Gênesis 44
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Ayiwa, o kɔ, Yusufu k’a fɔ a ta baaradenw kuntigi ye ko: «Nin mɔgɔw ta bɔrɔw fa siman na; o fanga bɛ se min o min kɔrɔ, o di o ma. O kɔ, i ye o bɛɛ ta wari bla o ta bɔrɔ kɔnɔ, bɔrɔ da ra.
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 I ye ne ta jiminminan warigbɛraman fana bla o bɛɛ ra fitini ta bɔrɔ kɔnɔ, a ta wari kan.»
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Dugu gbɛra minkɛ dɔrɔn, sɔgɔmada fɛ o ka sira di Yakuba dencɛw ma. O ka o ta doniw lala o ta faliw kɔ ra, ka taga.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 O bɔra dugu kɔnɔ minkɛ, k’a sɔrɔ o yɔrɔ tun ma janya fɔlɔ, Yusufu k’a ta baaradenw kuntigi wele k’a fɔ a ye ko a ye wuri ka tugu o kɔ; ko ni a kunna o ra, a ye a fɔ o ye ko: «Mun na aw ka ne ta koɲuman sara ni kojugu ye?
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Yala aw ma ne matigicɛ ta jiminminan ta wa, a bɛ lagbɛri kɛ ni min ye? Aw ka kojuguba le kɛ nin ye dɛ!»
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Ayiwa, baaradenw kuntigi tagara kun o ra, a ka o kuma fɔ o ye ten.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 O k’a jaabi ko: «An matigicɛ, mun na i bɛ o kuma ɲɔgɔn fɔ? Ala ye an kisi o ko ɲɔgɔn kɛri ma.
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 An tun ka wari min ye an ta bɔrɔw kɔnɔ, an ma na ni o ye ka bɔ Kanaana ka na o di i ma wa? An bɛna sɔn cogo di ka warigbɛ walama sanin sonya i matigicɛ ta so kɔnɔ?
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Ayiwa, ni minan ka ye i ta jɔn min o min fɛ anw na, aw ye o tigi faga, tɔw ye kɛ an matigicɛ ta jɔnw ye.»
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 Baaradenw kuntigi ko: «Ayiwa, aw ka min fɔ, ne sɔnna o ma; nka ni minan yera mɔgɔ min kun, o tigi le bɛ kɛ ne ta jɔn ye, foyi tɛ kɛ tɔw ra.»
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 O yɔrɔnin bɛɛ, o bɛɛ ka o ta bɔrɔw jigi, ka o dayɛlɛ.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Baaradenw kuntigi ka kɛ bɔrɔw kɔnɔ flɛflɛ ye. A k’a damina o bɛɛ ra kɔrɔba ra, ka taga a laban fitini na. Minan tagara ye Boniyaminu ta bɔrɔ kɔnɔ.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 A kɛra ten minkɛ, o jusu kasira fɔ o ka o ta deregew mina ka o faranfaran. O ka o ta bɔrɔw ta ka o lala faliw kɔ ra ka sekɔ dugu kɔnɔ.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Zuda ni a balemaw tagara se Yusufu ta so, k’a sɔrɔ Yusufu belen tun bɛ yi. O ka o kinbiri gban Yusufu kɔrɔ k’a fo.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Yusufu ko o ma ko: «Aw ka mun ko le kɛ tan? O tuma aw ma a lɔn ko ne ɲɔgɔn bɛ se ka ko dogoninw lɔn wa?»
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Zuda ko: «An matigicɛ, an bɛna mun le fɔ sa? Kuma tɛ an fɛ tuun. An bɛ se ka an yɛrɛ bɔ nin ko ra cogo di? Ala yɛrɛ le ka i ta jɔnw ta hakɛ bɔ kɛnɛ kan. Sisan an ye nin ye, an kɛra an matigicɛ ta jɔnw le ye, anw, ani minan tagara ye min ta bɔrɔ kɔnɔ.»
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Yusufu ko: «Ala ye ne kisi o ko ɲɔgɔn kɛri ma. Ne ta minan yera min ta bɔrɔ kɔnɔ, o tigi kelen le bɛna kɛ ne ta jɔn ye. Aw tɔw, aw ye taga hɛra ra aw facɛ fɛ.»
