João 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, o kow kɔ fɛ, ɲanagbɛba dɔ tun bɛ Yahudiyaw fɛ Zeruzalɛmu; Yesu tagara o ɲanagbɛ ra.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Zeruzalɛmu dugu donda min bɛ wele ko Sagaw ta donda, dinga jiman dɔ tun bɛ o donda kɛrɛ fɛ, min bɛ wele heburukan na ko Bɛtisayida; gbata looru lɔnin tun bɛ o dinga kɛrɛ fɛ.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Ayiwa, banabagatɔ caman tun lalanin bɛ o gbataw kɔrɔ: fiyentɔw, ani nabaraw, ani muruguw. [O tun bɛ ji lamaga wagati le kɔnɔna.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 Sabu Ala ta mɛlɛkɛ dɔ tun bɛ to ka jigi ji ra wagati dɔw ra ka a lamaga. Ji lamaganin kɔ, ni banabagatɔ min tun ka kɔn ka jigi a kɔnɔ, o tigi tun bɛ kɛnɛya, hali ni a ta bana ka kɛ bana suguya min o min ye.]
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Ayiwa, cɛ dɔ tun bɛ o yɔrɔ ra, ale tun ka san bisaba ni seegi kɛ bana ra.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Yesu ka o cɛ lanin ye minkɛ, a ka a lɔn ko a mɛɛnna bana ra; a ka a ɲininka ko: «Yala i b’a fɛ ka kɛnɛya wa?»
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 A ka Yesu jaabi ko: «An karamɔgɔ, ni ji ka lamaga, mɔgɔ tɛ ne fɛ ka ne ta ka ne lajigi ji ra; ni ne fana ko ne bɛ wuri ne yɛrɛ ma, sani ne ye se yi, dɔ bɛ kɔn ka jigi ne ɲa.»
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Yesu ko a ma ko: «Wuri ka i ta lanan ta ka tagama.»
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Ayiwa, o yɔrɔnin bɛɛ a kɛnɛyara; a wurira ka a ta lanan ta ka kɛ tagama ye.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 O ra, Yahudiyaw k’a fɔ o cɛ kɛnɛyanin ma ko: «Bi ye Nɛnɛkirilon* le ye! Ka kaɲa ni sariya* ye, i man kan ka i ta lanan ta ka tagama bi.»
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 O cɛ ko Yahudiyaw ma ko: «Min ka ne kɛnɛya, ale le ko ne ma ko: ‹I ta lanan ta ka tagama!› »
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 O ka a ɲininka ko: «Jɔntigi le k’a fɔ i ye ko i ye i ta lanan ta ka tagama?»
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Nka mɔgɔ kelen min tun ka cɛ kɛnɛya, a tun ma o tigi lɔn tuun; sabu jama tun ka ca, Yesu fana tun tununa jama ra.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 O kɔ fɛ, Yesu nana bɛn ni o cɛ ye Alabatosoba lu kɔnɔ; Yesu ko a ma ko: «A flɛ, sisan i kɛnɛyara; i kana to jurumun na, janko kojugu wɛrɛ kana na i sɔrɔ min ka jugu ni nin ye.»
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 O cɛ tagara a fɔ Yahudiyaw ye ko Yesu le ka ale kɛnɛya.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Yahudiyaw wurira o le ra ka kɛ Yesu kɔninya ye ko mun kosɔn a ka cɛ kɛnɛya Nɛnɛkirilon na.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Yesu ka o jaabi, ko: «Ne Facɛ bɛ baara ra wagati bɛɛ, o kosɔn ne fana ka kan ka baara kɛ.»
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Yesu ka o kuma fɔ minkɛ, dɔ farara Yahudiyaw kuntigiw ta dimi kan, fɔ o ka kɛ Yesu fagacogo ɲini ye; o ko a ma Nɛnɛkirilon jate minkɛ, ko o dɔrɔn tɛ, nka a ko Ala ye a Fa ye, ka a yɛrɛ kaɲa ni Ala ye.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Yesu ko o mɔgɔw ma tuun ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko Dencɛ* tɛ se ka foyi si kɛ a yɛrɛ ma, ni a ma a Fa ye a bɛ min kɛra. Fa bɛ min kɛ, Dencɛ fana bɛ o ɲɔgɔn kɛ;
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 sabu Fa bɛ Dencɛ kanu, o kosɔn a bɛ ko o ko kɛ, a bɛ o bɛɛ yira a ra. A yɛrɛ bɛna fɛn caman yira a ra tuun min ka bon ka tɛmɛ nin kan, janko aw ye kabakoya.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Sabu Fa bɛ suw lakunu ka ɲanamanya di o ma kura ye cogo min na, o cogo ra ni Dencɛ b’a fɛ ka ɲanamanya di minw ma, a b’a di olugu le ma.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Fa tɛ kiti tigɛ mɔgɔ si kan fana, nka a ka kitiko bɛɛ to Dencɛ le boro,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 janko bɛɛ ye Dencɛ bonya i n’a fɔ o bɛ a Fa bonya cogo min na. Ni mɔgɔ min ma sɔn ka Dencɛ* bonya, Fa min ka a ci, o tigi tɛ o le bonyara.»
