João 5

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, o kow kɔ fɛ, ɲanagbɛba dɔ tun bɛ Yahudiyaw fɛ Zeruzalɛmu; Yesu tagara o ɲanagbɛ ra.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Zeruzalɛmu dugu donda min bɛ wele ko Sagaw ta donda, dinga jiman dɔ tun bɛ o donda kɛrɛ fɛ, min bɛ wele heburukan na ko Bɛtisayida; gbata looru lɔnin tun bɛ o dinga kɛrɛ fɛ.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Ayiwa, banabagatɔ caman tun lalanin bɛ o gbataw kɔrɔ: fiyentɔw, ani nabaraw, ani muruguw. [O tun bɛ ji lamaga wagati le kɔnɔna.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Sabu Ala ta mɛlɛkɛ dɔ tun bɛ to ka jigi ji ra wagati dɔw ra ka a lamaga. Ji lamaganin kɔ, ni banabagatɔ min tun ka kɔn ka jigi a kɔnɔ, o tigi tun bɛ kɛnɛya, hali ni a ta bana ka kɛ bana suguya min o min ye.]
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Ayiwa, cɛ dɔ tun bɛ o yɔrɔ ra, ale tun ka san bisaba ni seegi kɛ bana ra.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yesu ka o cɛ lanin ye minkɛ, a ka a lɔn ko a mɛɛnna bana ra; a ka a ɲininka ko: «Yala i b’a fɛ ka kɛnɛya wa?»
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 A ka Yesu jaabi ko: «An karamɔgɔ, ni ji ka lamaga, mɔgɔ tɛ ne fɛ ka ne ta ka ne lajigi ji ra; ni ne fana ko ne bɛ wuri ne yɛrɛ ma, sani ne ye se yi, dɔ bɛ kɔn ka jigi ne ɲa.»
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Yesu ko a ma ko: «Wuri ka i ta lanan ta ka tagama.»
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Ayiwa, o yɔrɔnin bɛɛ a kɛnɛyara; a wurira ka a ta lanan ta ka kɛ tagama ye.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 O ra, Yahudiyaw k’a fɔ o cɛ kɛnɛyanin ma ko: «Bi ye Nɛnɛkirilon* le ye! Ka kaɲa ni sariya* ye, i man kan ka i ta lanan ta ka tagama bi.»
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 O cɛ ko Yahudiyaw ma ko: «Min ka ne kɛnɛya, ale le ko ne ma ko: ‹I ta lanan ta ka tagama!› »
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 O ka a ɲininka ko: «Jɔntigi le k’a fɔ i ye ko i ye i ta lanan ta ka tagama?»
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Nka mɔgɔ kelen min tun ka cɛ kɛnɛya, a tun ma o tigi lɔn tuun; sabu jama tun ka ca, Yesu fana tun tununa jama ra.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 O kɔ fɛ, Yesu nana bɛn ni o cɛ ye Alabatosoba lu kɔnɔ; Yesu ko a ma ko: «A flɛ, sisan i kɛnɛyara; i kana to jurumun na, janko kojugu wɛrɛ kana na i sɔrɔ min ka jugu ni nin ye.»
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 O cɛ tagara a fɔ Yahudiyaw ye ko Yesu le ka ale kɛnɛya.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Yahudiyaw wurira o le ra ka kɛ Yesu kɔninya ye ko mun kosɔn a ka cɛ kɛnɛya Nɛnɛkirilon na.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Yesu ka o jaabi, ko: «Ne Facɛ bɛ baara ra wagati bɛɛ, o kosɔn ne fana ka kan ka baara kɛ.»
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Yesu ka o kuma fɔ minkɛ, dɔ farara Yahudiyaw kuntigiw ta dimi kan, fɔ o ka kɛ Yesu fagacogo ɲini ye; o ko a ma Nɛnɛkirilon jate minkɛ, ko o dɔrɔn tɛ, nka a ko Ala ye a Fa ye, ka a yɛrɛ kaɲa ni Ala ye.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Yesu ko o mɔgɔw ma tuun ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko Dencɛ* tɛ se ka foyi si kɛ a yɛrɛ ma, ni a ma a Fa ye a bɛ min kɛra. Fa bɛ min kɛ, Dencɛ fana bɛ o ɲɔgɔn kɛ;
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 sabu Fa bɛ Dencɛ kanu, o kosɔn a bɛ ko o ko kɛ, a bɛ o bɛɛ yira a ra. A yɛrɛ bɛna fɛn caman yira a ra tuun min ka bon ka tɛmɛ nin kan, janko aw ye kabakoya.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Sabu Fa bɛ suw lakunu ka ɲanamanya di o ma kura ye cogo min na, o cogo ra ni Dencɛ b’a fɛ ka ɲanamanya di minw ma, a b’a di olugu le ma.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Fa tɛ kiti tigɛ mɔgɔ si kan fana, nka a ka kitiko bɛɛ to Dencɛ le boro,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 janko bɛɛ ye Dencɛ bonya i n’a fɔ o bɛ a Fa bonya cogo min na. Ni mɔgɔ min ma sɔn ka Dencɛ* bonya, Fa min ka a ci, o tigi tɛ o le bonyara.»
