Ezequiel 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 O kɔ fɛ, Matigi Ala pɛrɛnna ni kanba ye ne toro kɔrɔ, k’a fɔ ko: «Aw ye gbara ka na, aw minw ye dugu ta kojuguw sarabagaw ye, aw bɛɛ ye na ni aw ta halakiriminanw ye aw boro!»
1 Ele gritou também em meus ouvidos com alta voz, dizendo: Fazei com que os intendentes sobre a cidade se aproximem, cada homem com as suas armas destruidoras em sua mão.
2 O fɔra minkɛ, ne ka cɛ wɔɔrɔ ye, olugu nana ka bɔ sanfɛyɔrɔ ta donda fɛ, donda min ɲasinna sahiliyanfan ma; o bɛɛ ta halakiriminan bɛ o boro. Cɛ kelen tun bɛ o cɛ ra, lɛnfani tun bɛ ale ra, sɛbɛrikɛnan bɛ a ta cɛsirijara ra. O nana lɔ sarakajɛnifɛn* siranɛgɛraman kɛrɛ fɛ.
2 E, eis que seis homens vinham do caminho do portão mais alto, que fica em direção ao norte, e cada homem com uma arma de massacre em sua mão, e um homem entre eles estava vestido de linho, com um tinteiro de escritor ao seu lado; e eles entraram, e se colocaram ao lado do altar de bronze.
3 Izirayɛli ta Ala ta nɔɔrɔ tun bɛ serubɛn mɛlɛkɛw* bisigiya min kan, o nɔɔrɔ wurira ka bɔ o kan, ka taga Alabatosoba dakun kan. Lɛnfani tun bɛ cɛ min na, ani sɛbɛrikɛnan bɛ a ta cɛsirijara ra, Matigi Ala ka o wele.
3 E a glória do Deus de Israel se elevou acima do querubim, sobre o qual estava, até a soleira da casa; e ele clamou ao homem vestido de linho, que tinha o tinteiro de escritor ao seu lado;
4 Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Taga don dugu kɔnɔ, Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ; mɔgɔ minw jusu kasinin lo fɔ o bɛ ŋunana ko haramuninw kosɔn, ko haramunin minw bɛɛ bɛ kɛra dugu kɔnɔ, i ye tagamasiyɛn dɔ sɛbɛ o mɔgɔw ten kan.»
4 E o SENHOR lhe disse: Vá pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e põe uma marca sobre as testas dos homens que suspiram e choram por causa de todas as abominações que são feitas em seu meio.
5 A ka kuma dɔ fɔ cɛ tɔw ye, ne toro ka o mɛn; a ko: «Aw ye tugu a kɔ ka don dugu kɔnɔ, ka mɔgɔw faga; aw kana mɔgɔ si flɛ ka makari a ra, aw kana maɲuman mɔgɔ si ra.
5 E aos outros, disse ele ao meu ouvir: Ide após ele através da cidade e feri; não poupe o vosso olho, nem tendes pena;
6 Cɛkɔrɔbaw o, kanbelenw o, sunguruw o, denmisɛnw o, musokɔrɔbaw o, aw ye o bɛɛ halaki ka ban; nka tagamasiyɛn bɛ mɔgɔ o mɔgɔ ten kan, aw kana maga o ra. Aw y’a damina ne yɛrɛ ta yɔrɔ saninman mɔgɔw le ra.» O ra, o cɛkɔrɔba minw tun bɛ Alabatosoba ɲa fɛ, o ka damina olugu ra.
6 matai totalmente velhos e jovens, donzelas e crianças pequenas, e mulheres; mas não chegueis perto de nenhum homem sobre o qual estiver a marca; e começai pelo meu santuário. Então eles começaram pelos homens anciãos que estavam diante da casa.
7 A k’a fɔ o ye tuun ko: «Aw ye taga Alabatosoba lanɔgɔ, k’a lukɛnɛw fa suw ra! Aw ye bɔ ka taga!» O bɔra ka taga mɔgɔw faga dugu kɔnɔ.
7 E, ele lhes disse: Profanai a casa e enchei os átrios de mortos; vai adiante, e eles foram, e feriram na cidade.
8 Ka o to mɔgɔfaga ra, ani ka ne lɔnin to ne kelen na, ne benna ka ne ɲa biri dugu ma; ne kulera, ne ko: «E, Dunuɲatigi Ala, yala i bɛna i ta jusugban ben Zeruzalɛmu kan ka Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ le halaki wa?»
8 E, sucedeu que, enquanto eles os estavam matando, e eu fui deixado, caí sobre a minha face, e clamei, e disse: Ah! Senhor DEUS! Tu destruirás todo o resíduo de Israel no derramar da tua fúria sobre Jerusalém?
9 A ka ne jaabi ko: «Izirayɛli ni Zuda mara mɔgɔw ta kojugu bonyara fɔ k’a dama tɛmɛ. O ka jamana fa mɔgɔfaga ra, ka dugu fa terenbariya ra; o b’a fɔ ko: ‹Matigi Ala banna an ta jamana ra; ko minw bɛ kɛra yan, Matigi Ala tɛ o yera!›
9 Então, ele me disse: A iniquidade da casa de Israel e de Judá é excessivamente grande, e a terra está cheia de sangue, e a cidade cheia de perversidade; porque dizem: O SENHOR abandonou a terra, e o SENHOR não vê.
10 O ra, ne fana tɛna makari o ra, ne tɛna maɲuman o ra; ne bɛna o ta kɛwalew jaraki ben o yɛrɛ kan.»
10 E quanto a mim também, meu olho não poupará, nem terei pena; mas eu recompensarei o caminho deles sobre sua cabeça.
11 Ayiwa, lɛnfani tun bɛ cɛ min na, ani sɛbɛrikɛnan bɛ a ta cɛsirijara ra, ale sekɔra ka n’a fɔ Matigi Ala ye ko: «I k’a fɔ cogo min na, ne k’a kɛ ten!»
11 E, eis que o homem vestido de linho, que tinha o tinteiro ao seu lado, reportou ao assunto, dizendo: Eu tenho feito como tu me ordenastes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.