Êxodo 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, o kɔ, Musa ni Haruna tagara Farawona fɛ; o tagara a fɔ a ye ko: «Matigi Ala, Izirayɛlimɔgɔw ta Ala ko i ye ale ta mɔgɔw bla, janko o ye taga ɲanagbɛ dɔ kɛ a ye kongo kɔnɔ, k’a bonya.»
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Farawona ko: «Jɔn le ye Matigi Ala ye ko ne bɛ a kan lamɛn, ka Izirayɛlimɔgɔw bla o ye taga? Ne ma Matigi Ala lɔn, ne tɛna Izirayɛlimɔgɔw bla o ye taga fana.»
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Musa ni Haruna ko: «Heburuw ta Ala k’a yɛrɛ yira an na. A to an ye tere saba tagama kɛ kongo kɔnɔ, ka taga saraka dɔw bɔ Matigi Ala, an ta Ala ye, janko a kana na banajugu ben an kan ka an faga, walama k’a to o ye an faga ni kɛrɛkɛmuru ye.»
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Misiran masacɛ Farawona ko: «Ele Musa, ani ele Haruna, mun kosɔn aw bɛ mɔgɔw kunnacɛnna ka o ta baara lalɔ dɛ? Aw ye tɛmɛ ka taga baara kɛ dɛ!
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Mɔgɔw cayara sisan jamana kɔnɔ; mun kosɔn aw bɛna o ta baara lalɔ?»
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Ayiwa, o lon yɛrɛ ra, Farawona k’a fɔ baara kɔrɔsibagaw ni baarakuntigiw ye ko:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 «Aw kana bin ɲini k’a di Izirayɛlimɔgɔw ma tuun o ye biriki bɔ ni a ye, i n’a fɔ aw derira k’a kɛ cogo min na. Aw y’a to o ye taga bin ɲini o yɛrɛ ye.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 O bɛɛ n’a ta, o derira ka birikidenda min bɔ kakɔrɔ, aw y’a fɔ o ye ko o ka kan ka o da kelen le bɔ. Aw kana dɔ bɔ a ra dɛ! Sabu salibagatɔw lo, o kosɔn o b’a fɔra tuma bɛɛ ko: ‹An ye taga saraka bɔ an ta Ala ye›.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Aw ye baara caya o ra, ka o degu kosɛbɛ. Ni o kɛra, o tɛna nin faninyakumaw jate tuun.»
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Ayiwa, baarakuntigiw, ani baara kɔrɔsibagaw nana o kuma fɔ mɔgɔw ye, ko: «Farawona ko an kana bin di aw ma tuun.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Ko aw ye taga bin ɲini aw yɛrɛ ye. Ni aw bɛ se k’a sɔrɔ yɔrɔ o yɔrɔ, aw ye taga a ɲini yi, sabu dɔ tɛna bɔ aw ta baara ra.»
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Mɔgɔw janjanna ka taga Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra, ka taga bin ɲini.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Baarakuntigiw tun bɛ o ɲagbanna, k’a fɔ o ye ko: «Aw tun bɛ deri ka birikidenda min bɔ tere kɔnɔ, aw ka kan ka o le bɔ, i n’a fɔ wagati min na bin tun bɛ dira aw ma.»
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Farawona ta kuntigiw tun ka Izirayɛlimɔgɔ minw sigi Izirayɛlimɔgɔ tɔw kunna, ka o kɛ baara kɔrɔsibagaw ye, Misirankaw nana kɛ olugu fana bugɔ ye. O ko o ma ko: «Mun kosɔn aw tun bɛ deri ka birikidenda min bɔ, aw ma se ka o bɔ kunu ni bi?»
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ta baara kɔrɔsibagaw dimina; o wurira ka taga o ko fɔ Farawona ye, ko: «Mun kosɔn i bɛ i ta jɔnw minako juguyara tan?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Bin tɛ dira an ma, o bɛɛ n’a ta, o ko an ye biriki bɔ. A flɛ, o bɛ an bugɔra, k’a sɔrɔ i yɛrɛ ta mɔgɔw le jarakira.»
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Farawona ko: «Aw ye salibagatɔw le ye, salibagatɔw yɛrɛyɛrɛ! O kosɔn aw b’a fɔra ko: ‹An bɛ taga saraka bɔ an ta Ala ye, an bɛ taga saraka bɔ an ta Ala ye.›
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Aw ye tɛmɛ ka taga baara kɛ sisan. Bin foyi tɛ di aw ma, nka aw tun bɛ deri ka birikidenda min kɛ kakɔrɔ, aw ka kan ka o le kɛ.»
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Izirayɛlimɔgɔw ta baara kɔrɔsibagaw k’a ye ko o ka olugu ta koɲaw gbɛlɛya fɔ k’a dama tɛmɛ; ko birikidenda min fɔra, ko dɔ tɛna bɔ o ra, ko o da kelen le ka kan ka kɛ lon o lon.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Ayiwa, o bɔtɔ Farawona fɛ, o bɛnna ni Musa ni Haruna ye. Olugu tun bɛ o kɔnɔna da ra.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 O k’a fɔ Musa ni Haruna ye ko: «Matigi Ala yɛrɛ le bɛna nin ko ye, ka aw ta kɛwalew hakɛ bɔ aw ra. Aw le nana anw ta ko tɔ gbɛlɛya Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw fɛ. Aw le ka an fagamuru di o ma ko a ye an faga.»
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Musa ka o mɛn minkɛ, a k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi, mun kosɔn i ka nin kojugu kɛ nin mɔgɔw ra? Mun na i ka ne ci?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Kabini ne tagara Farawona fɛ ka taga kuma a fɛ i tɔgɔ ra, a bɛ kojugu dɔrɔn le kɛra i ta mɔgɔw ra. Ele fana ma foyi kɛ ka o kisi ka bɔ a boro!»
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.