Jeremias 32

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Matigi Ala ka kuma min lase Yeremi ma, Zuda masacɛ Sedesiyasi ta masaya san tannan na; o tun ye Nebukadinɛsari ta masaya san tan ni seeginan ye.
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jeremias, no décimo ano do reinado de Sedecias, rei de Judá. Era, então, o décimo oitavo do reinado de Nabucodonosor.
2 O wagati ra, Babilɔni ta masacɛ ta kɛrɛkɛjama tun ka Zeruzalɛmu dugu lamini. Yeremi tun minana k’a bla masacɛ ta so kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ.
2 O exército do rei de Babilônia sitiava Jerusalém, e o profeta Jeremias estava detido no cárcere do palácio real.
3 Zuda masacɛ Sedesiyasi le tun k’a datugu o yɔrɔ ra, ko mun kosɔn a bɛ ciraya kɛra k’a fɔ ko Matigi Ala ko: «A flɛ, ne bɛna nin dugu don Babilɔni masacɛ boro, k’a to a y’a mina.
3 Sedecias, rei de Judá, mandara-o encarcerar lá, dizendo-lhe: Por profetizares desse modo: Oráculo do Senhor: vou entregar esta cidade ao rei de Babilônia, que dela se apossará.
4 Zuda masacɛ Sedesiyasi tɛna bɔsi Babilɔnikaw boro, sabu sigiya t’a ra, ne bɛna a don Babilɔni masacɛ boro; ale yɛrɛ ni Babilɔni masacɛ bɛna ɲɔgɔn ye ɲa ani ɲa, o bɛna kuma fana da ani da.
4 E, Sedecias, rei de Judá, não se livrará das mãos dos caldeus, mas cairá sob o poder do rei de Babilônia, a quem falará de viva voz, olhar ante olhar.
5 O bɛna Sedesiyasi mina ka taga ni a ye Babilɔni; a bɛna taga to yi fɔ lon min na ne Ala bɛna ne sago kɛ a ra, Matigi Ala ko ten. Hali ni aw ka Babilɔnikaw kɛrɛ, aw tɛna se o ra.»
5 E, ele será levado a Babilônia, onde permanecerá até que dele eu me ocupe - oráculo do Senhor. E, se entrardes em luta com os caldeus, não tereis êxito.
6 Yeremi ko: «Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma, k’a fɔ ko:
6 Foi nestes termos que me falou o Senhor, disse Jeremias:
7 ‹A flɛ, i belencɛ Salumu dencɛ Hanamehɛli bɛna na i fɛ, ka n’a fɔ i ye ko ale ta foro min bɛ Anatɔti, ko i ye o san, ko sabu ka kaɲa ni kunmabɔri ta sariya ye, ele ka kan k’a san.› »
7 Eis que virá Hanameel, filho de teu tio Selum, a fim de te propor a compra de sua terra de Anatot, pois que tens prioridade para comprá-la.
8 «Ayiwa, ne belencɛ dencɛ Hanamehɛli nana ne fɛ, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye. A nana ne sɔrɔ masaso kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ, k’a fɔ ne ye ko: ‹Ne ta foro min bɛ Anatɔti, Boniyaminu ta mara ra, o foro san, sabu ka kaɲa ni cɛn ta sariya ye, ele le ka kan k’a kunmabɔ, k’a sɔrɔ; o ra, a san k’a kɛ i ta ye!›
8 Hanameel, meu primo, veio, portanto, procurar-me no cárcere, como havia anunciado o Senhor. Compra, disse-me então, a minha terra de Anatot, na terra de Benjamim, porque cabe a ti, por direito de herança, resgatá-la. Compra-a, portanto. Compreendi que nisso havia um convite do Senhor.
9 Ne ka o foro san ne belencɛ dencɛ Hanamehɛli fɛ; o foro tun bɛ Anatɔti; ne ka warigbɛ tan ni wolonfla jate ka o di a ma foro sɔngɔ ye.
