Gênesis 27
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Isiyaka tun kɔrɔra. A ɲadenw baraka dɔgɔyara fɔ ka na kɛ a tɛ foyi yera tuun. Lon dɔ, a k’a dencɛ fɔlɔ Esawu wele; a ko: «Ne dencɛ!» Esawu ko: «Naamu.»
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Isiyaka ko: «A flɛ, ne kɔrɔra, ne ma ne sawagati lɔn fana.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Sabari, i ye i ta donsominanw ta, i ta kalan ni i ta biɲɛw, ka taga kongo ra ka taga sogo ɲini ne ye.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Sogo tobicogo min ka di ne ye, i bɛna a tobi o cogo ra, ka na a di ne ma, ne ye a domu, janko ne ye dugawu kɛ i ye sani ne ye sa.»
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Isiyaka ka min fɔ, jaga Rebeka ka o mɛn. Ayiwa, Esawu nana taga kongo ra ka taga sogo ɲini minkɛ,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Rebeka ko a dencɛ Yakuba ma ko: «Ne ka i facɛ kumakan mɛn, a tun b’a fɔra i kɔrɔcɛ Esawu ye ko:
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 ‹Taga sogo ɲini ne ye; sogo tobicogo min ka di ne ye, i bɛna o ɲɔgɔn tobi k’a di ne ma ne ye a domu; ni o kɛra, ne bɛna dugawu kɛ i ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ sani ne ye sa.› »
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Rebeka ko Yakuba ma tuun ko: «Ne dencɛ, ne bɛna min fɔ i ye, i toro lɔ ka o lamɛn kosɛbɛ.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Taga ba fla mina bakuru ra ka na. Domuni min ɲɔgɔn ka di i facɛ ye, ne bɛna o tobi a ye,
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 i bɛ taga ni a ye a fɛ, a b’a domu, ka dugawu kɛ i ye sani a ye sa.»
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Yakuba ko a bamuso Rebeka ma ko: «Can lo, nka ne facɛ k’a lɔn ko si bɛ Esawu fari ra, k’a sɔrɔ si tɛ ne fari ra.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Ni ne facɛ ka na a fɔ ko a bɛ maga ne ra, a bɛna a lɔn ko ne tɛ Esawu ye; ne bɛna kɛ mɔgɔjanfabaga le ye. O tuma sani ne ye dugawu sɔrɔ, ne bɛna danga le sɔrɔ.»
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 A bamuso ko: «Ne dencɛ, Ala y’a to o danga ye ne yɛrɛ le mina. Ne ka min fɔ, o kɛ dɔrɔn; taga baw mina ka na.»
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Yakuba tagara ba fla mina ka na a di a bamuso ma. Sogo tobicogo min ka di a facɛ ye, a bamuso ka o ɲɔgɔn dɔ tobi.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 O kɔ, Rebeka k’a dencɛ fɔlɔ Esawu ta fani dɔw ta bon kɔnɔ, faniɲuman dɔw, ka o don Yakuba ra.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 A ka bagbolo dɔ kɛ ka Yakuba borokanw datugu, ani a kan.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 A ka sogo min tobi, a ka o di Yakuba ma ko a ye taga ni a ye a facɛ fɛ.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakuba tagara ni sogo ye a facɛ fɛ. A k’a facɛ wele ko: «Baba!» Isiyaka ko: «Naamu!» A ko: «Ne dencɛ, ele ye jɔn le ye?»
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yakuba k’a facɛ jaabi ko: «Ne le ye i dencɛ fɔlɔ Esawu ye. I tun ka min fɔ ne ye, ne ka o le kɛ. Sabari ka wuri ka sigi ka ne ta sogo dɔ ɲimi, ka dugawu kɛ ne ye.»
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Isiyaka ko a dencɛ ma ko: «E! Ele ka sogo sɔrɔ ka ban wa?» Yakuba ko: «I Matigi Ala yɛrɛ le ka sogow lana ne fɛ.»
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Isiyaka ko: «Ne dencɛ, gbara yan, ne ye maga i ra k’a lɔn ni can lo ko ele le ye ne dencɛ Esawu ye, walama ni ele tɛ.»
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Yakuba gbarara a facɛ ra; a facɛ magara a ra minkɛ, a ko: «A tigi kan ye Yakuba kan ye, nka a borow ye Esawu ta borow ye.»
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Isiyaka ma se k’a lɔn ko Yakuba lo, sabu si tun bɛ a borow ra i n’a fɔ a balemacɛ Esawu borow. A ka dugawu kɛ a ye.
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 A k’a ɲininka tuun ko: «Yala can ra ele le ye ne dencɛ Esawu ye wa?» Yakuba ko: «Ɔnhɔn.»
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Isiyaka ko: «Ne dencɛ, o tuma sogo sigi ne kɔrɔ, janko ne ye dɔ ɲimi, ka dugawu kɛ i ye.» Yakuba ka sogo sigi a kɔrɔ, a k’a domu. Yakuba nana ni rɛzɛnji fana ye, a ka o min.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 O kɔ, Isiyaka ko: «Gbara ne ra, i ye ne fo ni kanuya ye.»
