Gênesis 27

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isiyaka tun kɔrɔra. A ɲadenw baraka dɔgɔyara fɔ ka na kɛ a tɛ foyi yera tuun. Lon dɔ, a k’a dencɛ fɔlɔ Esawu wele; a ko: «Ne dencɛ!» Esawu ko: «Naamu.»
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Isiyaka ko: «A flɛ, ne kɔrɔra, ne ma ne sawagati lɔn fana.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Sabari, i ye i ta donsominanw ta, i ta kalan ni i ta biɲɛw, ka taga kongo ra ka taga sogo ɲini ne ye.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Sogo tobicogo min ka di ne ye, i bɛna a tobi o cogo ra, ka na a di ne ma, ne ye a domu, janko ne ye dugawu kɛ i ye sani ne ye sa.»
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Isiyaka ka min fɔ, jaga Rebeka ka o mɛn. Ayiwa, Esawu nana taga kongo ra ka taga sogo ɲini minkɛ,
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Rebeka ko a dencɛ Yakuba ma ko: «Ne ka i facɛ kumakan mɛn, a tun b’a fɔra i kɔrɔcɛ Esawu ye ko:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‹Taga sogo ɲini ne ye; sogo tobicogo min ka di ne ye, i bɛna o ɲɔgɔn tobi k’a di ne ma ne ye a domu; ni o kɛra, ne bɛna dugawu kɛ i ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ sani ne ye sa.› »
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Rebeka ko Yakuba ma tuun ko: «Ne dencɛ, ne bɛna min fɔ i ye, i toro lɔ ka o lamɛn kosɛbɛ.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Taga ba fla mina bakuru ra ka na. Domuni min ɲɔgɔn ka di i facɛ ye, ne bɛna o tobi a ye,
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 i bɛ taga ni a ye a fɛ, a b’a domu, ka dugawu kɛ i ye sani a ye sa.»
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Yakuba ko a bamuso Rebeka ma ko: «Can lo, nka ne facɛ k’a lɔn ko si bɛ Esawu fari ra, k’a sɔrɔ si tɛ ne fari ra.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Ni ne facɛ ka na a fɔ ko a bɛ maga ne ra, a bɛna a lɔn ko ne tɛ Esawu ye; ne bɛna kɛ mɔgɔjanfabaga le ye. O tuma sani ne ye dugawu sɔrɔ, ne bɛna danga le sɔrɔ.»
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 A bamuso ko: «Ne dencɛ, Ala y’a to o danga ye ne yɛrɛ le mina. Ne ka min fɔ, o kɛ dɔrɔn; taga baw mina ka na.»
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Yakuba tagara ba fla mina ka na a di a bamuso ma. Sogo tobicogo min ka di a facɛ ye, a bamuso ka o ɲɔgɔn dɔ tobi.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 O kɔ, Rebeka k’a dencɛ fɔlɔ Esawu ta fani dɔw ta bon kɔnɔ, faniɲuman dɔw, ka o don Yakuba ra.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 A ka bagbolo dɔ kɛ ka Yakuba borokanw datugu, ani a kan.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 A ka sogo min tobi, a ka o di Yakuba ma ko a ye taga ni a ye a facɛ fɛ.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Yakuba tagara ni sogo ye a facɛ fɛ. A k’a facɛ wele ko: «Baba!» Isiyaka ko: «Naamu!» A ko: «Ne dencɛ, ele ye jɔn le ye?»
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakuba k’a facɛ jaabi ko: «Ne le ye i dencɛ fɔlɔ Esawu ye. I tun ka min fɔ ne ye, ne ka o le kɛ. Sabari ka wuri ka sigi ka ne ta sogo dɔ ɲimi, ka dugawu kɛ ne ye.»
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Isiyaka ko a dencɛ ma ko: «E! Ele ka sogo sɔrɔ ka ban wa?» Yakuba ko: «I Matigi Ala yɛrɛ le ka sogow lana ne fɛ.»
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Isiyaka ko: «Ne dencɛ, gbara yan, ne ye maga i ra k’a lɔn ni can lo ko ele le ye ne dencɛ Esawu ye, walama ni ele tɛ.»
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Yakuba gbarara a facɛ ra; a facɛ magara a ra minkɛ, a ko: «A tigi kan ye Yakuba kan ye, nka a borow ye Esawu ta borow ye.»
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Isiyaka ma se k’a lɔn ko Yakuba lo, sabu si tun bɛ a borow ra i n’a fɔ a balemacɛ Esawu borow. A ka dugawu kɛ a ye.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 A k’a ɲininka tuun ko: «Yala can ra ele le ye ne dencɛ Esawu ye wa?» Yakuba ko: «Ɔnhɔn.»
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Isiyaka ko: «Ne dencɛ, o tuma sogo sigi ne kɔrɔ, janko ne ye dɔ ɲimi, ka dugawu kɛ i ye.» Yakuba ka sogo sigi a kɔrɔ, a k’a domu. Yakuba nana ni rɛzɛnji fana ye, a ka o min.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 O kɔ, Isiyaka ko: «Gbara ne ra, i ye ne fo ni kanuya ye.»
