Gênesis 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Iburama bɔra Misiran ka taga Kanaana jamana woroduguyanfan fɛ, ani a muso, ani fɛn o fɛn tun bɛ a ta ye; a belenden Lutu fana tun bɛ ni a ye.
1 Saiu, pois, Abrão do Egito para o Neguebe, ele e sua mulher e tudo o que tinha, e Ló com ele.
2 Bɛganw, ani warigbɛ, ani sanin caman tun bɛ Iburama fɛ.
2 Era Abrão muito rico; possuía gado, prata e ouro.
3 A bɔra Kanaana jamana woroduguyanfan fɛ, ka taga fɔ Betɛli; a tun ka fanibon lɔ yɔrɔ min na fɔlɔfɔlɔ, Betɛli ni Ayi dugu cɛ, a tagara se fɔ o yɔrɔ ra;
3 Fez as suas jornadas do Neguebe até Betel, até ao lugar onde primeiro estivera a sua tenda, entre Betel e Ai,
4 a tun kɔnna ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ le ra. A sera o yɔrɔ ra minkɛ, a ka Matigi Ala tɔgɔ wele, k’a bato.
4 até ao lugar do altar, que outrora tinha feito; e aí Abrão invocou o nome do Senhor .
5 Lutu min tun bɛ ni Iburama ye, sagaw ni baw, ani misiw, ani fanibon caman tun bɛ ale fana fɛ.
5 Ló, que ia com Abrão, também tinha rebanhos, gado e tendas.
6 O kosɔn, yɔrɔ dɔgɔyara o fla ma, sabu o borofɛnw tun ka ca kosɛbɛ; o fla bɛɛ tun tɛ se ka kun yɔrɔ kelen na.
6 E a terra não podia sustentá-los, para que habitassem juntos, porque eram muitos os seus bens; de sorte que não podiam habitar um na companhia do outro.
7 O le kɛra sababu ye k’a to lon dɔ, kɛrɛ dɔ wurira Iburama ta sagagbɛnbagaw ni Lutu ta sagagbɛnbagaw cɛ, yɔrɔ ko ra. O y’a sɔrɔ Kanaanakaw ni Perezikaw fana tun bɛ jamana ra yi.
7 Houve contenda entre os pastores do gado de Abrão e os pastores do gado de Ló. Nesse tempo os cananeus e os ferezeus habitavam essa terra.
8 Iburama k’a ye ten minkɛ, a ko Lutu ma ko: «Sabari, an kana a to kɛrɛ ye wuri ne ni ele cɛ, walama ne ta sagagbɛnbagaw ni ele ta sagagbɛnbagaw cɛ, sabu anw ye balemaw le ye.
8 Disse Abrão a Ló: Não haja contenda entre mim e ti e entre os meus pastores e os teus pastores, porque somos parentes chegados.
9 Jamana ka bon. Nin bɛɛ le tɛ yɔrɔ ye wa? A to an ye faran. Ni numanboroyanfan ka bɛn i ma, i ye taga yi; ne bɛ taga kininboroyanfan fɛ; ni kininboroyanfan fana ka bɛn i ma, i ye taga yi, ne bɛ taga numanboroyanfan fɛ.»
9 Acaso, não está diante de ti toda a terra? Peço-te que te apartes de mim; se fores para a esquerda, irei para a direita; se fores para a direita, irei para a esquerda.
10 Lutu k’a ɲa kɔrɔta ka Zuridɛn kɔ kɛnɛgbɛba flɛ; ji tun ka ca o yɔrɔ ra. Tuma min na Matigi Ala tun ma Sodɔmu dugu ni Gomɔri dugu halaki ban, o yɔrɔ tun cɛ ka ɲi, ka taga se fɔ Sowari; a tun bɛ i ko Matigi Ala ta yirituɲuman, i ko Misiran jamana.
10 Levantou Ló os olhos e viu toda a campina do Jordão, que era toda bem-regada (antes de haver o Senhor destruído Sodoma e Gomorra), como o jardim do Senhor , como a terra do Egito, como quem vai para Zoar.
11 Ayiwa, Lutu ka o ye minkɛ, a ka Zuridɛn kɔ kɛnɛgbɛ bɛɛ ta a yɛrɛ ta ye, ka gbara ka taga fɔ terebɔyanfan na. O faranna ɲɔgɔn na o cogo le ra.
11 Então, Ló escolheu para si toda a campina do Jordão e partiu para o Oriente; separaram-se um do outro.
12 Iburama sigira Kanaana jamana ra. Lutu tagara sigi o kɛnɛgbɛba dugu dɔ ra, k’a ta fanibonw lɔ ka taga se fɔ Sodɔmu;
12 Habitou Abrão na terra de Canaã; e Ló, nas cidades da campina e ia armando as suas tendas até Sodoma.
13 k’a sɔrɔ Sodɔmu dugumɔgɔw tun ka jugu. O tun bɛ jurumun caman kɛ, ka Matigi Ala hakɛ ta.
13 Ora, os homens de Sodoma eram maus e grandes pecadores contra o Senhor .
14 Lutu farannin kɔ ka bɔ Iburama kɔ, lon dɔ Matigi Ala ka a fɔ Iburama ye ko: «Iburama, i ɲa kɔrɔta san fɛ; i bɛ yɔrɔ min na, to yi ka flɛri kɛ sahiliyanfan fɛ, ani woroduguyanfan fɛ, ka flɛri kɛ terebɔyanfan na, ani terebenyanfan na.
14 Disse o Senhor a Abrão, depois que Ló se separou dele: Ergue os olhos e olha desde onde estás para o norte, para o sul, para o oriente e para o ocidente;
15 I ɲa bɛ jamana min bɛɛ ra tan, ne bɛna o di ele ni i ta duruja ma, k’a kɛ aw ta ye wagati bɛɛ.
15 porque toda essa terra que vês, eu ta darei, a ti e à tua descendência, para sempre.
16 Ne bɛna i ta duruja caya k’a kɛ i ko dugukolo kɛnkɛn. Ni mɔgɔ bɛ se ka dugukolo kɛnkɛn bɛɛ jate, o tuma i ta duruja fana bɛna se ka jate.
16 Farei a tua descendência como o pó da terra; de maneira que, se alguém puder contar o pó da terra, então se contará também a tua descendência.
17 Wuri ka jamana yaala, k’a janya ni a bonya flɛ, sabu ne bɛ nin jamana di i ma.»
17 Levanta-te, percorre essa terra no seu comprimento e na sua largura; porque eu ta darei.
18 Iburama k’a ta fanibonw wuri, ka na sigi Mamire ta yirisunba yɔrɔ ra; o yɔrɔ bɛ Heburɔn kɛrɛ fɛ. A ka sarakabɔnan dɔ wɛrɛ lɔ o yɔrɔ ra Matigi Ala tɔgɔ ra.
18 E Abrão, mudando as suas tendas, foi habitar nos carvalhais de Manre, que estão junto a Hebrom; e levantou ali um altar ao Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.