Jeremias 32
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Matigi Ala ka kuma min lase Yeremi ma, Zuda masacɛ Sedesiyasi ta masaya san tannan na; o tun ye Nebukadinɛsari ta masaya san tan ni seeginan ye.
1 Palavra que veio a Jeremias da parte do Senhor , no ano décimo de Zedequias, rei de Judá, ou décimo oitavo de Nabucodonosor.
2 O wagati ra, Babilɔni ta masacɛ ta kɛrɛkɛjama tun ka Zeruzalɛmu dugu lamini. Yeremi tun minana k’a bla masacɛ ta so kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ.
2 Ora, nesse tempo o exército do rei da Babilônia cercava Jerusalém; Jeremias, o profeta, estava encarcerado no pátio da guarda que estava na casa do rei de Judá.
3 Zuda masacɛ Sedesiyasi le tun k’a datugu o yɔrɔ ra, ko mun kosɔn a bɛ ciraya kɛra k’a fɔ ko Matigi Ala ko: «A flɛ, ne bɛna nin dugu don Babilɔni masacɛ boro, k’a to a y’a mina.
3 Pois Zedequias, rei de Judá, o havia encerrado, dizendo: Por que profetizas tu que o Senhor disse que entregaria esta cidade nas mãos do rei da Babilônia, e ele a tomaria;
4 Zuda masacɛ Sedesiyasi tɛna bɔsi Babilɔnikaw boro, sabu sigiya t’a ra, ne bɛna a don Babilɔni masacɛ boro; ale yɛrɛ ni Babilɔni masacɛ bɛna ɲɔgɔn ye ɲa ani ɲa, o bɛna kuma fana da ani da.
4 que Zedequias, rei de Judá, não se livraria das mãos dos caldeus, mas infalivelmente seria entregue nas mãos do rei da Babilônia, e com ele falaria boca a boca, e o veria face a face;
5 O bɛna Sedesiyasi mina ka taga ni a ye Babilɔni; a bɛna taga to yi fɔ lon min na ne Ala bɛna ne sago kɛ a ra, Matigi Ala ko ten. Hali ni aw ka Babilɔnikaw kɛrɛ, aw tɛna se o ra.»
5 e que ele levaria Zedequias para a Babilônia, onde estaria até que o Senhor se lembrasse dele, como este disse; e, ainda que pelejásseis contra os caldeus, não seríeis bem-sucedidos?
6 Yeremi ko: «Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma, k’a fɔ ko:
6 Disse, pois, Jeremias: Veio a mim a palavra do Senhor , dizendo:
7 ‹A flɛ, i belencɛ Salumu dencɛ Hanamehɛli bɛna na i fɛ, ka n’a fɔ i ye ko ale ta foro min bɛ Anatɔti, ko i ye o san, ko sabu ka kaɲa ni kunmabɔri ta sariya ye, ele ka kan k’a san.› »
7 Eis que Hananel, filho de teu tio Salum, virá a ti, dizendo: Compra o meu campo que está em Anatote, pois a ti, a quem pertence o direito de resgate, compete comprá-lo.
8 «Ayiwa, ne belencɛ dencɛ Hanamehɛli nana ne fɛ, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye. A nana ne sɔrɔ masaso kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ, k’a fɔ ne ye ko: ‹Ne ta foro min bɛ Anatɔti, Boniyaminu ta mara ra, o foro san, sabu ka kaɲa ni cɛn ta sariya ye, ele le ka kan k’a kunmabɔ, k’a sɔrɔ; o ra, a san k’a kɛ i ta ye!›
8 Veio, pois, a mim, segundo a palavra do Senhor , Hananel, filho de meu tio, ao pátio da guarda e me disse: Compra agora o meu campo que está em Anatote, na terra de Benjamim; porque teu é o direito de posse e de resgate; compra-o. Então, entendi que isto era a palavra do Senhor .
9 Ne ka o foro san ne belencɛ dencɛ Hanamehɛli fɛ; o foro tun bɛ Anatɔti; ne ka warigbɛ tan ni wolonfla jate ka o di a ma foro sɔngɔ ye.
