Gálatas 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ne ta kuma kɔrɔ ye nin ye: ka den cɛntabaga to denmisɛnya ra, faranfasi tɛ a ni jɔn cɛ so kɔnɔ; k’a sɔrɔ a facɛ borofɛnw bɛɛ ye ale ta le ye.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Ka a to denmisɛnya ra, a bɛ to a kɔrɔsibagaw ni a ta kow ɲanabɔbagaw ta fanga le kɔrɔ, fɔ ka taga se a facɛ ta wagati latigɛnin ma.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Anw fana tun bɛ ten; wagati min na an tun bɛ denmisɛnw ye, an tun bɛ nin dunuɲa fɛngbansanw ta jɔnya fanga le kɔrɔ.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Nka Ala ta wagati latigɛnin sera minkɛ, Den min bɔra Ala ra*, Ala ka o ci ka na; muso k’a woro, sariya* fanga kɔrɔ,
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 janko minw bɛ sariya fanga kɔrɔ, a ye olugu kunmabɔ ka o kɛ Ala denw ye.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 An kɛra Ala denw ye minkɛ, o kosɔn Den min bɔra Ala ra, Ala ka o ta Nin ci ka na o don an jusukun na; o Nin le bɛ pɛrɛn k’a fɔ ko: «An Fa!»
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 O le kosɔn i tɛ jɔn ye tuun, i ye Ala den le ye. Ayiwa, n’i ye Ala den ye, o tuma Ala ka fɛn minw layiri ta i ye, i bɛna o sɔrɔ Ala baraka ra.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Tuma min na aw tun ma Ala lɔn, aw tun bɛ batofɛn minw ta jɔnya ra, olugu tun tɛ batofɛnsɔbɛw ye.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Nka sisan aw ka Ala lɔn; ne bɛ se k’a fɔ ko Ala yɛrɛ le ka aw lɔn. Aw b’a fɛ ka sekɔ dunuɲa ta fɛngbansanw ta jɔnya fanga kɔrɔ cogo di tuun, fɔ ka aw yɛrɛ kɛ o fɛnw ta jɔnw ye?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Aw bɛ lon dɔw jate ka tɛmɛ dɔw kan, ani karow, ani wagatiw, ani sanw. Mun kosɔn?
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ne kɔni sirannin lo aw ta ko ra dɛ! O tuma ne ka baara min bɛɛ kɛ aw ye, o bɛna kɛ gbansan le ye wa?
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Ne balemaw, ne bɛ aw daari, ko aw ye sabari ka kɛ i ko ne; sabu ne fana ka ne yɛrɛ kɛ i n’a fɔ aw.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Aw kɔni ma kojugu si kɛ ne ra. Siɲaga fɔlɔ min na an ka ɲɔgɔn ye, aw k’a lɔn ko bana le sababu ra ne lɔra aw fɛ yi ka Kibaro Diman fɔ aw ye.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Hali k’a sɔrɔ ne ta bana ka aw tɔɔrɔ kosɛbɛ, o bɛɛ n’a ta, aw ma ne dɔgɔya, walama ka ɲigi ne ra; nka aw ka ne mina ka ɲa i ko Ala ta mɛlɛkɛ dɔ, i n’a fɔ ne le tun ye Yesu Kirisita yɛrɛ ye.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Aw tun ninsɔndiyanin lo ne ta ko ra cogo min na o wagati ra, o ninsɔndiya kɛra di? Ne kɔni bɛ se ka nin seereya kɛ aw ta ko ra, ko ni a kɛra ko aw tun bɛ se ka aw ɲadenw bɔ ka o falen ne ta ra, aw tun bɛna o kɛ.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Ne ka can min fɔ aw ye, yala o le ka ne kɛ aw jugu ye bi wa?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Ayiwa, o mɔgɔw jijanin lo aw ta ko ra kosɛbɛ, nka o ta ŋaninya man ɲi; o b’a fɛ le ka ne ni aw faran ka bɔ ɲɔgɔn na, janko aw ye jija ka tugu olugu kɔ.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Ka jija koɲuman na, o ka ɲi; nka a ka kan ka kɛ wagati bɛɛ le; ne bɛ aw cɛ ra wagati min na, a kana dan o ma.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Ne ta denw, ne bɛ tɔɔrɔra aw kosɔn tuun kokura, i n’a fɔ muso tintɔ, fɔ Yesu Kirisita ta ko ye baraka sɔrɔ ka dafa aw kɔnɔ.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Ne bɛ yɔrɔ min na sisan, ne tun b’a fɛ ka ne yɛrɛ ye aw cɛ ra nin wagati ra, janko ka ne kumacogo yɛlɛma, sabu ne hakiri ma sigi aw ta ko ra.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Ne ko: aw minw b’a fɛ ka sariya* sira tagama, sariya ka min fɔ, aw ma o lamɛn wa?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Ayiwa, a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ ko Iburahima ka dencɛ fla sɔrɔ; kelen sɔrɔra ni jɔnmuso ye, kelen sɔrɔra ni hɔrɔnmuso ye.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Jɔnmuso ta den worora ka kaɲa ni a worobagaw yɛrɛ sago ye; nka hɔrɔnmuso ta worora ka kaɲa ni Ala ta layiri ye.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Ayiwa, nin muso fla ta ko ye kuma kɔrɔman le ye: Nin muso fla bɛ jɛnɲɔgɔnya suguya fla le yira. Hajara bɛ min yira, o ye Sinayi kuru ta jɛnɲɔgɔnya ye; ale bɛ denw woro jɔnya kama.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Hajara ye Sinayi kuru ye, Arabujamana ra; Hajara bɛ suma ni Zeruzalɛmu sisanlaman le ye dugukolo kan yan, sabu Zeruzalɛmu ni a ta mɔgɔw bɛ jɔnya ra.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Nka Zeruzalɛmu dugukura min bɛ sankolo ra, o bɛ a yɛrɛ ma, o ye hɔrɔnmuso ye; ale le ye an bamuso ye.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Aw kɔni, ne balemaw, aw ye Ala ta layiri denw le ye, i n’a fɔ Isiyaka.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Ayiwa, jɔnmuso ta den worora ka kaɲa ni a worobagaw yɛrɛ sago ye; hɔrɔnmuso ta den worora Nin Saninman* baraka ra. Jɔnmuso ta den ka hɔrɔnmuso ta den tɔɔrɔ; hali bi a bɛ ten.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Nka Kitabu ko di? A ko: «Jɔnmuso ni a dencɛ gbɛn, sabu jɔnmuso dencɛ man kan ka cɛn ta ni hɔrɔnmuso dencɛ ye.»
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 O kosɔn, ne balemaw, an tɛ jɔnmuso ta denw ye; an ye hɔrɔnmuso ta denw le ye.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.