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Yakuba gbarara a ra k’a fo ni kanuya ye. Isiyaka ka a ta faniw kasa mɛn. A ka dugawu kɛ a ye; a ko:
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Ne dencɛ, Ala ye sankolo gɔmiji di i ma
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Ala ye jamanaw bla i ta fanga kɔrɔ
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Ayiwa, Isiyaka ka dugawu kɛ Yakuba ye ka ban minkɛ, ani Yakuba bɔra a kɔrɔ minkɛ dɔrɔn, a kɔrɔcɛ Esawu nana ka bɔ kongo ra.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 A tagara a ta sogo dɔ tobi ka taga o sigi a facɛ kɔrɔ. A ko a facɛ ma ko: «Baba, wuri ka i dencɛ ta sogo dɔ domu, ka dugawu kɛ a ye.»
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 A facɛ Isiyaka ko: «Ele ye jɔn le ye?» A ko: «Ne le ye i dencɛ kɔrɔba Esawu ye.»
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Esawu ka o fɔ minkɛ, Isiyaka ja tigɛra fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ. A ko: «O tuma jɔn le tagara sogo faga ka na o tobi k’a di ne ma? Sani i ye na, dɔ nana ni sogo ye ne fɛ; ne k’a domu ka dugawu kɛ a tigi ye, a fana bɛna o dugawu sɔrɔ.»
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Ayiwa, Esawu ka o kuma mɛn a facɛ fɛ minkɛ, a jusu kasira; a kulera kosɛbɛ. A k’a fɔ a facɛ ye ko: «Baba, dugawu dɔ kɛ ne fana ye!»
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Isiyaka ko: «I dɔgɔcɛ le nana faninya tigɛ, ka i janfa, ka i ta dugawu sonya.»
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Esawu ko: «E! O tuma a tɔgɔ lara minkɛ ko Yakuba, o kosɔn a ka ne janfa fɔ siɲaga fla kɛ? A tɔgɔ bɛnna a ma faasi. A ka ne ta kɔrɔya mina ka o kɛ a yɛrɛ ta ye; sisan, a ka ne ta dugawu fana sonya.»
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Isiyaka ko Esawu ma ko: «A flɛ, ne ka dugawu kɛ a ye ka ban ko a ye kɛ i matigicɛ ye, ko a balema tɔw bɛɛ ye kɛ a ta jɔnw ye; ne ka siman ni rɛzɛn caman dugawu kɛ a ye. Ne bɛna dugawu juman wɛrɛ le kɛ ele ye tuun sa?»
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Esawu ko a facɛ ma ko: «Baba, o tuma o dugawu kelen dɔrɔn le tun bɛ ele fɛ wa? Dugawu dɔ wɛrɛ kɛ ne ye.» Esawu ka o fɔ minkɛ, a kasira kosɛbɛ.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 A facɛ ko:
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 I bɛna ɲanamanya i ta kɛrɛkɛmuru le baraka ra.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Ayiwa, Isiyaka tun ka dugawu min kɛ Yakuba ye, o ko kɛra sababu ye k’a to Esawu ka Yakuba kɔninya; a nana kɛ Esawu tun b’a fɔra a yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ne facɛ sawagati bɛ surunyara; ni a sara, ni ne k’a sutara ka ban, ne bɛ ne dɔgɔcɛ Yakuba faga.»
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Dɔ tagara Rebeka fɛ, ka taga a dencɛ fɔlɔ Esawu ta miiriya fɔ a ye. Rebeka k’a dencɛ Yakuba wele, k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, i kɔrɔcɛ Esawu ko a bɛna i faga k’a yɛrɛ dimibɔ.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 O ra ne bɛna min fɔ i ye, o lamɛn. I ka kan ka bori ka taga Haran jamana ra, ne kɔrɔcɛ Laban fɛ yi.
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 I bɛ taga to ale kɔrɔ ka wagati kɛ yi, sani k’a to i kɔrɔcɛ jusu ye suma.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 I ye to yi fɔ i kɔrɔcɛ ta dimi ye mala, janko i ka min kɛ a ra, a ye ɲina o kɔ. Ni a nana ɲina, ne bɛna i lana yan tuun. Ni o tɛ, ne le bɛna bɔnɔ aw fla bɛɛ ra lon kelen na.»
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Ayiwa, Rebeka tagara a fɔ Isiyaka ye ko: «Isiyaka, Esawu ka Hɛti denmuso minw furu, o musow kɔni ka ne sɛgɛ fɔ ka dunuɲa lɔgɔ bɛɛ bɔ ne ra. Ayiwa, ni Yakuba fana nana o musow ɲɔgɔn dɔ furu nin jamana ra yan, Hɛti denmusow ra, o tuma hali ne ye sa o belen ka fisa.»
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.