9 Comprei, pois, de Hananel, filho de meu tio, o campo que está em Anatote; e lhe pesei o dinheiro, dezessete siclos de prata.
10 Ne k’a sansɛbɛ kɛ, k’a melege, ka ne boronɔ la a kan, k’a da nɔrɔ, ka mɔgɔ dɔw kɛ an seerew ye, ka warigbɛ hakɛya suma sumanikɛnan dɔ kɔnɔ olugu ɲana.
10 Assinei a escritura, fechei-a com selo, chamei testemunhas e pesei-lhe o dinheiro numa balança.
11 O kɔ, ne tun ka foro sansɛbɛ min melege, ka ne boronɔ la a kan, k’a da nɔrɔ, foro sancogo ni a sankan tun sɛbɛra min kɔnɔ, ne ka o ta; foro sansɛbɛ flanan min tun ma melege ne ka o fana ta.
11 Tomei a escritura da compra, tanto a selada, segundo mandam a lei e os estatutos, como a cópia aberta;
12 «Ne ka o sɛbɛw di Baruki ma, min ye Maseya dencɛ Neriya dencɛ ye. Ne k’a di a ma ne belencɛ dencɛ Hanamehɛli ɲa na, ani seere minw fana tun ka o boronɔ la foro sansɛbɛ kan, ani Yahudiya minw bɛɛ tun bɛ masaso kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ.
12 dei-a a Baruque, filho de Nerias, filho de Maaseias, na presença de Hananel, filho de meu tio, e perante as testemunhas, que assinaram a escritura da compra, e na presença de todos os judeus que se assentavam no pátio da guarda.
13 «Ne k’a fɔ Baruki ye olugu bɛɛ ɲa na ko:
13 Perante eles dei ordem a Baruque, dizendo:
14 Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Nin foro sansɛbɛw ta, min melegenin lo, ani min ma melege, i ye taga o bla bɔgɔdaga dɔ kɔnɔ, janko a maranin ye to yi ka mɛɛn.›
14 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Toma esta escritura, esta escritura da compra, tanto a selada como a aberta, e mete-as num vaso de barro, para que se possam conservar por muitos dias;
15 Sabu Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Mɔgɔw belen bɛna bonw, ani forow, ani rɛzɛnforow san nin jamana kɔnɔ.› »
15 porque assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Ainda se comprarão casas, campos e vinhas nesta terra.
16 Ne ka foro sansɛbɛw di Neriya dencɛ Baruki ma minkɛ, ne ka nin daariri kɛ Matigi Ala fɛ; ne ko:
16 Depois que dei a escritura da compra a Baruque, filho de Nerias, orei ao Senhor , dizendo:
17 «E, Dunuɲatigi Ala, a flɛ, ele le ka sankolo ni dugukolo dan i ta barakaba ni i ta sebagaya sababu ra; foyi man gbɛlɛn ele ma!
17 Ah! Senhor Deus, eis que fizeste os céus e a terra com o teu grande poder e com o teu braço estendido; coisa alguma te é demasiadamente maravilhosa.
18 Ele bɛ koɲuman kɛ mɔgɔ ye, k’a kɛ a ta denw ye, fɔ ka taga se a ta duruja waga kelennan ma; nka i bɛ facɛw ta terenbariyaw hakɛ bɔ o ta denw na o kɔ fɛ. E, bonyatigi Ala, ani barakabatigi Ala, ele min tɔgɔ ye ko Fangatigi Ala,
18 Tu usas de misericórdia para com milhares e retribuis a iniquidade dos pais nos filhos; tu és o grande, o poderoso Deus, cujo nome é o Senhor dos Exércitos,
19 i ta kolatigɛninw ka bon, i ta kɛwalew ye kabakow ye! I ɲa bɛ adamadenw ta kɛwalew bɛɛ ra. I bɛ bɛɛ kelen kelen sara ka kaɲa ni a ta tagamacogo ye, ka kaɲa ni a yɛrɛ ta kɛwalew ye.
