João 4

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, Farisiw* tun k’a mɛn ko Yesu bɛ karamɔgɔden caman sɔrɔra ka o batize ka tɛmɛ Yuhana kan; Yesu tun bɔra o ko kala ma.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 K’a sɔrɔ Yesu yɛrɛ tun tɛ mɔgɔw batizera, a ta karamɔgɔdenw le tun bɛ mɔgɔw batize.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 O kosɔn, Yesu bɔra Zude mara ra ka kɔsegi Galile mara ra.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Nka jagboya lo ko a tun ye Samari mara cɛtigɛ.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ayiwa, a tagara se Samari dugu dɔ ra, o tɔgɔ ye ko Sikari; Yakuba tun ka foro min di a dencɛ Yusufu ma fɔlɔfɔlɔ, Sikari bɛ o foro le kɛrɛ fɛ.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yakuba ta kɔlɔn tun bɛ o yɔrɔ ra. Ayiwa, Yesu tun sɛgɛra tagama ra minkɛ, a nana sigi kɔlɔnda ra. O tuma ra tere tun sera kuncɛ.Kɔlɔnda|src="hk00137b.tif" size="col" loc="JHN 4.6" copy="BFBS (Knowles)" ref="Yuhana 4.6"
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ayiwa, Samarikamuso dɔ nana jibiyɔrɔ ra. Yesu ko a ma ko: «Ji dɔ di ne ma, ne bɛ min.»
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 O y’a sɔrɔ a ta karamɔgɔdenw tun tagara dugu kɔnɔ ka taga domuni san.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Samarikamuso ko Yesu ma ko: «E! Ele min ye Yahudiya ye, mun na ele bɛ sɔn ka ne daari ji minta ra, k’a sɔrɔ ne ye Samarika ye?» Muso ka o fɔ, sabu Yahudiyaw tɛ sɔn jɛnɲɔgɔnya si ma ni Samarikaw ye.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yesu k’a jaabi ko: «Ala bɛ fɛn min di gbansan, ni i tun ka o lɔn, ani mɔgɔ min ko i ma ko: ‹Ji di ne ma, ne bɛ min›, ni i tun ka o tigi lɔn, ele yɛrɛ le tun bɛna ale daari ji ra, a tun bɛna ji ɲanaman di i ma.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Muso ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, jurufiyɛ tɛ ele boro, kɔlɔn fana ka dun, ele bɛna o ji sɔrɔ yɔrɔ juman sa, ka o di ne ma?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 An bɛmacɛ Yakuba le ka nin kɔlɔn di anw ma; ale yɛrɛ ka nin ji min, ani a ta denw ni a ta bɛganw. O tuma ele ka bon ni an bɛmacɛ Yakuba ye wa?»
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yesu ka muso jaabi, ko: «Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin ji min, jiminlɔgɔ bɛna o tigi sɔrɔ tuun.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Nka ne bɛ ji min di, ni mɔgɔ o mɔgɔ ka o ji min, jiminlɔgɔ tɛna o tigi sɔrɔ tuun, sabu ne bɛ ji min di, o bɛna kɛ bununji ye o tigi kɔnɔ ka woyo fɔ ka ɲanamanya banbari di o tigi ma.»
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Muso ko a ma ko: «An karamɔgɔ, o ji di ne ma kɛ, janko jiminlɔgɔ kana ne sɔrɔ tuun, ani ne kana na ji bi yan tuun.»
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ayiwa, Yesu ko a ma ko: «Taga i cɛ wele ka na yan.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Muso ko: «Cɛ tɛ ne fɛ!» Yesu ko a ma ko: «Jo bɛ i fɛ k’a fɔ ko cɛ tɛ i fɛ.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Sabu i sigira cɛ looru le fɛ; i bɛ min fɛ sisan, o fana tɛ i cɛ ye. I ka min fɔ, o ye can ye.»
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Muso ko a ma ko: «An karamɔgɔ, ne k’a ye cogo min na, ele ye cira le ye!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 O ra, ne bɛ i ɲininka: mun na anw Samarikaw, anw bɛmaw ka Ala bato nin kuru le kan yan, k’a sɔrɔ aw Yahudiyaw, aw b’a fɔ ko Ala ka kan ka bato yɔrɔ min na ko o ye Zeruzalɛmu le ye?»
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yesu k’a jaabi, ko: «Muso, la ne ra; wagati dɔ bɛna se, aw tɛna Fa Ala bato nin kuru kan tuun, walama Zeruzalɛmu.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ayiwa, aw Samarikaw aw bɛ min batora, aw tɛ o lɔn; nka an Yahudiyaw, an bɛ min batora, an ka o lɔn, sabu kisiri bɔra Yahudiyaw le ra.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nka wagati bɛna se, a sera yɛrɛ ka ban; Alabatobagasɔbɛw bɛna Fa Ala bato nin ni can le ra; sabu Fa Ala bɛ o batobagaw ɲɔgɔn le ɲinina.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Ala ye Nin* le ye, o kosɔn minw bɛɛ bɛ a bato, olugu ka kan ka a bato Nin sababu le ra, ani can ra.»
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Muso ko Yesu ma ko: «Ne ka a lɔn ko Masiya bɛna na, o bɛ min wele Kirisita; ni a nana, a bɛna fɛn bɛɛ ɲafɔ an ye.»
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yesu ko muso ma ko: «Ne min bɛ kumana i fɛ, ne yɛrɛ lo.»
