Gálatas 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, san tan ni naani tɛmɛnin kɔ, ne kɔsegira tuun Zeruzalɛmu ni Barinabasi ye; ne tagara ni Tite ye fana.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Ne tagara, sabu Ala yɛrɛ le tun k’a yira ne ra ko ne ka kan ka taga. Ne sera yi minkɛ, ne bɛ deri ka Kibaro Diman* min waajuri kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw* ye, ne ka o fɔ k’a yira lanabagaw ta jɛnkuru ɲamɔgɔw ra o danna, janko ne ka baara min kɛ, ani ne bɛ min kɛra sisan, o bɛɛ kana na kɛ gbansan ye.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Ayiwa, o kuma bɛnna o ma, hali ne tagamaɲɔgɔn Tite min ye Gɛrɛki ye, o ma sɔn ka ale jagboya ko a ye kɛnɛsigi,
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 hali k’a sɔrɔ balema faninyafɔbaga dɔw tun dogora ka don an cɛ ra, o b’a fɛ ka an jagboya. O mɔgɔw donna an cɛ ra janko an kɛra an yɛrɛ ta ye Kirisita Yesu ta jɛnɲɔgɔnya ra cogo min na, olugu ye o ko sɛgɛsɛgɛ, janko ka an bla jɔnya ra tuun.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Nka an ma sɔn ka an yɛrɛ to o boro hali wagati dɔɔnin, janko Kibaro Diman ta can ye to a nɔ ra aw fɛ.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Nka o tun bɛ minw jatera ɲamɔgɔw ye, olugu tun ye mɔgɔ suguya minw ye, ne tɛ o ko jate, sabu Ala tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra. Ayiwa, o ɲamɔgɔw ma fɛn wɛrɛ fara ne ta Kibaro Diman waajuri kan.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Nka olugu yɛrɛ k’a ye ko Ala le ka nin baara karifa ne ma ko ne ye Kibaro Diman fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw ye, i n’a fɔ a k’a karifa Piyɛri ma ko a y’a fɔ Yahudiyaw ye cogo min na.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Sabu Ala ka Piyɛri ɲanawoloma k’a kɛ Yahudiyaw ta ciraden* ye cogo min na, a ka ne fana ɲanawoloma ka ne kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw ta ciraden ye o cogo le ra.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Yakuba ni Piyɛri ni Yuhana, olugu minw tun bɛ jate i ko ɲamɔgɔw, olugu k’a ye ko Ala le nɛɛmara ne ye ka ne bla o baara ra. O ka o boro don ne ni Barinabasi boro, k’a yira ko an kɛra jɛnɲɔgɔnw ye. An bɛɛ bɛnna a ra ko anw bɛna taga siya wɛrɛ mɔgɔw fɛ, olugu bɛ taga Yahudiyaw fɛ.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 O ka an daari le dɔrɔn ko an ye an hakiri to fagantanw na; ne fana ka ne sɔbɛ don o ra kosɛbɛ.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Ayiwa, tuma min na Piyɛri tun nana Antiyɔsi, ne k’a sɔsɔ mɔgɔ bɛɛ ɲa na, sabu a tun jarakira.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Ayiwa, Yakuba tun ka mɔgɔ dama dama ci Antiyɔsi; sani olugu ye na, Piyɛri tun bɛ domuni kɛ ni siya wɛrɛ mɔgɔw* ye. Nka o mɔgɔw nana minkɛ, a ka a yɛrɛ mabɔ o siya wɛrɛ mɔgɔw ra ka to a danna, Yahudiya minw bɛ kɛnɛsigiri ko jagboya, olugu ɲasiran kosɔn.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 A kɛra ten, Yahudiya lanabaga tɔw fana donna o flankafuya ra; hali Barinabasi fana tugura o kɔ o flankafuya ra.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Ne k’a ye minkɛ ko o tɛ tagamana ka kaɲa ni Kibaro Diman* ta can ye, ne k’a fɔ Piyɛri ye o bɛɛ ɲa na ko: «Ele min ye Yahudiya ye, ni ele ka siya wɛrɛ mɔgɔw ta cogo ta, ka Yahudiyaw ta cogo to yi, o tuma mun kosɔn i b’a fɛ ka siya wɛrɛ mɔgɔw jagboya ko o ye Yahudiyaw ta cogo ta?»
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Can lo, anw kɔni, anw ye Yahudiya yɛrɛworow le ye; an tɛ siya wɛrɛ mɔgɔ* jurumunkɛbaga dɔw ye.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Nka o bɛɛ n’a ta, an fana b’a lɔn ko mɔgɔ si tɛ se ka jate mɔgɔ terennin ye Ala ɲa kɔrɔ, k’a to cira Musa ta sariya sira kan, fɔ ni a lara Yesu Kirisita ra. O le kosɔn an fana lara Yesu Kirisita ra, janko Ala ye an jate mɔgɔ terenninw ye an ta lanaya baraka ra; a kana kɛ cira Musa ta cifɔninw ye, sabu mɔgɔ si tɛna jate mɔgɔ terennin ye Ala ɲa kɔrɔ sariya sira tagama sababu ra.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Ayiwa, an b’a fɛ Ala ye an jate mɔgɔ terenninw ye Yesu Kirisita sababu ra; ni an yɛrɛ fana nana kɛ jurumunkɛbagaw ye i n’a fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw*, yala o b’a yira ko Yesu Kirisita le ka an bla o jurumunkɛ ra wa? Fiyewu.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Ne ka fɛn min cɛn, ni ne yɛrɛ nana kɛ o lawuri ye tuun, o tuma ne yɛrɛ kɛra sariya cɛnbaga le ye.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Ne bɛ i n’a fɔ ne sanin lo sariya ta fan fɛ; sariya yɛrɛ le ka o saya kɛ, janko ne ye ɲanamanya Ala ye.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Ne ni Kirisita* gbengbenna yiri ra ɲɔgɔn fɛ. Ne tɛ ɲanamanya ne yɛrɛ sago ma, nka Kirisita le bɛ ɲanamanya ne kɔnɔ. Ayiwa, ne bɛ ɲanamanya min na sisan, Den min bɔra Ala ra*, ne lara o ra minkɛ, o le bɛ ne ɲanamanya; sabu ale ka ne kanu, ka a yɛrɛ di ne kosɔn.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Ne tɛ ban Ala ta nɛɛma ra; sabu ni Ala tun bɛ mɔgɔ jate mɔgɔ terennin ye sariya sababu ra, o tuma Kirisita sara gbansan!
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.