9 Assim, comprei a terra de meu primo, fixando-lhe o preço: dezessete siclos de prata.
10 Ne k’a sansɛbɛ kɛ, k’a melege, ka ne boronɔ la a kan, k’a da nɔrɔ, ka mɔgɔ dɔw kɛ an seerew ye, ka warigbɛ hakɛya suma sumanikɛnan dɔ kɔnɔ olugu ɲana.
10 Lavrei, então, uma escritura e, após tê-la selado, chamei testemunhas perante as quais pesei o dinheiro na balança.
11 O kɔ, ne tun ka foro sansɛbɛ min melege, ka ne boronɔ la a kan, k’a da nɔrɔ, foro sancogo ni a sankan tun sɛbɛra min kɔnɔ, ne ka o ta; foro sansɛbɛ flanan min tun ma melege ne ka o fana ta.
11 Tomei, a seguir, a escritura de venda selada em que figuravam as cláusulas e estipulações, assim como a cópia aberta,
12 «Ne ka o sɛbɛw di Baruki ma, min ye Maseya dencɛ Neriya dencɛ ye. Ne k’a di a ma ne belencɛ dencɛ Hanamehɛli ɲa na, ani seere minw fana tun ka o boronɔ la foro sansɛbɛ kan, ani Yahudiya minw bɛɛ tun bɛ masaso kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ.
12 e entreguei a primeira a Baruc, filho de Néria, filho de Maasias, em presença de Hanameel, meu primo, das testemunhas signatárias do ato de venda e de todos os judeus que estavam no átrio da prisão.
13 «Ne k’a fɔ Baruki ye olugu bɛɛ ɲa na ko:
13 Em seguida, ante eles, dei esta ordem a Baruc:
14 Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Nin foro sansɛbɛw ta, min melegenin lo, ani min ma melege, i ye taga o bla bɔgɔdaga dɔ kɔnɔ, janko a maranin ye to yi ka mɛɛn.›
14 Eis o que diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: toma estes documentos, esta escritura de venda selada e aquela cópia aberta, e coloca-as num vasilhame de barro a fim de que por muito tempo se conservem.
15 Sabu Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Mɔgɔw belen bɛna bonw, ani forow, ani rɛzɛnforow san nin jamana kɔnɔ.› »
15 Porquanto, eis o que predisse o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Ainda serão compradas casas, campos e vinhas desta terra.
16 Ne ka foro sansɛbɛw di Neriya dencɛ Baruki ma minkɛ, ne ka nin daariri kɛ Matigi Ala fɛ; ne ko:
16 Depois de ter entregue a Baruc, filho de Néria, o contrato de venda, dirigi ao Senhor a seguinte oração:
17 «E, Dunuɲatigi Ala, a flɛ, ele le ka sankolo ni dugukolo dan i ta barakaba ni i ta sebagaya sababu ra; foyi man gbɛlɛn ele ma!
17 Ah! Senhor Javé, fostes vós que fizestes o céu e a terra com a força de vosso braço. Nada vos é impossível.
18 Ele bɛ koɲuman kɛ mɔgɔ ye, k’a kɛ a ta denw ye, fɔ ka taga se a ta duruja waga kelennan ma; nka i bɛ facɛw ta terenbariyaw hakɛ bɔ o ta denw na o kɔ fɛ. E, bonyatigi Ala, ani barakabatigi Ala, ele min tɔgɔ ye ko Fangatigi Ala,
18 Concedeis vossos favores a milhares, e castigais os filhos por causa dos pecados dos pais. Deus grande e poderoso que tendes o nome de Javé dos exércitos:
19 i ta kolatigɛninw ka bon, i ta kɛwalew ye kabakow ye! I ɲa bɛ adamadenw ta kɛwalew bɛɛ ra. I bɛ bɛɛ kelen kelen sara ka kaɲa ni a ta tagamacogo ye, ka kaɲa ni a yɛrɛ ta kɛwalew ye.
