Gênesis 33

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ayiwa, Yakuba nana a ɲa kɔrɔta ka flɛri kɛ, ka Esawu natɔ ye ni cɛ kɛmɛ naani ye. Yakuba ka o ye minkɛ, a k’a denw taran Rasɛli ni Leya cɛ, ani baaradenmuso fla.
1 Quando Jacó ergueu os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então repartiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 A ka baaradenmusow bla ɲa fɛ ni o ta denw ye, ka Leya ni a ta denw gban o ra, o kɔ, a ka Rasɛli ni Yusufu gban olugu kɔ fɛ.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por último.
3 Ale yɛrɛ ka bla o bɛɛ ɲa fɛ. A k’a kinbiri gban fɔ siɲaga wolonfla, fɔ ka taga se a kɔrɔcɛ Esawu ma.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se em terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Esawu borira ka na a kunbɛn, k’a boro mini a kan na, k’a fo ni kanuya ye. O fla bɛɛ ka kɛ kasi ye.
4 Então Esaú correu ao encontro dele e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço dele e o beijou; e choraram.
5 Esawu k’a ɲa kɔrɔta ka musow ni denmisɛnw ye minkɛ, a ko: «Nin mɔgɔ minw bɛ i kɔ olugu ye jɔntigiw le ye?» Yakuba ko: «Ala ka den minw di i ta jɔncɛ ma, olugu lo.»
5 Daí, levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e os meninos e disse: — Quem são estes que estão com você? Jacó respondeu: — Os filhos com que Deus agraciou este seu servo.
6 Baaradenmusow gbarara, o ni o ta denw, ka na o kinbiri gban.
6 Então se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Leya ni a ta denw gbarara fana, ka na o kinbiri gban. O kɔ fɛ, Rasɛli ni Yusufu gbarara ka na o kinbiri gban.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram. Por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Esawu ko Yakuba ma ko: «Ne bɛnna ni bɛgankuru minw ye, o ye mun ta le ye?» Yakuba ko: «Ne b’a fɛ ka o di i ma janko ne ko ye diya ne matigicɛ ye.»
8 Esaú perguntou: — Qual é o seu propósito com todos esses grupos que encontrei? Jacó respondeu: — É para obter favor na presença de meu senhor.
9 Esawu ko: «Ne dɔgɔcɛ, fɛn caman bɛ ne fɛ ka ban, to ni i ta bɛganw ye.»
9 Então Esaú disse: — Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarde o que você tem.
10 Yakuba ko: «Ɔn-ɔn, sabari! Ni a kɛra ko i yafara ne ma, sabari ka ne ta bonya mina. O le kosɔn ne nana i kunbɛn minkɛ, ne ka i ye minkɛ, a kɛra i n’a fɔ ne ɲa lara Ala yɛrɛ le kan. I fana ka ne kunbɛn ka ɲa.
10 Mas Jacó insistiu: — Não recuse. Se alcancei favor na sua presença, peço que aceite o meu presente, porque ver o seu rosto é como contemplar o semblante de Deus; e você me acolheu tão bem.
11 Sabari ka sɔn ka ne ta bonya mina, sabu Ala ka ne sɔn fɛn caman na, foyi ma ne dɛsɛ.»
11 Portanto, aceite o meu presente, que eu lhe trouxe. Porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E insistiu com ele, até que o aceitou.
12 O kɔ, Esawu ko: «Ayiwa, an ye taga. An ye sira mina; ne bɛ i blasira.»
12 Então Esaú disse: — Vamos partir e seguir viagem. Eu irei à sua frente.
13 Yakuba ko: «Ne matigicɛ yɛrɛ k’a lɔn ko denmisɛnw ta ko ka gbɛlɛn; sagadenw fana bɛ ne fɛ, misiden dɔw bɛ sin na. Ni an ka tagama lateliya ka tɛmɛ o baraka kan lon kelen dɔrɔn, bɛganw bɛɛ bɛna sa.
13 Porém Jacó lhe disse: — Meu senhor sabe que estes meninos são fracos, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite. Se forçados a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 O ra ne matigicɛ ye bla a ta jɔncɛ ɲa. Ne bɛna to ka taga dɔɔnin dɔɔnin, ka gban bɛganw kɔ, ani denmisɛnw, fɔ ka taga se ne matigicɛ fɛ Seyiri mara ra.»
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei aos poucos, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Esawu ko: «O tuma ne bɛna ne ta mɔgɔ dɔw to ni i ye.» Yakuba ko: «O kɛkun ye mun ye sa? Ni ne ko diyara ne matigicɛ ye ka ban, o bɛ ne wasa.»
15 Esaú respondeu: — Então permita que eu deixe com você alguns dessa gente que está comigo. Jacó respondeu: — Para quê? Basta que eu alcance favor aos olhos de meu senhor.
16 Ayiwa, o lon yɛrɛ, Esawu ka sira ta ka taga Seyiri mara ra.
16 Assim, naquele dia Esaú voltou para Seir, pelo caminho por onde tinha vindo.
17 Yakuba tagara Sukɔti. A k’a ta fanibon lɔ yi, ka wɛrɛ dɔw lɔ a ta bɛganw ye. O le kosɔn o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Sukɔti.
17 E Jacó foi para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado. Por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Yakuba bɔra Mesopotami, a ni hɛra tagara se fɔ Sikɛmu, Kanaana jamana ra. A k’a ta fanibonw lɔ dugu ɲa fɛ.
18 Voltando de Padã-Arã, Jacó chegou são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, e armou a sua tenda junto da cidade.
19 A tun k’a ta fanibonw lɔ yɔrɔ min na, a nana o yɔrɔ san Hamɔri ta mɔgɔw fɛ warigbɛ kɛmɛ. Hamɔri le ka Sikɛmu dugu sigi.
19 A parte do campo, onde tinha armado a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yakuba ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra, ka o tɔgɔ la ko Ɛli Elowe Izirayɛli.
20 E levantou ali um altar e lhe deu o nome de “Deus, o Deus de Israel”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.