Gênesis 32
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, Laban wurira k’a denmusow ni a mamadenw fo, ka dugawu kɛ o ye. O kɔ, a sekɔra ka taga a ta so.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ayiwa, Yakuba k’a ta sira ka taga; a tagatɔ, a bɛnna ni Ala ta mɛlɛkɛ dɔw ye.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Yakuba ka o ye minkɛ, a ko: «Nin yɔrɔ ye Ala ta mɔgɔw ta yɔrɔ le ye.» O kosɔn a ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Mahanayimu.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Yakuba k’a ta mɔgɔ dɔw ci a kɔrɔcɛ Esawu fɛ Seyiri jamana ra, Edɔmu mara ra.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 A k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga a fɔ ne matigicɛ Esawu ye ko a ta jɔncɛ Yakuba le ka aw ci; ko ne tun bɛ Laban fɛ yi, ko ne tun bɛ yi le fɔ ka na se bi ma.»
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 A ko tuun ko: «Aw ye a fɔ a ye ko misiw bɛ ne fɛ, ani faliw, ani sagaw, ani baaraden cɛmanw ni a musomanw; ko ne bɛ o fɔ ne matigicɛ ye janko a ye sabari ka ne minako ɲa.»
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Ayiwa, ciradenw tagara Esawu fɛ. O sekɔra minkɛ, o nana a fɔ Yakuba ye ko: «An tagara i kɔrɔcɛ Esawu fɛ. A bɛ nana i kunbɛn ni cɛ kɛmɛ naani ye a kɔ fɛ.»
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Kabini Yakuba ka o mɛn, a siranna fɔ k’a hakiri ɲagami. Mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye, ani sagaw, ani misiw, ani ɲɔgɔmɛw, a ka o bɛɛ taran, ka o kɛ jɛnkuru fla ye.
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 A ko: «Ni Esawu nana ben jɛnkuru kelen kan, ka olugu faga, tɔw bɛna boriyɔrɔ sɔrɔ.»
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 A ka Ala daari ko: «Ne bɛmacɛ Iburahima ta Ala, ne facɛ Isiyaka ta Ala, Matigi Ala, ele le k’a fɔ ne ye ko ne ye sekɔ ka na ne ta jamana ra, ne woroyɔrɔ ra, ko i bɛna baraka don ne ra.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Ayiwa, i ka koɲuman min bɛɛ kɛ ne ye, ani i ka kankelentigiya min bɛɛ kɛ i ta jɔncɛ ye, ne tun man kan ni o ye. Ne tɛmɛtɔ yan ka taga Laban fɛ, ne ka Zuridɛn ba tigɛ tuma min na, foyi tun tɛ ne boro ni ne ta bere tɛ. Nka bi ne ka ne ta mɔgɔw ni ne ta bɛganw taran ka o kɛ fɔ jɛnkuru fla.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Sabari ka ne bɔsi ne kɔrɔcɛ Esawu boro. Sabu ne bɛ siranna, a kana na ne faga, ka ne ta musow ni o ta denw fana faga.
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Matigi Ala, ele yɛrɛ le k’a fɔ ko i bɛna baraka don ne ra, ka ne ta duruja caya i ko kɔgɔji kɛnkɛn; k’a kɛ fɔ mɔgɔ tɛna se k’a jate k’a da lɔn.»
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 Ayiwa, Yakuba ka Ala daari ka ban minkɛ, a sira o yɔrɔ ra yi. A k’a ta bɛgan dɔw woloma ko a bɛ o sama a kɔrɔcɛ Esawu ma.
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 A ka sagajigi mugan mina, ani sagamuso kɛmɛ, bakɔrɔnin mugan, ani ba musoman kɛmɛ fla,
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 ani ɲɔgɔmɛmuso bisaba ni o sinmindenw, ani misi binaani, ani misitoran tan, ani falimuso mugan, ani falicɛ tan.
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 A ka o karifa a ta baaradenw ma, o bɛɛ ni o ta bɛgankuru. A k’a fɔ o ye ko: «Aw ye bla ne ɲa, ka furancɛ dɔ to bɛgankuruw ni ɲɔgɔn cɛ.»
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 A k’a fɔ baaraden fɔlɔ ye ko: «Ni ne kɔrɔcɛ Esawu nana bɛn ni i ye, ni a ka i ɲininka ko: ‹Ele ye jɔn ta baaraden le ye? I bɛ tagara min le? Bɛgankuru min bɛ i ɲa o ye jɔn ta le ye?›
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Ni a ka i ɲininka ten, i ye a jaabi ko: ‹I ta jɔncɛ Yakuba ta lo, a ka nin bɛganw di ko ka na a sama a matigicɛ Esawu ma. A yɛrɛ bɛ nana kɔ fɛ.› »
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Yakuba ka o kuma kelen fɔ baaraden flanan ye, ani baaraden sabanan, ani bɛgankuru dɔ tun bɛ min o min ɲa. A k’a fɔ o ye ko ni o ka bɛn ni ale matigicɛ Esawu ye, o ye o kuma le fɔ a ye.
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 A ko o ma ko: «Aw ye a fɔ a ye ko a ta jɔncɛ Yakuba yɛrɛ bɛ nana kɔ fɛ.»
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Ayiwa, Yakuba ka o sama bla ka taga a yɛrɛ ɲa minkɛ, a yɛrɛ tora ni a ta mɔgɔw ye o su fɛ.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 O su kelen na, Yakuba wurira k’a muso fla ta, ani a ta baaradenmuso fla, ani a ta den tan ni kelen, ka Yabɔki ba tigɛ.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 A ka ba tigɛ ni olugu ye, k’a borofɛn tɔw bɛɛ latɛmɛ fana ba kɔ fɛ.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 O kɔ, ale yɛrɛ tora a kelen. Cɛ dɔ nana siyɛn ta ni a ye fɔ ka taga dugugbɛda se.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Cɛ k’a ye ko a tɛ se ka Yakuba ben minkɛ, a k’a bugɔ a tɔgɔkun na. Yakuba tɔgɔkun mugura.
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Cɛ ko Yakuba ma ko: «A to ne ye taga, sabu dugu bɛ gbɛra.» Yakuba ko: «Ni i ma dugawu kɛ ne ye, ne tɛ a to i ye taga dɛ!»
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Cɛ ko Yakuba ma ko: «I tɔgɔ ye di?» A ko: «Yakuba.»
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Cɛ ko: «I tɔgɔ tɛna kɛ Yakuba tuun, i tɔgɔ bɛna la ko Izirayɛli; sabu i ka siyɛn ta ni Ala ye, ka siyɛn ta ni mɔgɔw ye, ka se sɔrɔ.»
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Yakuba k’a ɲininka ko: «Sabari ka i tɔgɔ fɔ ne ye.» Cɛ ko: «Mun na i bɛ ne tɔgɔ ɲininkara?» O wagati ra, a ka dugawu kɛ Yakuba ye.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Yakuba ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Penuwɛli; ko sabu ale ka Ala ye ɲa ni ɲa, nka ale kisira.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Yakuba bɔra wagati min na Penuwɛli ka ba tigɛ, o y’a sɔrɔ tere bɔra ka ban. A tun bɛ tagamana ka segelen.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
33 O le kosɔn fɔ ka na se bi ma, sogobu min bɛ bɛgan tɔgɔkun na, Izirayɛli ta mɔgɔw tɛ o domu; sabu Ala ka Yakuba bugɔ o yɔrɔ le ra, a tɔgɔkun kolotuguyɔrɔ ra.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.