Jeremias 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Matigi Ala ka kuma min lase Yeremi ma sanjinabariya ko ra, o le ye nin ye:
1 A palavra do Senhor , que veio a Jeremias, a respeito da grande seca.
2 «Zuda bɛ maɲumankokasi kɛra,
2 Anda chorando Judá, e as suas portas estão enfraquecidas; andam de luto até ao chão, e o clamor de Jerusalém vai subindo.
3 Matigicɛw bɛ o ta baaradenw ci ka taga ji ɲini;
3 E os seus mais ilustres mandam os seus pequenos buscar água; vêm às cavas e não acham água; voltam com os seus cântaros vazios, e envergonham-se, e confundem-se, e cobrem a cabeça.
4 Dugukolo jara fɔ k’a pɛrɛnpɛrɛn,
4 Por causa da terra que se fendeu, pois que não há chuva sobre a terra, os lavradores se envergonham e cobrem a cabeça.
5 Hali minanmuso bɛ den woro kongo kɔnɔ ka taga k’a to yi,
5 Porque até as cervas no campo parem e abandonam seus filhos, porquanto não há erva.
6 Kongofaliw bɛ lɔlɔ fara kongoriw kunna,
6 E os jumentos monteses se põem nos lugares altos, sorvem o vento como os dragões; desfalecem os seus olhos, porquanto não há erva.
7 Mɔgɔw ko:
7 Posto que as nossas maldades testifiquem contra nós, ó Senhor , opera tu por amor do teu nome; porque as nossas rebeldias se multiplicaram; contra ti pecamos.
8 Ele le ye Izirayɛli jigi ye,
8 Oh! Esperança de Israel, Redentor seu no tempo da angústia! Por que serias como um estrangeiro na terra e como o viandante que se retira a passar a noite?
9 Mun kosɔn i bɛ kɛ i ko mɔgɔ min dabari bɛɛ banna,
9 Por que serias como homem cansado, como valoroso que não pode livrar? Mas tu estás no meio de nós, ó Senhor , e nós somos chamados pelo teu nome; não nos desampares.
10 Matigi Ala bɛ min fɔ nin mɔgɔw ma, o ye, ko: «Can ra, yaala ka di o ye. O sen tɛ to yɔrɔ kelen na; o kosɔn Matigi Ala tɛ o fɛ tuun. Sisan kɔni, a bɛna a hakiri to o ta terenbariyaw ra, ka o ta jurumunw hakɛ bɔ o ra.»
10 Assim diz o Senhor acerca deste povo: Pois que tanto amaram o afastar-se e não detiveram os pés; por isso, o Senhor se não agrada deles, mas agora se lembrará da maldade deles e visitará os seus pecados.
11 Matigi Ala k’a fɔ ne ye tuun ko: «I kana daariri kɛ nin mɔgɔw ye ko ne ye koɲuman kɛ o ye.
11 Disse-me mais o Senhor : Não rogues por este povo para bem.
12 Hali ni o ka sun don ka ne daari, ne tɛna o kasikan lamɛn. Ni o ka saraka jɛnitaw* ni siman sarakaw* bɔ ne ye, ne tɛna sɔn o ra. Ne bɛna o halaki ni kɛrɛkɛmuru, ni kɔngɔ, ni banajuguw ye.»
12 Quando jejuarem, não ouvirei o seu clamor e quando oferecerem holocaustos e ofertas de manjares, não me agradarei deles; antes, eu os consumirei pela espada, e pela fome, e pela peste.
13 Ne ko: «E, Dunuɲatigi Ala, a flɛ, ciraw b’a fɔra o ye ko: ‹Kɛrɛ tɛna ben aw kan, kɔngɔ fana tɛna ben aw kan, sabu Ala bɛna hɛra ɲanaman le di aw ma nin yɔrɔ ra yan.› »
13 Então, disse eu: Ah! Senhor Jeová , eis que os profetas lhes dizem: Não vereis espada e não tereis fome; antes, vos darei paz verdadeira neste lugar.
14 Matigi Ala ka ne jaabi ko: «Ciraw bɛ faninya le fɔra ne tɔgɔ ra. Ne ma o ci, ne ma foyi fɔ o ye, ne ma kuma don o da ra; faninya sikow, ani kuma gbansanw, ani mɔgɔlafirikuma minw bɛ bɔ o yɛrɛ ta miiriya ra, o bɛ o cirayakumaw le fɔra aw ye.
14 E disse-me o Senhor : Os profetas profetizam falsamente em meu nome; nunca os enviei, nem lhes dei ordem, nem lhes falei; visão falsa, e adivinhação, e vaidade, e o engano do seu coração são o que eles vos profetizam.
15 O kosɔn nin cira minw bɛ kumana ne tɔgɔ ra k’a sɔrɔ ne ma o ci, k’a fɔ ko kɛrɛ tɛna kɛ nin jamana ra, walama kɔngɔ, Matigi Ala bɛ min fɔ o ciraw kama, o ye nin ye: Kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ le bɛna o ciraw halaki.
15 Portanto, assim diz o Senhor acerca dos profetas que profetizam em meu nome, sem que eu os tenha mandado, e dizem que nem espada, nem fome haverá nesta terra: À espada e à fome serão consumidos esses profetas.
16 O bɛ o cirayakumaw fɔra mɔgɔ minw ye fana, kɔngɔ ni kɛrɛkɛmuru bɛna olugu faga ka o suw benben Zeruzalɛmu dugukɔnɔsiraw ra; olugu yɛrɛ o, o ta musow o, o dencɛw o, o denmusow o, mɔgɔ tɛna sɔrɔ ka o si su don. Ne bɛna o ta juguya ben o yɛrɛ kan.»
16 E o povo a quem eles profetizam será lançado nas ruas de Jerusalém, por causa da fome e da espada; e não haverá quem enterre as suas mulheres, e os seus filhos, e as suas filhas; assim derramarei sobre eles a sua maldade.
17 Nin kuma fɔ o ye, ko:
17 Portanto, lhes dirás esta palavra: Os meus olhos derramem lágrimas de noite e de dia e não cessem porque a virgem, filha do meu povo, está ferida de grande ferida, de chaga mui dolorosa.
18 Ni ne ka taga kongo kɔnɔ,
18 Se eu saio ao campo, eis aqui os mortos à espada; e, se entro na cidade, estão ali os debilitados pela fome; e até os profetas e os sacerdotes correram em redor da terra e não sabem nada.
19 Mɔgɔw ko:
19 De todo rejeitaste tu a Judá? Ou aborrece a tua alma a Sião? Por que nos feriste, e não há cura para nós? Aguardamos a paz, e não aparece o bem; e o tempo da cura, e eis aqui turbação.
20 E, Matigi Ala, an lɔra an ta juguya ra,
20 Ah! Senhor ! Conhecemos a nossa impiedade e a maldade de nossos pais; porque pecamos contra ti.
21 A kɛ i tɔgɔ kosɔn, i kana ban an na;
21 Não nos rejeites por amor do teu nome; não abatas o trono da tua glória; lembra-te e não anules o teu concerto conosco.
22 Siya tɔw ta batofɛn gbansanw bɛɛ ra,
22 Haverá, porventura, entre as vaidades dos gentios, alguma que faça chover? Ou podem os céus dar chuvas? Não és tu somente, ó Senhor , nosso Deus? Portanto, em ti esperaremos, pois tu fazes todas estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.