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Zuda gbarara Yusufu ra k’a fɔ a ye ko: «Ne matigicɛ, sabari k’a to i ta jɔncɛ ye kuma dɔ fɔ i ye; i kana dimi ne kɔrɔ, sabu ele ni Farawona bɛɛ le ye kelen ye.
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 Ne matigicɛ, an nako fɔlɔ ra yan, ele le tun ka an ɲininka ko yala an facɛ belen bɛ yi wa, ko yala dɔgɔcɛ wɛrɛ bɛ an fɛ wa.
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 An ka i jaabi ko an facɛ bɛ yi, ko a kɔrɔra, ani ko an dɔgɔcɛ fitini dɔ bɛ yi, an facɛ ka ale woro k’a sɔrɔ a tun kɔrɔra kosɛbɛ ka ban. Kɔrɔcɛ dɔ fana tun bɛ an dɔgɔcɛ fitini fɛ, nka ale sara. O fla bɛɛ tun bɛ bamuso kelen na. Ayiwa, o dɔgɔcɛ fitini kelen le tora sisan; an facɛ bɛ a kanu kosɛbɛ.
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 Ele k’a fɔ an ye ko an ye na ni a ye i fɛ, janko i yɛrɛ ɲa ye a ye.
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 An tun ka i jaabi ko den tɛ se ka bɔ a facɛ kɔrɔ. Ni a bɔra a facɛ kɔrɔ, a facɛ bɛ sa jusukasi boro.
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 I k’a fɔ an ye ko ni an dɔgɔcɛ ma na, an ɲa tɛna la ele kan tuun.
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 Ayiwa, tuma min na an sekɔra an facɛ fɛ, an ka an matigicɛ ta kuma fɔ a ye.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 Lon min an facɛ nana a fɔ an ye ko an ye sekɔ ka na siman dɔ san,
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 an k’a fɔ a ye ko an tɛ se ka na ni an dɔgɔcɛ tɛ ni an ye, ko sabu Misirankacɛ k’a fɔ an ye ko ni an dɔgɔcɛ tɛ ni an ye, an ɲa tɛna la ale kan.
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 «I ta jɔncɛ, an facɛ k’a fɔ o le ra ko: ‹Aw k’a lɔn ko ne ta muso Rasɛli ka dencɛ fla dɔrɔn le woro ne ye.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Kelen tun bɔra so kɔnɔ lon dɔ; ne bɛ miiri ko wara dɔ le k’a faga, sabu ne m’a ye tuun fɔ ka se bi ma.›
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 A ko: ‹Ni aw ka na nin fana ta tuun, ni ko dɔ tagara a sɔrɔ yi, o tuma aw bɛna a to ne kɔrɔninba le bɛna sa tɔɔrɔ ra.›
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 «Ayiwa, sisan ni ne ka sekɔ i ta jɔncɛ fɛ, ne facɛ fɛ, k’a sɔrɔ den min bɛ a ta ko bɛɛ ye, o den tɛ ni an ye,
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 ni a k’a ye ko den tɛ ni an ye, a bɛna sa jusukasi boro. O tuma anw minw ye i ta jɔnw ye, anw le bɛna kɛ sababu ye k’a to i ta jɔncɛ, an facɛ kɔrɔninba bɛ sa jusukasi ra;
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 sabu, ne matigicɛ, ne le k’a fɔ an facɛ ye ko ne bɛ lɔ ni den kunko ye. Ne k’a fɔ a ye ko ni ne ma sekɔ ni den ye a fɛ, o tuma ne facɛ hakɛ ye to ne kan tuma bɛɛ.
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 O kosɔn, ne matigicɛ, sabari i y’a to ne ye to yan den nɔ ra, ka kɛ i ta jɔn ye, k’a to den ye taga so ni a kɔrɔcɛw ye.
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 Ne bɛna taga ne facɛ fɛ cogo di, ni den tɛ ni ne ye? E! Ne tɛ se ka taga ne facɛ tɔɔrɔtɔ ye.»
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.