19 sois grande em vossos desígnios, poderoso em vossas realizações e vossos olhos se acham abertos para todos os destinos dos homens, a fim de retribuir a cada um de acordo com sua conduta e os frutos de seus atos.
20 «I ka tagamasiyɛnw, ani kabakow kɛ Misiran jamana ra; hali bi i belen bɛ o kow kɛra Izirayɛlimɔgɔw, ani adamaden tɔw ye. O le ka i tɔgɔ bonya tan bi.
20 Vós que, outrora no Egito e até agora, tanto em Israel como no estrangeiro, também realizastes milagres e prodígios, e conquistastes o nome glorioso de que agora gozais;
21 I ta mɔgɔw, minw ye Izirayɛlimɔgɔw ye, i ka olugu labɔ Misiran jamana ra, ka tagamasiyɛnw ni kabakow kɛ i ta sebagaya ni i ta fanga sababu ra, ka siranyaba bla mɔgɔw ra.
21 vós que fizestes sair do Egito o vosso povo, com prodígios, milagres e com a ação poderosa de vosso braço, por toda parte semeando o terror;
22 I tun karira o bɛmaw ye ko i bɛna jamana min di o ma, i nana o jamana di o ma, nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na.
22 vós que lhe haveis dado esta terra, por juramento prometido a seus pais, terra que mana leite e mel!
23 O nana, ka na o jamana tigiya ta, nka o ma sɔn ka i kan mina, o ma i ta sariya sira tagama; i tun ka fɛn o fɛn fɔ o ye, o ma o si kɛ. O kosɔn i ka nin kojuguw bɛɛ lase o ma.
23 Entraram nesta terra e dela tomaram posse; não escutaram, porém, a vossa voz, nem observaram vossa lei, e nada fizeram do que lhes havíeis imposto. Então, sobre eles chamastes todas essas calamidades.
24 «Ayiwa, a flɛ, Babilɔnikaw ka yɛlɛnyɔrɔw labɛn ka dugu kogo lamini, janko ka dugu mina. O nana dugu kɛrɛ, dugu bɛna don o boro fana, o ta kɛrɛkɛmuru sababu ra, ani kɔngɔ ni banajugu minw bɛna ben o kan, o sababu ra. I tun ka kuma min fɔ, o le bɛ dafara, i ko i yɛrɛ ɲa b’a ra cogo min na.
24 As máquinas de guerra dos inimigos aproximam-se da cidade, a fim de assaltá-la. Vai ser entregue a cidade aos caldeus que a assaltam pela espada, pela fome e pela peste. O que predissestes, realiza-se. Vede!
25 O bɛɛ n’a ta, Dunuɲatigi Ala, ele k’a fɔ ne ye ko ne ye foro san ni wari ye, ka mɔgɔ dɔw kɛ ne seerew ye, k’a sɔrɔ dugu bɛna don Babilɔnikaw boro!»
25 Não obstante, vós me dissestes, Senhor Javé, que comprasse o campo a peso de dinheiro, perante testemunha, quando prestes está a cidade a cair nas mãos dos caldeus!..
26 Matigi Ala k’a ta kuma lase Yeremi ma, ko:
26 Foi, então, dirigida nestes termos a Jeremias a palavra do Senhor:
27 «A flɛ, ne le ye Matigi Ala ye, danfɛnw bɛɛ tigi Ala. Yala ko dɔ bɛ yi min bɛ se ka ne kaɲa wa?
27 Eu sou, em verdade, o Senhor, o Deus de todas as criaturas. Haverá algo que me seja impossível?
28 O kosɔn Matigi Ala ko: A flɛ, ne bɛ nin dugu don Babilɔnikaw boro, k’a don Babilɔni masacɛ Nebukadinɛsari boro; ale bɛna dugu mina.
28 Eis por que assim diz o Senhor: vou entregar esta cidade aos caldeus e ao rei de Babilônia que dela se hão de apoderar.
