Josué 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ala tun ko Izirayɛlimɔgɔw ye fɛn minw haramuya Zeriko dugu ciwagati ra, Izirayɛlimɔgɔw ka janfa kɛ o ko ra. Zuda ta gbamɔgɔ dɔ tɔgɔ tun ye ko Akan; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Karimi, Karimi facɛ tɔgɔ tun ye ko Zabidi, Zabidi facɛ tɔgɔ tun ye ko Zeraki. Akan ka o fɛn dɔw ta; o kosɔn Matigi Ala dimina Izirayɛlimɔgɔw kɔrɔ kosɛbɛ.
1 Os israelitas cometeram uma infidelidade a respeito do interdito. Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zara, da tribo de Judá, reteve para si algumas coisas condenadas, e a cólera do Senhor inflamou-se contra os israelitas.
2 Ayiwa, Yosuwe tora Zeriko ka mɔgɔ dɔw ci dogo ra ka taga Ayi dugu fan fɛ, Bɛti Avɛni dugu kɛrɛ fɛ, Betɛli terebɔyanfan na. Yosuwe k’a fɔ o ye ko o ye taga dogo ka jamana cogoya flɛ. O mɔgɔw tagara Ayi dugu cogoya flɛ dogo ra.
2 Josué enviou de Jericó homens a Hai, situada junto de Bet-Aven, ao oriente de Betel: Subi, disse-lhes ele, e explorai a terra. Eles subiram e exploraram Hai.
3 O kɔ, o kɔsegira ka na Yosuwe fɛ, ka na a fɔ a ye ko: «Kun tɛ a ra i ye mɔgɔ bɛɛ bla ka taga Ayi dugu kama; cɛ waga fla walama waga saba bɛ se k’a ɲa. I kana mɔgɔ bɛɛ lataga ka o sɛgɛ gbansan, sabu Ayikaw man ca.»
3 Voltando para junto de Josué, disseram-lhe: É inútil o povo todo subir, mas vão só dois ou três mil homens e apoderem-se da cidade. Não se fatigue todo o povo, porque a população da cidade é muito reduzida.
4 O ka cɛ waga saba ɲɔgɔn bla ka taga, nka olugu bɛɛ borira Ayikaw ɲa.
4 Três mil homens aproximadamente se puseram a caminho, mas foram batidos pela gente de Hai,
5 Ayikaw ka Izirayɛlimɔgɔw cɛ bisaba ni wɔɔrɔ ɲɔgɔn faga; o ka tɔw gbɛn, k’a damina dugu donda ra ka taga se fɔ Sebarim yɔrɔ kɔrɔ; o ka o bɛɛ gbɛn fɔ ka o janjan kuru jigijigi yɔrɔ ra. A kɛra ten minkɛ, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ jusu kasira, fɔ ka o fari faga.
5 caindo mortos trinta e seis homens; os inimigos perseguiram-nos desde a porta da cidade até Sabarim, ainda quando fugiam pela encosta. O povo ficou consternado com isso e perdeu toda a coragem.
6 Yosuwe k’a ta faniw faran, k’a kinbiri gban, k’a ɲa biri dugu ma Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ɲa fɛ, fɔ ka taga wulada se, ale ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw. O ka buguri cɛ k’a kɛ o kun na jusukasi fɛ.
6 Josué rasgou suas vestes e prostrou-se com a face por terra até a tarde diante da arca do Senhor, tanto ele como os anciãos de Israel, e cobriram de pó as suas cabeças.
7 O kɔ, Yosuwe ko: «E, Masa Ala, mun na i k’a to an ka Zuridɛn ba tigɛ ka na an di Amɔrikaw ma o ye an halaki? Hali ni an tun tora Zuridɛn ba kɔ fɛ, o tun ka fisa ni nin ye!
7 Ah, Senhor Javé, clamou Josué, por que fizestes este povo passar o Jordão, para nos entregardes nas mãos dos amorreus que nos destruirão? Oxalá tivéssemos ficado do outro lado do rio!
8 Sisan Matigi Ala, ne bɛna mun le fɔ sa? Izirayɛlimɔgɔw borira o juguw ɲa!
8 Que direi eu, Senhor, vendo Israel voltar as costas aos seus inimigos?
9 Kanaanakaw ni jamana tɔw ta mɔgɔw bɛna o kibaro mɛn; o bɛna na an lamini ka ben an kan ka an bɛɛ faga ka an ta siya tunu ka bɔ dugukolo kan. I bɛna mun le kɛ sisan, janko i tɔgɔba kana cɛn?»
