Josué 7

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ala tun ko Izirayɛlimɔgɔw ye fɛn minw haramuya Zeriko dugu ciwagati ra, Izirayɛlimɔgɔw ka janfa kɛ o ko ra. Zuda ta gbamɔgɔ dɔ tɔgɔ tun ye ko Akan; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Karimi, Karimi facɛ tɔgɔ tun ye ko Zabidi, Zabidi facɛ tɔgɔ tun ye ko Zeraki. Akan ka o fɛn dɔw ta; o kosɔn Matigi Ala dimina Izirayɛlimɔgɔw kɔrɔ kosɛbɛ.
1 Mas os filhos de Israel cometeram uma transgressão no tocante ao anátema, pois Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zerá, da tribo de Judá, tomou do anátema; e a ira do Senhor se acendeu contra os filhos de Israel.
2 Ayiwa, Yosuwe tora Zeriko ka mɔgɔ dɔw ci dogo ra ka taga Ayi dugu fan fɛ, Bɛti Avɛni dugu kɛrɛ fɛ, Betɛli terebɔyanfan na. Yosuwe k’a fɔ o ye ko o ye taga dogo ka jamana cogoya flɛ. O mɔgɔw tagara Ayi dugu cogoya flɛ dogo ra.
2 Josué enviou de Jericó alguns homens a Ai, que está junto a Bete-Áven ao Oriente de Betel, e disse-lhes: Subi, e espiai a terra. Subiram, pois, aqueles homens, e espiaram a Ai.
3 O kɔ, o kɔsegira ka na Yosuwe fɛ, ka na a fɔ a ye ko: «Kun tɛ a ra i ye mɔgɔ bɛɛ bla ka taga Ayi dugu kama; cɛ waga fla walama waga saba bɛ se k’a ɲa. I kana mɔgɔ bɛɛ lataga ka o sɛgɛ gbansan, sabu Ayikaw man ca.»
3 Voltaram a Josué, e disseram-lhe: Não suba todo o povo; subam uns dois ou três mil homens, e destruam a Ai. Não fatigues ali a todo o povo, porque os habitantes são poucos.
4 O ka cɛ waga saba ɲɔgɔn bla ka taga, nka olugu bɛɛ borira Ayikaw ɲa.
4 Assim, subiram lá do povo cerca de três mil homens, os quais fugiram diante dos homens de Ai.
5 Ayikaw ka Izirayɛlimɔgɔw cɛ bisaba ni wɔɔrɔ ɲɔgɔn faga; o ka tɔw gbɛn, k’a damina dugu donda ra ka taga se fɔ Sebarim yɔrɔ kɔrɔ; o ka o bɛɛ gbɛn fɔ ka o janjan kuru jigijigi yɔrɔ ra. A kɛra ten minkɛ, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ jusu kasira, fɔ ka o fari faga.
5 E os homens de Ai mataram deles cerca de trinta e seis e, havendo-os perseguido desde a porta até Sebarim, bateram-nos na descida; e o coração do povo se derreteu e se tornou como água.
6 Yosuwe k’a ta faniw faran, k’a kinbiri gban, k’a ɲa biri dugu ma Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ɲa fɛ, fɔ ka taga wulada se, ale ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw. O ka buguri cɛ k’a kɛ o kun na jusukasi fɛ.
6 Então Josué rasgou as suas vestes, e se prostrou com o rosto em terra perante a arca do Senhor até a tarde, ele e os anciãos de Israel; e deitaram pó sobre as suas cabeças.
7 O kɔ, Yosuwe ko: «E, Masa Ala, mun na i k’a to an ka Zuridɛn ba tigɛ ka na an di Amɔrikaw ma o ye an halaki? Hali ni an tun tora Zuridɛn ba kɔ fɛ, o tun ka fisa ni nin ye!
7 E disse Josué: Ah, Senhor Deus! por que fizeste a este povo atravessar o Jordão, para nos entregares nas mãos dos amorreus, para nos fazeres perecer? Oxalá nos tivéssemos contentado em morarmos além do Jordão.
8 Sisan Matigi Ala, ne bɛna mun le fɔ sa? Izirayɛlimɔgɔw borira o juguw ɲa!
8 Ah, Senhor! que direi, depois que Israel virou as costas diante dos seus inimigos?
9 Kanaanakaw ni jamana tɔw ta mɔgɔw bɛna o kibaro mɛn; o bɛna na an lamini ka ben an kan ka an bɛɛ faga ka an ta siya tunu ka bɔ dugukolo kan. I bɛna mun le kɛ sisan, janko i tɔgɔba kana cɛn?»