19 grande em conselho e magnífico em obras; porque os teus olhos estão abertos sobre todos os caminhos dos filhos dos homens, para dar a cada um segundo o seu proceder, segundo o fruto das suas obras.
20 «I ka tagamasiyɛnw, ani kabakow kɛ Misiran jamana ra; hali bi i belen bɛ o kow kɛra Izirayɛlimɔgɔw, ani adamaden tɔw ye. O le ka i tɔgɔ bonya tan bi.
20 Tu puseste sinais e maravilhas na terra do Egito até ao dia de hoje, tanto em Israel como entre outros homens; e te fizeste um nome, qual o que tens neste dia.
21 I ta mɔgɔw, minw ye Izirayɛlimɔgɔw ye, i ka olugu labɔ Misiran jamana ra, ka tagamasiyɛnw ni kabakow kɛ i ta sebagaya ni i ta fanga sababu ra, ka siranyaba bla mɔgɔw ra.
21 Tiraste o teu povo de Israel da terra do Egito, com sinais e maravilhas, com mão poderosa e braço estendido e com grande espanto;
22 I tun karira o bɛmaw ye ko i bɛna jamana min di o ma, i nana o jamana di o ma, nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na.
22 e lhe deste esta terra, que com juramento prometeste a seus pais, terra que mana leite e mel.
23 O nana, ka na o jamana tigiya ta, nka o ma sɔn ka i kan mina, o ma i ta sariya sira tagama; i tun ka fɛn o fɛn fɔ o ye, o ma o si kɛ. O kosɔn i ka nin kojuguw bɛɛ lase o ma.
23 Entraram nela e dela tomaram posse, mas não obedeceram à tua voz, nem andaram na tua lei; de tudo o que lhes mandaste que fizessem, nada fizeram; pelo que trouxeste sobre eles todo este mal.
24 «Ayiwa, a flɛ, Babilɔnikaw ka yɛlɛnyɔrɔw labɛn ka dugu kogo lamini, janko ka dugu mina. O nana dugu kɛrɛ, dugu bɛna don o boro fana, o ta kɛrɛkɛmuru sababu ra, ani kɔngɔ ni banajugu minw bɛna ben o kan, o sababu ra. I tun ka kuma min fɔ, o le bɛ dafara, i ko i yɛrɛ ɲa b’a ra cogo min na.
24 Eis aqui as trincheiras já atingem a cidade, para ser tomada; já está a cidade entregue nas mãos dos caldeus, que pelejam contra ela, pela espada, pela fome e pela peste. O que disseste aconteceu; e tu mesmo o vês.
25 O bɛɛ n’a ta, Dunuɲatigi Ala, ele k’a fɔ ne ye ko ne ye foro san ni wari ye, ka mɔgɔ dɔw kɛ ne seerew ye, k’a sɔrɔ dugu bɛna don Babilɔnikaw boro!»
25 Contudo, ó Senhor Deus, tu me disseste: Compra o campo por dinheiro e chama testemunhas, embora já esteja a cidade entregue nas mãos dos caldeus.
26 Matigi Ala k’a ta kuma lase Yeremi ma, ko:
26 Então, veio a palavra do Senhor a Jeremias, dizendo:
27 «A flɛ, ne le ye Matigi Ala ye, danfɛnw bɛɛ tigi Ala. Yala ko dɔ bɛ yi min bɛ se ka ne kaɲa wa?
27 Eis que eu sou o Senhor , o Deus de todos os viventes; acaso, haveria coisa demasiadamente maravilhosa para mim?
28 O kosɔn Matigi Ala ko: A flɛ, ne bɛ nin dugu don Babilɔnikaw boro, k’a don Babilɔni masacɛ Nebukadinɛsari boro; ale bɛna dugu mina.
28 Portanto, assim diz o Senhor : Eis que entrego esta cidade nas mãos dos caldeus, nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, e ele a tomará.
