Gênesis 45

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ayiwa, Zuda banna o kuma ra minkɛ, Yusufu ma se k’a yɛrɛ mina tuun mɔgɔw ɲa na. A pɛrɛnna ko o ye mɔgɔw bɛɛ labɔ.
1 A essa altura, José já não podia mais conter-se diante de todos os que ali estavam, e gritou: "Façam sair a todos! " Assim, ninguém mais estava presente quando José se revelou a seus irmãos.
2 Yusufu kasira, fɔ Misirankaw k’a kasikan mɛn; Farawona ta somɔgɔw fana k’a kasikan mɛn.
2 E ele se pôs a chorar tão alto que os egípcios o ouviram, e a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yusufu k’a fɔ a balemaw ye ko: «Ne le ye Yusufu ye! Yala ne facɛ bɛ si ra wa?»
3 Então disse José a seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai ainda está vivo? " Mas os seus irmãos ficaram tão pasmados diante dele que não conseguiam responder-lhe.
4 Yusufu k’a fɔ o ye ko: «Aw ye gbara ne ra.» O gbarara a ra. A ko: «Ne le ye aw balemacɛ Yusufu ye, aw ka min fiyeere Misiran tagabagaw ma.
4 "Cheguem mais perto", disse José a seus irmãos. Quando eles se aproximaram, disse-lhes: "Eu sou José, seu irmão, aquele que vocês venderam ao Egito!
5 Nka aw kana aw jusu kasi; aw kana dimi aw yɛrɛ kɔrɔ ko mun na aw ka ne fiyeere; sabu Ala le ka ne ci aw ɲa yan, janko ne ye na kɛ sababu ye ka aw kisi.
5 Agora, não se aflijam nem se recriminem por terem me vendido para cá, pois foi para salvar vidas que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Nin ye a san fla le ye kɔngɔ bɛ jamana kɔnɔ. Ayiwa, sɛnɛ tɛna se ka kɛ fɔ sanji looru tuun, siman fana tɛna kɛ yi.
6 Já houve dois anos de fome na terra, e nos próximos cinco anos não haverá cultivo nem colheita.
7 Ala le ka ne ci ka na aw ɲa yan, janko aw ye na duruja sɔrɔ nin jamana ra, ka ɲanamanya; o ye kisiriba le ye.
7 Mas Deus me enviou à frente de vocês para lhes preservar um remanescente nesta terra e para salvar-lhes as vidas com grande livramento.
8 Aw le ma ne ci yan, Ala yɛrɛ lo. A ka ne sigi yan, ka ne kɛ i n’a fɔ Farawona fa; ka ne sigi a ta so fɛn bɛɛ kunna, ka ne kɛ Misiran jamana bɛɛ ɲamɔgɔba ye.
8 "Assim, não foram vocês que me mandaram para cá, mas sim o próprio Deus. Ele me tornou ministro do faraó, e me fez administrador de todo o palácio e governador de todo o Egito.
9 «Ayiwa, aw ye teliya ka taga ne facɛ fɛ; aw ye taga a fɔ a ye ko a dencɛ Yusufu ko, ko Ala ka ale kɛ Misiran jamana bɛɛ kuntigi ye. Ko a ye teliya ka na ne kɔrɔ yan.
9 Voltem depressa a meu pai e digam-lhe: Assim diz o seu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Vem para cá, não te demores.
10 Ko a bɛna sigi Gosɛni mara ra; a bɛna to ne kɔrɔ yan, ale ni a ta denw, ani a mamadenw, ani a ta sagaw, ani a ta misiw, ani a borofɛnw bɛɛ.
10 Tu viverás na região de Gósen e ficarás perto de mim — tu, os teus filhos, os teus netos, as tuas ovelhas, os teus bois e todos os teus bens.
11 Ko ne bɛna domuni di a ma, sabu kɔngɔ bɛna kɛ fɔ sanji looru tuun. Ni a nana yan, a ni a ta somɔgɔw ni a ta bɛganw bɛɛ, o tɛna fɔn foyi ra.
11 Eu te sustentarei ali, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, tu, a tua família e todos os teus rebanhos acabarão na miséria.
12 Aw yɛrɛ ɲa bɛɛ a ra, ne dɔgɔcɛ Boniyaminu yɛrɛ ɲa b’a ra ko ne Yusufu le bɛ kumana aw fɛ.
12 "Vocês estão vendo com os seus próprios olhos, e meu irmão Benjamim também, que realmente sou eu que estou falando com vocês.
13 Bonya min bɛ ne kan Misiran yan, ani aw yɛrɛ ɲa ka min ye, aw ye taga o bɛɛ lakari ne facɛ ye. O kɔ, aw y’a to ne facɛ ye na ne fɛ joona.»
13 Contem a meu pai quanta honra me prestam no Egito e tudo o que vocês mesmos testemunharam. E tragam meu pai para cá depressa".
14 Ayiwa, Yusufu ka o kumaw fɔ minkɛ, a k’a boro mini a dɔgɔcɛ Boniyaminu kan na, ka kasi, Boniyaminu fana k’a boro mini Yusufu kan na ka kasi.
