Juízes 11

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ayiwa, cɛfari dɔ tun bɛ Galadi mara ra, a tɔgɔ tun ye ko Zɛfite. A facɛ tɔgɔ tun ye ko Galadi. Galadi tun ka Zɛfite woro jatɔmuso dɔ le fɛ.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Galadi ta muso yɛrɛ tun ka dencɛ minw woro a ye, olugu nana kɔrɔya minkɛ, o ka Zɛfite gbɛn. O ko a ma ko: «Ele tɛ se ka cɛn foyi sɔrɔ an facɛ ta so kɔnɔ yan, sabu ele ye muso wɛrɛ ta den le ye.»
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 A kɛra ten, Zɛfite bɔra a fadenw kɔrɔ, ka taga to Tɔbu jamana ra. A ka mɔgɔkolon dɔw ta ka olugu bla a yɛrɛ kɔ; o tun bɛ to ka yaala yɔrɔw ɲa fɛ ka ben mɔgɔw kan.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 Ayiwa, o kow le kɔ fɛ, Amɔnkaw wurira ko o bɛ Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 A kɛra ten minkɛ, Izirayɛlimɔgɔ minw bɛ Galadi mara ra, olugu ta cɛkɔrɔbaw tagara Zɛfite fɛ Tɔbu jamana ra.
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 O tagara a fɔ Zɛfite ye ko: «Na, i bɛna kɛ an kuntigi ye, ka bla an ɲa, an ye taga Amɔnkaw kɛrɛ.»
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Zɛfite ka Galadi mara cɛkɔrɔbaw jaabi ko: «Aw ma ne kɔninya ka ne gbɛn ka bɔ ne facɛ ta so wa? Mun kosɔn sisan sɛgɛ sera aw ma minkɛ, aw bɛ nana ne kɔ?»
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Galadi cɛkɔrɔbaw ko a ma ko: «An nana i fɛ, janko i ye bla an ɲa ka taga Amɔnkaw kɛrɛ, ka kɛ anw ni Galadika tɔw bɛɛ kuntigi ye.»
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Zɛfite ka Galadi cɛkɔrɔbaw jaabi tuun ko: «Ni aw ka ne wele ka taga Amɔnkaw kɛrɛ, ni Matigi Ala nana a to ne ka se sɔrɔ o kan, o tuma ne le bɛna sigi aw kunna ka kɛ aw ɲamɔgɔ ye dɛ?»
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Galadi cɛkɔrɔbaw ko a ma ko: «An sɔnna. I ka min fɔ, ni anw ma o kɛ, Ala le ye an seere ye.»
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Zɛfite tagara ni Galadi cɛkɔrɔbaw ye o cogo le ra. O k’a kɛ o ɲamɔgɔ ye, k’a kɛ o kuntigi ye. O tun ka layiri min ta Zɛfite ye, Zɛfite nana o bɛɛ fɔ Matigi Ala ɲa kɔrɔ Misipa.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Zɛfite ka ciraden dɔw ci ka taga a fɔ Amɔnkaw ta masacɛ ye ko: «Mun le donna aw ni anw cɛ, fɔ aw nana an kama, ko aw bɛna an ta jamana kɛrɛ?»
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Amɔnkaw ta masacɛ ka Zɛfite ta ciradenw jaabi ko: «Ne b’a fɛ ka aw kɛrɛ, sabu Izirayɛlimɔgɔw bɔra Misiran minkɛ, o ka ne ta jamana fan dɔ mina ne ra; k’a ta Arinɔn kɔ yɔrɔ ra, ka taga a bla fɔ Yabɔki kɔ ra, ka taga se fɔ Zuridɛn kɛnɛgbɛyɔrɔ ra. Ne b’a fɛ aw ye o yɔrɔw di ne ma, a kana se kɛrɛ ma.»
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Zɛfite ka ciraden dɔw bla tuun ka taga Amɔnkaw ta masacɛ fɛ,
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 ka taga a fɔ a ye ko ale Zɛfite ko: «Izirayɛlimɔgɔw ma Mohabukaw ta jamana mina, o ma Amɔnkaw ta jamana fana mina;
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 sabu Izirayɛlimɔgɔw bɔra Misiran minkɛ, o tɛmɛna kongokolon le fɛ ka na se fɔ Kɔgɔjiwulen yɔrɔ ra, ka na se Kadɛsi.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 O wagati le ra Izirayɛlimɔgɔw ka cira bla ka taga a fɔ Edɔmukaw ta masacɛ ye ko: ‹Sabari k’a to an ye tɛmɛ i ta jamana fɛ ka taga.› Nka Edɔmu ta masacɛ ma sɔn. O ka cira dɔ ci Mohabukaw ta masacɛ fana fɛ, ale fana banna. A kɛra ten, Izirayɛlimɔgɔw tora Kadɛsi.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 «O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw tɛmɛna Edɔmukaw ni Mohabukaw ta jamana kɔ fɛ, kongokolon kɔnɔ, ka na se Mohabukaw ta jamana terebɔyanfan na. O sigira Arinɔn kɔ kɔ fɛ, nka o ma don Mohabukaw ta jamana ra, sabu Arinɔn kɔ le ye Mohabukaw ta jamana dan ye.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka cira bla ka taga Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn fɛ, min tun siginin bɛ Hɛsibɔn dugu kɔnɔ, ka taga a fɔ a ye ko: ‹Sabari k’a to an ye tɛmɛ i ta jamana fɛ ka taga an tagayɔrɔ ra.›
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Nka masacɛ Sihɔn ma la Izirayɛlimɔgɔw ta kuma ra; a ma sɔn k’a to o ye tɛmɛ a ta jamana fɛ. A k’a ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ lajɛn ka na Yahasi, ka na Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 «Nka Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ka masacɛ Sihɔn ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ don Izirayɛlimɔgɔw boro, k’a to Izirayɛlimɔgɔw ka se sɔrɔ o kan. Amɔrikaw ta jamana fan min bɛ o yɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw ka o bɛɛ mina.
