Gênesis 39

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ayiwa, Sumayila ta mɔgɔw tagara ni Yusufu ye Misiran. Misirankacɛ Potifari, Farawona ta sorasiw kuntigiba, ale ka Yusufu san Sumayila ta mɔgɔw fɛ; olugu le tun tagara nin Yusufu ye.
1 E José foi levado ao Egito, e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, homem egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o tinham levado lá.
2 Matigi Ala tora ni Yusufu ye k’a ta kow bɛɛ ɲa a boro. A tun bɛ a matigicɛ Misirankacɛ Potifari ta so le kɔnɔ.
2 E o SENHOR estava com José, e foi homem próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 A matigicɛ nana a ye ko Matigi Ala bɛ ni Yusufu ye; ko ni a k’a boro don fɛn o fɛn na, Ala bɛ o ɲa a boro.
3 Vendo, pois, o seu senhor que o SENHOR estava com ele, e tudo o que fazia o SENHOR prosperava em sua mão,
4 Yusufu ko nana diya a matigicɛ ye, fɔ a k’a sigi a ta so kunna, k’a borofɛnw bɛɛ karifa a ma.
4 José achou graça em seus olhos, e servia-o; e ele o pôs sobre a sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Kabini Potifari ka Yusufu sigi a ta so kunna, ani a borofɛnw bɛɛ kunna, Matigi Ala ka baraka don Misirankacɛ Potifari ra, k’a ta so koɲaw bɛɛ ɲa Yusufu kosɔn. Matigi Ala ta baraka lara Potifari borofɛnw bɛɛ kan, sokɔnɔfɛnw, ani forokɔnɔfɛnw bɛɛ.
5 E aconteceu que, desde que o pusera sobre a sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor foi sobre tudo o que tinha, na casa e no campo.
6 A kɛra ten minkɛ, Potifari k’a ta so koɲaw bɛɛ to Yusufu boro. A tun tɛ maga foyi ra, ni a yɛrɛ ta domuni dɔrɔn tɛ.
6 E deixou tudo o que tinha na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. E José era formoso de porte, e de semblante.
7 Wagati dɔ nana kɛ, Yusufu matigicɛ ta muso ɲabɔra Yusufu fɛ. A ko Yusufu ye jɛn ni ale ye.
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os seus olhos em José, e disse: Deita-te comigo.
8 Yusufu ma sɔn; a ko a ma ko: «Ne matigicɛ tɛ foyi kɛ a yɛrɛ ye tuun so kɔnɔ yan. A k’a borofɛnw bɛɛ karifa ne le ma.
8 Porém ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe do que há em casa comigo, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 A ni ne bɛɛ kɛra kelen ye nin so kɔnɔ yan. A ma ne bari foyi ra, fɔ ele kelen, sabu i ye a muso ye. Ne bɛna o kojuguba ɲɔgɔn kɛ cogo di ka Ala hakɛ ta?»
9 Ninguém há maior do que eu nesta casa, e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto tu és sua mulher; como pois faria eu tamanha maldade, e pecaria contra Deus?
10 Lon bɛɛ muso tun bɛ Yusufu wele, nka Yusufu ma sɔn ka taga la a kɔrɔ ka jɛn ni a ye.
10 E aconteceu que falando ela cada dia a José, e não lhe dando ele ouvidos, para deitar-se com ela, e estar com ela,
11 Ayiwa, lon dɔ Yusufu tun donna bon kɔnɔ ka taga a ta baara kɛ; o y’a sɔrɔ lukɔnɔmɔgɔ si tun tɛ yi.
11 Sucedeu num certo dia que ele veio à casa para fazer seu serviço; e nenhum dos da casa estava ali;
12 Muso ka Yusufu mina a ta derege ma, ko a ye jɛn ni ale ye. Yusufu k’a ta derege bɔ k’a to a boro, ka bori ka bɔ kɛnɛ ma.
12 E ela lhe pegou pela sua roupa, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou a sua roupa na mão dela, e fugiu, e saiu para fora.
13 Ayiwa, muso k’a ye ko Yusufu k’a ta derege to ale boro ka bori ka bɔ kɛnɛ ma minkɛ,
13 E aconteceu que, vendo ela que deixara a sua roupa em sua mão, e fugira para fora,
14 a kulera ka lukɔnɔmɔgɔw wele k’a fɔ o ye ko: «Aw y’a flɛ, ne cɛ nana ni Heburu kanbelen min ye, o nana an janfa le. Aw m’a ye, a nana ne kɔ ko a bɛna jɛn ni ne ye; nka ne ka kulekanba ci.
14 Chamou aos homens de sua casa, e falou-lhes, dizendo: Vede, meu marido trouxe-nos um homem hebreu para escarnecer de nós; veio a mim para deitar-se comigo, e eu gritei com grande voz;
15 A nana a ye ko ne bɛ ne kan bɔra ka kule kosɛbɛ minkɛ, a k’a ta derege to ne boro yan ka bori ka bɔ kɛnɛ ma.»
15 E aconteceu que, ouvindo ele que eu levantava a minha voz e gritava, deixou a sua roupa comigo, e fugiu, e saiu para fora.
16 Muso ka Yusufu ta derege bla a yɛrɛ kɔrɔ, sani a cɛ ye sekɔ ka na so kɔnɔ.
16 E ela pôs a sua roupa perto de si, até que o seu senhor voltou à sua casa.
17 A cɛ nana minkɛ, a ka o kuma kelen fɔ a ye, ko: «A flɛ, i nana ni jɔncɛ Heburuka min ye, a nana ne kɔ ko a bɛna jɛn ni ne ye.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: Veio a mim o servo hebreu, que nos trouxeste, para escarnecer de mim;
18 Ne ka ne kan bɔ ka kule minkɛ, a k’a ta derege to ne boro, ka bori ka bɔ kɛnɛ ma.»
18 E aconteceu que, levantando eu a minha voz e gritando, ele deixou a sua roupa comigo, e fugiu para fora.
19 Ayiwa, muso ka min fɔ Yusufu ta ko ra, cɛ ka o mɛn minkɛ, a dimina kosɛbɛ.
19 E aconteceu que, ouvindo o seu senhor as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Conforme a estas mesmas palavras me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 A ka Yusufu mina k’a bla kaso ra, masacɛ ta kasodenw bɛ yɔrɔ min na. Yusufu tora kasobon na yi.
20 E o senhor de José o tomou, e o entregou na casa do cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; assim esteve ali na casa do cárcere.
21 Nka Matigi Ala tora ni Yusufu ye, ka ɲa a ma, k’a ko diya kasobon kɔrɔsibaga ye.
21 O Senhor, porém, estava com José, e estendeu sobre ele a sua benignidade, e deu-lhe graça aos olhos do carcereiro-mor.
22 Kasobon kɔrɔsibaga ka Yusufu bla kasoden tɔw bɛɛ kunna kasobon kɔnɔ, ko a ye o kɔrɔsi. Yusufu le tun bɛ fɛn bɛɛ ɲanabɔ kasobon kɔnɔ yi.
22 E o carcereiro-mor entregou na mão de José todos os presos que estavam na casa do cárcere, e ele ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Kasobon kɔrɔsibaga yɛrɛ nana a boro bɔ fɛn bɛɛ ra, ka ko bɛɛ to Yusufu le boro, sabu Matigi Ala tun bɛ ni Yusufu ye. Ala tun bɛ a ta ko bɛɛ ɲa a boro.
23 E o carcereiro-mor não teve cuidado de nenhuma coisa que estava na mão dele, porquanto o Senhor estava com ele, e tudo o que fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.