Gálatas 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ne ta kuma kɔrɔ ye nin ye: ka den cɛntabaga to denmisɛnya ra, faranfasi tɛ a ni jɔn cɛ so kɔnɔ; k’a sɔrɔ a facɛ borofɛnw bɛɛ ye ale ta le ye.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Ka a to denmisɛnya ra, a bɛ to a kɔrɔsibagaw ni a ta kow ɲanabɔbagaw ta fanga le kɔrɔ, fɔ ka taga se a facɛ ta wagati latigɛnin ma.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Anw fana tun bɛ ten; wagati min na an tun bɛ denmisɛnw ye, an tun bɛ nin dunuɲa fɛngbansanw ta jɔnya fanga le kɔrɔ.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Nka Ala ta wagati latigɛnin sera minkɛ, Den min bɔra Ala ra*, Ala ka o ci ka na; muso k’a woro, sariya* fanga kɔrɔ,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 janko minw bɛ sariya fanga kɔrɔ, a ye olugu kunmabɔ ka o kɛ Ala denw ye.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 An kɛra Ala denw ye minkɛ, o kosɔn Den min bɔra Ala ra, Ala ka o ta Nin ci ka na o don an jusukun na; o Nin le bɛ pɛrɛn k’a fɔ ko: «An Fa!»
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 O le kosɔn i tɛ jɔn ye tuun, i ye Ala den le ye. Ayiwa, n’i ye Ala den ye, o tuma Ala ka fɛn minw layiri ta i ye, i bɛna o sɔrɔ Ala baraka ra.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Tuma min na aw tun ma Ala lɔn, aw tun bɛ batofɛn minw ta jɔnya ra, olugu tun tɛ batofɛnsɔbɛw ye.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Nka sisan aw ka Ala lɔn; ne bɛ se k’a fɔ ko Ala yɛrɛ le ka aw lɔn. Aw b’a fɛ ka sekɔ dunuɲa ta fɛngbansanw ta jɔnya fanga kɔrɔ cogo di tuun, fɔ ka aw yɛrɛ kɛ o fɛnw ta jɔnw ye?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Aw bɛ lon dɔw jate ka tɛmɛ dɔw kan, ani karow, ani wagatiw, ani sanw. Mun kosɔn?
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ne kɔni sirannin lo aw ta ko ra dɛ! O tuma ne ka baara min bɛɛ kɛ aw ye, o bɛna kɛ gbansan le ye wa?
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ne balemaw, ne bɛ aw daari, ko aw ye sabari ka kɛ i ko ne; sabu ne fana ka ne yɛrɛ kɛ i n’a fɔ aw.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Aw kɔni ma kojugu si kɛ ne ra. Siɲaga fɔlɔ min na an ka ɲɔgɔn ye, aw k’a lɔn ko bana le sababu ra ne lɔra aw fɛ yi ka Kibaro Diman fɔ aw ye.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Hali k’a sɔrɔ ne ta bana ka aw tɔɔrɔ kosɛbɛ, o bɛɛ n’a ta, aw ma ne dɔgɔya, walama ka ɲigi ne ra; nka aw ka ne mina ka ɲa i ko Ala ta mɛlɛkɛ dɔ, i n’a fɔ ne le tun ye Yesu Kirisita yɛrɛ ye.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Aw tun ninsɔndiyanin lo ne ta ko ra cogo min na o wagati ra, o ninsɔndiya kɛra di? Ne kɔni bɛ se ka nin seereya kɛ aw ta ko ra, ko ni a kɛra ko aw tun bɛ se ka aw ɲadenw bɔ ka o falen ne ta ra, aw tun bɛna o kɛ.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Ne ka can min fɔ aw ye, yala o le ka ne kɛ aw jugu ye bi wa?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ayiwa, o mɔgɔw jijanin lo aw ta ko ra kosɛbɛ, nka o ta ŋaninya man ɲi; o b’a fɛ le ka ne ni aw faran ka bɔ ɲɔgɔn na, janko aw ye jija ka tugu olugu kɔ.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Ka jija koɲuman na, o ka ɲi; nka a ka kan ka kɛ wagati bɛɛ le; ne bɛ aw cɛ ra wagati min na, a kana dan o ma.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Ne ta denw, ne bɛ tɔɔrɔra aw kosɔn tuun kokura, i n’a fɔ muso tintɔ, fɔ Yesu Kirisita ta ko ye baraka sɔrɔ ka dafa aw kɔnɔ.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Ne bɛ yɔrɔ min na sisan, ne tun b’a fɛ ka ne yɛrɛ ye aw cɛ ra nin wagati ra, janko ka ne kumacogo yɛlɛma, sabu ne hakiri ma sigi aw ta ko ra.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ne ko: aw minw b’a fɛ ka sariya* sira tagama, sariya ka min fɔ, aw ma o lamɛn wa?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Ayiwa, a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ ko Iburahima ka dencɛ fla sɔrɔ; kelen sɔrɔra ni jɔnmuso ye, kelen sɔrɔra ni hɔrɔnmuso ye.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Jɔnmuso ta den worora ka kaɲa ni a worobagaw yɛrɛ sago ye; nka hɔrɔnmuso ta worora ka kaɲa ni Ala ta layiri ye.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Ayiwa, nin muso fla ta ko ye kuma kɔrɔman le ye: Nin muso fla bɛ jɛnɲɔgɔnya suguya fla le yira. Hajara bɛ min yira, o ye Sinayi kuru ta jɛnɲɔgɔnya ye; ale bɛ denw woro jɔnya kama.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Hajara ye Sinayi kuru ye, Arabujamana ra; Hajara bɛ suma ni Zeruzalɛmu sisanlaman le ye dugukolo kan yan, sabu Zeruzalɛmu ni a ta mɔgɔw bɛ jɔnya ra.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Nka Zeruzalɛmu dugukura min bɛ sankolo ra, o bɛ a yɛrɛ ma, o ye hɔrɔnmuso ye; ale le ye an bamuso ye.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Aw kɔni, ne balemaw, aw ye Ala ta layiri denw le ye, i n’a fɔ Isiyaka.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ayiwa, jɔnmuso ta den worora ka kaɲa ni a worobagaw yɛrɛ sago ye; hɔrɔnmuso ta den worora Nin Saninman* baraka ra. Jɔnmuso ta den ka hɔrɔnmuso ta den tɔɔrɔ; hali bi a bɛ ten.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Nka Kitabu ko di? A ko: «Jɔnmuso ni a dencɛ gbɛn, sabu jɔnmuso dencɛ man kan ka cɛn ta ni hɔrɔnmuso dencɛ ye.»
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 O kosɔn, ne balemaw, an tɛ jɔnmuso ta denw ye; an ye hɔrɔnmuso ta denw le ye.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.