Gênesis 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Iburama bɔra Misiran ka taga Kanaana jamana woroduguyanfan fɛ, ani a muso, ani fɛn o fɛn tun bɛ a ta ye; a belenden Lutu fana tun bɛ ni a ye.
1 Abrão saiu do Egito e foi para o Neguebe, ele e a sua mulher e tudo o que tinha. E Ló foi com ele.
2 Bɛganw, ani warigbɛ, ani sanin caman tun bɛ Iburama fɛ.
2 Abrão era muito rico; possuía gado, prata e ouro.
3 A bɔra Kanaana jamana woroduguyanfan fɛ, ka taga fɔ Betɛli; a tun ka fanibon lɔ yɔrɔ min na fɔlɔfɔlɔ, Betɛli ni Ayi dugu cɛ, a tagara se fɔ o yɔrɔ ra;
3 Fez as suas jornadas do Neguebe até Betel, até o lugar onde primeiro tinha armado a sua tenda, entre Betel e Ai,
4 a tun kɔnna ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ le ra. A sera o yɔrɔ ra minkɛ, a ka Matigi Ala tɔgɔ wele, k’a bato.
4 até o lugar do altar, que anteriormente tinha feito. E ali Abrão invocou o nome do Senhor .
5 Lutu min tun bɛ ni Iburama ye, sagaw ni baw, ani misiw, ani fanibon caman tun bɛ ale fana fɛ.
5 Ló, que ia com Abrão, também tinha rebanhos, gado e tendas.
6 O kosɔn, yɔrɔ dɔgɔyara o fla ma, sabu o borofɛnw tun ka ca kosɛbɛ; o fla bɛɛ tun tɛ se ka kun yɔrɔ kelen na.
6 E a terra não podia sustentá-los, para que morassem juntos, porque eram muitos os seus bens, de maneira que não podiam morar um na companhia do outro.
7 O le kɛra sababu ye k’a to lon dɔ, kɛrɛ dɔ wurira Iburama ta sagagbɛnbagaw ni Lutu ta sagagbɛnbagaw cɛ, yɔrɔ ko ra. O y’a sɔrɔ Kanaanakaw ni Perezikaw fana tun bɛ jamana ra yi.
7 Houve desentendimento entre os pastores do gado de Abrão e os pastores do gado de Ló. Nesse tempo os cananeus e os ferezeus habitavam essa terra.
8 Iburama k’a ye ten minkɛ, a ko Lutu ma ko: «Sabari, an kana a to kɛrɛ ye wuri ne ni ele cɛ, walama ne ta sagagbɛnbagaw ni ele ta sagagbɛnbagaw cɛ, sabu anw ye balemaw le ye.
8 Então Abrão disse a Ló: — Não deveria haver conflito entre mim e você e entre os meus pastores e os seus pastores, porque somos parentes chegados.
9 Jamana ka bon. Nin bɛɛ le tɛ yɔrɔ ye wa? A to an ye faran. Ni numanboroyanfan ka bɛn i ma, i ye taga yi; ne bɛ taga kininboroyanfan fɛ; ni kininboroyanfan fana ka bɛn i ma, i ye taga yi, ne bɛ taga numanboroyanfan fɛ.»
9 Não está toda a terra aí diante de você? Peço que você se afaste de mim. Se você for para a esquerda, irei para a direita; se você for para a direita, irei para a esquerda.
10 Lutu k’a ɲa kɔrɔta ka Zuridɛn kɔ kɛnɛgbɛba flɛ; ji tun ka ca o yɔrɔ ra. Tuma min na Matigi Ala tun ma Sodɔmu dugu ni Gomɔri dugu halaki ban, o yɔrɔ tun cɛ ka ɲi, ka taga se fɔ Sowari; a tun bɛ i ko Matigi Ala ta yirituɲuman, i ko Misiran jamana.
10 Ló ergueu os olhos e viu toda a campina do Jordão, que era toda bem-regada, como o jardim do Senhor , como a terra do Egito, até a região de Zoar. Isto foi antes de haver o Senhor destruído Sodoma e Gomorra.
11 Ayiwa, Lutu ka o ye minkɛ, a ka Zuridɛn kɔ kɛnɛgbɛ bɛɛ ta a yɛrɛ ta ye, ka gbara ka taga fɔ terebɔyanfan na. O faranna ɲɔgɔn na o cogo le ra.
11 Então Ló escolheu para si toda a campina do Jordão e partiu para o Oriente. E assim separaram-se um do outro.
12 Iburama sigira Kanaana jamana ra. Lutu tagara sigi o kɛnɛgbɛba dugu dɔ ra, k’a ta fanibonw lɔ ka taga se fɔ Sodɔmu;
12 Abrão habitou na terra de Canaã, e Ló foi morar nas cidades da campina. E ia armando as suas tendas até Sodoma.
13 k’a sɔrɔ Sodɔmu dugumɔgɔw tun ka jugu. O tun bɛ jurumun caman kɛ, ka Matigi Ala hakɛ ta.
13 Ora, os moradores de Sodoma eram maus e grandes pecadores contra o Senhor .
14 Lutu farannin kɔ ka bɔ Iburama kɔ, lon dɔ Matigi Ala ka a fɔ Iburama ye ko: «Iburama, i ɲa kɔrɔta san fɛ; i bɛ yɔrɔ min na, to yi ka flɛri kɛ sahiliyanfan fɛ, ani woroduguyanfan fɛ, ka flɛri kɛ terebɔyanfan na, ani terebenyanfan na.
14 O Senhor disse a Abrão, depois que Ló se separou dele: — Erga os olhos e olhe de onde você está para o norte, para o sul, para o leste e para o oeste;
15 I ɲa bɛ jamana min bɛɛ ra tan, ne bɛna o di ele ni i ta duruja ma, k’a kɛ aw ta ye wagati bɛɛ.
15 porque toda essa terra que você está vendo, eu a darei a você e à sua descendência, para sempre.
16 Ne bɛna i ta duruja caya k’a kɛ i ko dugukolo kɛnkɛn. Ni mɔgɔ bɛ se ka dugukolo kɛnkɛn bɛɛ jate, o tuma i ta duruja fana bɛna se ka jate.
16 Farei a sua descendência como o pó da terra, de maneira que, se alguém puder contar o pó da terra, então será possível também contar os seus descendentes.
17 Wuri ka jamana yaala, k’a janya ni a bonya flɛ, sabu ne bɛ nin jamana di i ma.»
17 Levante-se e percorra essa terra no seu comprimento e na sua largura, porque eu a darei a você.
18 Iburama k’a ta fanibonw wuri, ka na sigi Mamire ta yirisunba yɔrɔ ra; o yɔrɔ bɛ Heburɔn kɛrɛ fɛ. A ka sarakabɔnan dɔ wɛrɛ lɔ o yɔrɔ ra Matigi Ala tɔgɔ ra.
18 E Abrão, mudando as suas tendas, foi morar nos carvalhais de Manre, que estão junto a Hebrom. E ali edificou um altar ao Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.