Josué 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 Yosuwe ta kɛrɛw kibaroya sera Zuridɛn ba terebenyanfan jamanaw masacɛw bɛɛ ma; o jamana minw bɛ kuruyɔrɔw ra, ani minw bɛ jamana dugumayanfan na, ani minw bɛ Kɔgɔjiba da ra, fɔ ka taga a bla Liban jamana ra. O masacɛw le ye Hɛtikaw ni Amɔrikaw ni Kanaanakaw ni Perezikaw ni Hevikaw, ani Yebusikaw ta masacɛw ye.
1 Todos os reis a oeste do rio Jordão souberam do que havia acontecido. Eram os reis dos hititas, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus que viviam nas montanhas, nas colinas do oeste, ao longo do litoral do mar Mediterrâneo, até as montanhas do Líbano, ao norte.
2 Olugu ka ɲɔgɔn lajɛn ka o kan kɛ kelen ye ko o bɛ Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ.
2 Esses reis juntaram suas tropas para lutar como um só exército contra Josué e os israelitas.
3 Yosuwe ka min kɛ Zeriko dugu ni Ayi dugu ra, o kibaroya fana sera Gabahɔnkaw ma. Olugu fana ye Hevika dɔw ye.
3 Contudo, quando os habitantes de Gibeom souberam do que Josué tinha feito com Jericó e Ai,
4 Nka olugu ka o ta kɛ ceguya ra. O ka o ta dugutagaminanw labɛn, ka domuni bla o yɛrɛ kun, ka bɔrɔkɔrɔ dɔw la o ta faliw kɔ ra, ka duvɛnforogo kɔrɔ faranfarannin dɔw ta ka o karankaran,
4 usaram de astúcia para se salvar. Enviaram mensageiros a Josué e carregaram seus jumentos com sacos gastos e vasilhas de couro velhas e rachadas.
5 ka derege faranfarannin dɔw don, ka sanbara kɔrɔ dɔw karankaran ka o don; ka buru kɔrɔ janin dɔw bla o ta minanw na, o buruw tun jara fɔ o bɛ mugumugu.
5 Os mensageiros calçavam sandálias gastas e remendadas e vestiam roupas esfarrapadas, e também levavam pães secos e esfarelados.
6 O tagara Yosuwe fɛ Giligali, ka taga a fɔ Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye ko: «An bɔra jamanajan dɔ le ra, an nana aw fɛ ka na jɛnɲɔgɔnya don ni aw ye.»
6 Quando chegaram ao acampamento em Gilgal, disseram a Josué e aos líderes de Israel: “Viemos de uma terra distante para pedir que vocês façam um tratado de paz conosco”.
7 Izirayɛlimɔgɔw ka o jaabi ko: «I b’a sɔrɔ ko aw ye yan jamana mɔgɔ dɔw le ye; o tuma an bɛna jɛnɲɔgɔnya don ni aw ye cogo di?»
7 Os israelitas disseram a esses heveus: “Como podemos ter certeza de que não vivem aqui por perto? Pois, se for o caso, não podemos fazer tratado algum com vocês”.
8 Gabahɔnkaw k’a fɔ Yosuwe ye ko: «An ye i ta jɔnw le ye.» Yosuwe ka o ɲininka ko: «Aw ye siya juman le ye, ani aw bɔra jamana juman le ra?»
8 Eles responderam: “Somos seus servos”. “Mas quem são vocês?”, insistiu Josué. “De onde vieram?”
9 O ka Yosuwe jaabi ko: «I ta jɔnw bɔra jamanajan dɔ le ra ka na aw fɛ, sabu an ka Matigi Ala, aw ta Ala tɔgɔ mɛn; an k’a ko mɛn. A ka kabako minw kɛ aw ye Misiran jamana ra, an ka o mɛn fana.
9 Eles disseram: “Seus servos vieram de uma terra muito distante. Ouvimos falar do poder do S enhor , seu Deus, e de tudo que ele fez no Egito.
