Josué 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yosuwe ta kɛrɛw kibaroya sera Zuridɛn ba terebenyanfan jamanaw masacɛw bɛɛ ma; o jamana minw bɛ kuruyɔrɔw ra, ani minw bɛ jamana dugumayanfan na, ani minw bɛ Kɔgɔjiba da ra, fɔ ka taga a bla Liban jamana ra. O masacɛw le ye Hɛtikaw ni Amɔrikaw ni Kanaanakaw ni Perezikaw ni Hevikaw, ani Yebusikaw ta masacɛw ye.
1 Depois sucedeu que, ouvindo isto todos os reis que estavam além do Jordão, na região montanhosa, na baixada e em toda a costa do grande mar, defronte do Líbano, os heteus, os amorreus, os cananeus, os perizeus, os heveus, e os jebuseus
2 Olugu ka ɲɔgɔn lajɛn ka o kan kɛ kelen ye ko o bɛ Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ.
2 se ajuntaram de comum acordo para pelejar contra Josué e contra Israel.
3 Yosuwe ka min kɛ Zeriko dugu ni Ayi dugu ra, o kibaroya fana sera Gabahɔnkaw ma. Olugu fana ye Hevika dɔw ye.
3 Ora, os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué fizera a Jericó e a Ai.
4 Nka olugu ka o ta kɛ ceguya ra. O ka o ta dugutagaminanw labɛn, ka domuni bla o yɛrɛ kun, ka bɔrɔkɔrɔ dɔw la o ta faliw kɔ ra, ka duvɛnforogo kɔrɔ faranfarannin dɔw ta ka o karankaran,
4 usaram de astúcia: foram e se fingiram embaixadores, tomando sacos velhos sobre os seus jumentos, e odres de vinho velhos, rotos e recosidos,
5 ka derege faranfarannin dɔw don, ka sanbara kɔrɔ dɔw karankaran ka o don; ka buru kɔrɔ janin dɔw bla o ta minanw na, o buruw tun jara fɔ o bɛ mugumugu.
5 tendo nos seus pés sapatos velhos e remendados, e trajando roupas velhas; e todo o pão que traziam para o caminho era seco e bolorento.
6 O tagara Yosuwe fɛ Giligali, ka taga a fɔ Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye ko: «An bɔra jamanajan dɔ le ra, an nana aw fɛ ka na jɛnɲɔgɔnya don ni aw ye.»
6 E vieram a Josué, ao arraial em Gilgal, e disseram a ele e aos homens de Israel: Somos vindos duma terra longínqua; fazei, pois, agora pacto conosco.
7 Izirayɛlimɔgɔw ka o jaabi ko: «I b’a sɔrɔ ko aw ye yan jamana mɔgɔ dɔw le ye; o tuma an bɛna jɛnɲɔgɔnya don ni aw ye cogo di?»
7 Responderam os homens de Israel a estes heveus: Bem pode ser que habiteis no meio de nós; como pois faremos pacto convosco?
8 Gabahɔnkaw k’a fɔ Yosuwe ye ko: «An ye i ta jɔnw le ye.» Yosuwe ka o ɲininka ko: «Aw ye siya juman le ye, ani aw bɔra jamana juman le ra?»
8 Então eles disseram a Josué: Nós somos teus servos. Ao que lhes perguntou Josué: Quem sois vós? e donde vindes?
9 O ka Yosuwe jaabi ko: «I ta jɔnw bɔra jamanajan dɔ le ra ka na aw fɛ, sabu an ka Matigi Ala, aw ta Ala tɔgɔ mɛn; an k’a ko mɛn. A ka kabako minw kɛ aw ye Misiran jamana ra, an ka o mɛn fana.
9 Responderam-lhe: Teus servos vieram duma terra mui distante, por causa do nome do Senhor teu Deus, porquanto ouvimos a sua fama, e tudo o que fez no Egito,
10 A ka min kɛ Amɔrikaw ta masacɛ fla ra Zuridɛn ba ɲa dɔ kan, an ka o mɛn fana. O tun ye Hɛsibɔn masacɛ ye, min tɔgɔ ye ko Sihɔn, ani Basan masacɛ min tɔgɔ ye ko Ɔgi; ale tun siginin bɛ Asitarɔti.
10 e tudo o que fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Siom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 An ta cɛkɔrɔbaw, ani an ta jamana mɔgɔw bɛɛ k’a fɔ an ye ko an ye domuni bla an yɛrɛ kun, ka na aw fɛ, ka na a fɔ aw ye ko anw ye aw ta jɔnw le ye, ko aw ye jɛnɲɔgɔnya don ni an ye.
11 Pelo que nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos falaram, dizendo: Tomai nas mãos provisão para o caminho, e ide-lhes ao encontro, e dizei-lhes: Nós somos vossos servos; fazei, pois, agora pacto conosco.
12 Aw ye an ta buruw flɛ! Lon min an bɔra an ta so ka na aw fɛ, an tun k’a gbanninman le bla an kun. Nka sisan aw y’a flɛ, a jara fɔ a bɛ mugumugu.
12 Este nosso pão tomamo-lo quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que saímos para vir ter convosco, e ei-lo aqui agora seco e bolorento;
13 Aw ye an ta duvɛnforogow fana flɛ! An ka o kura le fa duvɛn na an bɔtɔ an ta so. Sisan o faranfaranna. An ta deregew ni an ta sanbaraw bɛɛ cɛnna fana, sira janyakojugu fɛ.»
13 estes odres, que enchemos de vinho, eram novos, e ei-los aqui já rotos; e esta nossa roupa e nossos sapatos já envelheceram em razão do mui longo caminho.
14 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ka Gabahɔnkaw ta domuni dɔ mina, hali o ma Matigi Ala ɲininka o ko ra.
