Gênesis 50

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yusufu k’a ye ko a facɛ sara minkɛ, a facɛ kanuya kosɔn, a ka ɲa biri a facɛ ɲada kan, k’a boro mini a kan na, ka kasi.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Flakɛbaga minw tun bɛ baara kɛ a ye, a k’a fɔ olugu ye ko o ye a facɛ su labɛn ka ɲa ni kasatigɛnan ye. Flakɛbagaw k’a su labɛn ni kasatigɛnan ye.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 O k’a labɛn ka se fɔ tere binaani. Misirankaw k’a su kasi fɔ tere biwolonfla.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 O sukasilonw dafara minkɛ, Yusufu k’a fɔ Farawona ta somɔgɔw ye ko: «Ni can ra ne ko ka di aw ye, aw ye taga kuma Farawona fɛ ne ye. Aw ye a fɔ a ye ko,
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 sani ne facɛ ye sa, a tun k’a fɔ ne ye ko ne ye kari ale ye, ko ni ale nana sa, ale tun ka kaburu min san Kanaana jamana ra, ko ne ye taga ale su don yi. O kosɔn ne b’a fɛ ka taga ne facɛ su don, ka sekɔ ka na.»
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Ayiwa, o kuma sera Farawona ma minkɛ, Farawona k’a fɔ Yusufu ye ko: «Taga i facɛ su don i n’a fɔ i karira a ye cogo min na.»
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Yusufu tagatɔ a facɛ sudonyɔrɔ ra, Farawona ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ tagara a blasira, ani Farawona ta cɛkɔrɔbaw, ani Misiran jamana cɛkɔrɔba tɔw bɛɛ,
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 ani Yusufu ta somɔgɔw bɛɛ, ani a balemaw, ani a facɛ ta somɔgɔw bɛɛ. Denmisɛnw, ani sagaw ni baw, ani misiw dɔrɔn le tora Gosɛni mara ra yi, Misiran jamana ra.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Sowotorotigiw, ani sotigiw fana tun bɛ ni o ye. Jama caman le tun bɛ ɲɔgɔn kɔ ka taga.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Kɛnɛgbɛ min tɔgɔ ye ko Atadi, o sera o yɔrɔ ra minkɛ, Zuridɛn kɔba kɔ fɛ, o ka sukasi kɛ, ka kulekanbaw bɔ o yɔrɔ ra. Yusufu ka tere wolonfla le bla k’a facɛ sanga kɛ. O k’a facɛ sanga kɛ o yɔrɔ ra k’a su kasi.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Kanaanaka minw bɛ o jamana ra, olugu ka o sanga ko ye Atadi kɛnɛgbɛ ra, o ko: «Nin kɛra sangaba ye Misirankaw fɛ dɛ!» O le kosɔn, o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko: Abɛli Misirayimu; o yɔrɔ bɛ Zuridɛn ba kɔ fɛ.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 O cogo ra, Yakuba satɔ tun ka min fɔ a ta sanga ko ra, a dencɛw ka o kɛ.
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 O tagara ni a su ye Kanaana jamana ra. Kuruwo min bɛ Makipela foro ra, o tagara a su don yi. Iburahima tun ka o yɔrɔ le san Hɛtikacɛ Efurɔn fɛ, k’a kɛ sudonyɔrɔ ye; a bɛ Mamire ta yɔrɔ kɔrɔ.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Yusufu k’a facɛ su don ka ban minkɛ, a sekɔra Misiran, ani a balemaw, ani minw bɛɛ tun tagara ni a ye a facɛ sudonyɔrɔ ra.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Ayiwa, Yusufu balemaw k’a ye ko o facɛ sara minkɛ, o ko: «Ni Yusufu ka wuri an kama sisan do! An ka kojugu min kɛ a ra, ni a ko a bɛ o juru sara an na do!»
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 O ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ Yusufu ye ko: «Sani i facɛ ye sa, a tun k’a fɔ ko
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 an ye kuma i fɛ, ko i ye sabari ka i balemaw ta hakɛ ni o ta jurumun yafa o ma, sabu o ka kojugu le kɛ i ra.» O ko Yusufu ma ko: «An ye i facɛ ta Ala ta jɔnw le ye; sabari ka an ta hakɛw yafa an ma.»
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 A kɔrɔcɛw yɛrɛ nana o kinbiri gban a kɔrɔ; o ko: «Anw ye i ta jɔnw le ye.»
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Yusufu ko o ma ko: «Aw kana siran. Ala ka min latigɛ, o le kɛra.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Aw tun b’a fɛ ka kojugu le kɛ ne ra, nka Ala k’a yɛlɛma k’a kɛ koɲuman ye, k’a laban kɛ nin ye bi, janko ka mɔgɔ caman kisi.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 O ra, aw kana siran, ne bɛna ne janto aw ra, aw ni aw ta denw bɛɛ.»
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 O kɔ, Yusufu ni a facɛ ta somɔgɔw tora Misiran. Yusufu si tun ye san kɛmɛ ni tan.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 A k’a dencɛ Efirayimu ta denw ye, ka Efirayimu mamadenw fana ye. A dencɛ Manase dencɛ Makiri, o ta denw worora minkɛ, Yusufu ka olugu kɛ a yɛrɛ ta denw ye.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Lon dɔ, Yusufu k’a fɔ a balemaw ye ko: «Ne bɛna sa, nka sigiya t’a ra, Ala bɛna a janto aw ra, ka aw labɔ nin jamana ra yan. A ka layiri ta ko a bɛ jamana min di an bɛmaw Iburahima, ani Isiyaka, ani Yakuba ma, a bɛna taga ni aw ye o jamana ra.»
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 O kɔ, Yusufu k’a fɔ a balemaw ye ko: «Aw ye kari ne ye, ko ni Ala nana aw labɔ Misiran, aw tagatɔ, aw ye taga ni ne kolow ye ka bɔ Misiran.»
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Ayiwa, Yusufu nana sa k’a si to san kɛmɛ ni tan. O k’a su labɛn ni kasatigɛnan ye k’a bla kɛsu dɔ kɔnɔ Misiran.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.