João 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Ayiwa, Farisiw* tun k’a mɛn ko Yesu bɛ karamɔgɔden caman sɔrɔra ka o batize ka tɛmɛ Yuhana kan; Yesu tun bɔra o ko kala ma.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 K’a sɔrɔ Yesu yɛrɛ tun tɛ mɔgɔw batizera, a ta karamɔgɔdenw le tun bɛ mɔgɔw batize.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 O kosɔn, Yesu bɔra Zude mara ra ka kɔsegi Galile mara ra.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Nka jagboya lo ko a tun ye Samari mara cɛtigɛ.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ayiwa, a tagara se Samari dugu dɔ ra, o tɔgɔ ye ko Sikari; Yakuba tun ka foro min di a dencɛ Yusufu ma fɔlɔfɔlɔ, Sikari bɛ o foro le kɛrɛ fɛ.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yakuba ta kɔlɔn tun bɛ o yɔrɔ ra. Ayiwa, Yesu tun sɛgɛra tagama ra minkɛ, a nana sigi kɔlɔnda ra. O tuma ra tere tun sera kuncɛ.Kɔlɔnda|src="hk00137b.tif" size="col" loc="JHN 4.6" copy="BFBS (Knowles)" ref="Yuhana 4.6"
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Ayiwa, Samarikamuso dɔ nana jibiyɔrɔ ra. Yesu ko a ma ko: «Ji dɔ di ne ma, ne bɛ min.»
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 O y’a sɔrɔ a ta karamɔgɔdenw tun tagara dugu kɔnɔ ka taga domuni san.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Samarikamuso ko Yesu ma ko: «E! Ele min ye Yahudiya ye, mun na ele bɛ sɔn ka ne daari ji minta ra, k’a sɔrɔ ne ye Samarika ye?» Muso ka o fɔ, sabu Yahudiyaw tɛ sɔn jɛnɲɔgɔnya si ma ni Samarikaw ye.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yesu k’a jaabi ko: «Ala bɛ fɛn min di gbansan, ni i tun ka o lɔn, ani mɔgɔ min ko i ma ko: ‹Ji di ne ma, ne bɛ min›, ni i tun ka o tigi lɔn, ele yɛrɛ le tun bɛna ale daari ji ra, a tun bɛna ji ɲanaman di i ma.»
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Muso ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, jurufiyɛ tɛ ele boro, kɔlɔn fana ka dun, ele bɛna o ji sɔrɔ yɔrɔ juman sa, ka o di ne ma?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 An bɛmacɛ Yakuba le ka nin kɔlɔn di anw ma; ale yɛrɛ ka nin ji min, ani a ta denw ni a ta bɛganw. O tuma ele ka bon ni an bɛmacɛ Yakuba ye wa?»
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesu ka muso jaabi, ko: «Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin ji min, jiminlɔgɔ bɛna o tigi sɔrɔ tuun.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Nka ne bɛ ji min di, ni mɔgɔ o mɔgɔ ka o ji min, jiminlɔgɔ tɛna o tigi sɔrɔ tuun, sabu ne bɛ ji min di, o bɛna kɛ bununji ye o tigi kɔnɔ ka woyo fɔ ka ɲanamanya banbari di o tigi ma.»
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Muso ko a ma ko: «An karamɔgɔ, o ji di ne ma kɛ, janko jiminlɔgɔ kana ne sɔrɔ tuun, ani ne kana na ji bi yan tuun.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Ayiwa, Yesu ko a ma ko: «Taga i cɛ wele ka na yan.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Muso ko: «Cɛ tɛ ne fɛ!» Yesu ko a ma ko: «Jo bɛ i fɛ k’a fɔ ko cɛ tɛ i fɛ.
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Sabu i sigira cɛ looru le fɛ; i bɛ min fɛ sisan, o fana tɛ i cɛ ye. I ka min fɔ, o ye can ye.»
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Muso ko a ma ko: «An karamɔgɔ, ne k’a ye cogo min na, ele ye cira le ye!
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 O ra, ne bɛ i ɲininka: mun na anw Samarikaw, anw bɛmaw ka Ala bato nin kuru le kan yan, k’a sɔrɔ aw Yahudiyaw, aw b’a fɔ ko Ala ka kan ka bato yɔrɔ min na ko o ye Zeruzalɛmu le ye?»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu k’a jaabi, ko: «Muso, la ne ra; wagati dɔ bɛna se, aw tɛna Fa Ala bato nin kuru kan tuun, walama Zeruzalɛmu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ayiwa, aw Samarikaw aw bɛ min batora, aw tɛ o lɔn; nka an Yahudiyaw, an bɛ min batora, an ka o lɔn, sabu kisiri bɔra Yahudiyaw le ra.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nka wagati bɛna se, a sera yɛrɛ ka ban; Alabatobagasɔbɛw bɛna Fa Ala bato nin ni can le ra; sabu Fa Ala bɛ o batobagaw ɲɔgɔn le ɲinina.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ala ye Nin* le ye, o kosɔn minw bɛɛ bɛ a bato, olugu ka kan ka a bato Nin sababu le ra, ani can ra.»
