Jonas 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, o ko ma diya Yunusu ye fiyewu. A dimina kosɛbɛ.
1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou irado.
2 A k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi Ala, ne tun ma nin le fɔ ka ne to ne ta jamana ra wa? Nin le kosɔn ne tun b’a fɛ ka bori ka taga Tarisisi; sabu ne k’a lɔn ko ele ye Ala min ye, i bɛ hina, ani i bɛ makari. I tɛ dimi joona, i ta ɲumanya fana ka bon; i bɛ sɔn ka i ta miiriya yɛlɛma ka yafa mɔgɔ ma, i tɛ a ta kojugu hakɛ bɔ a ra.
2 E orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor! não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso é que me apressei a fugir para Társis, pois eu sabia que és Deus compassivo e misericordioso, longânimo e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Ayiwa, Matigi Ala, nin ko kɔni ma diya ne ye. A to ne ye sa; sabu ne sanin ka fisa ka tɛmɛ ne ɲanaman kan.»
3 Agora, ó Senhor, tira-me a vida, pois melhor me é morrer do que viver.
4 Matigi Ala ka Yunusu ɲininka ko: «Yala jo bɛ i fɛ ka dimi nin ko ra wa?»
4 Respondeu o senhor: É razoável essa tua ira?
5 Yunusu ma Ala jaabi; a bɔra Ninive dugu kɔnɔ, ka taga sigi dugu terebɔyanfan na, ka gbata dɔ lɔ o yɔrɔ ra ka sigi o suma ra, k’a flɛ Matigi Ala bɛna min kɛ dugu ra.
5 Então Jonas saiu da cidade, e sentou-se ao oriente dela; e ali fez para si uma barraca, e se sentou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 O wagati ra, Masa Ala ka nɔnfɔnyiri dɔ falen Yunusu kɔrɔ, ka o suma kɛ Yunusu kan, janko a jusu ye suma. O nɔnfɔnyiri ko diyara Yunusu ye kosɛbɛ.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, e fê-la crescer por cima de Jonas, para que lhe fizesse sombra sobre a cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; de modo que Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Nka o dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, Ala ka tumu dɔ lana ka na don nɔnfɔnyiri ra. Tumu ka nɔnfɔnyiri ɲimi k’a faga, fɔ k’a ja.
7 Mas Deus enviou um bicho, no dia seguinte ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, de sorte que esta se secou.
8 Ayiwa, tere bɔra tuma min na, Ala ka fɔɲɔ gbanninman dɔ lana ka bɔ terebɔyanfan na; tere bɔra, ka digi Yunusu ra kosɛbɛ, fɔ a tun bɛ ɲini ka ɲanamini. Yunusu ko Matigi Ala ma tuun ko a y’a to ale ye sa; a ko: «Saya ka fisa ne fɛ ni ɲanamanya ye.»
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; e o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Ala ka Yunusu ɲininka ko: «Yala jo bɛ i fɛ ka dimi nin nɔnfɔnyiri ta ko ra wa?» Yunusu ka Ala jaabi ko: «Jo bɛ ne fɛ kosɛbɛ yɛrɛ le.»
9 Então perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da aboboreira? Respondeu ele: É justo que eu me enfade a ponto de desejar a morte.
10 Matigi Ala ko: «Ele ma baara foyi kɛ ka nin nɔnfɔnyiri falen; ele le fana m’a to a wurira. A falenna su kelen, ka faga su kelen. O bɛɛ n’a ta, nin nɔnfɔnyiri hina ka i mina.
10 Disse, pois, o Senhor: Tens compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer; que numa noite nasceu, e numa noite pereceu.
11 O tuma, mun na i t’a fɛ ne Ala ye makari Ninive duguba ta mɔgɔw ra, dugu min mɔgɔw ka ca ni mɔgɔ waga kɛmɛ ni mugan ye, minw tɛ kojugu ni koɲuman lɔn ka bɔ ɲɔgɔn na! Bɛgan camanba le fana bɛ yi!»
11 E não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive em que há mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem discernir entre a sua mão direita e a esquerda, e também muito gado?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.