9 Os cananeus e todos os habitantes da terra vão sabê-lo, e nos cercarão e farão desaparecer o nosso nome da face da terra. E que fareis vós ao vosso grande nome?
10 Matigi Ala ka Yosuwe jaabi ko: «Ele ye wuri! Mun kosɔn i ka i ɲa biri dugu ma?
10 Então o Senhor disse a Josué: Levanta-te. Por que estás assim prostrado com a face por terra?
11 Izirayɛlimɔgɔw ka jurumun le kɛ; ne tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni o ye, o ka o jɛnɲɔgɔnya cɛn. Ne k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o ye fɛn minw haramuya, o kana o ta, o ka o dɔ ta. O ka o fɛnw sonya ka o dogo; o ka o dogo o ta minanw cɛ ra.
11 Israel pecou, a ponto de violar a aliança que eu lhe tinha prescrito, e a ponto de tomar as coisas votadas ao interdito, roubá-las, ocultá-las, escondê-las entre as bagagens.
12 O le kosɔn Izirayɛli ta kɛrɛkɛdenw tɛna se ka lɔ o juguw ɲa tuun. O bɛna to ka bori o juguw ɲa le, sabu ne ta dimi bɛ o kan. Ne tɛna kɛ ni aw ye tuun, fɔ aw ka fɛn minw dogo, ni aw ka o bɔ aw cɛ ra ka o bɛɛ halaki.»
12 Eis por que os israelitas não puderam resistir aos seus inimigos, mas voltaram-lhes as costas, pois caíram sob o interdito. Se não tirardes o interdito do meio de vós, não estarei mais convosco de ora em diante.
13 Ala k’a fɔ Yosuwe ye tuun ko: «Wuri ka Izirayɛlimɔgɔw saninya. A fɔ o ye ko: ‹Aw ye aw yɛrɛ saninya sani sini cɛ, sabu Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: Izirayɛlimɔgɔw, fɛn haramunin bɛ aw cɛ ra; o kosɔn aw tɛna se ka lɔ aw juguw ɲa tuun, fɔ fɛn haramunin min bɛ aw fɛ ni aw ka o labɔ aw cɛ ra.
13 Vai santificar o povo; dize-lhe: purificai-vos para amanhã, porque eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: o interdito está no meio de ti, Israel. Não poderás resistir aos teus inimigos, enquanto não tiveres tirado o interdito que está no meio de vós.
14 Sini sɔgɔma, Izirayɛli ta jamakuruw bɛɛ bɛna lɔ ne Matigi Ala ɲa kɔrɔ kelen kelen. Ni ne nana jamakuru min yira, o jamakuru ta gbaw bɛɛ bɛna lɔ ne ɲa kɔrɔ kelen kelen. Ni ne nana gba min yira, o gba ta somɔgɔw bɛɛ bɛna lɔ ne ɲa kɔrɔ kelen kelen. Ni ne nana so min yira, o so ta cɛw bɛɛ bɛna lɔ ne ɲa kɔrɔ kelen kelen.
14 Vireis amanhã, tribo por tribo; a tribo que for designada pelo Senhor apresentar-se-á família por família; e a família marcada se apresentará por suas casas; e a casa indicada pelo Senhor se apresentará por pessoas.
15 Ni ne nana mɔgɔ min yira, ko ale le ka fɛn haramuninw ta, o tigi ka kan ka jɛni, a ni a borofɛnw bɛɛ; sabu a ka Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya cɛn. A ka maroyakoba le kɛ Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra.› »
15 Aquele que for designado como possuidor do interdito será queimado, ele e tudo o que lhe pertence, porque violou o pacto do Senhor e cometeu uma infâmia em Israel.
16 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, Yosuwe wurira; a ka Izirayɛli ta jamakuruw bɛɛ lana kelen kelen Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Matigi Ala ka Zuda ta jamakuru yira.
16 No dia seguinte pela manhã, Josué mandou vir o povo, tribo por tribo, e a sorte caiu sobre a tribo de Judá.
17 A ka Zuda ta gbaw bɛɛ lana kelen kelen; Matigi Ala ka Zera ta so yira. A ka Zera ta somɔgɔw bɛɛ lana kelen kelen, Matigi Ala ka Zabidi ta mɔgɔw yira.
