Gálatas 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, san tan ni naani tɛmɛnin kɔ, ne kɔsegira tuun Zeruzalɛmu ni Barinabasi ye; ne tagara ni Tite ye fana.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Ne tagara, sabu Ala yɛrɛ le tun k’a yira ne ra ko ne ka kan ka taga. Ne sera yi minkɛ, ne bɛ deri ka Kibaro Diman* min waajuri kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw* ye, ne ka o fɔ k’a yira lanabagaw ta jɛnkuru ɲamɔgɔw ra o danna, janko ne ka baara min kɛ, ani ne bɛ min kɛra sisan, o bɛɛ kana na kɛ gbansan ye.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ayiwa, o kuma bɛnna o ma, hali ne tagamaɲɔgɔn Tite min ye Gɛrɛki ye, o ma sɔn ka ale jagboya ko a ye kɛnɛsigi,
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 hali k’a sɔrɔ balema faninyafɔbaga dɔw tun dogora ka don an cɛ ra, o b’a fɛ ka an jagboya. O mɔgɔw donna an cɛ ra janko an kɛra an yɛrɛ ta ye Kirisita Yesu ta jɛnɲɔgɔnya ra cogo min na, olugu ye o ko sɛgɛsɛgɛ, janko ka an bla jɔnya ra tuun.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Nka an ma sɔn ka an yɛrɛ to o boro hali wagati dɔɔnin, janko Kibaro Diman ta can ye to a nɔ ra aw fɛ.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Nka o tun bɛ minw jatera ɲamɔgɔw ye, olugu tun ye mɔgɔ suguya minw ye, ne tɛ o ko jate, sabu Ala tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra. Ayiwa, o ɲamɔgɔw ma fɛn wɛrɛ fara ne ta Kibaro Diman waajuri kan.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Nka olugu yɛrɛ k’a ye ko Ala le ka nin baara karifa ne ma ko ne ye Kibaro Diman fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw ye, i n’a fɔ a k’a karifa Piyɛri ma ko a y’a fɔ Yahudiyaw ye cogo min na.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Sabu Ala ka Piyɛri ɲanawoloma k’a kɛ Yahudiyaw ta ciraden* ye cogo min na, a ka ne fana ɲanawoloma ka ne kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw ta ciraden ye o cogo le ra.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Yakuba ni Piyɛri ni Yuhana, olugu minw tun bɛ jate i ko ɲamɔgɔw, olugu k’a ye ko Ala le nɛɛmara ne ye ka ne bla o baara ra. O ka o boro don ne ni Barinabasi boro, k’a yira ko an kɛra jɛnɲɔgɔnw ye. An bɛɛ bɛnna a ra ko anw bɛna taga siya wɛrɛ mɔgɔw fɛ, olugu bɛ taga Yahudiyaw fɛ.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 O ka an daari le dɔrɔn ko an ye an hakiri to fagantanw na; ne fana ka ne sɔbɛ don o ra kosɛbɛ.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Ayiwa, tuma min na Piyɛri tun nana Antiyɔsi, ne k’a sɔsɔ mɔgɔ bɛɛ ɲa na, sabu a tun jarakira.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Ayiwa, Yakuba tun ka mɔgɔ dama dama ci Antiyɔsi; sani olugu ye na, Piyɛri tun bɛ domuni kɛ ni siya wɛrɛ mɔgɔw* ye. Nka o mɔgɔw nana minkɛ, a ka a yɛrɛ mabɔ o siya wɛrɛ mɔgɔw ra ka to a danna, Yahudiya minw bɛ kɛnɛsigiri ko jagboya, olugu ɲasiran kosɔn.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 A kɛra ten, Yahudiya lanabaga tɔw fana donna o flankafuya ra; hali Barinabasi fana tugura o kɔ o flankafuya ra.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Ne k’a ye minkɛ ko o tɛ tagamana ka kaɲa ni Kibaro Diman* ta can ye, ne k’a fɔ Piyɛri ye o bɛɛ ɲa na ko: «Ele min ye Yahudiya ye, ni ele ka siya wɛrɛ mɔgɔw ta cogo ta, ka Yahudiyaw ta cogo to yi, o tuma mun kosɔn i b’a fɛ ka siya wɛrɛ mɔgɔw jagboya ko o ye Yahudiyaw ta cogo ta?»
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Can lo, anw kɔni, anw ye Yahudiya yɛrɛworow le ye; an tɛ siya wɛrɛ mɔgɔ* jurumunkɛbaga dɔw ye.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Nka o bɛɛ n’a ta, an fana b’a lɔn ko mɔgɔ si tɛ se ka jate mɔgɔ terennin ye Ala ɲa kɔrɔ, k’a to cira Musa ta sariya sira kan, fɔ ni a lara Yesu Kirisita ra. O le kosɔn an fana lara Yesu Kirisita ra, janko Ala ye an jate mɔgɔ terenninw ye an ta lanaya baraka ra; a kana kɛ cira Musa ta cifɔninw ye, sabu mɔgɔ si tɛna jate mɔgɔ terennin ye Ala ɲa kɔrɔ sariya sira tagama sababu ra.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ayiwa, an b’a fɛ Ala ye an jate mɔgɔ terenninw ye Yesu Kirisita sababu ra; ni an yɛrɛ fana nana kɛ jurumunkɛbagaw ye i n’a fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw*, yala o b’a yira ko Yesu Kirisita le ka an bla o jurumunkɛ ra wa? Fiyewu.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ne ka fɛn min cɛn, ni ne yɛrɛ nana kɛ o lawuri ye tuun, o tuma ne yɛrɛ kɛra sariya cɛnbaga le ye.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Ne bɛ i n’a fɔ ne sanin lo sariya ta fan fɛ; sariya yɛrɛ le ka o saya kɛ, janko ne ye ɲanamanya Ala ye.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ne ni Kirisita* gbengbenna yiri ra ɲɔgɔn fɛ. Ne tɛ ɲanamanya ne yɛrɛ sago ma, nka Kirisita le bɛ ɲanamanya ne kɔnɔ. Ayiwa, ne bɛ ɲanamanya min na sisan, Den min bɔra Ala ra*, ne lara o ra minkɛ, o le bɛ ne ɲanamanya; sabu ale ka ne kanu, ka a yɛrɛ di ne kosɔn.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ne tɛ ban Ala ta nɛɛma ra; sabu ni Ala tun bɛ mɔgɔ jate mɔgɔ terennin ye sariya sababu ra, o tuma Kirisita sara gbansan!
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.