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 Yesu ko o ma ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko mɔgɔ min ka ne ta kuma lamɛn ka la ne cibaga ra fana, o tigi ka ɲanamanya banbari sɔrɔ; kiti tɛna tigɛ a kan tuun, sabu a bɔra saya ra ka don ɲanamanya ra.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Can ra ne b’a fɔ aw ye ko wagati dɔ bɛna se, o wagati ye sisan le ye; Den min bɔra Ala ra*, suw bɛna o kumakan mɛn; ni minw ka a kumakan mɛn, olugu bɛna ɲanamanya.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Sabu se bɛ Fa Ala ye ka ɲanamanya di mɔgɔw ma cogo min na, a ka se di Dencɛ ma ka ɲanamanya di mɔgɔw ma o cogo le ra.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 A ka fanga di Dencɛ ma ka kiti tigɛ, sabu Min kɛra Adamaden ye*, ale le ye o ye.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Aw kana kabakoya o ra, sabu wagati dɔ bɛna se, su minw bɛɛ bɛ kaburuw kɔnɔ, olugu bɛɛ bɛna a kan mɛn.
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 Minw ka koɲuman kɛ, olugu bɛna kunu ka taga to ɲanamanya ra; nka minw ka kojugu kɛ, olugu bɛna kunu ka taga kiti le ra.»
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Yesu ko: «Ne tɛ se ka foyi kɛ ne yɛrɛ ma. Ala ka min fɔ ne ye, ne bɛ kiti tigɛ ka kaɲa ni o le ye. Ne ta kiti terennin lo, sabu ne tɛ a kɛ ka kaɲa ni ne yɛrɛ sago ye; min ka ne ci, ne bɛ a kɛ ka kaɲa ni o sago le ye.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Ni ne yɛrɛ le tun bɛ ne yɛrɛ ta ko fɔra, ne ta kuma tun tɛ se ka kɛ can ye;
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 nka mɔgɔ wɛrɛ le bɛ ne seere ye; ne k’a lɔn fana ko a bɛ min fɔ ne ta ko ra, o ye can ye.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Aw ka mɔgɔ dɔw ci Yuhana Batizerikɛbaga fɛ. A ka min fɔ aw ye ne ta ko ra, o ye can le ye.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Ne tɛ o fɔra, sabu ne mako bɛ adamadenw ta seereya ra dɛ! Ne mako tɛ o ra. Nka ne bɛ o fɔra, janko aw le ye kisi.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Yuhana tun kɛra i n’a fɔ fitinamana min bɛ yeelen bɔ aw cɛ ra; aw kɔni sɔnna ka ɲagari a ta yeelen na wagati dɔɔnin.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Nka ne kɔni, fɛn wɛrɛ bɛ ne seere ye min ka bon ni Yuhana ta seereya ye; sabu Fa Ala ka baara minw di ne ma, ne bɛ o baara minw kɛra, o kɛwalew le bɛ ne seere ye. O le b’a yira ko Fa Ala ka ne ci.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Fa Ala min ka ne ci, ale yɛrɛ bɛ seereya kɛ ne ta ko ra. Nka aw ma sɔn ka a kan lamɛn, aw ɲa fana ma la a kan ka ye.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 A ta kuma tɛ to aw kɔnɔ, sabu a ka mɔgɔ min ci, aw ma la o ra.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Aw bɛ aw timinadiya Ala ta Kitabuw karan na kosɛbɛ, sabu aw bɛ miiri ko aw bɛna ɲanamanya banbari sɔrɔ o le ra, k’a sɔrɔ o Kitabu kelenw le bɛ seereya kɛ ne ta ko ra.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 O bɛɛ n’a ta, aw t’a fɛ ka na ne fɛ janko aw ye ɲanamanya sɔrɔ.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 «Ne tɛ adamadenw ta bonya kɔ; sabu aw ye mɔgɔ suguya minw ye, ne ka o lɔn.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Ne ka a lɔn fana ko Ala ta kanuya tɛ aw jusukun na.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Ne nana ne Fa tɔgɔ le ra, nka aw ma sɔn ne ma, k’a sɔrɔ ni mɔgɔ wɛrɛ nana a yɛrɛ tɔgɔ ra, aw bɛ sɔn o tigi ma.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Aw bɛ se ka la ne ra cogo di, aw minw bɛ aw ta bonya ɲini aw mɔgɔɲɔgɔnw le fɛ, nka bonya min bɛ sɔrɔ Ala kelenpe fɛ, aw tɛ o ɲini?
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Aw kana a miiri ko ne bɛna aw jaraki ne Fa ɲa kɔrɔ dɛ! Aw jigi lanin bɛ cira Musa min kan dɛ, ale le bɛ aw jarakibaga ye.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Ni aw tun lara cira Musa ra, aw tun bɛna la ne ra fana, sabu cira Musa ka ne ta ko le sɛbɛ a ta kitabuw ra.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Nka cira Musa ka min sɛbɛ, ni aw ma la o ra, aw bɛna la ne ta kumaw ra cogo di?»
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.