17 Em seguida, aproximando-se as famílias de Judá, a sorte indicou a família de Zara. Mandou que se aproximasse a família de Zara por casas, e a sorte caiu sobre a de Zabdi,
18 Yosuwe ka Zabidi ta mɔgɔw ta cɛw bɛɛ lana kelen kelen, Matigi Ala ka Akan le yira. Akan facɛ tun ye Karimi ye, Karimi facɛ tun ye Zabidi ye, Zabidi facɛ tun ye Zeraki ye; o tun bɛ Zuda ta gba le ra.
18 a qual se apresentou por pessoas; a sorte caiu sobre Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zara, da tribo de Judá.
19 Yosuwe k’a fɔ Akan ye ko: «Ne dencɛ, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala bonya, k’a tando. I ka min kɛ, o fɔ ne ye. I kana foyi dogo ne ma.»
19 Josué disse-lhe: Meu filho, dá glória e homenagem ao Senhor, Deus de Israel; confessa-me o que fizeste, sem nada ocultar.
20 Akan ka Yosuwe jaabi ko: «Can lo, ne le ka Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala hakɛ ta. Ne ka ko min kɛ, o flɛ nin ye:
20 Acã respondeu a Josué: Sim, fui eu que pequei contra o Senhor, Deus de Israel. Eis o que fiz:
21 Ne ka Sinehari jamana ta deregeba ɲanaman dɔ ye Zeriko dugu ta fɛnw na, ani warigbɛ kilo fla, ani saninkuru garamu kɛmɛ looru. Ne ɲabɔra o fɛnw fɛ, fɔ ne ka o ta. O dogonin bɛ dugukolo jukɔrɔ ne ta fanibon kɔnɔ, warigbɛ bɛ fɛn tɔw jukɔrɔ yi.»
21 vi no meio dos despojos um belo manto de Senaar, duzentos siclos de prata e uma barra de ouro de cinqüenta siclos e, cobiçando, tomei-os. Tudo isso se acha escondido na terra no meio de minha tenda e a prata debaixo {do manto}.
22 Yosuwe ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Akan ta fanibon kɔnɔ. Olugu borira ka taga; o tagara o fɛnw dogonin ye Akan ta fanibon kɔnɔ dugukolo jukɔrɔ, warigbɛ bɛ o jukɔrɔ.
22 Josué mandou alguns homens que investigassem a tenda, e estes viram que os objetos estavam lá ocultos, e a prata debaixo.
23 O ka o ta ka na ni o ye Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw fɛ. O ka o fɛnw bla Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
23 Tomaram-nos e trouxeram-nos a Josué e a todos os israelitas e puseram-nos diante do Senhor.
24 Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka Zeraki dencɛ Akan mina; a tun ka fɛn minw dogo, warigbɛ ni deregeba ni saninkuru, o ka o bɛɛ lajɛn ɲɔgɔn kan. O k’a dencɛw ni a denmusow bɛɛ mina fana; hali a ta misiw, ni a ta faliw ni a ta sagaw, ni a ta baw, o ka o bɛɛ mina. O k’a ta fanibon ni a borofɛn tɔw bɛɛ ta ka taga ni a ye Akɔri dingakɔnɔyɔrɔ ra.
24 Então Josué, em presença de todo o Israel, pegando em Acã, filho de Zara, com a prata, o manto, a barra de ouro, os filhos e as filhas de Acã, seus bois, seus jumentos, suas ovelhas, sua tenda e tudo o que lhe pertencia, levou-os ao vale de Acor.
25 Yosuwe k’a fɔ Akan ye ko: «Mun le kosɔn i ka tɔɔrɔ lase an ma? Ayiwa, Matigi Ala bɛna tɔɔrɔ ben ele yɛrɛ kan bi.»
25 Chegando ali, Josué disse: Por que nos confundiste? O Senhor te confunda hoje! Todos os israelitas o apedrejaram. E foram queimados no fogo depois de terem sido apedrejados.
26 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka kabakuru caman cɛ ka o ton Akan kan. O kabakuruton bɛ yi hali bi. O le kosɔn o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Akɔri dingakɔnɔyɔrɔ. O tɔgɔ le b’a ra hali bi.
26 E juntaram sobre Acã um grande monte de pedras, o qual subsiste ainda hoje. Com isso aplacou-se o furor do Senhor. É por esse motivo que o lugar traz ainda agora o nome de vale de Acor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.