Gênesis 21

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Matigi Ala tun ka kuma min fɔ Saran ye, Matigi Ala hakiri tora o ra. A tun ka denko layiri min ta Saran ye, a nana o dafa a ye.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 Ala tun ka wagati min latigɛ k’a fɔ Iburahima ye, o wagati sera minkɛ, Saran ka kɔnɔ ta ka dencɛ woro Iburahima ye; o y’a sɔrɔ Iburahima tun kɔrɔra.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Ayiwa, Saran ka o dencɛ min woro Iburahima ye, Iburahima ka o tɔgɔ la ko Isiyaka.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Isiyaka woronin tere seegi, Iburahima k’a kɛnɛsigi, i n’a fɔ Ala tun k’a yira a ra cogo min na fɔlɔfɔlɔ.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Iburahima si tun ye san kɛmɛ a dencɛ Isiyaka worowagati ra.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Saran ko: «E! Ala ka ninsɔndiyakoba le kɛ ne ye dɛ! Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin mɛn, o tigi bɛna ninsɔndiya yɛrɛ le.»
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Saran ko tuun ko: «Jɔn le tun bɛ sɔn k’a fɔ Iburahima ye ko Saran bɛna den woro fɔ ka sin di a ma? A ye nin ye sisan, ne ka dencɛ woro a ye, k’a kɔrɔnin to.»
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Ayiwa, den tun bɛ kɔrɔbayara ka na. O nana a dabɔ sin na lon min na, Iburahima ka ɲanagbɛba dɔ kɛ o lon na.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Lon dɔ, Misirankamuso Hajara tun ka dencɛ min woro Iburahima ye, Saran ka o cɛnin yɛrɛkotɔ ye Isiyaka ma.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Saran k’a fɔ Iburahima ye ko: «Jɔnmuso ni a dencɛ gbɛn, sabu a dencɛ man kan ka cɛn ta ni ne dencɛ Isiyaka ye.»
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 O kuma digira Iburahima ra kosɛbɛ, sabu Sumayila fana tun ye a den ye.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 O tuma, Ala k’a fɔ Iburahima ye ko: «Iburahima, i kana a to nin kuma ye digi i ra, i ta baaradenmuso ni a dencɛ kosɔn. Ni Saran ka fɛn o fɛn ɲini i fɛ, i ye o kɛ a ye; sabu i yɛrɛ tɔgɔ bɛna la i ta duruja min na o bɛna bɔ Isiyaka le ra.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Nka ne bɛna i ta baaradenmuso dencɛ kɛ siya dɔ fana bɛmacɛ ye, sabu i ta den lo.»
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Iburahima wurira sɔgɔmada joona fɛ; a ka domuni di Hajara ma, ka ji kɛ bara dɔ kɔnɔ, ka o dulon a kamankun na. A k’a dencɛ di a ma, ko o ye taga. A bɔra ka taga; nka a tagara tunu Bɛri Seba kongokolon yɔrɔ ra.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Ji nana ban bara kɔnɔ minkɛ, Hajara k’a dencɛ to yiritunin dɔ kɔrɔ,
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 ka taga sigi yɔrɔ wɛrɛ, ka mɛtɛrɛ kɛmɛ ɲɔgɔn to a ni den cɛ, ko ale t’a fɛ k’a den satɔ ye. A tagara sigi o yɔrɔ ra ka to ka kasi.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Ala ka den kulekan mɛn. Ala ta mɛlɛkɛ tora san fɛ ka Hajara wele k’a fɔ a ye ko: «Hajara, mun le kɛra? I kana siran, sabu Ala ka den kasikan mɛn, k’a to yiri kɔrɔ.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Wuri ka den ta, i ye a boro mina. A ta duruja bɛna kɛ siyaba le ye.»
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Ala ka Hajara ɲa yɛlɛ, a ka kɔlɔn dɔ ye. A tagara bara fa ji ra ka na a di den ma, a k’a min.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Ala tora den fɛ. A nana kɔrɔya, ka sigi kongokolon kɔnɔ yi. A nana kɛ kalanbonbagaba le ye.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 A sigira kongokolon kɔnɔ yɔrɔ dɔ ra, o yɔrɔ tɔgɔ ye ko Paran. A bamuso ka Misirankamuso dɔ furu ka o di a ma.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 O kɔ, lon dɔ Abimelɛki nana ni a ta kɛrɛkɛdenw kuntigi ye, min tɔgɔ ye ko Pikɔli, ka na kuma Iburahima fɛ. A ko Iburahima ma ko: «Ala kɔni bɛ ni i ye i ta kow bɛɛ ra.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Ne b’a fɛ i ye kari Ala ra yan bi, ko ne o, ne ta denw o, ne ta mamadenw o, ko i tɛna an si janfa; ani ko ne ka koɲuman min kɛ i ye, ko i fana bɛna o ɲumanya ɲɔgɔn le kɛ ne ye, ani i siginin bɛ ne ta jamana min na lonanya ra, ko i bɛna o ɲumanya ɲɔgɔn kɛ o jamana mɔgɔw bɛɛ ye fana.»
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Iburahima ko: «Ne bɛ kari o ra.»
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Nka Iburahima ka Abimelɛki jaraki kɔlɔn dɔ ko ra, sabu Abimelɛki ta baaraden dɔw tun ka o kɔlɔn mina fanga ra k’a kɛ o ta ye.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Abimelɛki ka Iburahima jaabi ko: «Ne m’a lɔn ne ta baaraden juman le ka o ko kɛ. Ele fana tun m’a fɔ ne ye. Bi le ne bɛ nin mɛnna kura ye.»
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Iburahima ka sagaw ni baw ni misiw di Abimelɛki ma; o ka jɛnɲɔgɔnya don.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Iburahima ka sagagberen wolonfla bɔ a ta sagaw ra ka o bla danna.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Abimelɛki ko Iburahima ma ko: «Nin saga wolonfla bɔkun ye mun ye ka o bla danna?»
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Iburahima ko: «Nin saga wolonfla mina; o ye kɛ an seere ye k’a yira ko ne le ka kɔlɔn nin sogi.»
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 O le kosɔn o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Bɛri Seba; sabu Iburahima ni Abimelɛki karira ɲɔgɔn ye o yɔrɔ le ra.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 O karira ɲɔgɔn ye ten minkɛ Bɛri Seba, Abimelɛki ni a ta kɛrɛkɛdenw kuntigi Pikɔli wurira ka sekɔ Filisikaw ta jamana ra.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Iburahima ka tamarisun dɔ turu Bɛri Seba. A ka Matigi Ala tɔgɔ wele o yɔrɔ ra, k’a bato, k’a wele ko Matigi Ala banbari.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Iburahima tora Filisikaw ta jamana ra lonanya ra ka wagatijan kɛ.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.