Gênesis 33

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, Yakuba nana a ɲa kɔrɔta ka flɛri kɛ, ka Esawu natɔ ye ni cɛ kɛmɛ naani ye. Yakuba ka o ye minkɛ, a k’a denw taran Rasɛli ni Leya cɛ, ani baaradenmuso fla.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 A ka baaradenmusow bla ɲa fɛ ni o ta denw ye, ka Leya ni a ta denw gban o ra, o kɔ, a ka Rasɛli ni Yusufu gban olugu kɔ fɛ.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Ale yɛrɛ ka bla o bɛɛ ɲa fɛ. A k’a kinbiri gban fɔ siɲaga wolonfla, fɔ ka taga se a kɔrɔcɛ Esawu ma.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Esawu borira ka na a kunbɛn, k’a boro mini a kan na, k’a fo ni kanuya ye. O fla bɛɛ ka kɛ kasi ye.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Esawu k’a ɲa kɔrɔta ka musow ni denmisɛnw ye minkɛ, a ko: «Nin mɔgɔ minw bɛ i kɔ olugu ye jɔntigiw le ye?» Yakuba ko: «Ala ka den minw di i ta jɔncɛ ma, olugu lo.»
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Baaradenmusow gbarara, o ni o ta denw, ka na o kinbiri gban.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Leya ni a ta denw gbarara fana, ka na o kinbiri gban. O kɔ fɛ, Rasɛli ni Yusufu gbarara ka na o kinbiri gban.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Esawu ko Yakuba ma ko: «Ne bɛnna ni bɛgankuru minw ye, o ye mun ta le ye?» Yakuba ko: «Ne b’a fɛ ka o di i ma janko ne ko ye diya ne matigicɛ ye.»
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Esawu ko: «Ne dɔgɔcɛ, fɛn caman bɛ ne fɛ ka ban, to ni i ta bɛganw ye.»
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Yakuba ko: «Ɔn-ɔn, sabari! Ni a kɛra ko i yafara ne ma, sabari ka ne ta bonya mina. O le kosɔn ne nana i kunbɛn minkɛ, ne ka i ye minkɛ, a kɛra i n’a fɔ ne ɲa lara Ala yɛrɛ le kan. I fana ka ne kunbɛn ka ɲa.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Sabari ka sɔn ka ne ta bonya mina, sabu Ala ka ne sɔn fɛn caman na, foyi ma ne dɛsɛ.»
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 O kɔ, Esawu ko: «Ayiwa, an ye taga. An ye sira mina; ne bɛ i blasira.»
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Yakuba ko: «Ne matigicɛ yɛrɛ k’a lɔn ko denmisɛnw ta ko ka gbɛlɛn; sagadenw fana bɛ ne fɛ, misiden dɔw bɛ sin na. Ni an ka tagama lateliya ka tɛmɛ o baraka kan lon kelen dɔrɔn, bɛganw bɛɛ bɛna sa.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 O ra ne matigicɛ ye bla a ta jɔncɛ ɲa. Ne bɛna to ka taga dɔɔnin dɔɔnin, ka gban bɛganw kɔ, ani denmisɛnw, fɔ ka taga se ne matigicɛ fɛ Seyiri mara ra.»
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Esawu ko: «O tuma ne bɛna ne ta mɔgɔ dɔw to ni i ye.» Yakuba ko: «O kɛkun ye mun ye sa? Ni ne ko diyara ne matigicɛ ye ka ban, o bɛ ne wasa.»
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Ayiwa, o lon yɛrɛ, Esawu ka sira ta ka taga Seyiri mara ra.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Yakuba tagara Sukɔti. A k’a ta fanibon lɔ yi, ka wɛrɛ dɔw lɔ a ta bɛganw ye. O le kosɔn o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Sukɔti.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Yakuba bɔra Mesopotami, a ni hɛra tagara se fɔ Sikɛmu, Kanaana jamana ra. A k’a ta fanibonw lɔ dugu ɲa fɛ.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 A tun k’a ta fanibonw lɔ yɔrɔ min na, a nana o yɔrɔ san Hamɔri ta mɔgɔw fɛ warigbɛ kɛmɛ. Hamɔri le ka Sikɛmu dugu sigi.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yakuba ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra, ka o tɔgɔ la ko Ɛli Elowe Izirayɛli.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.