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Yesu ko o ma ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko mɔgɔ min ka ne ta kuma lamɛn ka la ne cibaga ra fana, o tigi ka ɲanamanya banbari sɔrɔ; kiti tɛna tigɛ a kan tuun, sabu a bɔra saya ra ka don ɲanamanya ra.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Can ra ne b’a fɔ aw ye ko wagati dɔ bɛna se, o wagati ye sisan le ye; Den min bɔra Ala ra*, suw bɛna o kumakan mɛn; ni minw ka a kumakan mɛn, olugu bɛna ɲanamanya.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Sabu se bɛ Fa Ala ye ka ɲanamanya di mɔgɔw ma cogo min na, a ka se di Dencɛ ma ka ɲanamanya di mɔgɔw ma o cogo le ra.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 A ka fanga di Dencɛ ma ka kiti tigɛ, sabu Min kɛra Adamaden ye*, ale le ye o ye.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Aw kana kabakoya o ra, sabu wagati dɔ bɛna se, su minw bɛɛ bɛ kaburuw kɔnɔ, olugu bɛɛ bɛna a kan mɛn.
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 Minw ka koɲuman kɛ, olugu bɛna kunu ka taga to ɲanamanya ra; nka minw ka kojugu kɛ, olugu bɛna kunu ka taga kiti le ra.»
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Yesu ko: «Ne tɛ se ka foyi kɛ ne yɛrɛ ma. Ala ka min fɔ ne ye, ne bɛ kiti tigɛ ka kaɲa ni o le ye. Ne ta kiti terennin lo, sabu ne tɛ a kɛ ka kaɲa ni ne yɛrɛ sago ye; min ka ne ci, ne bɛ a kɛ ka kaɲa ni o sago le ye.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Ni ne yɛrɛ le tun bɛ ne yɛrɛ ta ko fɔra, ne ta kuma tun tɛ se ka kɛ can ye;
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 nka mɔgɔ wɛrɛ le bɛ ne seere ye; ne k’a lɔn fana ko a bɛ min fɔ ne ta ko ra, o ye can ye.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Aw ka mɔgɔ dɔw ci Yuhana Batizerikɛbaga fɛ. A ka min fɔ aw ye ne ta ko ra, o ye can le ye.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Ne tɛ o fɔra, sabu ne mako bɛ adamadenw ta seereya ra dɛ! Ne mako tɛ o ra. Nka ne bɛ o fɔra, janko aw le ye kisi.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Yuhana tun kɛra i n’a fɔ fitinamana min bɛ yeelen bɔ aw cɛ ra; aw kɔni sɔnna ka ɲagari a ta yeelen na wagati dɔɔnin.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Nka ne kɔni, fɛn wɛrɛ bɛ ne seere ye min ka bon ni Yuhana ta seereya ye; sabu Fa Ala ka baara minw di ne ma, ne bɛ o baara minw kɛra, o kɛwalew le bɛ ne seere ye. O le b’a yira ko Fa Ala ka ne ci.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Fa Ala min ka ne ci, ale yɛrɛ bɛ seereya kɛ ne ta ko ra. Nka aw ma sɔn ka a kan lamɛn, aw ɲa fana ma la a kan ka ye.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 A ta kuma tɛ to aw kɔnɔ, sabu a ka mɔgɔ min ci, aw ma la o ra.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Aw bɛ aw timinadiya Ala ta Kitabuw karan na kosɛbɛ, sabu aw bɛ miiri ko aw bɛna ɲanamanya banbari sɔrɔ o le ra, k’a sɔrɔ o Kitabu kelenw le bɛ seereya kɛ ne ta ko ra.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 O bɛɛ n’a ta, aw t’a fɛ ka na ne fɛ janko aw ye ɲanamanya sɔrɔ.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 «Ne tɛ adamadenw ta bonya kɔ; sabu aw ye mɔgɔ suguya minw ye, ne ka o lɔn.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Ne ka a lɔn fana ko Ala ta kanuya tɛ aw jusukun na.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Ne nana ne Fa tɔgɔ le ra, nka aw ma sɔn ne ma, k’a sɔrɔ ni mɔgɔ wɛrɛ nana a yɛrɛ tɔgɔ ra, aw bɛ sɔn o tigi ma.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Aw bɛ se ka la ne ra cogo di, aw minw bɛ aw ta bonya ɲini aw mɔgɔɲɔgɔnw le fɛ, nka bonya min bɛ sɔrɔ Ala kelenpe fɛ, aw tɛ o ɲini?
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Aw kana a miiri ko ne bɛna aw jaraki ne Fa ɲa kɔrɔ dɛ! Aw jigi lanin bɛ cira Musa min kan dɛ, ale le bɛ aw jarakibaga ye.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Ni aw tun lara cira Musa ra, aw tun bɛna la ne ra fana, sabu cira Musa ka ne ta ko le sɛbɛ a ta kitabuw ra.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Nka cira Musa ka min sɛbɛ, ni aw ma la o ra, aw bɛna la ne ta kumaw ra cogo di?»
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.