Gênesis 45

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, Zuda banna o kuma ra minkɛ, Yusufu ma se k’a yɛrɛ mina tuun mɔgɔw ɲa na. A pɛrɛnna ko o ye mɔgɔw bɛɛ labɔ.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Yusufu kasira, fɔ Misirankaw k’a kasikan mɛn; Farawona ta somɔgɔw fana k’a kasikan mɛn.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Yusufu k’a fɔ a balemaw ye ko: «Ne le ye Yusufu ye! Yala ne facɛ bɛ si ra wa?»
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Yusufu k’a fɔ o ye ko: «Aw ye gbara ne ra.» O gbarara a ra. A ko: «Ne le ye aw balemacɛ Yusufu ye, aw ka min fiyeere Misiran tagabagaw ma.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Nka aw kana aw jusu kasi; aw kana dimi aw yɛrɛ kɔrɔ ko mun na aw ka ne fiyeere; sabu Ala le ka ne ci aw ɲa yan, janko ne ye na kɛ sababu ye ka aw kisi.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Nin ye a san fla le ye kɔngɔ bɛ jamana kɔnɔ. Ayiwa, sɛnɛ tɛna se ka kɛ fɔ sanji looru tuun, siman fana tɛna kɛ yi.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Ala le ka ne ci ka na aw ɲa yan, janko aw ye na duruja sɔrɔ nin jamana ra, ka ɲanamanya; o ye kisiriba le ye.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Aw le ma ne ci yan, Ala yɛrɛ lo. A ka ne sigi yan, ka ne kɛ i n’a fɔ Farawona fa; ka ne sigi a ta so fɛn bɛɛ kunna, ka ne kɛ Misiran jamana bɛɛ ɲamɔgɔba ye.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 «Ayiwa, aw ye teliya ka taga ne facɛ fɛ; aw ye taga a fɔ a ye ko a dencɛ Yusufu ko, ko Ala ka ale kɛ Misiran jamana bɛɛ kuntigi ye. Ko a ye teliya ka na ne kɔrɔ yan.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Ko a bɛna sigi Gosɛni mara ra; a bɛna to ne kɔrɔ yan, ale ni a ta denw, ani a mamadenw, ani a ta sagaw, ani a ta misiw, ani a borofɛnw bɛɛ.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Ko ne bɛna domuni di a ma, sabu kɔngɔ bɛna kɛ fɔ sanji looru tuun. Ni a nana yan, a ni a ta somɔgɔw ni a ta bɛganw bɛɛ, o tɛna fɔn foyi ra.
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Aw yɛrɛ ɲa bɛɛ a ra, ne dɔgɔcɛ Boniyaminu yɛrɛ ɲa b’a ra ko ne Yusufu le bɛ kumana aw fɛ.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Bonya min bɛ ne kan Misiran yan, ani aw yɛrɛ ɲa ka min ye, aw ye taga o bɛɛ lakari ne facɛ ye. O kɔ, aw y’a to ne facɛ ye na ne fɛ joona.»
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Ayiwa, Yusufu ka o kumaw fɔ minkɛ, a k’a boro mini a dɔgɔcɛ Boniyaminu kan na, ka kasi, Boniyaminu fana k’a boro mini Yusufu kan na ka kasi.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 A k’a boro mini a kɔrɔcɛw bɛɛ kan na kelen kelen, ka kasi. O kɔ fɛ, a kɔrɔcɛw sɔrɔra ka kuma ni a ye.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Ayiwa, Yusufu balemaw nako kibaroya sera Farawona ta lukɔnɔmɔgɔw ma. O diyara Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw ye.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Farawona ka Yusufu wele, k’a fɔ a ye ko: «A fɔ i balemaw ye ko o ye o ta faliw doni siman na ka kɔsegi Kanaana;
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 ni o sera yi, o ye o facɛ ni o ta gbamɔgɔw bɛɛ ta ka na to ne kɔrɔ yan. Ne bɛna Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra ɲumanman di o ma. O bɛna jamana domuniɲumanw domu.»
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 A ko Yusufu ma tuun ko: «A fɔ i balemaw ye ko ne ko, ko o ye sowotoro dɔw ta Misiran yan, ka taga o ta musow ni o ta denw ni o facɛ ta ka na ni o ye.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Ni o ma se ka na ni fɛn dɔw ye, o kana hami o ra, sabu Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra ɲumanman le bɛna di o ma.»
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Ayiwa, Farawona ka min fɔ, Yakuba dencɛw ka o kɛ. Yusufu ka sowotorow di o ma, ka kaɲa ni Farawona ta kuma ye. A ka domuni dɔ di o ma ko o ye o domu sira ra.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 A ka fanikura donta fana di o bɛɛ kelen kelen ma, ka warigbɛ kɛmɛ saba di Boniyaminu ma, ani fanikura looru.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 A ka falicɛ tan doni Misiran ta domuniɲumanw na, ka falimuso tan doni simankisɛ ni buru ra, ani domunifɛn suguya wɛrɛw, ko o ye taga o bɛɛ sama a facɛ ma, janko ni o nana kɛ na ye Misiran, o ye o kɛ o ta baro ye sira ra.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 O kɔ, a ka sira di a balemaw ma, ko o ye taga. A ko o ma ko: «Aw kana kɛrɛ sira ra dɛ!» O tagara.
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 O bɔra Misiran, ka taga se Kanaana jamana ra, o facɛ Yakuba fɛ.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 O sera minkɛ, o k’a fɔ o facɛ ye ko: «Yusufu belen bɛ si ra! Ale le yɛrɛ siginin bɛ Misiran jamana kunna.» Nka Yakuba k’a kɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɛ kumana a fɛ; a manwuna, fɔ a ma se ka foyi fɔ, sabu a ma se ka la o ta kuma ra.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Nka dencɛw nana kɛ Yusufu ta kumaw bɛɛ fɔ ye a ye minkɛ, ani Yusufu tun ka sowotoro minw bla ka na a ta, a ka o bɛɛ ye minkɛ, a hakiri sɔrɔra ka sigi.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Yakuba ko: «Ne dencɛ Yusufu bɛ si ra wa? Ne tɛ foyi ɲinina tuun ka tɛmɛ o kan. Ne bɛ taga ne ɲa la a kan sani ne ye sa.»
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.