Gênesis 21
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Matigi Ala tun ka kuma min fɔ Saran ye, Matigi Ala hakiri tora o ra. A tun ka denko layiri min ta Saran ye, a nana o dafa a ye.
1 O Senhor visitou Sara, como tinha dito, e cumpriu o que lhe havia prometido.
2 Ala tun ka wagati min latigɛ k’a fɔ Iburahima ye, o wagati sera minkɛ, Saran ka kɔnɔ ta ka dencɛ woro Iburahima ye; o y’a sɔrɔ Iburahima tun kɔrɔra.
2 Sara ficou grávida e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe havia falado.
3 Ayiwa, Saran ka o dencɛ min woro Iburahima ye, Iburahima ka o tɔgɔ la ko Isiyaka.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, Abraão deu o nome de Isaque.
4 Isiyaka woronin tere seegi, Iburahima k’a kɛnɛsigi, i n’a fɔ Ala tun k’a yira a ra cogo min na fɔlɔfɔlɔ.
4 Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando ele tinha oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Iburahima si tun ye san kɛmɛ a dencɛ Isiyaka worowagati ra.
5 Abraão tinha cem anos quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Saran ko: «E! Ala ka ninsɔndiyakoba le kɛ ne ye dɛ! Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin mɛn, o tigi bɛna ninsɔndiya yɛrɛ le.»
6 E Sara disse: — Deus me deu motivo de riso. E todo aquele que ouvir isso vai rir comigo.
7 Saran ko tuun ko: «Jɔn le tun bɛ sɔn k’a fɔ Iburahima ye ko Saran bɛna den woro fɔ ka sin di a ma? A ye nin ye sisan, ne ka dencɛ woro a ye, k’a kɔrɔnin to.»
7 E acrescentou: — Quem diria a Abraão que Sara ainda amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 Ayiwa, den tun bɛ kɔrɔbayara ka na. O nana a dabɔ sin na lon min na, Iburahima ka ɲanagbɛba dɔ kɛ o lon na.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu um grande banquete.
9 Lon dɔ, Misirankamuso Hajara tun ka dencɛ min woro Iburahima ye, Saran ka o cɛnin yɛrɛkotɔ ye Isiyaka ma.
9 Sara viu que o filho que Agar, a egípcia, teve com Abraão estava zombando de Isaque.
10 Saran k’a fɔ Iburahima ye ko: «Jɔnmuso ni a dencɛ gbɛn, sabu a dencɛ man kan ka cɛn ta ni ne dencɛ Isiyaka ye.»
10 Então Sara disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, porque o filho dessa escrava não será herdeiro com o meu filho Isaque.
11 O kuma digira Iburahima ra kosɛbɛ, sabu Sumayila fana tun ye a den ye.
11 Abraão ficou muito incomodado com isso, por causa de seu filho.
12 O tuma, Ala k’a fɔ Iburahima ye ko: «Iburahima, i kana a to nin kuma ye digi i ra, i ta baaradenmuso ni a dencɛ kosɔn. Ni Saran ka fɛn o fɛn ɲini i fɛ, i ye o kɛ a ye; sabu i yɛrɛ tɔgɔ bɛna la i ta duruja min na o bɛna bɔ Isiyaka le ra.
12 Mas Deus disse a Abraão: — Não fique incomodado por causa do menino e por causa da escrava. Faça tudo o que Sara disser, porque por meio de Isaque será chamada a sua descendência.
13 Nka ne bɛna i ta baaradenmuso dencɛ kɛ siya dɔ fana bɛmacɛ ye, sabu i ta den lo.»
13 Mas também do filho da escrava farei uma grande nação, porque ele é seu descendente.
14 Iburahima wurira sɔgɔmada joona fɛ; a ka domuni di Hajara ma, ka ji kɛ bara dɔ kɔnɔ, ka o dulon a kamankun na. A k’a dencɛ di a ma, ko o ye taga. A bɔra ka taga; nka a tagara tunu Bɛri Seba kongokolon yɔrɔ ra.
14 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada, pegou pão e um odre de água, pôs tudo sobre as costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Ji nana ban bara kɔnɔ minkɛ, Hajara k’a dencɛ to yiritunin dɔ kɔrɔ,
15 Quando acabou a água que havia no odre, Agar colocou o menino debaixo de um dos arbustos.
16 ka taga sigi yɔrɔ wɛrɛ, ka mɛtɛrɛ kɛmɛ ɲɔgɔn to a ni den cɛ, ko ale t’a fɛ k’a den satɔ ye. A tagara sigi o yɔrɔ ra ka to ka kasi.
