsi, sabu a dugu yɔrɔ tun ka jan Sidɔn dugu ra; jɛnɲɔgɔnya tun tɛ o ni siya wɛrɛ cɛ fana. Lahisi tun bɛ Bɛti Rehɔbu kɛnɛgbɛ fan na.
28 E ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom e não tinham que fazer com ninguém, e a cidade estava no vale que está junto a Bete-Reobe; depois, reedificaram a cidade e habitaram nela.
29 O ka dugu tɔgɔ la o bɛmacɛ tɔgɔ ra, k’a wele ko Dan. Dan tun ye o bɛmacɛ le ye; Izirayɛli dencɛ dɔ lo. Nka fɔlɔfɔlɔ dugu tɔgɔ tun ye ko Lahisi.
29 E chamaram o nome da cidade Dã, conforme o nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel, sendo, porém, dantes, o nome desta cidade Laís.
30 O ka Mika ta batofɛnw ni a ta ja warigbɛraman bla yɔrɔ dɔ ra, ka o kɛ o ta batofɛnw ye. Musa dencɛ min tɔgɔ tun ye ko Gɛrisɔmu, o mamaden min tɔgɔ tun ye ko Yonatan, o ka ale ni a ta duruja dɔw le kɛ Dan ta mɔgɔw ta sarakalasebagaw ye. O tora o sarakalasebagaya ra fɔ wagati min o nana jamana mɔgɔw cɛ ka taga ni o ye jɔnya ra.
30 E os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura, e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até ao dia do cativeiro da terra.
31 Ala ta Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* ka wagati min bɛɛ kɛ Silo dugu kɔnɔ, Mika ta batofɛnw tora Dan ta mɔgɔw fɛ o wagatiw bɛɛ ra fana.
31 Assim, pois, a imagem de escultura, que fizera Mica, estabeleceram para si, todos os dias que a casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.