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ayiwa, karamɔgɔdenw kɔsegira ka na; o k’a ye ko Yesu bɛ kumana ni muso ye minkɛ, o ka o kɔnɔnɔban. Nka o si ma sɔn ka a ɲininka ko a bɛ mun le ɲininkara muso fɛ, walama ko mun kosɔn a kumana ni muso ye.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Muso ka a ta jibiminan to kɔlɔnda ra, ka taga dugu kɔnɔ, ka taga fɔ mɔgɔw ye ko:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Aw ye na cɛ dɔ flɛ. Ne ka ko o ko kɛ ka tɛmɛ, a ka o bɛɛ fɔ ne ye; Kisibaga min ko fɔra, kɔni ale tɛ dɛ?»
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Mɔgɔw bɔra dugu kɔnɔ ka na Yesu fɛ.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ayiwa, o y’a sɔrɔ karamɔgɔdenw tun bɛ Yesu daarira ko: «An karamɔgɔ, domuni kɛ sa!»
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Yesu ka o jaabi ko: «Domunifɛn dɔ bɛ ne fɛ ka a domu, aw tɛ domunifɛn min lɔn.»
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Karamɔgɔdenw ka kɛ ɲɔgɔn ɲininka ye, ko: «O tuma dɔ le nana domuni di a ma yan wa?»
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ka ne cibaga sago kɛ, ani k’a ta baara kɛ k’a dafa, o le ye ne ta domuni ye.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Aw tɛ derira k’a fɔ ko karo naani le bɛ dannikɛwagati ni simantigɛwagati cɛ wa? Ayiwa, ne b’a fɔ aw ye ko aw ye aw ɲa kɔrɔta ka forow flɛ; siman kɔgɔra, a tigɛwagati sera ka ban.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Min bɛ siman tigɛra, o tigi bɛ a ta sara sɔrɔra ka ban; a bɛ simankisɛ lajɛn ka a bla ɲanamanya banbari kosɔn. O cogo ra dannikɛbaga ni simantigɛbaga bɛɛ bɛ ɲagari ɲɔgɔn fɛ.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Sabu zana min ko: ‹Dɔ bɛ danni kɛ, dɔ wɛrɛ bɛ siman tigɛ,› o zana ye can ye.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ayiwa, aw ma baara kɛ foro min na, ne ka aw ci ka taga o siman tigɛ; mɔgɔ wɛrɛw ka baara min kɛ, aw bɛ tɔnɔ sɔrɔra olugu ta baara nɔ le ra.»
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Ayiwa, o muso ta kuma kosɔn, Samarika caman lara Yesu ra o dugu ra, sabu muso k’a fɔ o ye ko: «Ne ka ko o ko kɛ ka tɛmɛ, a ka o bɛɛ fɔ ne ye.»
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 O kosɔn Samarikaw nana Yesu fɛ minkɛ, o k’a daari ko a ye to olugu fɛ; Yesu ka tere fla kɛ ni o ye.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Mɔgɔ caman wɛrɛ lara a ra a yɛrɛ ta kuma kosɔn.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 O mɔgɔw ko muso ma ko: «An ma la a ra ele ta kuma kosɔn dɛ, nka an yɛrɛ ka a lamɛn, an ka a lɔn ko can ra ale le ye dunuɲa Kisibaga ye.»
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ayiwa, o tere fla tɛmɛnin kɔ, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw bɔra ka taga Galile.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 K’a sɔrɔ Yesu yɛrɛ tun k’a fɔ ko: «Cira si tɛ bonya a yɛrɛ ta jamana ra.»
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Ayiwa, o sera Galile minkɛ, Galilekaw ka a kunbɛn ni ɲagari ye, sabu Yesu tun ka ko minw bɛɛ kɛ Zeruzalɛmu Jɔnyaban ɲanagbɛ* ra, Galilekaw tun ka o ye, sabu olugu yɛrɛ tun tagara ɲanagbɛ ra.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ayiwa, Yesu sekɔra ka taga Kana tuun, Galile mara ra, a tun ka ji yɛlɛma ka kɛ duvɛn ye yɔrɔ min na. O y’a sɔrɔ jamana ɲamɔgɔ dɔ tun bɛ Kapɛrinahumu, o ta den tun man kɛnɛ.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 O cɛ k’a mɛn minkɛ ko Yesu bɔra Zude ka na Galile mara ra, a tagara Yesu fɛ ka taga a daari ko a ye na Kapɛrinahumu, ko ale dencɛ bɛ ɲini ka sa, ko a ye na a kɛnɛya.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Ni aw ma tagamasiyɛnw ni kabakow ye aw ɲa ra, aw tɛ la ne ra fiyewu!»
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 O kuntigi ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, sabari ka na joona, janko ne dencɛ kana na sa.»
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Yesu ko a ma ko: «Kɔsegi ka taga, i dencɛ kɛnɛyara.» O cɛ lara Yesu ta kuma ra; a tagara.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ayiwa, ka a tagatɔ to, a ta baaradenw ka a kunbɛn sira ra k’a fɔ a ye ko: «I dencɛ kɛnɛyara.»
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 A ka a ta baaradenw ɲininka ko: «A fisayara wagati juman le ra?» O ka a jaabi ko: «A ta farigban banna kunu le, wagati min na tere tun bɛ kuncɛ.»
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Den facɛ k’a jate mina k’a ye ko o wagati kelen le ra, Yesu tun k’a fɔ ale ye ko: «I dencɛ kɛnɛyara.» O cɛ ni a ta somɔgɔw bɛɛ lara Yesu ra.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ayiwa, kabini Yesu bɔra Zude ka na Galile mara ra, nin le kɛra a ta tagamasiyɛn flanan ye.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.