29 Babilɔnikaw bɛna na nin dugu kama, ka na don dugu kɔnɔ, ka tasuma don dugu ra k’a jɛni. O bɛna aw ta bonw jɛni, aw tun bɛ to ka wusunan sarakaw* bɔ Baali* ta jo ye biribon minw kunna, ani aw tun bɛ to ka rɛzɛnji sarakaw* bɔ ala wɛrɛw ye bon minw kunna, janko ka ne jusu bɔ, o bɛna o bonw jɛni.
29 Os caldeus, que pelejam contra esta cidade, entrarão nela, porão fogo a esta cidade e queimarão as casas sobre cujos terraços queimaram incenso a Baal e ofereceram libações a outros deuses, para me provocarem à ira.
30 «Sabu kabini o denmisɛnman, Izirayɛli ta mɔgɔw, ani Zuda ta mɔgɔw ma foyi kɛ ne ɲa kɔrɔ ni kojugu dɔrɔn tɛ. Izirayɛlimɔgɔw ma foyi le kɛ, fɔ ka ne jusu bɔ dɔrɔn ni o ta kɛwalew ye, o yɛrɛ boro ka kɛwalejugu minw kɛ; Matigi Ala ko ten.
30 Porque os filhos de Israel e os filhos de Judá não fizeram senão mal perante mim, desde a sua mocidade; porque os filhos de Israel não fizeram senão provocar-me à ira com as obras das suas mãos, diz o Senhor .
31 Sabu kabini a lɔlon na fɔ ka na bla bi ra, nin dugu kɛra ne dimi sababu ani ne jusugban sababu le ye; o kosɔn ne bɛna a halaki ka bɔ ne ɲa kɔrɔ,
31 Porque para minha ira e para meu furor me tem sido esta cidade, desde o dia em que a edificaram e até ao dia de hoje, para que eu a removesse da minha presença,
32 Izirayɛli ta mɔgɔw, ani Zuda mɔgɔw ta kojuguw bɛɛ kosɔn, o ka kojugu minw kɛ ka ne jusu bɔ, olugu ni o ta masacɛw, ani o ta jamana ɲamɔgɔw, ani o ta sarakalasebagaw, ani Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw.
32 por causa de toda a maldade que fizeram os filhos de Israel e os filhos de Judá, para me provocarem à ira, eles, os seus reis, os seus príncipes, os seus sacerdotes e os seus profetas, como também os homens de Judá e os moradores de Jerusalém.
33 O ka o kɔ le di ne ma, o ma o ɲa di ne ma; ne tun bɛ o karan lon o lon, nka o ma sɔn ka ne lamɛn, o fana ma sɔn ne ta ladiri ma.
33 Viraram-me as costas e não o rosto; ainda que eu, começando de madrugada, os ensinava, eles não deram ouvidos, para receberem a advertência.
34 Ne tɔgɔ bɛ so min kan, o ka o ta jo haramuninw bla o so le kɔnɔ, k’a lanɔgɔ.
34 Antes, puseram as suas abominações na casa que se chama pelo meu nome, para a profanarem.
35 O ka sɔnnikɛyɔrɔ dɔw lɔ Baali ta jo ye Bɛni Hinɔmu dingakolonba yɔrɔ ra, janko ka o dencɛw, ani o denmusow kɛ saraka ye ka Molɔki ta jo sɔn; k’a sɔrɔ ne ma o fɔ o ye, o ko yɛrɛ ma don ne ta miiriya ra ka ye, k’a fɔ ko o ye nin ko haramunin ɲɔgɔn kɛ, ka Zuda mɔgɔw bla jurumun na.
35 Edificaram os altos de Baal, que estão no vale do filho de Hinom, para queimarem a seus filhos e a suas filhas a Moloque, o que nunca lhes ordenei, nem me passou pela mente fizessem tal abominação, para fazerem pecar a Judá.
36 «Nka o bɛɛ n’a ta, aw b’a fɔra nin dugu min ta ko ra ko a bɛna don Babilɔni masacɛ boro, kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ ni banajuguw sababu ra, ayiwa, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala bɛ min fɔra o dugu ta ko ra, o flɛ nin ye, ko:
36 Agora, pois, assim diz o Senhor , o Deus de Israel, acerca desta cidade, da qual vós dizeis: Já está entregue nas mãos do rei da Babilônia, pela espada, pela fome e pela peste.