14 Então ele se lançou chorando sobre o seu irmão Benjamim e o abraçou, e Benjamim também o abraçou, chorando.
15 A k’a boro mini a kɔrɔcɛw bɛɛ kan na kelen kelen, ka kasi. O kɔ fɛ, a kɔrɔcɛw sɔrɔra ka kuma ni a ye.
15 Em seguida beijou todos os seus irmãos e chorou com eles. E só depois os seus irmãos conseguiram conversar com ele.
16 Ayiwa, Yusufu balemaw nako kibaroya sera Farawona ta lukɔnɔmɔgɔw ma. O diyara Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw ye.
16 Quando se ouviu no palácio do faraó que os irmãos de José haviam chegado, o faraó e todos os seus conselheiros se alegraram.
17 Farawona ka Yusufu wele, k’a fɔ a ye ko: «A fɔ i balemaw ye ko o ye o ta faliw doni siman na ka kɔsegi Kanaana;
17 Disse então o faraó a José: "Diga a seus irmãos que ponham as cargas nos seus animais, voltem para a terra de Canaã
18 ni o sera yi, o ye o facɛ ni o ta gbamɔgɔw bɛɛ ta ka na to ne kɔrɔ yan. Ne bɛna Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra ɲumanman di o ma. O bɛna jamana domuniɲumanw domu.»
18 e retornem para cá, trazendo seu pai e suas famílias. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês poderão desfrutar a fartura desta terra.
19 A ko Yusufu ma tuun ko: «A fɔ i balemaw ye ko ne ko, ko o ye sowotoro dɔw ta Misiran yan, ka taga o ta musow ni o ta denw ni o facɛ ta ka na ni o ye.
19 "Mande-os também levar carruagens do Egito para trazerem as suas mulheres, os seus filhos e seu pai.
20 Ni o ma se ka na ni fɛn dɔw ye, o kana hami o ra, sabu Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra ɲumanman le bɛna di o ma.»
20 Não se preocupem com os seus bens, pois o melhor de todo o Egito será de vocês".
21 Ayiwa, Farawona ka min fɔ, Yakuba dencɛw ka o kɛ. Yusufu ka sowotorow di o ma, ka kaɲa ni Farawona ta kuma ye. A ka domuni dɔ di o ma ko o ye o domu sira ra.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes providenciou carruagens, como o faraó tinha ordenado, e também mantimentos para a viagem.
22 A ka fanikura donta fana di o bɛɛ kelen kelen ma, ka warigbɛ kɛmɛ saba di Boniyaminu ma, ani fanikura looru.
22 A cada um deu uma muda de roupa nova, mas a Benjamim deu trezentas peças de prata e cinco mudas de roupa nova.
23 A ka falicɛ tan doni Misiran ta domuniɲumanw na, ka falimuso tan doni simankisɛ ni buru ra, ani domunifɛn suguya wɛrɛw, ko o ye taga o bɛɛ sama a facɛ ma, janko ni o nana kɛ na ye Misiran, o ye o kɛ o ta baro ye sira ra.
23 E a seu pai enviou dez jumentos carregados com o melhor do que havia no Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e outras provisões para a viagem.
24 O kɔ, a ka sira di a balemaw ma, ko o ye taga. A ko o ma ko: «Aw kana kɛrɛ sira ra dɛ!» O tagara.
24 Depois despediu-se dos seus irmãos e, ao partirem, disse-lhes: "Não briguem pelo caminho! "
25 O bɔra Misiran, ka taga se Kanaana jamana ra, o facɛ Yakuba fɛ.
25 Assim partiram do Egito e voltaram a seu pai Jacó, na terra de Canaã,
26 O sera minkɛ, o k’a fɔ o facɛ ye ko: «Yusufu belen bɛ si ra! Ale le yɛrɛ siginin bɛ Misiran jamana kunna.» Nka Yakuba k’a kɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɛ kumana a fɛ; a manwuna, fɔ a ma se ka foyi fɔ, sabu a ma se ka la o ta kuma ra.
26 e lhe deram a notícia: "José ainda está vivo! Na verdade ele é o governador de todo o Egito". O coração de Jacó quase parou! Não podia acreditar neles.
27 Nka dencɛw nana kɛ Yusufu ta kumaw bɛɛ fɔ ye a ye minkɛ, ani Yusufu tun ka sowotoro minw bla ka na a ta, a ka o bɛɛ ye minkɛ, a hakiri sɔrɔra ka sigi.
27 Mas, quando lhe relataram tudo o que José lhes dissera, e vendo Jacó, seu pai, as carruagens que José enviara para buscá-lo, seu espírito reviveu.
28 Yakuba ko: «Ne dencɛ Yusufu bɛ si ra wa? Ne tɛ foyi ɲinina tuun ka tɛmɛ o kan. Ne bɛ taga ne ɲa la a kan sani ne ye sa.»
28 E Israel disse: "Basta! Meu filho José ainda está vivo. Irei vê-lo antes que eu morra".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.