29 Babilɔnikaw bɛna na nin dugu kama, ka na don dugu kɔnɔ, ka tasuma don dugu ra k’a jɛni. O bɛna aw ta bonw jɛni, aw tun bɛ to ka wusunan sarakaw* bɔ Baali* ta jo ye biribon minw kunna, ani aw tun bɛ to ka rɛzɛnji sarakaw* bɔ ala wɛrɛw ye bon minw kunna, janko ka ne jusu bɔ, o bɛna o bonw jɛni.
29 Os assaltantes caldeus penetrarão na cidade, pôr-lhe-ão fogo e incendiarão as casas, sobre cujos tetos foram feitos sacrifícios a Baal e libações a deuses estranhos, o que me desperta a ira.
30 «Sabu kabini o denmisɛnman, Izirayɛli ta mɔgɔw, ani Zuda ta mɔgɔw ma foyi kɛ ne ɲa kɔrɔ ni kojugu dɔrɔn tɛ. Izirayɛlimɔgɔw ma foyi le kɛ, fɔ ka ne jusu bɔ dɔrɔn ni o ta kɛwalew ye, o yɛrɛ boro ka kɛwalejugu minw kɛ; Matigi Ala ko ten.
30 Os israelitas e judeus, desde a juventude, outra coisa não fizeram senão desgostar-me; sim, só praticam os israelitas o que me é odioso - oráculo do Senhor.
31 Sabu kabini a lɔlon na fɔ ka na bla bi ra, nin dugu kɛra ne dimi sababu ani ne jusugban sababu le ye; o kosɔn ne bɛna a halaki ka bɔ ne ɲa kɔrɔ,
31 Desde o dia em que foi construída esta cidade até hoje, não cessou de exasperar-me a cólera e o furor, de sorte que a repilo de minha presença,
32 Izirayɛli ta mɔgɔw, ani Zuda mɔgɔw ta kojuguw bɛɛ kosɔn, o ka kojugu minw kɛ ka ne jusu bɔ, olugu ni o ta masacɛw, ani o ta jamana ɲamɔgɔw, ani o ta sarakalasebagaw, ani Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw.
32 por causa de todo o mal cometido pelos israelitas e judeus para irritar-me, bem como os seus reis, príncipes e sacerdotes e todos os de Judá e Jerusalém.
33 O ka o kɔ le di ne ma, o ma o ɲa di ne ma; ne tun bɛ o karan lon o lon, nka o ma sɔn ka ne lamɛn, o fana ma sɔn ne ta ladiri ma.
33 Voltaram-me as costas, em vez de me olharem. Ainda que, sem cessar, os tenha instruído, recusaram os meus avisos.
34 Ne tɔgɔ bɛ so min kan, o ka o ta jo haramuninw bla o so le kɔnɔ, k’a lanɔgɔ.
34 E no templo colocaram seus ídolos abomináveis, e conspurcaram o lugar em que meu nome é invocado.
35 O ka sɔnnikɛyɔrɔ dɔw lɔ Baali ta jo ye Bɛni Hinɔmu dingakolonba yɔrɔ ra, janko ka o dencɛw, ani o denmusow kɛ saraka ye ka Molɔki ta jo sɔn; k’a sɔrɔ ne ma o fɔ o ye, o ko yɛrɛ ma don ne ta miiriya ra ka ye, k’a fɔ ko o ye nin ko haramunin ɲɔgɔn kɛ, ka Zuda mɔgɔw bla jurumun na.
35 Ergueram altares a Baal no vale do Filho de Hinon, para aí queimarem os filhos e as filhas em honra de Moloc, o que não lhes havia ordenado nem jamais me tinha passado pela mente: cometer tal infâmia e tornar Judá culpado de semelhante crime!
