Gênesis 39
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, Sumayila ta mɔgɔw tagara ni Yusufu ye Misiran. Misirankacɛ Potifari, Farawona ta sorasiw kuntigiba, ale ka Yusufu san Sumayila ta mɔgɔw fɛ; olugu le tun tagara nin Yusufu ye.
1 José foi levado ao Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Matigi Ala tora ni Yusufu ye k’a ta kow bɛɛ ɲa a boro. A tun bɛ a matigicɛ Misirankacɛ Potifari ta so le kɔnɔ.
2 O Senhor era com José, que veio a ser homem próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 A matigicɛ nana a ye ko Matigi Ala bɛ ni Yusufu ye; ko ni a k’a boro don fɛn o fɛn na, Ala bɛ o ɲa a boro.
3 Vendo Potifar que o Senhor era com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos,
4 Yusufu ko nana diya a matigicɛ ye, fɔ a k’a sigi a ta so kunna, k’a borofɛnw bɛɛ karifa a ma.
4 logrou José mercê perante ele, a quem servia; e ele o pôs por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Kabini Potifari ka Yusufu sigi a ta so kunna, ani a borofɛnw bɛɛ kunna, Matigi Ala ka baraka don Misirankacɛ Potifari ra, k’a ta so koɲaw bɛɛ ɲa Yusufu kosɔn. Matigi Ala ta baraka lara Potifari borofɛnw bɛɛ kan, sokɔnɔfɛnw, ani forokɔnɔfɛnw bɛɛ.
5 E, desde que o fizera mordomo de sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 A kɛra ten minkɛ, Potifari k’a ta so koɲaw bɛɛ to Yusufu boro. A tun tɛ maga foyi ra, ni a yɛrɛ ta domuni dɔrɔn tɛ.
6 Potifar tudo o que tinha confiou às mãos de José, de maneira que, tendo-o por mordomo, de nada sabia, além do pão com que se alimentava. José era formoso de porte e de aparência.
7 Wagati dɔ nana kɛ, Yusufu matigicɛ ta muso ɲabɔra Yusufu fɛ. A ko Yusufu ye jɛn ni ale ye.
7 Aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Yusufu ma sɔn; a ko a ma ko: «Ne matigicɛ tɛ foyi kɛ a yɛrɛ ye tuun so kɔnɔ yan. A k’a borofɛnw bɛɛ karifa ne le ma.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu senhor: Tem-me por mordomo o meu senhor e não sabe do que há em casa, pois tudo o que tem me passou ele às minhas mãos.
9 A ni ne bɛɛ kɛra kelen ye nin so kɔnɔ yan. A ma ne bari foyi ra, fɔ ele kelen, sabu i ye a muso ye. Ne bɛna o kojuguba ɲɔgɔn kɛ cogo di ka Ala hakɛ ta?»
9 Ele não é maior do que eu nesta casa e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porque és sua mulher; como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Lon bɛɛ muso tun bɛ Yusufu wele, nka Yusufu ma sɔn ka taga la a kɔrɔ ka jɛn ni a ye.
10 Falando ela a José todos os dias, e não lhe dando ele ouvidos, para se deitar com ela e estar com ela,
11 Ayiwa, lon dɔ Yusufu tun donna bon kɔnɔ ka taga a ta baara kɛ; o y’a sɔrɔ lukɔnɔmɔgɔ si tun tɛ yi.
11 sucedeu que, certo dia, veio ele a casa, para atender aos negócios; e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Muso ka Yusufu mina a ta derege ma, ko a ye jɛn ni ale ye. Yusufu k’a ta derege bɔ k’a to a boro, ka bori ka bɔ kɛnɛ ma.
12 Então, ela o pegou pelas vestes e lhe disse: Deita-te comigo; ele, porém, deixando as vestes nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Ayiwa, muso k’a ye ko Yusufu k’a ta derege to ale boro ka bori ka bɔ kɛnɛ ma minkɛ,
13 Vendo ela que ele fugira para fora, mas havia deixado as vestes nas mãos dela,
14 a kulera ka lukɔnɔmɔgɔw wele k’a fɔ o ye ko: «Aw y’a flɛ, ne cɛ nana ni Heburu kanbelen min ye, o nana an janfa le. Aw m’a ye, a nana ne kɔ ko a bɛna jɛn ni ne ye; nka ne ka kulekanba ci.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: Vede, trouxe-nos meu marido este hebreu para insultar-nos; veio até mim para se deitar comigo; mas eu gritei em alta voz.
15 A nana a ye ko ne bɛ ne kan bɔra ka kule kosɛbɛ minkɛ, a k’a ta derege to ne boro yan ka bori ka bɔ kɛnɛ ma.»
15 Ouvindo ele que eu levantava a voz e gritava, deixou as vestes ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Muso ka Yusufu ta derege bla a yɛrɛ kɔrɔ, sani a cɛ ye sekɔ ka na so kɔnɔ.
16 Conservou ela junto de si as vestes dele, até que seu senhor tornou a casa.
17 A cɛ nana minkɛ, a ka o kuma kelen fɔ a ye, ko: «A flɛ, i nana ni jɔncɛ Heburuka min ye, a nana ne kɔ ko a bɛna jɛn ni ne ye.
17 Então, lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio ter comigo para insultar-me;
18 Ne ka ne kan bɔ ka kule minkɛ, a k’a ta derege to ne boro, ka bori ka bɔ kɛnɛ ma.»
18 quando, porém, levantei a voz e gritei, ele, deixando as vestes ao meu lado, fugiu para fora.
19 Ayiwa, muso ka min fɔ Yusufu ta ko ra, cɛ ka o mɛn minkɛ, a dimina kosɛbɛ.
19 Tendo o senhor ouvido as palavras de sua mulher, como lhe tinha dito: Desta maneira me fez o teu servo; então, se lhe acendeu a ira.
20 A ka Yusufu mina k’a bla kaso ra, masacɛ ta kasodenw bɛ yɔrɔ min na. Yusufu tora kasobon na yi.
20 E o senhor de José o tomou e o lançou no cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali ficou ele na prisão.
21 Nka Matigi Ala tora ni Yusufu ye, ka ɲa a ma, k’a ko diya kasobon kɔrɔsibaga ye.
21 O Senhor , porém, era com José, e lhe foi benigno, e lhe deu mercê perante o carcereiro;
22 Kasobon kɔrɔsibaga ka Yusufu bla kasoden tɔw bɛɛ kunna kasobon kɔnɔ, ko a ye o kɔrɔsi. Yusufu le tun bɛ fɛn bɛɛ ɲanabɔ kasobon kɔnɔ yi.
22 o qual confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere; e ele fazia tudo quanto se devia fazer ali.
23 Kasobon kɔrɔsibaga yɛrɛ nana a boro bɔ fɛn bɛɛ ra, ka ko bɛɛ to Yusufu le boro, sabu Matigi Ala tun bɛ ni Yusufu ye. Ala tun bɛ a ta ko bɛɛ ɲa a boro.
23 E nenhum cuidado tinha o carcereiro de todas as coisas que estavam nas mãos de José, porquanto o Senhor era com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.