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Muso ko Yesu ma ko: «Ne ka a lɔn ko Masiya bɛna na, o bɛ min wele Kirisita; ni a nana, a bɛna fɛn bɛɛ ɲafɔ an ye.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yesu ko muso ma ko: «Ne min bɛ kumana i fɛ, ne yɛrɛ lo.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ayiwa, karamɔgɔdenw kɔsegira ka na; o k’a ye ko Yesu bɛ kumana ni muso ye minkɛ, o ka o kɔnɔnɔban. Nka o si ma sɔn ka a ɲininka ko a bɛ mun le ɲininkara muso fɛ, walama ko mun kosɔn a kumana ni muso ye.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Muso ka a ta jibiminan to kɔlɔnda ra, ka taga dugu kɔnɔ, ka taga fɔ mɔgɔw ye ko:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 «Aw ye na cɛ dɔ flɛ. Ne ka ko o ko kɛ ka tɛmɛ, a ka o bɛɛ fɔ ne ye; Kisibaga min ko fɔra, kɔni ale tɛ dɛ?»
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Mɔgɔw bɔra dugu kɔnɔ ka na Yesu fɛ.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ayiwa, o y’a sɔrɔ karamɔgɔdenw tun bɛ Yesu daarira ko: «An karamɔgɔ, domuni kɛ sa!»
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Yesu ka o jaabi ko: «Domunifɛn dɔ bɛ ne fɛ ka a domu, aw tɛ domunifɛn min lɔn.»
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Karamɔgɔdenw ka kɛ ɲɔgɔn ɲininka ye, ko: «O tuma dɔ le nana domuni di a ma yan wa?»
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ka ne cibaga sago kɛ, ani k’a ta baara kɛ k’a dafa, o le ye ne ta domuni ye.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Aw tɛ derira k’a fɔ ko karo naani le bɛ dannikɛwagati ni simantigɛwagati cɛ wa? Ayiwa, ne b’a fɔ aw ye ko aw ye aw ɲa kɔrɔta ka forow flɛ; siman kɔgɔra, a tigɛwagati sera ka ban.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Min bɛ siman tigɛra, o tigi bɛ a ta sara sɔrɔra ka ban; a bɛ simankisɛ lajɛn ka a bla ɲanamanya banbari kosɔn. O cogo ra dannikɛbaga ni simantigɛbaga bɛɛ bɛ ɲagari ɲɔgɔn fɛ.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Sabu zana min ko: ‹Dɔ bɛ danni kɛ, dɔ wɛrɛ bɛ siman tigɛ,› o zana ye can ye.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ayiwa, aw ma baara kɛ foro min na, ne ka aw ci ka taga o siman tigɛ; mɔgɔ wɛrɛw ka baara min kɛ, aw bɛ tɔnɔ sɔrɔra olugu ta baara nɔ le ra.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ayiwa, o muso ta kuma kosɔn, Samarika caman lara Yesu ra o dugu ra, sabu muso k’a fɔ o ye ko: «Ne ka ko o ko kɛ ka tɛmɛ, a ka o bɛɛ fɔ ne ye.»
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 O kosɔn Samarikaw nana Yesu fɛ minkɛ, o k’a daari ko a ye to olugu fɛ; Yesu ka tere fla kɛ ni o ye.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mɔgɔ caman wɛrɛ lara a ra a yɛrɛ ta kuma kosɔn.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 O mɔgɔw ko muso ma ko: «An ma la a ra ele ta kuma kosɔn dɛ, nka an yɛrɛ ka a lamɛn, an ka a lɔn ko can ra ale le ye dunuɲa Kisibaga ye.»
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ayiwa, o tere fla tɛmɛnin kɔ, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw bɔra ka taga Galile.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 K’a sɔrɔ Yesu yɛrɛ tun k’a fɔ ko: «Cira si tɛ bonya a yɛrɛ ta jamana ra.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Ayiwa, o sera Galile minkɛ, Galilekaw ka a kunbɛn ni ɲagari ye, sabu Yesu tun ka ko minw bɛɛ kɛ Zeruzalɛmu Jɔnyaban ɲanagbɛ* ra, Galilekaw tun ka o ye, sabu olugu yɛrɛ tun tagara ɲanagbɛ ra.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Ayiwa, Yesu sekɔra ka taga Kana tuun, Galile mara ra, a tun ka ji yɛlɛma ka kɛ duvɛn ye yɔrɔ min na. O y’a sɔrɔ jamana ɲamɔgɔ dɔ tun bɛ Kapɛrinahumu, o ta den tun man kɛnɛ.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 O cɛ k’a mɛn minkɛ ko Yesu bɔra Zude ka na Galile mara ra, a tagara Yesu fɛ ka taga a daari ko a ye na Kapɛrinahumu, ko ale dencɛ bɛ ɲini ka sa, ko a ye na a kɛnɛya.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Ni aw ma tagamasiyɛnw ni kabakow ye aw ɲa ra, aw tɛ la ne ra fiyewu!»
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 O kuntigi ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, sabari ka na joona, janko ne dencɛ kana na sa.»
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu ko a ma ko: «Kɔsegi ka taga, i dencɛ kɛnɛyara.» O cɛ lara Yesu ta kuma ra; a tagara.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Ayiwa, ka a tagatɔ to, a ta baaradenw ka a kunbɛn sira ra k’a fɔ a ye ko: «I dencɛ kɛnɛyara.»
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 A ka a ta baaradenw ɲininka ko: «A fisayara wagati juman le ra?» O ka a jaabi ko: «A ta farigban banna kunu le, wagati min na tere tun bɛ kuncɛ.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Den facɛ k’a jate mina k’a ye ko o wagati kelen le ra, Yesu tun k’a fɔ ale ye ko: «I dencɛ kɛnɛyara.» O cɛ ni a ta somɔgɔw bɛɛ lara Yesu ra.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ayiwa, kabini Yesu bɔra Zude ka na Galile mara ra, nin le kɛra a ta tagamasiyɛn flanan ye.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.