10 A ka min kɛ Amɔrikaw ta masacɛ fla ra Zuridɛn ba ɲa dɔ kan, an ka o mɛn fana. O tun ye Hɛsibɔn masacɛ ye, min tɔgɔ ye ko Sihɔn, ani Basan masacɛ min tɔgɔ ye ko Ɔgi; ale tun siginin bɛ Asitarɔti.
10 Também soubemos do que ele fez aos dois reis amorreus a leste do Jordão: Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 An ta cɛkɔrɔbaw, ani an ta jamana mɔgɔw bɛɛ k’a fɔ an ye ko an ye domuni bla an yɛrɛ kun, ka na aw fɛ, ka na a fɔ aw ye ko anw ye aw ta jɔnw le ye, ko aw ye jɛnɲɔgɔnya don ni an ye.
11 Por isso, nossos líderes e todo o nosso povo nos instruíram: ‘Levem provisões para uma viagem longa. Vão encontrar-se com os israelitas e digam-lhes: Somos seus servos; por favor, façam um tratado conosco’.
12 Aw ye an ta buruw flɛ! Lon min an bɔra an ta so ka na aw fɛ, an tun k’a gbanninman le bla an kun. Nka sisan aw y’a flɛ, a jara fɔ a bɛ mugumugu.
12 “Estes pães haviam acabado de sair do forno quando partimos. Agora, como podem ver, estão secos e esfarelados.
13 Aw ye an ta duvɛnforogow fana flɛ! An ka o kura le fa duvɛn na an bɔtɔ an ta so. Sisan o faranfaranna. An ta deregew ni an ta sanbaraw bɛɛ cɛnna fana, sira janyakojugu fɛ.»
13 Estas vasilhas de couro estavam novas quando as enchemos, mas agora estão rachadas. E nossas roupas e sandálias estão gastas da viagem extremamente longa”.
14 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ka Gabahɔnkaw ta domuni dɔ mina, hali o ma Matigi Ala ɲininka o ko ra.
14 Os israelitas examinaram as provisões deles, mas não consultaram o S enhor a respeito.
15 Yosuwe ka hɛra kɛ ni o mɔgɔw ye, ka jɛnɲɔgɔnya don ni o ye; a k’a fɔ ko Izirayɛlimɔgɔw man kan ka o faga. Izirayɛli ta ɲamɔgɔw fana karira Gabahɔnkaw ye ko o tɛna foyi kɛ o ra.
15 Josué fez um tratado de paz com aqueles homens e garantiu que pouparia a vida deles, e os líderes da comunidade confirmaram o acordo com um juramento.
16 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ka jɛnɲɔgɔnya don ni Gabahɔnkaw ye lon min na, o tere sabanan, o k’a mɛn ko Gabahɔnkaw ye o sigiɲɔgɔn dɔw le ye, ko o bɛɛ bɛ jamana kelen le ra.
16 Três dias depois de fazerem esse tratado, os israelitas descobriram que, na verdade, os gibeonitas viviam ali perto.
17 Izirayɛlimɔgɔw ka sira ta ka taga. O ka tere saba tagama kɛ minkɛ, o sera Gabahɔnkaw ta duguw ma. O duguw tun ye Gabahɔn, ani Kefira, ani Berɔti, ani Kiriyati Yeharimu.
17 Partiram de imediato naquela direção e, em três dias, chegaram às cidades dos gibeonitas, chamadas Gibeom, Quefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 O bɛɛ n’a ta, Izirayɛlimɔgɔw ma o faga, sabu jama ɲamɔgɔw tun karira o ye Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tɔgɔ ra, ko o tɛna foyi kɛ o ra. Nka, Izirayɛlimɔgɔw dimina, ka kɛ o ta ɲamɔgɔw jaraki ye.