9 Pois os cananeus e todos os moradores da terra o ouvirão e, cercando-nos, exterminarão da terra o nosso nome; e então, que farás pelo teu grande nome?
10 Matigi Ala ka Yosuwe jaabi ko: «Ele ye wuri! Mun kosɔn i ka i ɲa biri dugu ma?
10 Respondeu o Senhor a Josué: Levanta-te! por que estás assim prostrado com o rosto em terra?
11 Izirayɛlimɔgɔw ka jurumun le kɛ; ne tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni o ye, o ka o jɛnɲɔgɔnya cɛn. Ne k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o ye fɛn minw haramuya, o kana o ta, o ka o dɔ ta. O ka o fɛnw sonya ka o dogo; o ka o dogo o ta minanw cɛ ra.
11 Israel pecou; eles transgrediram o meu pacto que lhes tinha ordenado; tomaram do anátema, furtaram-no e, dissimulando, esconderam-no entre a sua bagagem.
12 O le kosɔn Izirayɛli ta kɛrɛkɛdenw tɛna se ka lɔ o juguw ɲa tuun. O bɛna to ka bori o juguw ɲa le, sabu ne ta dimi bɛ o kan. Ne tɛna kɛ ni aw ye tuun, fɔ aw ka fɛn minw dogo, ni aw ka o bɔ aw cɛ ra ka o bɛɛ halaki.»
12 Por isso os filhos de Israel não puderam subsistir perante os seus inimigos, viraram as costas diante deles, porquanto se fizeram anátema. Não serei mais convosco, se não destruirdes o anátema do meio de vós.
13 Ala k’a fɔ Yosuwe ye tuun ko: «Wuri ka Izirayɛlimɔgɔw saninya. A fɔ o ye ko: ‹Aw ye aw yɛrɛ saninya sani sini cɛ, sabu Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: Izirayɛlimɔgɔw, fɛn haramunin bɛ aw cɛ ra; o kosɔn aw tɛna se ka lɔ aw juguw ɲa tuun, fɔ fɛn haramunin min bɛ aw fɛ ni aw ka o labɔ aw cɛ ra.
13 Levanta-te santifica o povo, e dize-lhe: Santificai-vos para amanhã, pois assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Anátema há no meio de ti, Israel; não poderás suster-te diante dos teus inimigos, enquanto não tirares do meio de ti o anátema.
14 Sini sɔgɔma, Izirayɛli ta jamakuruw bɛɛ bɛna lɔ ne Matigi Ala ɲa kɔrɔ kelen kelen. Ni ne nana jamakuru min yira, o jamakuru ta gbaw bɛɛ bɛna lɔ ne ɲa kɔrɔ kelen kelen. Ni ne nana gba min yira, o gba ta somɔgɔw bɛɛ bɛna lɔ ne ɲa kɔrɔ kelen kelen. Ni ne nana so min yira, o so ta cɛw bɛɛ bɛna lɔ ne ɲa kɔrɔ kelen kelen.
14 Amanhã, pois, vos chegareis, segundo as vossas tribos; a tribo que o Senhor tomar se chegará por famílias; a família que o Senhor tomar se chegará por casas; e a casa que o Senhor tomar se chegará homem por homem.
15 Ni ne nana mɔgɔ min yira, ko ale le ka fɛn haramuninw ta, o tigi ka kan ka jɛni, a ni a borofɛnw bɛɛ; sabu a ka Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya cɛn. A ka maroyakoba le kɛ Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra.› »
15 E aquele que for tomado com o anátema, será queimado no fogo, ele e tudo quanto tiver, porquanto transgrediu o pacto do Senhor, e fez uma loucura em Israel.
16 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, Yosuwe wurira; a ka Izirayɛli ta jamakuruw bɛɛ lana kelen kelen Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Matigi Ala ka Zuda ta jamakuru yira.
16 Então Josué se levantou de madrugada, e fez chegar Israel segundo as suas tribos, e foi tomada por sorte a tribo de Judá;
17 A ka Zuda ta gbaw bɛɛ lana kelen kelen; Matigi Ala ka Zera ta so yira. A ka Zera ta somɔgɔw bɛɛ lana kelen kelen, Matigi Ala ka Zabidi ta mɔgɔw yira.
