Gênesis 29

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yakuba wurira ka sira mina ka taga terebɔyanfan jamana fan fɛ.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 A tagara kɔlɔn dɔ ye kongo kɔnɔ. Sagakuru saba tun bɛ yi, o sagaw tun lanin bɛ kɔlɔnda ra. O tun bɛ o sagaw lamin o kɔlɔn le ra. O tun bɛ kɔlɔn datugu ni kabakuru min ye, o kabakuru tun ka bon kosɛbɛ.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 O tun bɛ sagaw bɛɛ lajɛn o yɔrɔ le ra; ni sagaw bɛɛ nana, o bɛ sɔrɔ ka kabakuruba kolonkolon ka bɔ kɔlɔn da ra, ka sagaw lamin. Ni sagaw minna, o bɛ kabakuruba kolonkolon k’a bla kɔlɔn da ra tuun.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Yakuba ka o sagagbɛnbagaw ɲininka ko: «Ne balemaw, aw bɔra yɔrɔ juman le?» O ko: «Anw bɔra Karan le.»
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Yakuba ko: «Yala aw ka Laban lɔn wa, Nahɔri dencɛ?» O ko: «An k’a lɔn.»
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Yakuba ko: «Yala a ka kɛnɛ wa?» O ko: «A ka kɛnɛ kosɛbɛ. A denmuso Rasɛli yɛrɛ natɔ ye nin ye, ni sagaw ye.»
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Ayiwa, Yakuba ko sagagbɛnbagaw ma ko: «Sagaw lajɛntuma ma se fɔlɔ dɛ! Aw m’a ye ko tere tɔ ka jan hali bi wa? Aw ye sagaw to o ye min, o kɔ, aw ye taga ni o ye, o ye bin ɲimi.»
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Sagagbɛnbagaw ko: «An tɛ se ka o kɛ; fɔ sagaw bɛɛ le ye lajɛn fɔlɔ, an bɛ sɔrɔ ka kabakuru kolonkolon ka bɔ kɔlɔnda ra, ka sagaw lamin.»
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Ka Yakuba to o kuma ra ni sagagbɛnbagaw ye, Rasɛli sera ni a facɛ ta sagaw ye. Ale le tun bɛ o sagaw gbɛnna.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Yakuba ka Rasɛli ye minkɛ, a belencɛ Laban denmuso, ani a belencɛ ta sagaw, a tagara kabakuru kolonkolon ka bɔ kɔlɔnda ra, k’a belencɛ Laban ta sagaw lamin.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Yakuba ka Rasɛli fo ni kanuya ye, ka kasi kosɛbɛ.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 A k’a fɔ Rasɛli ye ko ale ye a facɛ ta mɔgɔ le ye; ko ale ye a facɛ dɔgɔmuso Rebeka dencɛ le ye. Rasɛli borira ka taga so ka taga o fɔ a facɛ ye.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Kabini Laban k’a dɔgɔmuso dencɛ Yakuba ko mɛn, a borira ka taga a nɔ fɛ, ka taga a boro melege a ma, k’a fo ni kanuya ye, ka taga ni a ye so kɔnɔ. Ko minw ka Yakuba sɔrɔ, a ka o bɛɛ lakari Laban ye.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 Laban ka o mɛn minkɛ, a ko: «Ka can fɔ, ele ni ne bɛɛ ye mɔgɔ kelen le ye.» Yakuba tora Laban fɛ ka na se fɔ karo kelen.
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Lon dɔ, Laban nana a fɔ Yakuba ye ko: «Ne ta mɔgɔ le bɛ i ye, o ye can ye, nka o bɛɛ n’a ta, i man kan ka baara kɛ ne ye gbansan. I sara ka kan ka kɛ min ye, o fɔ ne ye.»
