Gênesis 35
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, lon dɔ, Ala kumana Yakuba fɛ, ko: «Wuri ka taga Betɛli, ka taga sigi o yɔrɔ ra; ni i sera yi, i bɛ sarakabɔnan dɔ lɔ ne ye, ne Ala min ka ne yɛrɛ yira i ra, i boritɔ i kɔrɔcɛ Esawu ɲa.»
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 Yakuba kumana a ta somɔgɔw fɛ, ani a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ; a ko: «Batofɛn wɛrɛ minw bɛ aw fɛ, aw ye o bɛɛ labɔ yan. Aw ye aw yɛrɛ saninya, ka fani wɛrɛ don aw yɛrɛ ra;
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 sabu an bɛna wuri ka taga Betɛli, ne bɛ taga sarakabɔnan dɔ lɔ Ala ye, Ala min ka ne ta daariri lamɛn ka ne dɛmɛ ne ta sɛgɛ wagati ra, ani ka to ne fɛ ne ta tagama ra.»
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Batofɛn wɛrɛ minw tun bɛ Yakuba ta mɔgɔw fɛ, o ka o bɛɛ bɔ ka o di Yakuba ma, ani tororanɛgɛ minw tun bɛ o torow ra. Yirisunba min bɛ Sikɛmu dugu kɔrɔ, Yakuba ka dinga sogi ka o dogo o yirisunba jukɔrɔ.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 O kɔ, o wurira ka taga. Ala ka siranyaba bla o yɔrɔ dugumɔgɔw bɛɛ ra. O si ma sɔn ka gban Yakuba ta mɔgɔw kɔ, ko o bɛ o kɛrɛ.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Yakuba ni a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ tagara se Luzi; o dugu tɔgɔ le ye fana ko Betɛli, a bɛ Kanaana jamana ra.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Yakuba ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra, ka o tɔgɔ la ko: Ɛli Betɛli; ko sabu Ala k’a yɛrɛ yira ale ra o yɔrɔ ra, tuma min na ale tun bɛ borira a kɔrɔcɛ ɲa.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Ayiwa, Rebeka ta lamɔbamuso min tun ye Debora ye, o sara. O k’a su don Betɛli kɔrɔ, yirisunba dɔ kɔrɔ, o yirisunba tɔgɔ le nana la ko kasi yirisunba.
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Ala k’a yɛrɛ yira Yakuba ra tuun, ka baraka don a ra, a nanin kɔ ka bɔ Mesopotami jamana ra.
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 Ala ko a ma ko: «I tɔgɔ ye ko Yakuba, nka i tɔgɔ tɛna kɛ Yakuba ye tuun. I tɔgɔ bɛna la ko Izirayɛli.» Ala ka Yakuba tɔgɔ la ko Izirayɛli o cogo le ra.
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 Ala k’a fɔ a ye tuun ko: «Ne le ye Ala Sebɛɛtigi ye. I bɛna den caman sɔrɔ; siya dɔ bɛna bɔ i ra, ani jamana caman mɔgɔw. Masaw bɛna bɔ i ta duruja ra.
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Ne ka jamana min di Iburahima ni Isiyaka ma, ne bɛna o jamana di i ma. I ta den minw bɛna na i kɔ fɛ, ne bɛna a di olugu fana ma.»
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 Ayiwa, Ala kumana Yakuba fɛ yɔrɔ min na, a bɔra a kɔrɔ o yɔrɔ ra ka taga.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 Ala tun kumana ni Yakuba ye yɔrɔ min na, Yakuba ka kabakuruba dɔ lɔ o yɔrɔ ra k’a kɛ hakirijigifɛn ye, ka rɛzɛnji kɛ saraka ye ka o bɔn a kan, ani turu.
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 Ala kumana a fɛ yɔrɔ min na, Yakuba ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Betɛli.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Ayiwa, Yakuba ni a ta mɔgɔw nana bɔ Betɛli ka taga yɔrɔ wɛrɛ. O ni Efirata dugu cɛ belen tun ka jan dɔɔnin. Rasɛli jigira o yɔrɔ ra, nka a jigiko gbɛlɛyara kosɛbɛ.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Ka tin dimi to a ra, tinminamuso ko a ma ko: «I kana siran, i ka dencɛ wɛrɛ sɔrɔ.»
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Ayiwa, o y’a sɔrɔ Rasɛli tun bɛ ɲini ka sa ka ban. K’a satɔ to, a ka den tɔgɔ la ko: Bɛni Ɔni; nka kɔ fɛ facɛman nana den tɔgɔ la ko: Boniyaminu.
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Ayiwa, Rasɛli sara o yɔrɔ le ra. O k’a su don Efirata dugu sira ra. Efirata dugu tɔgɔ le nana la ko Bɛtilɛhɛmu.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Yakuba ka kabakuruba dɔ lɔ Rasɛli ta kaburu kunna, ka o kɛ hakirijigifɛn ye. O kabakuru le kɛra Rasɛli ta kaburu hakirijigifɛn ye. A bɛ yi hali bi.
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Yakuba bɔra o yɔrɔ ra minkɛ, a tagara a ta fanibonw lɔ, fɔ ka taga tɛmɛ Migidali Edɛri yɔrɔ kan.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Ayiwa, ka Yakuba to o yɔrɔ ra, Rubɛn tagara jɛn ni Bila ye, min tun ye a facɛ ta jɔnmuso dɔ ye; Yakuba bɔra o ko kala ma.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Leya dencɛw flɛ nin ye: a ka dencɛ fɔlɔ min woro Yakuba ye, o ye Rubɛn ye, o kɔ, Simeyɔn, ani Levi, ani Zuda, ani Isakari, ani Zabulɔn.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rasɛli dencɛw tun ye Yusufu ni Boniyaminu ye.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rasɛli ta baaradenmuso Bila dencɛw tun ye Dan ni Nɛfitali ye.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Leya ta baaradenmuso Zilipa dencɛw tun ye Gadi ni Asɛri ye.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ayiwa, Yakuba tagara se a facɛ Isiyaka kɔrɔ Mamire ta yɔrɔ ra, Kiriyati Araba dugu kɔrɔ; o dugu le ye Heburɔn ye fana. Iburahima ni Isiyaka tun sigira o dugu le ra.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Isiyaka si bɛɛ lajɛnnin kɛra san kɛmɛ ni san biseegi.
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 O kɔ, a sara, ka fara a bɛmacɛ tɔw kan. A tun kɔrɔra kosɛbɛ fɔ ka sijan sɔrɔ. A dencɛw Esawu ni Yakuba k’a su don.
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.