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 K’a ta Arinɔn kɔ yɔrɔ ra, ka taga a bla fɔ Yabɔki kɔ ra, ani k’a ta kongokolon fan na ka taga a bla fɔ Zuridɛn ba ra, Izirayɛlimɔgɔw ka o yɔrɔw bɛɛ mina Amɔrikaw ra.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 «Ayiwa, ni Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ka Amɔrikaw gbɛn ka o ta jamana di Izirayɛlimɔgɔw ma, mun le nana o jamana kɛ ele ta ye bi?
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 Ele ta ala min ye Kemɔsi ye, o ka jamana min di ele ma, ele ma o jamana ta wa? Ni Matigi Ala, anw ta Ala fana ka fɛn o fɛn di anw ma, an fana ka kan ka o sɔrɔ kɛ.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 O tuma ele ka fisa ni Sipɔri dencɛ Balaki ye wa, ale min tun ye Mohabukaw ta masacɛ ye fɔlɔfɔlɔ? Yala ale tun ka Izirayɛlimɔgɔw sɔsɔ, walama ka o kɛrɛ wa?
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Izirayɛlimɔgɔw siginin bɛ Hɛsibɔn dugu ni a kɛrɛfɛduguw ra, ani Arowɛri ni a kɛrɛfɛduguw, ani dugu minw bɛɛ bɛ Arinɔn kɔda ra, nin ye a san kɛmɛ saba le ye. Mun kosɔn aw ma o gbɛn kabini o wagati ra?
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 «Anw kɔni ma jaraki, sabu an ma foyi kɛ aw ra; aw le jarakira, sabu aw b’a fɛ ka anw kɛrɛ. Matigi Ala yɛrɛ ye nin kiti tigɛ anw Izirayɛlimɔgɔw ni aw Amɔnkaw cɛ; ale le ye kititigɛbaga ye.»
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Ayiwa, Amɔnkaw ta masacɛ ma sɔn ka Zɛfite ta kuma lamɛn.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Matigi Ala Nin* jigira Zɛfite kan. A ka Galadi ta jamana ni Manase ta jamana cɛtigɛ; o kɔ, a tagara Misipa, Galadi jamana ra, Amɔnkaw kama.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Zɛfite ka dajuru dɔ ta Matigi Ala fɛ. A ko: «Matigi Ala, ni i k’a to ne ka se sɔrɔ Amɔnkaw kan,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 ne sesɔrɔbaga sekɔtɔ ka bɔ kɛrɛkɛyɔrɔ ra Amɔnkaw fɛ, ni mɔgɔ o mɔgɔ kɔnna ka bɔ ne ta so, ka na ne kunbɛn, ne bɛna o tigi kɛ saraka jɛnita* ye ka o di i ma.»
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Zɛfite tagara Amɔnkaw kɛrɛ; Matigi Ala k’a to a ka se sɔrɔ o kan.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 A ka se sɔrɔ Amɔnkaw bɛɛ kan, k’a ta Arowɛri dugu yɔrɔ ra, ka taga a bla fɔ Miniti dugu ra; dugu mugan le tun bɛ o yɔrɔ ra; a ka o bɛɛ mina, ka taga se fɔ Abɛli Keramimu dugu ma. Amɔnkaw tora Izirayɛlimɔgɔw ta fanga kɔrɔ.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Ayiwa, Zɛfite bɔtɔ kɛrɛkɛyɔrɔ ra ka na a ta so kɔnɔ Misipa, a barara k’a denmuso natɔ ye a bɛ dɔn kɛra ka na a kunbɛn ni dundunw ye. O denmuso kelen le tun bɛ Zɛfite fɛ; dencɛ tun t’a fɛ, denmuso wɛrɛ fana tun tɛ a fɛ.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Zɛfite k’a ye minkɛ, jigitigɛ kosɔn, a k’a yɛrɛ ta derege mina k’a faran, k’a fɔ ko: «E, ne denmuso, i ka kojuguba lase ne ma dɛ! Ele yɛrɛ le kɛra ne jigitigɛbaga ye bi. Ne ka dajuru ta Matigi Ala fɛ, ne fana tɛ se ka to a kɛbari ye.»
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 A denmuso ko a ma ko: «Ni a kɛra ko i ka dajuru le ta Matigi Ala fɛ, i ka min fɔ Ala ye, ne kɛ o ye; sabu Matigi Ala ka i dimibɔ i juguw ra, minw ye Amɔnkaw ye.»
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 A k’a fɔ a facɛ ye fana ko: «Ne bɛ fɛn kelen ɲini i fɛ. A to ne ye karo fla kɛ, ka taga yaala kuruw kan, ka kasi ni ne kafiɲɔgɔnw ye, sabu ne furubari bɛna sa.»
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 A facɛ ko: «Taga!» A k’a to a yɛrɛ ma fɔ karo fla. A tagara yaala kuruw cɛ ra, ka kasi ni a kafiɲɔgɔnw ye, ko sabu ale furubari bɛna sa.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Karo fla dafara minkɛ, a sekɔra ka na a facɛ fɛ. Zɛfite tun ka dajuru min ta, a ka o dafa a denmuso ra. A tun ma cɛ lɔn ka ye.
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 san o san Izirayɛli sunguruw bɛ bɔ ka taga tere naani kɛ ka o hakiri jigi Galadikacɛ Zɛfite denmuso ra.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.