18 Contudo, não atacaram as cidades, pois os líderes da comunidade haviam feito um juramento em nome do S enhor , o Deus de Israel. Toda a comunidade se queixou contra seus líderes por causa do tratado,
19 O ta ɲamɔgɔw k’a fɔ jama bɛɛ ye ko: «An tɛ se ka nin mɔgɔw faga tuun, sabu an karira o ye Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tɔgɔ ra ko an tɛna foyi kɛ o ra.
19 mas eles responderam: “Uma vez que fizemos um juramento na presença do S enhor , o Deus de Israel, não podemos tocar neles.
20 An bɛna min kɛ o flɛ nin ye: An bɛna o to yi, an tɛ foyi kɛ o ra; ni o tɛ, an bɛna Ala ta dimi lase an yɛrɛ ma, sabu an karira o ye ka ban.
20 Temos de deixá-los viver, pois se quebrássemos o juramento a ira divina cairia sobre nós.
21 O ra, an tɛna o faga, nka o bɛna to ka lɔgɔ tigɛ, ani ka ji bi Izirayɛli jama bɛɛ ye.» Jama ɲamɔgɔw ka o le fɔ.
21 Que eles vivam!”. Assim, os israelitas os colocaram para cortar lenha e carregar água para toda a comunidade, de acordo com a decisão dos líderes.
22 Yosuwe ka Gabahɔnkaw wele k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw ka faninya tigɛ ko aw bɔra yɔrɔjan, k’a sɔrɔ aw bɛ ni an ye yɔrɔ kelen na yan?
22 Josué reuniu os gibeonitas e lhes disse: “Por que vocês mentiram para nós? Por que disseram que viviam numa terra distante da nossa quando, na verdade, vivem aqui perto?
23 Ayiwa, sisan kɔni, aw dangara. Aw si tɛna bɔ jɔnya ra fiyewu; aw bɛna to ka lɔgɔ tigɛ, ani ka ji bi ka ne ta Ala ta batoso ta baaraw kɛ.»
23 Sejam amaldiçoados! De agora em diante, vocês serão sempre servos, encarregados de cortar lenha e carregar água para a casa do meu Deus”.
24 Gabahɔnkaw ka Yosuwe jaabi ko: «I ta jɔnw tun k’a mɛn ko Matigi Ala, aw ta Ala k’a fɔ a ta baaraden Musa ye ko a ye nin jamana bɛɛ di aw ma; ko aw natɔ, a bɛna nin jamana mɔgɔw bɛɛ faga ka bɔ aw ɲa. Aw nako k’a to anw siranna aw ɲa kosɛbɛ, ko aw bɛna na an faga. O kosɔn an ka nin ko kɛ.
24 Eles responderam: “Agimos desse modo porque foi anunciado a nós, seus servos, que o S enhor , seu Deus, havia ordenado a seu servo Moisés que desse a vocês toda esta terra e que destruísse todos os seus habitantes. Tememos muito por nossa vida por causa de vocês.
25 Sisan, anw kɛra i ta le ye; min ka diya i ye, ani min ka bɛn i ma, i ye o kɛ an na.»
25 Agora, estamos em suas mãos. Façam conosco o que lhes parecer correto”.
26 Min tun fɔra Gabahɔnkaw ta ko ra, Yosuwe k’a kɛ ten. A ma o to Izirayɛlimɔgɔw boro; o ra o ma o faga.
26 Assim, Josué livrou os gibeonitas e não permitiu que os israelitas os matassem.
27 K’a ta o lon na, a ka o bla lɔgɔtigɛ ni jibi ra Izirayɛlimɔgɔw ye, ani ka Matigi Ala ta sarakajɛnifɛn ta baaraw kɛ. Ala ka yɔrɔ min kɛ a batoyɔrɔ ye, o tun bɛ o baaraw kɛ o yɔrɔ le ra. Hali bi Gabahɔnkaw bɛ o baara le ra.
27 Naquele dia, porém, encarregou-os de cortar lenha e carregar água para toda a comunidade de Israel e para o altar do S enhor , no lugar que o S enhor escolhesse construí-lo. Isso é o que fazem até hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.