Jeremias 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Matigi Ala ka kuma min lase Yeremi ma sanjinabariya ko ra, o le ye nin ye:
1 A palavra do SENHOR, que veio a Jeremias, a respeito da grande seca.
2 «Zuda bɛ maɲumankokasi kɛra,
2 Anda chorando Judá, e as suas portas estão enfraquecidas; andam de luto até ao chão, e o clamor de Jerusalém vai subindo.
3 Matigicɛw bɛ o ta baaradenw ci ka taga ji ɲini;
3 E os seus mais ilustres enviam os seus pequenos a buscar água; vão às cisternas, e não acham água; voltam com os seus cântaros vazios; envergonham-se e confundem-se, e cobrem as suas cabeças.
4 Dugukolo jara fɔ k’a pɛrɛnpɛrɛn,
4 Por causa da terra que se fendeu, porque não há chuva sobre a terra, os lavradores se envergonham e cobrem as suas cabeças.
5 Hali minanmuso bɛ den woro kongo kɔnɔ ka taga k’a to yi,
5 Porque até as cervas no campo têm as suas crias, e abandonam seus filhos, porquanto não há erva.
6 Kongofaliw bɛ lɔlɔ fara kongoriw kunna,
6 E os jumentos monteses se põem nos lugares altos, sorvem o vento como os chacais; desfalecem os seus olhos, porquanto não há erva.
7 Mɔgɔw ko:
7 Posto que as nossas maldades testificam contra nós, ó Senhor, age por amor do teu nome; porque as nossas rebeldias se multiplicaram; contra ti pecamos.
8 Ele le ye Izirayɛli jigi ye,
8 Ó esperança de Israel, e Redentor seu no tempo da angústia, por que serias como um estrangeiro na terra e como o viandante que se retira a passar a noite?
9 Mun kosɔn i bɛ kɛ i ko mɔgɔ min dabari bɛɛ banna,
9 Por que serias como homem surpreendido, como poderoso que não pode livrar? Mas tu estás no meio de nós, ó Senhor, e nós somos chamados pelo teu nome; não nos desampares.
10 Matigi Ala bɛ min fɔ nin mɔgɔw ma, o ye, ko: «Can ra, yaala ka di o ye. O sen tɛ to yɔrɔ kelen na; o kosɔn Matigi Ala tɛ o fɛ tuun. Sisan kɔni, a bɛna a hakiri to o ta terenbariyaw ra, ka o ta jurumunw hakɛ bɔ o ra.»
10 Assim diz o Senhor, acerca deste povo: Pois que tanto gostaram de andar errantes, e não retiveram os seus pés, por isso o Senhor não se agrada deles, mas agora se lembrará da iniqüidade deles, e visitará os seus pecados.
11 Matigi Ala k’a fɔ ne ye tuun ko: «I kana daariri kɛ nin mɔgɔw ye ko ne ye koɲuman kɛ o ye.
11 Disse-me mais o Senhor: Não rogues por este povo para seu bem.
12 Hali ni o ka sun don ka ne daari, ne tɛna o kasikan lamɛn. Ni o ka saraka jɛnitaw* ni siman sarakaw* bɔ ne ye, ne tɛna sɔn o ra. Ne bɛna o halaki ni kɛrɛkɛmuru, ni kɔngɔ, ni banajuguw ye.»
12 Quando jejuarem, não ouvirei o seu clamor, e quando oferecerem holocaustos e ofertas de alimentos, não me agradarei deles; antes eu os consumirei pela espada, e pela fome e pela peste.
13 Ne ko: «E, Dunuɲatigi Ala, a flɛ, ciraw b’a fɔra o ye ko: ‹Kɛrɛ tɛna ben aw kan, kɔngɔ fana tɛna ben aw kan, sabu Ala bɛna hɛra ɲanaman le di aw ma nin yɔrɔ ra yan.› »
13 Então disse eu: Ah! Senhor DEUS, eis que os profetas lhes dizem: Não vereis espada, e não tereis fome; antes vos darei paz verdadeira neste lugar.
14 Matigi Ala ka ne jaabi ko: «Ciraw bɛ faninya le fɔra ne tɔgɔ ra. Ne ma o ci, ne ma foyi fɔ o ye, ne ma kuma don o da ra; faninya sikow, ani kuma gbansanw, ani mɔgɔlafirikuma minw bɛ bɔ o yɛrɛ ta miiriya ra, o bɛ o cirayakumaw le fɔra aw ye.
14 E disse-me o Senhor: Os profetas profetizam falsamente no meu nome; nunca os enviei, nem lhes dei ordem, nem lhes falei; visão falsa, e adivinhação, e vaidade, e o engano do seu coração é o que eles vos profetizam.
15 O kosɔn nin cira minw bɛ kumana ne tɔgɔ ra k’a sɔrɔ ne ma o ci, k’a fɔ ko kɛrɛ tɛna kɛ nin jamana ra, walama kɔngɔ, Matigi Ala bɛ min fɔ o ciraw kama, o ye nin ye: Kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ le bɛna o ciraw halaki.
15 Portanto assim diz o Senhor acerca dos profetas que profetizam no meu nome, sem que eu os tenha mandado, e que dizem: Nem espada, nem fome haverá nesta terra: À espada e à fome, serão consumidos esses profetas.
16 O bɛ o cirayakumaw fɔra mɔgɔ minw ye fana, kɔngɔ ni kɛrɛkɛmuru bɛna olugu faga ka o suw benben Zeruzalɛmu dugukɔnɔsiraw ra; olugu yɛrɛ o, o ta musow o, o dencɛw o, o denmusow o, mɔgɔ tɛna sɔrɔ ka o si su don. Ne bɛna o ta juguya ben o yɛrɛ kan.»
16 E o povo a quem eles profetizam será lançado nas ruas de Jerusalém, por causa da fome e da espada; e não haverá quem os sepultem, tanto a eles, como as suas mulheres, e os seus filhos e as suas filhas; porque derramarei sobre eles a sua maldade.
17 Nin kuma fɔ o ye, ko:
17 Portanto lhes dirás esta palavra: Os meus olhos derramem lágrimas de noite e de dia, e não cessem; porque a virgem, filha do meu povo, está gravemente ferida, de chaga mui dolorosa.
18 Ni ne ka taga kongo kɔnɔ,
18 Se eu saio ao campo, eis ali os mortos à espada, e, se entro na cidade, estão ali os debilitados pela fome; e até os profetas e os sacerdotes percorrem uma terra, que não conhecem.
19 Mɔgɔw ko:
19 Porventura já de todo rejeitaste a Judá? Ou repugna a tua alma a Sião? Por que nos feriste de tal modo que já não há cura para nós? Aguardamos a paz, e não aparece o bem; e o tempo da cura, e eis aqui turbação.
20 E, Matigi Ala, an lɔra an ta juguya ra,
20 Ah! Senhor! conhecemos a nossa impiedade e a maldade de nossos pais; porque pecamos contra ti.
21 A kɛ i tɔgɔ kosɔn, i kana ban an na;
21 Não nos rejeites por amor do teu nome; não abatas o trono da tua glória; lembra-te, e não anules a tua aliança conosco.
22 Siya tɔw ta batofɛn gbansanw bɛɛ ra,
22 Porventura há, entre as vaidades dos gentios, alguém que faça chover? Ou podem os céus dar chuvas? Não és tu, ó Senhor nosso Deus? Portanto em ti esperamos, pois tu fazes todas estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.