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Ayiwa, o y’a sɔrɔ denmuso fla tun bɛ Laban fɛ. Kɔrɔmusoman tɔgɔ tun ye ko Leya; a dɔgɔmuso le tun ye Rasɛli ye.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Leya ɲadenw le tun cɛ ka ɲi; nka Rasɛli fari tun cɛ ka ɲi, a ɲada fana tun cɛ ka ɲi.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Rasɛli ko le tun ka di Yakuba ye. A ko Laban ma ko: «Ne bɛna baara kɛ i ye san wolonfla i denmuso flanan Rasɛli kosɔn.»
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Laban ko: «Ne ye a di ele ma, o ka fisa ne ye a di mɔgɔ wɛrɛ ma. To ni ne ye yan.»
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 O cogo ra, Yakuba tora Laban fɛ ka baara kɛ fɔ san wolonfla Rasɛli kosɔn. Nka Rasɛli diyanya kosɔn, o san wolonfla kɛra a ɲa na i ko tere dama dɔrɔn.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 San wolonfla bannin kɔ, Yakuba ko Laban ma ko: «Ne ta muso di ne ma sisan sabu wagati min tun yirara, o dafara; ne b’a fɛ ka jɛn ni a ye sisan.»
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Laban ka o yɔrɔ mɔgɔw bɛɛ lajɛn, ka domuniba tobi, o ka o yɛrɛ ɲanagbɛ.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Ayiwa, su fɛ, Laban k’a denmuso Leya ta ka taga ni a ye Yakuba fɛ. Yakuba sira ni a ye o su fɛ.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 Laban tun k’a ta baaradenmuso dɔ di Leya ma, k’a kɛ a ta baaradenmuso ye. O tɔgɔ tun ye ko Zilipa.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Dugu nana gbɛ minkɛ, Yakuba k’a ye ko Leya lo. A ko Laban ma ko: «I ka mun le kɛ ne ra tan? O tuma ne ma baara kɛ i ye Rasɛli le kosɔn wa? Mun kosɔn i ka ne janfa?»
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 Laban ko: «An ta landa ra yan, an tɛ se ka dɔgɔmuso di furu ra kɔrɔmuso ɲa.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Lɔgɔkun tɔ kɛ ni Leya ye. Ni lɔgɔkun banna, an bɛna dɔgɔmusoman fana di i ma, ni i ka san wolonfla wɛrɛ baara kɛ ne fɛ.»
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Yakuba k’a kɛ ten; a ka lɔgɔkun tɔ kɛ ni Leya ye. O kɔ, Laban k’a denmuso Rasɛli fana di a ma.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Laban k’a ta baaradenmuso dɔ di Rasɛli ma; o tɔgɔ tun ye ko Bila.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Yakuba jɛnna ni Rasɛli fana ye. Ale le ko diyara a ye ka tɛmɛ Leya kan; Yakuba ka baara kɛ Laban ye tuun fɔ san wolonfla.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Matigi Ala k’a ye ko Leya ko tun man di Yakuba ye; o kosɔn Ala ka denworo nɔgɔya Leya ma, nka Rasɛli ma se ka den sɔrɔ.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Leya nana kɔnɔ ta ka dencɛ woro; a k’a tɔgɔ la ko Rubɛn, ko: «Matigi Ala ka ne ta sɛgɛ ye; sisan ne cɛ bɛna ne kanu.»
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 A nana kɔnɔ ta tuun, ka dencɛ wɛrɛ woro; a ko: «Matigi Ala k’a mɛn ko ne ko man di ne cɛ ye, o kosɔn a ka nin fana di ne ma.» A ka o tɔgɔ la ko Simeyɔn.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Leya ka kɔnɔ ta tuun ka dencɛ wɛrɛ woro; a ko: «Sisan kɔni ne cɛ bɛna nɔrɔ ne ra, sabu ne ka dencɛ saba le woro a ye.» O kosɔn a ka o tɔgɔ la ko Levi.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 A ka kɔnɔ wɛrɛ ta ka dencɛ naaninan woro. A ko: «Sisan ne bɛna Matigi tando le.» O kosɔn a ka o tɔgɔ la ko Zuda.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.