Gênesis 32

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, Laban wurira k’a denmusow ni a mamadenw fo, ka dugawu kɛ o ye. O kɔ, a sekɔra ka taga a ta so.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Ayiwa, Yakuba k’a ta sira ka taga; a tagatɔ, a bɛnna ni Ala ta mɛlɛkɛ dɔw ye.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Yakuba ka o ye minkɛ, a ko: «Nin yɔrɔ ye Ala ta mɔgɔw ta yɔrɔ le ye.» O kosɔn a ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Mahanayimu.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yakuba k’a ta mɔgɔ dɔw ci a kɔrɔcɛ Esawu fɛ Seyiri jamana ra, Edɔmu mara ra.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 A k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga a fɔ ne matigicɛ Esawu ye ko a ta jɔncɛ Yakuba le ka aw ci; ko ne tun bɛ Laban fɛ yi, ko ne tun bɛ yi le fɔ ka na se bi ma.»
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 A ko tuun ko: «Aw ye a fɔ a ye ko misiw bɛ ne fɛ, ani faliw, ani sagaw, ani baaraden cɛmanw ni a musomanw; ko ne bɛ o fɔ ne matigicɛ ye janko a ye sabari ka ne minako ɲa.»
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ayiwa, ciradenw tagara Esawu fɛ. O sekɔra minkɛ, o nana a fɔ Yakuba ye ko: «An tagara i kɔrɔcɛ Esawu fɛ. A bɛ nana i kunbɛn ni cɛ kɛmɛ naani ye a kɔ fɛ.»
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Kabini Yakuba ka o mɛn, a siranna fɔ k’a hakiri ɲagami. Mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye, ani sagaw, ani misiw, ani ɲɔgɔmɛw, a ka o bɛɛ taran, ka o kɛ jɛnkuru fla ye.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 A ko: «Ni Esawu nana ben jɛnkuru kelen kan, ka olugu faga, tɔw bɛna boriyɔrɔ sɔrɔ.»
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 A ka Ala daari ko: «Ne bɛmacɛ Iburahima ta Ala, ne facɛ Isiyaka ta Ala, Matigi Ala, ele le k’a fɔ ne ye ko ne ye sekɔ ka na ne ta jamana ra, ne woroyɔrɔ ra, ko i bɛna baraka don ne ra.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Ayiwa, i ka koɲuman min bɛɛ kɛ ne ye, ani i ka kankelentigiya min bɛɛ kɛ i ta jɔncɛ ye, ne tun man kan ni o ye. Ne tɛmɛtɔ yan ka taga Laban fɛ, ne ka Zuridɛn ba tigɛ tuma min na, foyi tun tɛ ne boro ni ne ta bere tɛ. Nka bi ne ka ne ta mɔgɔw ni ne ta bɛganw taran ka o kɛ fɔ jɛnkuru fla.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Sabari ka ne bɔsi ne kɔrɔcɛ Esawu boro. Sabu ne bɛ siranna, a kana na ne faga, ka ne ta musow ni o ta denw fana faga.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Matigi Ala, ele yɛrɛ le k’a fɔ ko i bɛna baraka don ne ra, ka ne ta duruja caya i ko kɔgɔji kɛnkɛn; k’a kɛ fɔ mɔgɔ tɛna se k’a jate k’a da lɔn.»
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Ayiwa, Yakuba ka Ala daari ka ban minkɛ, a sira o yɔrɔ ra yi. A k’a ta bɛgan dɔw woloma ko a bɛ o sama a kɔrɔcɛ Esawu ma.
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 A ka sagajigi mugan mina, ani sagamuso kɛmɛ, bakɔrɔnin mugan, ani ba musoman kɛmɛ fla,
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 ani ɲɔgɔmɛmuso bisaba ni o sinmindenw, ani misi binaani, ani misitoran tan, ani falimuso mugan, ani falicɛ tan.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 A ka o karifa a ta baaradenw ma, o bɛɛ ni o ta bɛgankuru. A k’a fɔ o ye ko: «Aw ye bla ne ɲa, ka furancɛ dɔ to bɛgankuruw ni ɲɔgɔn cɛ.»
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 A k’a fɔ baaraden fɔlɔ ye ko: «Ni ne kɔrɔcɛ Esawu nana bɛn ni i ye, ni a ka i ɲininka ko: ‹Ele ye jɔn ta baaraden le ye? I bɛ tagara min le? Bɛgankuru min bɛ i ɲa o ye jɔn ta le ye?›
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Ni a ka i ɲininka ten, i ye a jaabi ko: ‹I ta jɔncɛ Yakuba ta lo, a ka nin bɛganw di ko ka na a sama a matigicɛ Esawu ma. A yɛrɛ bɛ nana kɔ fɛ.› »
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Yakuba ka o kuma kelen fɔ baaraden flanan ye, ani baaraden sabanan, ani bɛgankuru dɔ tun bɛ min o min ɲa. A k’a fɔ o ye ko ni o ka bɛn ni ale matigicɛ Esawu ye, o ye o kuma le fɔ a ye.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 A ko o ma ko: «Aw ye a fɔ a ye ko a ta jɔncɛ Yakuba yɛrɛ bɛ nana kɔ fɛ.»
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Ayiwa, Yakuba ka o sama bla ka taga a yɛrɛ ɲa minkɛ, a yɛrɛ tora ni a ta mɔgɔw ye o su fɛ.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 O su kelen na, Yakuba wurira k’a muso fla ta, ani a ta baaradenmuso fla, ani a ta den tan ni kelen, ka Yabɔki ba tigɛ.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 A ka ba tigɛ ni olugu ye, k’a borofɛn tɔw bɛɛ latɛmɛ fana ba kɔ fɛ.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 O kɔ, ale yɛrɛ tora a kelen. Cɛ dɔ nana siyɛn ta ni a ye fɔ ka taga dugugbɛda se.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Cɛ k’a ye ko a tɛ se ka Yakuba ben minkɛ, a k’a bugɔ a tɔgɔkun na. Yakuba tɔgɔkun mugura.
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Cɛ ko Yakuba ma ko: «A to ne ye taga, sabu dugu bɛ gbɛra.» Yakuba ko: «Ni i ma dugawu kɛ ne ye, ne tɛ a to i ye taga dɛ!»
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Cɛ ko Yakuba ma ko: «I tɔgɔ ye di?» A ko: «Yakuba.»
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Cɛ ko: «I tɔgɔ tɛna kɛ Yakuba tuun, i tɔgɔ bɛna la ko Izirayɛli; sabu i ka siyɛn ta ni Ala ye, ka siyɛn ta ni mɔgɔw ye, ka se sɔrɔ.»
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Yakuba k’a ɲininka ko: «Sabari ka i tɔgɔ fɔ ne ye.» Cɛ ko: «Mun na i bɛ ne tɔgɔ ɲininkara?» O wagati ra, a ka dugawu kɛ Yakuba ye.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yakuba ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Penuwɛli; ko sabu ale ka Ala ye ɲa ni ɲa, nka ale kisira.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Yakuba bɔra wagati min na Penuwɛli ka ba tigɛ, o y’a sɔrɔ tere bɔra ka ban. A tun bɛ tagamana ka segelen.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
33 O le kosɔn fɔ ka na se bi ma, sogobu min bɛ bɛgan tɔgɔkun na, Izirayɛli ta mɔgɔw tɛ o domu; sabu Ala ka Yakuba bugɔ o yɔrɔ le ra, a tɔgɔkun kolotuguyɔrɔ ra.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.