14 Então os homens de Israel tomaram da provisão deles, e não pediram conselho ao Senhor.
15 Yosuwe ka hɛra kɛ ni o mɔgɔw ye, ka jɛnɲɔgɔnya don ni o ye; a k’a fɔ ko Izirayɛlimɔgɔw man kan ka o faga. Izirayɛli ta ɲamɔgɔw fana karira Gabahɔnkaw ye ko o tɛna foyi kɛ o ra.
15 Assim Josué fez paz com eles; também fez um pacto com eles, prometendo poupar-lhes a vida; e os príncipes da congregação lhes prestaram juramento.
16 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ka jɛnɲɔgɔnya don ni Gabahɔnkaw ye lon min na, o tere sabanan, o k’a mɛn ko Gabahɔnkaw ye o sigiɲɔgɔn dɔw le ye, ko o bɛɛ bɛ jamana kelen le ra.
16 Três dias depois de terem feito pacto com eles, ouviram que eram vizinhos e que moravam no meio deles.
17 Izirayɛlimɔgɔw ka sira ta ka taga. O ka tere saba tagama kɛ minkɛ, o sera Gabahɔnkaw ta duguw ma. O duguw tun ye Gabahɔn, ani Kefira, ani Berɔti, ani Kiriyati Yeharimu.
17 Tendo partido os filhos de Israel, chegaram ao terceiro dia às cidades deles, que eram Gibeom, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearir.
18 O bɛɛ n’a ta, Izirayɛlimɔgɔw ma o faga, sabu jama ɲamɔgɔw tun karira o ye Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tɔgɔ ra, ko o tɛna foyi kɛ o ra. Nka, Izirayɛlimɔgɔw dimina, ka kɛ o ta ɲamɔgɔw jaraki ye.
18 Mas os filhos de Israel não os mataram, porquanto os príncipes da congregação lhes haviam prestado juramento pelo Senhor, o Deus de Israel; pelo que toda a congregação murmurava contra os príncipes.
19 O ta ɲamɔgɔw k’a fɔ jama bɛɛ ye ko: «An tɛ se ka nin mɔgɔw faga tuun, sabu an karira o ye Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tɔgɔ ra ko an tɛna foyi kɛ o ra.
19 Mas os príncipes disseram a toda a congregação: Nós lhes prestamos juramento pelo Senhor, o Deus de Israel, e agora não lhes podemos tocar.
20 An bɛna min kɛ o flɛ nin ye: An bɛna o to yi, an tɛ foyi kɛ o ra; ni o tɛ, an bɛna Ala ta dimi lase an yɛrɛ ma, sabu an karira o ye ka ban.
20 Isso cumpriremos para com eles, poupando-lhes a vida, para que não haja ira sobre nós, por causa do juramento que lhes fizemos.
21 O ra, an tɛna o faga, nka o bɛna to ka lɔgɔ tigɛ, ani ka ji bi Izirayɛli jama bɛɛ ye.» Jama ɲamɔgɔw ka o le fɔ.
21 Disseram, pois, os príncipes: Vivam. Assim se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os príncipes lhes disseram.
22 Yosuwe ka Gabahɔnkaw wele k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw ka faninya tigɛ ko aw bɔra yɔrɔjan, k’a sɔrɔ aw bɛ ni an ye yɔrɔ kelen na yan?
22 Então Josué os chamou, e lhes disse: Por que nos enganastes, dizendo: Mui longe de vós habitamos, morando vós no meio de nós?
23 Ayiwa, sisan kɔni, aw dangara. Aw si tɛna bɔ jɔnya ra fiyewu; aw bɛna to ka lɔgɔ tigɛ, ani ka ji bi ka ne ta Ala ta batoso ta baaraw kɛ.»
23 Agora, pois, sois malditos, e dentre vós nunca deixará de haver servos, rachadores de lenha e tiradores de água para a casa do meu Deus.
24 Gabahɔnkaw ka Yosuwe jaabi ko: «I ta jɔnw tun k’a mɛn ko Matigi Ala, aw ta Ala k’a fɔ a ta baaraden Musa ye ko a ye nin jamana bɛɛ di aw ma; ko aw natɔ, a bɛna nin jamana mɔgɔw bɛɛ faga ka bɔ aw ɲa. Aw nako k’a to anw siranna aw ɲa kosɛbɛ, ko aw bɛna na an faga. O kosɔn an ka nin ko kɛ.
24 Respondendo a Josué, disseram: Porquanto foi anunciado aos teus servos que o Senhor teu Deus ordenou a Moisés, seu servo, que vos desse toda esta terra, e destruísse todos os seus moradores diante de vós, temíamos muito pelas nossas vidas por causa de vós, e fizemos isso.
25 Sisan, anw kɛra i ta le ye; min ka diya i ye, ani min ka bɛn i ma, i ye o kɛ an na.»
25 E eis que agora estamos na tua mão; faze aquilo que te pareça bom e reto que se nos faça.
26 Min tun fɔra Gabahɔnkaw ta ko ra, Yosuwe k’a kɛ ten. A ma o to Izirayɛlimɔgɔw boro; o ra o ma o faga.
26 Assim pois ele lhes fez, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, de sorte que estes não os mataram.
27 K’a ta o lon na, a ka o bla lɔgɔtigɛ ni jibi ra Izirayɛlimɔgɔw ye, ani ka Matigi Ala ta sarakajɛnifɛn ta baaraw kɛ. Ala ka yɔrɔ min kɛ a batoyɔrɔ ye, o tun bɛ o baaraw kɛ o yɔrɔ le ra. Hali bi Gabahɔnkaw bɛ o baara le ra.
27 Mas, naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor, no lugar que ele escolhesse, como ainda o são.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.