Gênesis 35

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, lon dɔ, Ala kumana Yakuba fɛ, ko: «Wuri ka taga Betɛli, ka taga sigi o yɔrɔ ra; ni i sera yi, i bɛ sarakabɔnan dɔ lɔ ne ye, ne Ala min ka ne yɛrɛ yira i ra, i boritɔ i kɔrɔcɛ Esawu ɲa.»
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Yakuba kumana a ta somɔgɔw fɛ, ani a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ; a ko: «Batofɛn wɛrɛ minw bɛ aw fɛ, aw ye o bɛɛ labɔ yan. Aw ye aw yɛrɛ saninya, ka fani wɛrɛ don aw yɛrɛ ra;
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 sabu an bɛna wuri ka taga Betɛli, ne bɛ taga sarakabɔnan dɔ lɔ Ala ye, Ala min ka ne ta daariri lamɛn ka ne dɛmɛ ne ta sɛgɛ wagati ra, ani ka to ne fɛ ne ta tagama ra.»
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Batofɛn wɛrɛ minw tun bɛ Yakuba ta mɔgɔw fɛ, o ka o bɛɛ bɔ ka o di Yakuba ma, ani tororanɛgɛ minw tun bɛ o torow ra. Yirisunba min bɛ Sikɛmu dugu kɔrɔ, Yakuba ka dinga sogi ka o dogo o yirisunba jukɔrɔ.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 O kɔ, o wurira ka taga. Ala ka siranyaba bla o yɔrɔ dugumɔgɔw bɛɛ ra. O si ma sɔn ka gban Yakuba ta mɔgɔw kɔ, ko o bɛ o kɛrɛ.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Yakuba ni a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ tagara se Luzi; o dugu tɔgɔ le ye fana ko Betɛli, a bɛ Kanaana jamana ra.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Yakuba ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra, ka o tɔgɔ la ko: Ɛli Betɛli; ko sabu Ala k’a yɛrɛ yira ale ra o yɔrɔ ra, tuma min na ale tun bɛ borira a kɔrɔcɛ ɲa.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Ayiwa, Rebeka ta lamɔbamuso min tun ye Debora ye, o sara. O k’a su don Betɛli kɔrɔ, yirisunba dɔ kɔrɔ, o yirisunba tɔgɔ le nana la ko kasi yirisunba.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Ala k’a yɛrɛ yira Yakuba ra tuun, ka baraka don a ra, a nanin kɔ ka bɔ Mesopotami jamana ra.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 Ala ko a ma ko: «I tɔgɔ ye ko Yakuba, nka i tɔgɔ tɛna kɛ Yakuba ye tuun. I tɔgɔ bɛna la ko Izirayɛli.» Ala ka Yakuba tɔgɔ la ko Izirayɛli o cogo le ra.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Ala k’a fɔ a ye tuun ko: «Ne le ye Ala Sebɛɛtigi ye. I bɛna den caman sɔrɔ; siya dɔ bɛna bɔ i ra, ani jamana caman mɔgɔw. Masaw bɛna bɔ i ta duruja ra.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Ne ka jamana min di Iburahima ni Isiyaka ma, ne bɛna o jamana di i ma. I ta den minw bɛna na i kɔ fɛ, ne bɛna a di olugu fana ma.»
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Ayiwa, Ala kumana Yakuba fɛ yɔrɔ min na, a bɔra a kɔrɔ o yɔrɔ ra ka taga.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Ala tun kumana ni Yakuba ye yɔrɔ min na, Yakuba ka kabakuruba dɔ lɔ o yɔrɔ ra k’a kɛ hakirijigifɛn ye, ka rɛzɛnji kɛ saraka ye ka o bɔn a kan, ani turu.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Ala kumana a fɛ yɔrɔ min na, Yakuba ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Betɛli.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Ayiwa, Yakuba ni a ta mɔgɔw nana bɔ Betɛli ka taga yɔrɔ wɛrɛ. O ni Efirata dugu cɛ belen tun ka jan dɔɔnin. Rasɛli jigira o yɔrɔ ra, nka a jigiko gbɛlɛyara kosɛbɛ.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Ka tin dimi to a ra, tinminamuso ko a ma ko: «I kana siran, i ka dencɛ wɛrɛ sɔrɔ.»
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Ayiwa, o y’a sɔrɔ Rasɛli tun bɛ ɲini ka sa ka ban. K’a satɔ to, a ka den tɔgɔ la ko: Bɛni Ɔni; nka kɔ fɛ facɛman nana den tɔgɔ la ko: Boniyaminu.
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Ayiwa, Rasɛli sara o yɔrɔ le ra. O k’a su don Efirata dugu sira ra. Efirata dugu tɔgɔ le nana la ko Bɛtilɛhɛmu.
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Yakuba ka kabakuruba dɔ lɔ Rasɛli ta kaburu kunna, ka o kɛ hakirijigifɛn ye. O kabakuru le kɛra Rasɛli ta kaburu hakirijigifɛn ye. A bɛ yi hali bi.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Yakuba bɔra o yɔrɔ ra minkɛ, a tagara a ta fanibonw lɔ, fɔ ka taga tɛmɛ Migidali Edɛri yɔrɔ kan.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Ayiwa, ka Yakuba to o yɔrɔ ra, Rubɛn tagara jɛn ni Bila ye, min tun ye a facɛ ta jɔnmuso dɔ ye; Yakuba bɔra o ko kala ma.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Leya dencɛw flɛ nin ye: a ka dencɛ fɔlɔ min woro Yakuba ye, o ye Rubɛn ye, o kɔ, Simeyɔn, ani Levi, ani Zuda, ani Isakari, ani Zabulɔn.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rasɛli dencɛw tun ye Yusufu ni Boniyaminu ye.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rasɛli ta baaradenmuso Bila dencɛw tun ye Dan ni Nɛfitali ye.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Leya ta baaradenmuso Zilipa dencɛw tun ye Gadi ni Asɛri ye.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ayiwa, Yakuba tagara se a facɛ Isiyaka kɔrɔ Mamire ta yɔrɔ ra, Kiriyati Araba dugu kɔrɔ; o dugu le ye Heburɔn ye fana. Iburahima ni Isiyaka tun sigira o dugu le ra.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Isiyaka si bɛɛ lajɛnnin kɛra san kɛmɛ ni san biseegi.
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 O kɔ, a sara, ka fara a bɛmacɛ tɔw kan. A tun kɔrɔra kosɛbɛ fɔ ka sijan sɔrɔ. A dencɛw Esawu ni Yakuba k’a su don.
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.