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yakuba gbarara a ra k’a fo ni kanuya ye. Isiyaka ka a ta faniw kasa mɛn. A ka dugawu kɛ a ye; a ko:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Ne dencɛ, Ala ye sankolo gɔmiji di i ma
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Ala ye jamanaw bla i ta fanga kɔrɔ
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Ayiwa, Isiyaka ka dugawu kɛ Yakuba ye ka ban minkɛ, ani Yakuba bɔra a kɔrɔ minkɛ dɔrɔn, a kɔrɔcɛ Esawu nana ka bɔ kongo ra.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 A tagara a ta sogo dɔ tobi ka taga o sigi a facɛ kɔrɔ. A ko a facɛ ma ko: «Baba, wuri ka i dencɛ ta sogo dɔ domu, ka dugawu kɛ a ye.»
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 A facɛ Isiyaka ko: «Ele ye jɔn le ye?» A ko: «Ne le ye i dencɛ kɔrɔba Esawu ye.»
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Esawu ka o fɔ minkɛ, Isiyaka ja tigɛra fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ. A ko: «O tuma jɔn le tagara sogo faga ka na o tobi k’a di ne ma? Sani i ye na, dɔ nana ni sogo ye ne fɛ; ne k’a domu ka dugawu kɛ a tigi ye, a fana bɛna o dugawu sɔrɔ.»
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Ayiwa, Esawu ka o kuma mɛn a facɛ fɛ minkɛ, a jusu kasira; a kulera kosɛbɛ. A k’a fɔ a facɛ ye ko: «Baba, dugawu dɔ kɛ ne fana ye!»
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Isiyaka ko: «I dɔgɔcɛ le nana faninya tigɛ, ka i janfa, ka i ta dugawu sonya.»
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Esawu ko: «E! O tuma a tɔgɔ lara minkɛ ko Yakuba, o kosɔn a ka ne janfa fɔ siɲaga fla kɛ? A tɔgɔ bɛnna a ma faasi. A ka ne ta kɔrɔya mina ka o kɛ a yɛrɛ ta ye; sisan, a ka ne ta dugawu fana sonya.»
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Isiyaka ko Esawu ma ko: «A flɛ, ne ka dugawu kɛ a ye ka ban ko a ye kɛ i matigicɛ ye, ko a balema tɔw bɛɛ ye kɛ a ta jɔnw ye; ne ka siman ni rɛzɛn caman dugawu kɛ a ye. Ne bɛna dugawu juman wɛrɛ le kɛ ele ye tuun sa?»
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Esawu ko a facɛ ma ko: «Baba, o tuma o dugawu kelen dɔrɔn le tun bɛ ele fɛ wa? Dugawu dɔ wɛrɛ kɛ ne ye.» Esawu ka o fɔ minkɛ, a kasira kosɛbɛ.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 A facɛ ko:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 I bɛna ɲanamanya i ta kɛrɛkɛmuru le baraka ra.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ayiwa, Isiyaka tun ka dugawu min kɛ Yakuba ye, o ko kɛra sababu ye k’a to Esawu ka Yakuba kɔninya; a nana kɛ Esawu tun b’a fɔra a yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ne facɛ sawagati bɛ surunyara; ni a sara, ni ne k’a sutara ka ban, ne bɛ ne dɔgɔcɛ Yakuba faga.»
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Dɔ tagara Rebeka fɛ, ka taga a dencɛ fɔlɔ Esawu ta miiriya fɔ a ye. Rebeka k’a dencɛ Yakuba wele, k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, i kɔrɔcɛ Esawu ko a bɛna i faga k’a yɛrɛ dimibɔ.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 O ra ne bɛna min fɔ i ye, o lamɛn. I ka kan ka bori ka taga Haran jamana ra, ne kɔrɔcɛ Laban fɛ yi.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 I bɛ taga to ale kɔrɔ ka wagati kɛ yi, sani k’a to i kɔrɔcɛ jusu ye suma.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 I ye to yi fɔ i kɔrɔcɛ ta dimi ye mala, janko i ka min kɛ a ra, a ye ɲina o kɔ. Ni a nana ɲina, ne bɛna i lana yan tuun. Ni o tɛ, ne le bɛna bɔnɔ aw fla bɛɛ ra lon kelen na.»
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ayiwa, Rebeka tagara a fɔ Isiyaka ye ko: «Isiyaka, Esawu ka Hɛti denmuso minw furu, o musow kɔni ka ne sɛgɛ fɔ ka dunuɲa lɔgɔ bɛɛ bɔ ne ra. Ayiwa, ni Yakuba fana nana o musow ɲɔgɔn dɔ furu nin jamana ra yan, Hɛti denmusow ra, o tuma hali ne ye sa o belen ka fisa.»
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.