17 fez chegar a tribo de Judá, e foi tomada a família dos zeraítas; fez chegar a família dos zeraítas, homem por homem, e foi tomado Zabdi;
18 Yosuwe ka Zabidi ta mɔgɔw ta cɛw bɛɛ lana kelen kelen, Matigi Ala ka Akan le yira. Akan facɛ tun ye Karimi ye, Karimi facɛ tun ye Zabidi ye, Zabidi facɛ tun ye Zeraki ye; o tun bɛ Zuda ta gba le ra.
18 fez chegar a casa de Zabdi, homem por homem, e foi tomado Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zerá, da tribo de Judá.
19 Yosuwe k’a fɔ Akan ye ko: «Ne dencɛ, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala bonya, k’a tando. I ka min kɛ, o fɔ ne ye. I kana foyi dogo ne ma.»
19 Então disse Josué a Acã: Filho meu, dá, peço-te, glória ao Senhor Deus de Israel, e faze confissão perante ele. Declara-me agora o que fizeste; não mo ocultes.
20 Akan ka Yosuwe jaabi ko: «Can lo, ne le ka Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala hakɛ ta. Ne ka ko min kɛ, o flɛ nin ye:
20 Respondeu Acã a Josué: Verdadeiramente pequei contra o Senhor Deus de Israel, e eis o que fiz:
21 Ne ka Sinehari jamana ta deregeba ɲanaman dɔ ye Zeriko dugu ta fɛnw na, ani warigbɛ kilo fla, ani saninkuru garamu kɛmɛ looru. Ne ɲabɔra o fɛnw fɛ, fɔ ne ka o ta. O dogonin bɛ dugukolo jukɔrɔ ne ta fanibon kɔnɔ, warigbɛ bɛ fɛn tɔw jukɔrɔ yi.»
21 quando vi entre os despojos uma boa capa babilônica, e duzentos siclos de prata, e uma cunha de ouro do peso de cinqüenta siclos, cobicei-os e tomei-os; eis que estão escondidos na terra, no meio da minha tenda, e a prata debaixo da capa.
22 Yosuwe ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Akan ta fanibon kɔnɔ. Olugu borira ka taga; o tagara o fɛnw dogonin ye Akan ta fanibon kɔnɔ dugukolo jukɔrɔ, warigbɛ bɛ o jukɔrɔ.
22 Então Josué enviou mensageiros, que foram correndo à tenda; e eis que tudo estava escondido na sua tenda, estando a prata debaixo da capa.
23 O ka o ta ka na ni o ye Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw fɛ. O ka o fɛnw bla Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
23 Tomaram, pois, aquelas coisas do meio da tenda, e as trouxeram a Josué e a todos os filhos de Israel; e as puseram perante o Senhor.
24 Yosuwe ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka Zeraki dencɛ Akan mina; a tun ka fɛn minw dogo, warigbɛ ni deregeba ni saninkuru, o ka o bɛɛ lajɛn ɲɔgɔn kan. O k’a dencɛw ni a denmusow bɛɛ mina fana; hali a ta misiw, ni a ta faliw ni a ta sagaw, ni a ta baw, o ka o bɛɛ mina. O k’a ta fanibon ni a borofɛn tɔw bɛɛ ta ka taga ni a ye Akɔri dingakɔnɔyɔrɔ ra.
24 Então Josué e todo o Israel com ele tomaram Acã, filho de Zerá, e a prata, a capa e a cunha de ouro, e seus filhos e suas filhas, e seus bois, jumentos e ovelhas, e a sua tenda, e tudo quanto tinha, e levaram-nos ao vale de Acor.
25 Yosuwe k’a fɔ Akan ye ko: «Mun le kosɔn i ka tɔɔrɔ lase an ma? Ayiwa, Matigi Ala bɛna tɔɔrɔ ben ele yɛrɛ kan bi.»
25 E disse Josué: Por que nos perturbaste? hoje o Senhor te perturbará a ti: E todo o Israel o apedrejou; queimaram-nos no fogo, e os apedrejaram:
26 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka kabakuru caman cɛ ka o ton Akan kan. O kabakuruton bɛ yi hali bi. O le kosɔn o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Akɔri dingakɔnɔyɔrɔ. O tɔgɔ le b’a ra hali bi.
26 E levantaram sobre ele um grande montão de pedras, que permanece até o dia de hoje. E o Senhor se apartou do ardor da sua ira. Por isso se chama aquele lugar até hoje o vale de Acor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.