36 «Nka o bɛɛ n’a ta, aw b’a fɔra nin dugu min ta ko ra ko a bɛna don Babilɔni masacɛ boro, kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ ni banajuguw sababu ra, ayiwa, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala bɛ min fɔra o dugu ta ko ra, o flɛ nin ye, ko:
36 Assim diz agora o Senhor Deus de Israel, a propósito desta cidade, a qual dizes que vai ser entregue ao rei de Babilônia pela espada, pela fome e pela peste:
37 ‹A flɛ, ne diminin, ani ne jusu gbannin, ani ne jusu bɔninba tun ka o gbɛn ka taga jamana minw bɛɛ ra, ne bɛna o lana ka bɔ o jamanaw bɛɛ ra, ka o lajɛn tuun; ne bɛna o lana nin yɔrɔ ra tuun, k’a to o ye na sigi yan hɛra ni laganfiya ra.
37 vou reunir os habitantes de todos os países em que os exilaram minha cólera, meu furor e indignação, e os trarei para aqui, a fim de que habitem em segurança.
38 O bɛna kɛ ne ta mɔgɔw ye, ne bɛna kɛ o ta Ala ye.
38 Serão eles o meu povo, e eu o seu Deus.
39 Ne bɛna miiriya kelen le don o bɛɛ jusukun na, ka sira kelen bla o bɛɛ kɔrɔ, k’a to ne ɲasiran ye kɛ o ra tuma bɛɛ, janko o ta ye ɲa, o ta den minw bɛ na o kɔ fɛ, olugu fana ta ye ɲa.
39 Dar-lhes-ei um só coração e um mesmo destino, a fim de que sempre me reverenciem, para o seu próprio bem e de seus descendentes.
40 Ne bɛna jɛnɲɔgɔnya wuribari don ni o ye; ne tɛna ne kɔ don o ra tuun, ka ban ka koɲuman kɛ o ye. Ne bɛna ne ɲasiran don o jusukun na, janko o kana o yɛrɛ mabɔ ne ra.
40 Com eles firmarei pacto eterno, por cujos termos não cessarei mais de lhes proporcionar o bem, e no coração lhes infundirei o temor para que de mim não se venham a afastar.
41 Ne ninsɔndiyanin le bɛna koɲuman kɛ o ye; can ra, ne bɛna o sigi nin jamana ra, ni ne jusukun bɛɛ ye, ani ne nin bɛɛ.›
41 Encontrarei minha alegria em lhes fazer o bem e solidamente os colocarei nesta terra, com toda a minha alma e coração.
42 «Matigi Ala ko tuun: Ne ka nin kojuguba bɛɛ lase nin mɔgɔw ma cogo min na, o cogo kelen na fana ne ka koɲuman min bɛɛ ko fɔ, ne bɛna o bɛɛ lase o ma fana.
42 Porquanto diz o Senhor: assim como lancei sobre este povo tão imensa calamidade, também sobre ele farei recair todo o bem que lhe prometo.
43 Aw b’a fɔra nin jamana min ta ko ra ko a kɛra yɔrɔ lakolon ye, ko adamaden t’a ra, bɛgan t’a ra, ko a donna Babilɔnikaw boro, o belen bɛna forow san nin jamana ra tuun.
43 Serão comprados campos na terra, da qual dizeis ser um deserto sem homens nem animais, entregue aos caldeus.
44 O belen bɛna forow san ni wari ye, ka foro sansɛbɛw kɛ, ka o melege, ka o boronɔw la o kan, ka o da nɔrɔ, ka mɔgɔ dɔw kɛ a seerew ye; o kow belen bɛna kɛ Boniyaminu ta mara ra, ani Zeruzalɛmu kɛrɛfɛyɔrɔw ra, ani Zuda duguw ra, ani dugu minw bɛ jamana kuruyɔrɔw ra, ani jamana dugumayanfan ta duguw, ani woroduguyanfan kongokolon ta duguw, sabu ne bɛna o ta mɔgɔ minaninw lasekɔ, Matigi Ala ko ten.»
44 E serão eles comprados a peso de dinheiro, escrituras serão passadas e seladas perante testemunhas, na terra de Benjamim, nos arredores de Jerusalém, nas cidades de Judá, nas cidades das montanhas, da planície e do Negeb, porque a sorte dos cativos eu a mudarei - oráculo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.