16 E, afastando-se, foi sentar-se em frente, à distância de um tiro de arco, porque dizia: — Assim, não verei o menino morrer. E, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Ala ka den kulekan mɛn. Ala ta mɛlɛkɛ tora san fɛ ka Hajara wele k’a fɔ a ye ko: «Hajara, mun le kɛra? I kana siran, sabu Ala ka den kasikan mɛn, k’a to yiri kɔrɔ.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino. E, do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e lhe disse: — O que é que você tem, Agar? Não tenha medo, porque Deus ouviu a voz do menino, aí onde ele está.
18 Wuri ka den ta, i ye a boro mina. A ta duruja bɛna kɛ siyaba le ye.»
18 Ponha-se em pé, levante o menino e segure-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Ala ka Hajara ɲa yɛlɛ, a ka kɔlɔn dɔ ye. A tagara bara fa ji ra ka na a di den ma, a k’a min.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu um poço de água. E, indo até o poço, encheu o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 Ala tora den fɛ. A nana kɔrɔya, ka sigi kongokolon kɔnɔ yi. A nana kɛ kalanbonbagaba le ye.
20 Deus estava com o menino, que cresceu, morou no deserto e se tornou flecheiro.
21 A sigira kongokolon kɔnɔ yɔrɔ dɔ ra, o yɔrɔ tɔgɔ ye ko Paran. A bamuso ka Misirankamuso dɔ furu ka o di a ma.
21 Ele morava no deserto de Parã, e a mãe dele o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 O kɔ, lon dɔ Abimelɛki nana ni a ta kɛrɛkɛdenw kuntigi ye, min tɔgɔ ye ko Pikɔli, ka na kuma Iburahima fɛ. A ko Iburahima ma ko: «Ala kɔni bɛ ni i ye i ta kow bɛɛ ra.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Ne b’a fɛ i ye kari Ala ra yan bi, ko ne o, ne ta denw o, ne ta mamadenw o, ko i tɛna an si janfa; ani ko ne ka koɲuman min kɛ i ye, ko i fana bɛna o ɲumanya ɲɔgɔn le kɛ ne ye, ani i siginin bɛ ne ta jamana min na lonanya ra, ko i bɛna o ɲumanya ɲɔgɔn kɛ o jamana mɔgɔw bɛɛ ye fana.»
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que você não enganará a mim, nem a meu filho, nem a meu neto, e que tratará a mim e a terra em que você tem morado com a mesma bondade com que eu tratei você.
24 Iburahima ko: «Ne bɛ kari o ra.»
24 Abraão respondeu: — Eu juro.
25 Nka Iburahima ka Abimelɛki jaraki kɔlɔn dɔ ko ra, sabu Abimelɛki ta baaraden dɔw tun ka o kɔlɔn mina fanga ra k’a kɛ o ta ye.
25 Mas Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste haviam tomado à força.
26 Abimelɛki ka Iburahima jaabi ko: «Ne m’a lɔn ne ta baaraden juman le ka o ko kɛ. Ele fana tun m’a fɔ ne ye. Bi le ne bɛ nin mɛnna kura ye.»
26 Abimeleque disse: — Não sei quem fez isso. Além do mais, você nunca me falou nada e eu não tinha ouvido nada a respeito, a não ser hoje.
27 Iburahima ka sagaw ni baw ni misiw di Abimelɛki ma; o ka jɛnɲɔgɔnya don.
27 Então Abraão pegou ovelhas e bois e os deu a Abimeleque. E os dois fizeram uma aliança.
28 Iburahima ka sagagberen wolonfla bɔ a ta sagaw ra ka o bla danna.
28 Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Abimelɛki ko Iburahima ma ko: «Nin saga wolonfla bɔkun ye mun ye ka o bla danna?»
29 Abimeleque perguntou a Abraão: — Que significam as sete cordeiras que você pôs à parte?
30 Iburahima ko: «Nin saga wolonfla mina; o ye kɛ an seere ye k’a yira ko ne le ka kɔlɔn nin sogi.»
30 Abraão respondeu: — Você receberá das minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 O le kosɔn o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Bɛri Seba; sabu Iburahima ni Abimelɛki karira ɲɔgɔn ye o yɔrɔ le ra.
31 Por isso aquele lugar foi chamado de Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 O karira ɲɔgɔn ye ten minkɛ Bɛri Seba, Abimelɛki ni a ta kɛrɛkɛdenw kuntigi Pikɔli wurira ka sekɔ Filisikaw ta jamana ra.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba. Depois Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para as terras dos filisteus.
33 Iburahima ka tamarisun dɔ turu Bɛri Seba. A ka Matigi Ala tɔgɔ wele o yɔrɔ ra, k’a bato, k’a wele ko Matigi Ala banbari.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , o Deus Eterno.
34 Iburahima tora Filisikaw ta jamana ra lonanya ra ka wagatijan kɛ.
34 E por muito tempo Abraão morou na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.