Ezequiel 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 O kɔ fɛ, Matigi Ala pɛrɛnna ni kanba ye ne toro kɔrɔ, k’a fɔ ko: «Aw ye gbara ka na, aw minw ye dugu ta kojuguw sarabagaw ye, aw bɛɛ ye na ni aw ta halakiriminanw ye aw boro!»
1 Depois ouvi gritar com voz forte: Aproximai-vos, vós, os guardas da cidade, trazendo cada um de vós o instrumento de destruição.
2 O fɔra minkɛ, ne ka cɛ wɔɔrɔ ye, olugu nana ka bɔ sanfɛyɔrɔ ta donda fɛ, donda min ɲasinna sahiliyanfan ma; o bɛɛ ta halakiriminan bɛ o boro. Cɛ kelen tun bɛ o cɛ ra, lɛnfani tun bɛ ale ra, sɛbɛrikɛnan bɛ a ta cɛsirijara ra. O nana lɔ sarakajɛnifɛn* siranɛgɛraman kɛrɛ fɛ.
2 Surgiram então, do pórtico superior que olha para o norte, seis homens trazendo cada um na mão o instrumento de destruição. Encontrava-se no meio deles um personagem vestido de linho, trazendo à cintura um tinteiro de escriba. Entraram para se colocar de pé ao lado do altar de bronze.
3 Izirayɛli ta Ala ta nɔɔrɔ tun bɛ serubɛn mɛlɛkɛw* bisigiya min kan, o nɔɔrɔ wurira ka bɔ o kan, ka taga Alabatosoba dakun kan. Lɛnfani tun bɛ cɛ min na, ani sɛbɛrikɛnan bɛ a ta cɛsirijara ra, Matigi Ala ka o wele.
3 Então a glória do Deus de Israel se elevou de cima do querubim, onde repousava, até a soleira do templo. Chamou o Senhor o homem vestido de linho, que trazia à cintura os instrumentos de escriba,
4 Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Taga don dugu kɔnɔ, Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ; mɔgɔ minw jusu kasinin lo fɔ o bɛ ŋunana ko haramuninw kosɔn, ko haramunin minw bɛɛ bɛ kɛra dugu kɔnɔ, i ye tagamasiyɛn dɔ sɛbɛ o mɔgɔw ten kan.»
4 e lhe disse: Percorre a cidade, o centro de Jerusalém, e marca com uma cruz na fronte os que gemem e suspiram devido a tantas abominações que na cidade se cometem.
5 A ka kuma dɔ fɔ cɛ tɔw ye, ne toro ka o mɛn; a ko: «Aw ye tugu a kɔ ka don dugu kɔnɔ, ka mɔgɔw faga; aw kana mɔgɔ si flɛ ka makari a ra, aw kana maɲuman mɔgɔ si ra.
5 Depois, dirigindo-se aos outros em minha presença, disse-lhes: Percorrei a cidade, logo em seguida, e feri! Não tenhais consideração, nem piedade.
6 Cɛkɔrɔbaw o, kanbelenw o, sunguruw o, denmisɛnw o, musokɔrɔbaw o, aw ye o bɛɛ halaki ka ban; nka tagamasiyɛn bɛ mɔgɔ o mɔgɔ ten kan, aw kana maga o ra. Aw y’a damina ne yɛrɛ ta yɔrɔ saninman mɔgɔw le ra.» O ra, o cɛkɔrɔba minw tun bɛ Alabatosoba ɲa fɛ, o ka damina olugu ra.
6 Velhos, jovens, moços, moças, crianças e mulheres, matai todos até o total extermínio; precavei-vos, todavia, de tocar em quem estiver assinalado por uma cruz. Começai por meu santuário. Começaram pelos anciãos que encontraram defronte ao templo,
7 A k’a fɔ o ye tuun ko: «Aw ye taga Alabatosoba lanɔgɔ, k’a lukɛnɛw fa suw ra! Aw ye bɔ ka taga!» O bɔra ka taga mɔgɔw faga dugu kɔnɔ.
7 Manchai o templo, disse-lhes, e enchei de cadáveres os adros; em seguida saí! E foram-se eles para prosseguir o morticínio na cidade.
8 Ka o to mɔgɔfaga ra, ani ka ne lɔnin to ne kelen na, ne benna ka ne ɲa biri dugu ma; ne kulera, ne ko: «E, Dunuɲatigi Ala, yala i bɛna i ta jusugban ben Zeruzalɛmu kan ka Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ le halaki wa?»
8 Permanecendo só durante esse massacre, prostrei-me de face contra a terra, e gritei: Ah! Senhor Javé, ides exterminar o que resta de Israel, desencadeando vosso furor contra Jerusalém.
9 A ka ne jaabi ko: «Izirayɛli ni Zuda mara mɔgɔw ta kojugu bonyara fɔ k’a dama tɛmɛ. O ka jamana fa mɔgɔfaga ra, ka dugu fa terenbariya ra; o b’a fɔ ko: ‹Matigi Ala banna an ta jamana ra; ko minw bɛ kɛra yan, Matigi Ala tɛ o yera!›
9 A falta de Israel e de Judá é grande, muito grande, respondeu-me: a terra transborda de sangue e a cidade extravasa de perversão, porque dizem entre eles: o Senhor abandonou a terra! O Senhor não enxerga mais nada!
10 O ra, ne fana tɛna makari o ra, ne tɛna maɲuman o ra; ne bɛna o ta kɛwalew jaraki ben o yɛrɛ kan.»
10 Está bem! Eu, de minha parte, não terei complacência, mostrar-me-ei impiedoso, farei recair sobre a sua cabeça o peso de seu proceder.
11 Ayiwa, lɛnfani tun bɛ cɛ min na, ani sɛbɛrikɛnan bɛ a ta cɛsirijara ra, ale sekɔra ka n’a fɔ Matigi Ala ye ko: «I k’a fɔ cogo min na, ne k’a kɛ ten!»
11 Depois disso reapareceu o personagem vestido de linho, que trazia à cintura os instrumentos de escriba. Vinha prestar contas. Fiz o que me ordenastes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.