37 ‹A flɛ, ne diminin, ani ne jusu gbannin, ani ne jusu bɔninba tun ka o gbɛn ka taga jamana minw bɛɛ ra, ne bɛna o lana ka bɔ o jamanaw bɛɛ ra, ka o lajɛn tuun; ne bɛna o lana nin yɔrɔ ra tuun, k’a to o ye na sigi yan hɛra ni laganfiya ra.
37 Eis que eu os congregarei de todas as terras, para onde os lancei na minha ira, no meu furor e na minha grande indignação; tornarei a trazê-los a este lugar e farei que nele habitem seguramente.
38 O bɛna kɛ ne ta mɔgɔw ye, ne bɛna kɛ o ta Ala ye.
38 Eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.
39 Ne bɛna miiriya kelen le don o bɛɛ jusukun na, ka sira kelen bla o bɛɛ kɔrɔ, k’a to ne ɲasiran ye kɛ o ra tuma bɛɛ, janko o ta ye ɲa, o ta den minw bɛ na o kɔ fɛ, olugu fana ta ye ɲa.
39 Dar-lhes-ei um só coração e um só caminho, para que me temam todos os dias, para seu bem e bem de seus filhos.
40 Ne bɛna jɛnɲɔgɔnya wuribari don ni o ye; ne tɛna ne kɔ don o ra tuun, ka ban ka koɲuman kɛ o ye. Ne bɛna ne ɲasiran don o jusukun na, janko o kana o yɛrɛ mabɔ ne ra.
40 Farei com eles aliança eterna, segundo a qual não deixarei de lhes fazer o bem; e porei o meu temor no seu coração, para que nunca se apartem de mim.
41 Ne ninsɔndiyanin le bɛna koɲuman kɛ o ye; can ra, ne bɛna o sigi nin jamana ra, ni ne jusukun bɛɛ ye, ani ne nin bɛɛ.›
41 Alegrar-me-ei por causa deles e lhes farei bem; plantá-los-ei firmemente nesta terra, de todo o meu coração e de toda a minha alma.
42 «Matigi Ala ko tuun: Ne ka nin kojuguba bɛɛ lase nin mɔgɔw ma cogo min na, o cogo kelen na fana ne ka koɲuman min bɛɛ ko fɔ, ne bɛna o bɛɛ lase o ma fana.
42 Porque assim diz o Senhor : Assim como fiz vir sobre este povo todo este grande mal, assim lhes trarei todo o bem que lhes estou prometendo.
43 Aw b’a fɔra nin jamana min ta ko ra ko a kɛra yɔrɔ lakolon ye, ko adamaden t’a ra, bɛgan t’a ra, ko a donna Babilɔnikaw boro, o belen bɛna forow san nin jamana ra tuun.
43 Comprar-se-ão campos nesta terra, da qual vós dizeis: Está deserta, sem homens nem animais; está entregue nas mãos dos caldeus.
44 O belen bɛna forow san ni wari ye, ka foro sansɛbɛw kɛ, ka o melege, ka o boronɔw la o kan, ka o da nɔrɔ, ka mɔgɔ dɔw kɛ a seerew ye; o kow belen bɛna kɛ Boniyaminu ta mara ra, ani Zeruzalɛmu kɛrɛfɛyɔrɔw ra, ani Zuda duguw ra, ani dugu minw bɛ jamana kuruyɔrɔw ra, ani jamana dugumayanfan ta duguw, ani woroduguyanfan kongokolon ta duguw, sabu ne bɛna o ta mɔgɔ minaninw lasekɔ, Matigi Ala ko ten.»
44 Comprarão campos por dinheiro, e lavrarão as escrituras, e as fecharão com selos, e chamarão testemunhas na terra de Benjamim, nos contornos de Jerusalém, nas cidades de Judá, nas cidades da região montanhosa, nas cidades das planícies e nas cidades do Sul; porque lhes restaurarei a sorte, diz o Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.